บทที่ 3 อัปเกรดที่กำบัง

บทที่ 3 อัปเกรดที่กำบัง

ตอนที่ฉินเจินกลับมาถึงที่กำบังก็เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้ว ท้องฟ้ามืดสนิทไปหมด

ฉินเจินใช้หญ้าหางแมว 2 ต้น ไม้ 1 ท่อน และไฟแช็กก่อกองไฟขึ้นมาก่อน กระท่อมฟางก็สว่างวาบขึ้นมาทันที

จากนั้น เธอก็ใช้หญ้าหางแมว 30 ต้น และไม้ 10 ท่อน ใช้เวลาสิบนาที อัปเกรดกระท่อมฟางโทรมๆ ให้กลายเป็นกระท่อมฟางที่แข็งแรง

หลังจากอัปเกรดแล้วมันก็แตกต่างไปจริงๆ ถึงจะยังเป็นกระท่อมฟาง แต่อย่างน้อยมันก็ไม่ผุพังแล้ว

[ยินดีด้วย ผู้เล่นฉีเย่เจินเจิน อัปเกรดที่กำบังเป็นเลเวล 2 ได้รับค่าประสบการณ์ 20 แต้ม]

ฉินเจินตรวจสอบสิ่งที่จำเป็นสำหรับการอัปเกรดกระท่อมฟางในขั้นต่อไป

[บ้านไม้: เลเวล 3 (สามารถป้องกันการโจมตีจากมอนสเตอร์ทั่วไปได้) วัสดุที่ใช้ในการอัปเกรด: ไม้ 80, หิน 30]

มอนสเตอร์ทั่วไป? หมายความว่ามอนสเตอร์จะโจมตีผู้เล่นด้วยเหรอ? แม้ว่าฉินเจินจะคาดเดาไว้แล้วว่าโลกนี้คงจะอันตรายมาก แต่ในตอนนี้เธอก็ยังรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาเล็กน้อย

โครก...

ท้องของฉินเจินเริ่มร้องประท้วงด้วยความหิว เธอต้องรีบหาอะไรกิน วันนี้ทั้งวันเธอกินไปแค่ขนมปังหนึ่งห่อกับแอปเปิ้ลหนึ่งผลเท่านั้น

ฉินเจินหยิบขวานมาผ่ามะพร้าว หลังจากซดน้ำและกินเนื้อจนหมดอย่างรวดเร็ว เธอก็ใช้มีดผลไม้เจาะรูเล็กๆ สองรูที่ด้านข้างของกะลามะพร้าว

เธอเอาเถาวัลย์ที่เหลืออยู่มาร้อยเข้ากับกะลามะพร้าว จากนั้นก็เทน้ำแร่ครึ่งขวดลงไป แล้วจับเถาวัลย์เพื่อนำกะลามะพร้าวไปอังไฟ

เธอวางแผนจะต้มน้ำร้อนเพื่อกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ส่วนขนมปังและแอปเปิ้ลที่เหลือจะเก็บไว้กินพรุ่งนี้เช้า

คงต้องบอกว่าไฟที่ได้จากระบบนั้นแตกต่างจริงๆ อุณหภูมิสูงมาก ทำให้น้ำเดือดในทันที

ฉินเจินฉีกฝาบะหมี่ถ้วยและใส่เครื่องปรุงลงไปเพียงครึ่งเดียว เธอไม่ชอบกินเค็มจัด และเครื่องปรุงที่เหลือก็สามารถเก็บไว้ใช้แทนเกลือได้

หากคนเราไม่ได้รับเกลือเพียงพอเป็นเวลานาน ร่างกายก็จะทรุดโทรม

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปร้อนๆ ช่วยปลอบประโลมกระเพาะของฉินเจินได้ทันที ขณะซดเส้นบะหมี่ ฉินเจินก็ตรวจสอบเสบียงของเธอไปด้วย

แม้ว่าของที่มีจะดูไม่น้อย แต่ฉินเจินก็ยังรู้สึกว่าอาหารและน้ำยังคงมีน้อยเกินไป

เธอยังไม่ลืมว่านี่ยังคงเป็นช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่ หลังจากหมดช่วงคุ้มครองแล้ว การหาสิ่งของอาจจะไม่ง่ายแบบนี้

