บทที่ 16 ผีเสื้อประกายรุ้ง

บทที่ 16 ผีเสื้อประกายรุ้ง

【ยินดีด้วย ผู้เล่น: ฉีเย่เจินเจิน เลื่อนระดับเป็นเลเวล 6 ได้รับแต้มคุณสมบัติทั้งหมด +1 (ยกเว้นโชคและเวทมนตร์) และได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระเพิ่มเติม 5 แต้ม (ไม่สามารถใช้อัปค่าโชคและเวทมนตร์ได้)】

ฉินเจินเลือกอัปค่า กายา +2, สติปัญญา +3

【ผู้เล่น: ฉีเย่เจินเจิน

เพศ: หญิง

เลเวล: 6 (ค่าประสบการณ์: 21 / 1500)

กายา: 28+10 (โบนัสอุปกรณ์) (แข็งแกร่งมาก)

พลังโจมตี: 14+30 (โบนัสอุปกรณ์) (ตอนนี้คุณแข็งแกร่งอย่างน่ากลัว)

พลังป้องกัน: 13+10 + 30 (โบนัสอุปกรณ์) (พลังป้องกันของคุณสูงมาก)

สติปัญญา: 24+10 (โบนัสอุปกรณ์) (คุณค่อนข้างดี)

ความเร็ว: 16+10 (โบนัสอุปกรณ์) (คุณเร็วสุดๆ)

โชค: 11 (คุณโชคดีสุดๆ)

คุณสมบัติเวทมนตร์: น้ำแข็ง: 27, สกิล: วงแหวนออบซิเดียนน้ำแข็ง; แสง: 9

(ยกเว้นเลเวลสูงสุดที่ 100 ค่าสถานะพื้นฐานอื่นๆ ทั้งหมดสูงสุดที่ 10)

พลังชีวิต (HP): 280+100

พลังเวท (MP): 240+100】

ต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึง 1500 เพื่อเลื่อนระดับถัดไปเลยเหรอเนี่ย!

ฉินเจินรู้สึกหิวเล็กน้อย เธอจึงทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นหญ้า

เธอชื่นชมทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงามขณะกินเป็ดย่างอย่างมีความสุข

หลังจากกินเป็ดย่างเสร็จ ฉินเจินก็นอนแผ่ลงบนพื้น

หญ้าสีเขียวอ่อนนุ่มลูบไล้ใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยนดั่งสายน้ำ ฉินเจินรู้สึกจิตใจสงบอย่างน่าประหลาด

“หึ่ง หึ่ง หึ่ง”

หืม? เสียงอะไรน่ะ?

ฉินเจินลุกขึ้นนั่งตัวตรงและมองไปรอบๆ

เธอเห็นเงาดำมืดสายหนึ่งบินอย่างรวดเร็วมาจากระยะไกล

เมื่อเงาเข้ามาใกล้ขึ้น ฉินเจินก็ตระหนักได้ว่ามันคือผีเสื้อ!

ผีเสื้อตัวนี้ใหญ่มาก ใหญ่กว่าผีเสื้อทั่วไปในชีวิตจริงหลายสิบเท่า

มันดูสวยงามมาก ปกคลุมด้วยสีเจ็ดสี: แดง ส้ม เหลือง เขียว ฟ้าคราม น้ำเงิน และม่วง

มันเกาะอยู่บนกลุ่มดอกไม้สีสด ปีกทั้งสองข้างที่มีลวดลายเรืองแสงกระพือเป็นครั้งคราว เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ และสง่างาม

เส้นสายสีเงินบนปีกของมันราวกับใยแมงมุม ดูเหมือนจะเปล่งแสง และหนวดสีม่วงอ่อนคู่หนึ่งก็บอบบางราวกับขนนก

ปีกของผีเสื้อบางราวปีกจั๊กจั่น ราวกับว่าจะฉีกขาดได้เพียงสัมผัสเดียว

ฉินเจินจ้องมองอย่างหลงใหล

“ระบบ นี่คือสายพันธุ์อะไร?”

