บทที่ 24 - สิ้นสุดการแข่งขัน

บทที่ 24 - สิ้นสุดการแข่งขัน

ผลลัพธ์นี้เกินความคาดหมายของทุกคน

แม้แต่สวี่เซ่าหัวเองก็ยังรู้สึกประหลาดใจ ก่อนที่เขาจะมาเข้าร่วมการแข่งขัน ผลงานที่เขาคาดหวังไว้อย่างน้อยก็คือรอบรองชนะเลิศ ต่อให้ไม่ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ผลงานก็คงไม่แย่จนเกินไป

ใครจะไปรู้ว่ากลับต้องตกรอบแรกในรอบคัดเลือก แม้กระทั่งรอบอุ่นเครื่องอย่างเป็นทางการก็ยังไปไม่ถึง

เมื่อเทียบกับความไม่อยากจะเชื่อของคนอื่นๆ สวี่เซ่าหัวกลับยอมรับความจริงตรงหน้าได้อย่างรวดเร็ว เขาลุกขึ้นยืนแล้วยิ้มให้กับฉินฉางอัน “เพลงสุราขจัดเศร้านี่ยอดเยี่ยมมาก แพ้ให้กับคุณก็ไม่เสียดาย”

ฉินฉางอันมีความรู้สึกที่ดีต่อสวี่เซ่าหัวมาก อีกฝ่ายสุภาพมาก แม้จะตกรอบแรกในรอบคัดเลือกก็ยังแสดงท่าทีที่สงบนิ่ง นี่แหละคือสภาพจิตใจที่นักร้องฝีมือดีที่มีแฟนคลับหลายล้านคนควรจะมี

ฉินฉางอันหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “ถ้ามีโอกาสในอนาคต เรามาร่วมงานกันสักครั้งนะครับ”

สวี่เซ่าหัวคิดว่าฉินฉางอันแค่พูดไปตามมารยาท จึงตอบกลับไปแบบติดตลกว่า “ได้เลยครับ”

พูดจบ สวี่เซ่าหัวก็เดินไปยังทางออกของสถานที่แข่งขัน เขาเอาแต่ส่ายหัว แล้วพึมพำอะไรบางอย่างเช่น “สุราขจัดเศร้าแปดจอก” “สุดยอดจริงๆ”

เมื่อสวี่เซ่าหัวจากไป การแข่งขันรอบต่อไปก็ยังคงดำเนินต่อไป

แต่ว่า

บรรยากาศบนเวที ยังคงจมอยู่ในเพลงช้าอย่าง ‘สุราขจัดเศร้า’ ไม่สามารถสลัดออกไปได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรรมการทั้งห้าท่าน พวกเขาเป็นมืออาชีพที่สุด รู้ดีว่าคุณภาพของเพลงสุราขจัดเศร้านั้นอยู่ในระดับไหน

จนทำให้การแข่งขันในรอบต่อๆ มา ผู้เข้าแข่งขันเหล่านั้นต่างก็ได้รับอิทธิพลจากเพลงใหม่ของฉินฉางอัน จนทำให้แสดงผลงานได้ไม่ดี

จนกระทั่งจบรอบคัดเลือกอย่างสมบูรณ์ จ้าวหลิงที่นั่งอยู่ที่เดิม จึงหาเหตุผลมาปลอบใจตัวเอง “ไม่เป็นไรหรอก เขาเอาผลงานคุณภาพสูงขนาดนี้ออกมาใช้ตั้งแต่รอบคัดเลือกแล้ว ตอนรอบอุ่นเครื่องอย่างเป็นทางการก็คงไม่มีผลงานดีๆ แล้วล่ะ”

จ้าวหลิงนึกถึงแฟนหนุ่มของเธอที่ช่วยหาอาจารย์นักแต่งเพลงรุ่นพี่มาให้มากมาย พอคิดถึงตรงนี้ ในใจก็รู้สึกสบายขึ้นมาทันที

