บทที่ 38 - คะแนนเกือบเต็ม ทะยานสู่รอบท้าชิง

บทที่ 38 - คะแนนเกือบเต็ม ทะยานสู่รอบท้าชิง

ช่องทางการลงคะแนนปิดลง การโหวตของผู้ชมทั้งหมดสิ้นสุดแล้ว

ภายใต้การประกาศของพิธีกร หน้าจอขนาดใหญ่ด้านหลังเวที ตัวเลขที่กำลังวิ่งอยู่ก็หยุดนิ่งที่คะแนนสูงน่าตกใจถึง 537 คะแนน

คะแนนเต็มคือ 550 เพลง ‘เมื่อลมพัดผ่าน’ ได้คะแนนเกือบเต็ม

ทั้งสนามปรบมือขึ้นอีกครั้ง นี่คือผลงานที่ฉินฉางอันคว้ามาได้ด้วยความสามารถของเขา

ห้องเตรียมตัวหลังเวที

หลี่เซียงเซียงผุดลุกขึ้นนั่ง ตกใจกับระดับการแต่งเพลงของฉินฉางอันอย่างสิ้นเชิง “ฉันเคยดูผลงานในชื่อของเขามาก่อน เพลงก่อนๆ ระดับฝีมือแย่มาก ทำไมจู่ๆ ถึงได้เก่งขึ้นมาขนาดนี้”

“เกือบจะเต็มแล้วนะ โคตรโหดเลยไม่ใช่เหรอ” มีคนตะโกนขึ้น

แม้แต่เฉินเหยียนเช่อ เฉินถิงซี และเฉาเทียนหมิงทั้งสามคนก็คาดไม่ถึงว่า นักร้องที่ชื่อฉินฉางอันคนนี้ จะนำผลงานคุณภาพสูงมาอีกเพลง นี่มันตบหน้ากันฉาดใหญ่เลย

ที่สำคัญคือเป็นเพลงแนววัยหนุ่มสาว

ดนตรีแนววัยหนุ่มสาว เป็นแนวที่เขียนยากที่สุด จะต้องสร้างความผูกพันกับวัยหนุ่มสาวให้ได้ ถ้าเขียนไม่ดี จะทำให้คนฟังรู้สึกกระอักกระอ่วน

แต่ ‘เมื่อลมพัดผ่าน’ กลับเป็นธรรมชาติมาก ราวกับว่าวัยหนุ่มสาวของเรามีลมพัดผ่านเข้ามาจริงๆ

อันที่จริงก็โทษพวกเขาที่โดนตบหน้าไม่ได้ ใครจะไปคิดว่าระดับการแต่งเพลงของฉินฉางอันจะสูงขนาดนี้ ต่อจากสง่างาม สุราขจัดเศร้า ตอนนี้ก็มาเมื่อลมพัดผ่านอีก

ฝีมือระดับนี้ จะเป็นแค่นักแต่งเพลงฝึกหัดได้อย่างไร

จ้าวหลิงนั่งอยู่ที่เดิม ในแววตามีความแค้นเคืองเต็มเปี่ยม ไม่รู้ว่าในใจของเธอกำลังคิดอะไรอยู่

ถ้าจะพูดถึงคนที่แสดงอาการมากที่สุด ก็คงจะเป็นจางหย่า ในระหว่างที่ฉินฉางอันร้องเพลง เธอก็มีลางสังหรณ์แล้วว่าตัวเองอาจจะต้องตกรอบ

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อคะแนนถูกล็อคอย่างสมบูรณ์แล้ว จางหย่าก็สูญเสียความมั่นใจไปโดยสิ้นเชิง

คะแนนสูงถึง 537 คะแนน เธอไม่มีความมั่นใจที่จะเอาชนะได้เลย เธอสิ้นหวังแล้ว

เหมือนกับคนที่ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ความมั่นใจของจางหย่าถูกทำลายลงจนสิ้นซาก สู้ให้เธอไปเจอกับพวกตัวเต็งแชมป์อย่างเฉินเหยียนเช่อเสียยังจะดีกว่า