ดังนั้น พรุ่งนี้เธอต้องหาสิ่งของต่อ ฉินเจินไม่มีอะไรทำหลังจากกินบะหมี่เสร็จ ประกอบกับการที่ใช้แรงกายอย่างหนักมาทั้งวันและความเงียบสงัดรอบตัว ทำให้เธอเผลอหลับไปอย่างรวดเร็ว

วันรุ่งขึ้น ฉินเจินตื่นนอนตอนเจ็ดโมงครึ่ง เธอจิบน้ำแร่เพื่อบ้วนปาก แล้วกินขนมปังหนึ่งแผ่น พอให้รองท้องได้บ้าง

เธอตรวจสอบสภาพอากาศ

[สภาพอากาศวันนี้: แดดจัด, 19~30°C]

หีบสมบัติยังไม่ปรากฏขึ้นใหม่ ฉินเจินพลันสงสัยว่าคนอื่นๆ ในพื้นที่นี้เป็นอย่างไรกันบ้าง

เธอจึงเปิดหน้าต่างแชทขึ้นมา และเห็นว่าในช่อง ‘พื้นที่’ มีข้อความเด้งขึ้นมา 999+ แล้ว ซึ่งเป็นข้อความจากเมื่อคืนนี้

อี้จินจิง: พวกนายตกได้กี่กล่อง? ฉันได้แค่สองกล่องเอง

เท็ดดี้: ฉันก็ได้แค่สองกล่องเหมือนกัน ได้มาแต่พลาสติก ไม้ อะไรพวกนี้ ฉันกำลังจะอดตาย หิวน้ำด้วย มีใครพอจะแบ่งอาหารกับน้ำให้บ้างมั้ย? ได้โปรดเถอะ ขอร้องล่ะ

ชุนอวี่: +1 ตามข้างบน

เยี่ยนจื่อหนานเฟย: +2 ตามข้างบน

อวี้หรูอวี้เฉิง: ฉันได้ขนมปังแค่ห่อเดียวกับน้ำแร่ขวดเดียว มันไม่พอประทังชีวิตเลย...

ฟาร์อะเวย์: คนข้างบน มีกินก็ดีแค่ไหนแล้ว

หว่อซื่อโอวหวง: หืม? พวกนายได้ของน้อยกันจัง? ฉันได้หม้อไฟร้อนเอง 5 ชุด น้ำแร่ 10 ขวด แล้วก็แอปเปิ้ล 10 ผล น่าจะพอกินไปได้สองวัน

ฉินเจิน: !!! คนคนนี้โชคดีเกินไปแล้ว แต่เขาเปิดเผยว่าตัวเองมีอาหารเยอะขนาดนี้ตรงๆ เลย มันจะดีเหรอ?

แน่นอนว่า พอคนในห้องแชทเห็นข้อความของหว่อซื่อโอวหวง ก็ฮือฮากันลั่นห้องทันที

เยี่ยนจื่อหนานเฟย: โหดสัส นี่มันคนดวงเทพตัวจริงปะเนี่ย?

เท็ดดี้: พี่ชายโอวหวง พอจะแบ่งอาหารให้ผมบ้างได้มั้ย? ผมไม่ได้อะไรเลย ได้โปรดเถอะ ขอร้องล่ะ ไม่งั้นผมต้องอดตายแน่

ฟาร์อะเวย์: พี่ชายคะ ฉันอยู่ที่นี่กับพ่อแม่ พวกท่านอายุ 50 กว่าแล้ว ได้โปรดแบ่งอาหารให้พวกเราหน่อยเถอะ ถ้าพวกเราหาได้เมื่อไหร่จะรีบคืนให้แน่นอนค่ะ

...หว่อซื่อโอวหวงเงียบไป คงจะรู้ตัวแล้วว่าการกระทำก่อนหน้านี้ของตัวเองไม่เหมาะสม

เท็ดดี้: @หว่อซื่อโอวหวง พูดอะไรหน่อยสิ! คุณคงไม่ใจร้ายพอที่จะมองดูพวกเราอดตายหรอกใช่มั้ย?