【ผีเสื้อประกายรุ้ง มอนสเตอร์ระดับ 1】

“นี่คือมอนสเตอร์เหรอ?”

ฉินเจินไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผีเสื้อที่สวยงามเช่นนี้จะเป็นมอนสเตอร์

【ใช่ค่ะโฮสต์ มันคือมอนสเตอร์ คุณต้องไม่ปรานี และผีเสื้อประกายรุ้งตัวนี้มีคุณสมบัติธาตุแสง มันจึงมีแนวโน้มสูงที่จะดรอปตำราสกิลธาตุแสงที่คุณต้องการ】

ตำราสกิลธาตุแสง?

ดวงตาของฉินเจินเป็นประกาย นี่มันยอดเยี่ยมมาก เธอได้ตำราสกิลธาตุน้ำแข็งมาเมื่อสองสามวันก่อน แต่ตำราสกิลธาตุแสงกลับไม่ปรากฏออกมาเสียที

ตอนนี้ในที่สุดเธอก็มีเบาะแสแล้ว

ผีเสื้อแสนสวย ฉันขอโทษนะ

ฉินเจินถือไม้เท้าดวงดาวไว้ในมือซ้าย และหน้าไม้เหลียนเยว่ในมือขวา

เธอค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ผีเสื้อประกายรุ้ง

【ผีเสื้อประกายรุ้ง: มอนสเตอร์ระดับ 1 พลังโจมตี: 30; พลังป้องกัน: 20; พลังชีวิต: 300】

“วงแหวนออบซิเดียนน้ำแข็ง”

ผีเสื้อประกายรุ้งที่กำลังเกาะอยู่บนดอกไม้สีสดถูกแช่แข็งในทันที

ฉินเจินฉวยโอกาสยิงลูกศร ยิงออกไปสามดอกติดต่อกัน แต่โดนเพียงสองดอก

หลังจากน้ำแข็งละลาย ผีเสื้อประกายรุ้งก็หลบทันที ความเร็วของมันเร็วเกินไปจริงๆ

เมื่อผีเสื้อประกายรุ้งบิน ปีกคู่ล่างของมันกางออกราวกับกระโปรงเจ็ดสีที่กำลังเต้นรำ ห่อหุ้มด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ระยิบระยับ ซึ่งทำให้มันดูโดดเด่นสะดุดตามาก

แต่ก็เป็นเรื่องดีที่วงแหวนออบซิเดียนน้ำแข็งของเธอสามารถล็อกเป้าหมายได้

ภายใต้การแช่แข็งซ้ำๆ ของวงแหวนออบซิเดียนน้ำแข็ง และการโจมตีระเบิดพลังจากหน้าไม้เหลียนเยว่ ผีเสื้อประกายรุ้งก็ต้านทานต่อไปไม่ไหวอย่างรวดเร็ว

【ตรวจพบซากผีเสื้อประกายรุ้ง แยกส่วนหรือไม่?】

【ใช่ หรือ ไม่】

ฉินเจินคลิกใช่

เธอได้รับ 【ผงผีเสื้อประกายรุ้งระดับ 1 200 กรัม * 2, ปีกผีเสื้อประกายรุ้งระดับ 1 * 2, ไข่มุกวิญญาณแสง * 3, หีบสมบัติเหล็กดำ * 1, ค่าประสบการณ์ + 50】

หลังจากเปิดหีบสมบัติเหล็กดำ เธอได้รับ 【ตำราสกิลแสง * 1, รองเท้าประกายรุ้ง (สีฟ้า) * 1, ลูกปัดคุณสมบัติ * 3, การ์ดขยายกระเป๋าเป้ * 2】

【ตำราสกิลแสง: พรแห่งแสง, สกิลฟื้นฟูเป้าหมายเดี่ยว หลังใช้ สามารถฟื้นฟูพลังชีวิต 30 หน่วยให้เป้าหมายเดี่ยว, ใช้พลังเวท 30 หน่วย, และมีคูลดาวน์ 10 วินาที】