เมื่อกลับมาที่ห้องเตรียมตัวหลังเวที ฉินฉางอันกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนอย่างไม่ต้องสงสัย

หากก่อนหน้านี้เป็นเพียงคลังเพลง งั้นเพลง ‘เมื่อลมพัดผ่าน’ นี้ ก็ได้ปักหลักฐานะของฉินฉางอันในบรรดาผู้เข้าแข่งขันรุ่นเดียวกันอย่างมั่นคงแล้ว

ต่อให้ ‘เมื่อลมพัดผ่าน’ เป็นคลังเพลง ก็ยังถือว่ามีฝีมือ

ถ้าไม่มีฝีมือ ต่อให้คุณอยากจะเขียนล่วงหน้าก็เป็นไปไม่ได้

ท่ามกลางสายตาของทุกคน ฉินฉางอันยังคงมีท่าทีสงบนิ่งเหมือนตอนแรก เขานั่งลงที่เดิม

ที่แท้ เขาไม่ได้แกล้งทำ แต่เขามีความสามารถจริงๆ

ทางฝั่งผู้กำกับ เขาสั่งตากล้องเบอร์ 2 ผ่านวิทยุสื่อสาร “เร็วเข้า ถ่ายเจาะคุณครูฉิน แล้วฉันให้ถามอะไรก็ถามไปเลย เร็วเข้า”

ฉวยโอกาสจังหวะนี้ ตากล้องเบอร์ 2 เดินเข้ามาจากประตู

ทีมงานคนหนึ่งเข้ามาหาฉินฉางอันในรูปแบบของการสัมภาษณ์

“คุณครูฉินครับ ไม่ทราบว่าคุณมีความรู้สึกอย่างไรกับคะแนนสูงถึง 537 คะแนนครับ”

“คุณครูฉินครับ สุราขจัดเศร้ากับเมื่อลมพัดผ่าน เป็นคลังเพลงของคุณใช่ไหมครับ”

“คุณครูฉินครับ ต่อไปคุณยังมีคลังเพลงอีกไหมครับ ถ้าไม่สะดวกเปิดเผย เราเปลี่ยนหัวข้อคุยกันก็ได้ครับ”

“…”

ฉินฉางอันตอบง่ายๆ “อะไรคือคลังเพลง ผมไม่เคยเตรียมคลังเพลงเลย เพราะไม่จำเป็น”

ทีมงานคนนั้นจับประเด็นนี้แล้วถามต่อไป “งั้นความหมายของคุณครูฉินก็คือ หลังจากรอบอุ่นเครื่องไปแล้วจะไม่มีคลังเพลงแล้ว ในรอบท้าชิงอาจจะผ่านเข้ารอบได้ยากมากใช่ไหมครับ”

ฉินฉางอันยิ้มแล้วตอบ “ไม่แน่หรอกครับ เผลอๆ คืนนี้กลับไปอาจจะได้แรงบันดาลใจ แล้วก็แต่งเพลงที่ไม่ด้อยไปกว่า ‘เมื่อลมพัดผ่าน’ ออกมาอีกเพลงก็ได้”

กระแสถูกสร้างขึ้นมาแล้ว

ทีมงานคนต่อไปไม่ต้องรอให้ผู้กำกับสั่งก็รู้ว่า ถ้าฉากนี้ได้ออกอากาศไป จะทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์มากแค่ไหน

หนึ่ง คุณครูฉินไม่มีคลังเพลงแล้ว

สอง คุณครูฉินอาจจะได้แรงบันดาลใจก่อนเริ่มรอบท้าชิงแล้วเขียนผลงานคุณภาพสูงที่เทียบเท่ากับ ‘เมื่อลมพัดผ่าน’ ออกมาอีกเพลง แต่โอกาสนั้นต่ำมาก

สาม คุณครูฉินได้เปิดเผยทางอ้อมแล้วว่าตัวเองอาจจะต้องหยุดเส้นทางไว้ที่รอบท้าชิง

(จบแล้ว)