พูดถึงที่สุดแล้ว ฉินฉางอันก็ยังคงตัวคนเดียว

“คนที่แซ่ฉิน รอบคัดเลือกก็กล้าเอาเพลงนี้ออกมาใช้แล้ว ไม่กลัวว่าจะตกรอบอุ่นเครื่องเหรอ” หลี่เซียงเซียงเดินเข้ามาถาม “คุณควรจะเก็บเพลงนี้ไว้ใช้ในการแข่งขันรอบหลังๆ นะ ขึ้นมาก็ทิ้งไพ่เด็ดออกมาเลยแบบนี้ เสียเปรียบง่ายๆ เลยนะ”

แม้ว่าก่อนหน้านี้หลี่เซียงเซียงจะชอบแกล้งหยอกล้อคนที่แซ่ฉินคนนี้ แต่ก็เป็นเพราะอยากจะระบายความโกรธแทนเพื่อนสนิทของเธอ ไม่ได้มีความคิดร้ายอะไรต่อคนที่แซ่ฉินคนนี้เลย

จนกระทั่งหลี่เซียงเซียงได้ฟังเพลงสุราขจัดเศร้าจบ เธอก็ถูกเจ้าหนุ่มฉินฉางอันคนนี้ทำให้ตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง

ยังไม่ทันที่ฉินฉางอันจะตอบ จ้าวหลิงที่อยู่ห่างออกไปก็ลุกขึ้นเดินไปยังประตูใหญ่ แล้วไม่ลืมที่จะพูดทิ้งท้ายไว้ว่า “ไพ่เด็ดมีแค่ใบเดียว ถ้าไม่ใช้ ก็ไปไม่ถึงรอบอุ่นเครื่องหรอก อาศัยช่วงที่ยังมีกระแสอยู่ สร้างกระแสเพิ่มอีกหน่อย วิธีนี้ดีมาก”

พูดจบ จ้าวหลิงก็เดินออกจากห้องพักผู้เข้าแข่งขัน ทิ้งไว้เพียงเงาหลังให้ทุกคนมอง

คำพูดของจ้าวหลิงมีเหตุผลมาก ถ้ามีไพ่เด็ดมากพอ ผลงานคุณภาพสูงอย่าง ‘สุราขจัดเศร้า’ ก็ควรจะเก็บไว้ใช้ในรอบสุดท้าย ไม่ใช่ขึ้นมาก็ทิ้งไพ่ราชาเลย

ก็ใครจะเล่นไพ่ขึ้นมาก็ทิ้งไพ่ราชาเลยล่ะ

คนที่ขึ้นมาก็ทิ้งไพ่ราชาก็คงจะมีไพ่เด็ดแค่ใบเดียวเท่านั้น

แต่ว่า

มีคนส่วนน้อยมากที่ไม่คิดแบบนั้น เช่น เฉินเหยียนเช่อที่ผ่านเข้ารอบเช่นกัน เขาเดินมาทางฉินฉางอัน อยากจะทำความรู้จักกับอีกฝ่าย “อาจารย์ฉินครับ ฝีมือการแต่งเพลงของคุณดีมากเลยครับ หลังจากจบรายการเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงแล้ว สนใจจะร่วมงานกันไหมครับ”

ที่ว่าคนยิ้มสู้เราจะไปตบหน้าเขาได้อย่างไร แถมยังสุภาพขนาดนี้อีกด้วย

ฉินฉางอันพยักหน้า “ถ้ามีโอกาส ก็จะร่วมงานด้วยครับ”

“ได้ครับ” พูดจบ เฉินเหยียนเช่อก็เดินออกจากห้องพักไป

หลังจากจบรอบคัดเลือกแล้ว ผู้เข้าแข่งขัน 120 คน ก็ผ่านเข้ารอบทั้งหมด

ต้องบอกว่า การแข่งขันที่จัดโดยหน่วยงานราชการ ระยะเวลาในแต่ละตอนยาวมากจริงๆ

รอบคัดเลือกตอนนี้ อย่างน้อยก็ยาวถึงสองวัน

ต่อให้ตัดต่อเอาเฉพาะส่วนสำคัญ ก็ยังยาวหลายชั่วโมง

ส่วนรายการร้องเพลงที่เน้นความบันเทิง ตอนหนึ่งก็ประมาณหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น รอบคัดเลือกแบบนี้ อาจจะถูกแบ่งออกเป็นสองตอนเพื่อออกอากาศ

(จบแล้ว)