【รองเท้าประกายรุ้ง (สีฟ้า): ความเร็ว + 30; ความทนทาน: 300 / 300】

เมื่อเห็นว่ามีตำราสกิลแสงจริงๆ ฉินเจินก็ดีใจมาก

แต่เมื่อเธอเห็นคำอธิบายสกิล เธอก็เงียบไปอีกครั้ง

แม้ว่าสกิลฟื้นฟูนี้จะดีมากจริงๆ แต่เธอก็ยังขัดใจที่ขาดสกิลโจมตี

ยิ่งไปกว่านั้น การฟื้นฟูเพียงสามสิบคะแนนทุกๆ สิบวินาที มันช่างน้อยนิดสำหรับพลังชีวิตในปัจจุบันของเธอที่มากกว่าสามร้อย

อย่างไรก็ตาม โชคดีที่ระบบบอกว่ามันสามารถอัปเกรดได้ในภายหลัง

การที่อัปเกรดได้หมายถึงศักยภาพและความหวัง!

【โฮสต์ คุณไม่มีหน้าไม้เหลียนเยว่เหรอคะ? พลังโจมตีของมันก็สูงมากนะ】

“แต่หน้าไม้เหลียนเยว่มันมีความทนทาน และตอนนี้ความทนทานของหน้าไม้เหลียนเยว่ของฉันเหลือแค่ 240 แต้มเอง”

ฉินเจินกล่าวอย่างจนใจ

แม้อุปกรณ์จะดี แต่สุดท้ายมันก็จะพัง

สกิลนั้นแตกต่าง ตราบใดที่ยังมีพลังเวท ก็สามารถใช้ได้อย่างต่อเนื่อง

【ไม่เป็นไรค่ะโฮสต์ หลังจากเลเวล 10 คุณจะสามารถเรียนรู้ได้อีกสองสกิล ถึงตอนนั้นต้องมีสกิลโจมตีแน่นอนค่ะ】

“อืม”

ฉินเจินทำได้เพียงปลอบใจตัวเองเช่นนี้

หลังจากเรียนรู้พรแห่งแสง ฉินเจินรู้สึกถึงพลังอันอ่อนโยนและศักดิ์สิทธิ์หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเธอ

ฉินเจินดีใจมากที่เห็นรองเท้าประกายรุ้ง รองเท้าแห่งความเร็วของเธอเหลือความทนทานเพียง 30 แต้ม และเธอกำลังกังวลว่าจะไม่มีอะไรมาเปลี่ยน

นี่มันสมบูรณ์แบบ เหมือนมีคนเอาหมอนมาให้ตอนที่เธอกำลังง่วงนอนพอดี

เธอใช้ไข่มุกวิญญาณแสงและลูกปัดคุณสมบัติ

คุณสมบัติธาตุแสง + 9, พลังโจมตี + 3, พลังป้องกัน + 3, โชค + 3

ครั้งนี้ ลูกปัดคุณสมบัติสุ่มได้ค่าโชคด้วย!

หลังจากใช้การ์ดขยายกระเป๋าเป้ ช่องเก็บของในกระเป๋าของเธอก็กลายเป็น 25 ช่อง

การเก็บเกี่ยวในวันนี้ค่อนข้างดี ฉินเจินพอใจมาก

ตอนนี้เกือบจะเที่ยงแล้ว และการเดินทางกลับต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามชั่วโมง

นี่ขนาดหลังจากที่เธอเพิ่มความเร็วของตัวเองแล้วนะ

และเมื่อวานซืนฟ้ามืดตอน 16:30 น. เมื่อวาน 16:00 น. ดังนั้นวันนี้น่าจะ 15:30 น.

เธอต้องรีบกลับไปก่อน 15:30 น. ดังนั้นเธอต้องออกเดินทางเดี๋ยวนี้

เมื่อเธอเดินออกจากป่า ก็เป็นเวลา 15:10 น. แล้ว

ฉินเจินไม่แม้แต่จะแวะตรวจสอบกับดักปลาทั้งยี่สิบอันในเขตทะเลตื้น และตรงกลับไปที่ที่พักพิงทันที