ฟาร์อะเวย์: นั่นสิ คุณโชคดีขนาดนั้น พรุ่งนี้คุณก็หาอาหารได้อีกเยอะแยะ แบ่งให้พวกเรานิดหน่อยจะเป็นไรไป?

เหยียนหรูอวี้: ใช่ ทุกคนต่างก็เป็นคนจีนเหมือนกัน ในยามยากลำบาก เราก็ควรช่วยเหลือกันสิ

...

เหมียวเหมี่ยวรั่วสุ่ย: เดี๋ยวนะ ฉันว่า พวกคุณเอาความกล้ามาจากไหน? ทำไมเขาต้องให้ของที่เขาตกมาได้กับพวกคุณด้วย?

หนี่เจินซื่อเอ้อเล่อ: ถูกต้อง! ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนสิ อย่ามัวแต่รอพึ่งคนอื่น นี่มันเกมเอาชีวิตรอดนะ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือผู้อยู่รอด!

หว่อซื่อโอวหวง: ถึงฉันจะโชคดี แต่ฉันไม่ใช่นักบุญนะ แลกเปลี่ยนของในมูลค่าที่เท่ากันน่ะได้ แต่จะให้ฟรีๆ น่ะ ฝันไปเถอะ!

เท็ดดี้: พวกคุณ... พวกคุณไม่ห่วงใยความเป็นเพื่อนร่วมชาติกันบ้างเลยเหรอ?

จ้าเกอหนานเหรินเจียเลอปา: จะเอาชีวิตรอดได้รึเปล่ายังไม่รู้เลย จะมาสนใจเรื่องเพื่อนร่วมชาติอะไรกัน? ถ้าคุณมีอาหารแล้วมีคนมาขอฟรีๆ คุณจะให้มั้ยล่ะ? สิ่งใดที่ตนไม่ปรารถนา ก็อย่าทำกับผู้อื่น

...

พวกที่คิดจะขอของฟรีเห็นว่ามีคนออกมาโต้แย้งมากขึ้นเรื่อยๆ ก็เลยไม่กล้าพูดอะไรอีก

ฉินเจินเห็นด้วยอย่างยิ่งกับสิ่งที่หว่อซื่อโอวหวงและคนอื่นๆ พูด เธอสามารถช่วยแลกเปลี่ยนสิ่งของได้ แต่ถ้าจะมาขอฟรีๆ ล่ะก็ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ทำไมเธอต้องยกของที่ตัวเองหามาได้อย่างยากลำบากให้คนอื่นฟรีๆ ด้วย? เขาเป็นใครกัน?

...แปดโมงเช้าตรง

ฉินเจินนั่งอยู่ริมทะเลอย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง เธอเหวี่ยงเบ็ดลงไปในน้ำเพื่อรอเสบียง

วันนี้เธอก็ยังคงตกกล่องไม้ได้สี่กล่อง ได้รับ [อีเต้อหิน] 1 อัน, [เหล็กชั้นดี] 5 ชิ้น, [พลาสติก] 5 ชิ้น, [แก้ว] 5 ชิ้น, [น้ำแร่ 500ml] 3 ขวด, [ขนมปัง 200g] 3 ห่อ และ [ไส้กรอก] 2 ชิ้น

[อีเต้อหิน: พลังโจมตี: 10; ความทนทาน: 100; ใช้สำหรับขุดหินได้]

ฉินเจินรู้สึกหดหู่เล็กน้อย อาหารที่ได้ในวันนี้ยังน้อยกว่าเมื่อวานเสียอีก ดูเหมือนว่าเธอคงต้องกินอย่างประหยัดแล้ว แต่การได้อาวุธมาก็ถือว่าดีมากเช่นกัน

เธอย่อยสลายกล่องไม้ ได้รับไม้มา 24 ท่อน

ตอนนี้ฉินเจินมีของทั้งหมด: ไฟแช็กกันลม 1 อัน, มีดผลไม้ 1 เล่ม, ขวานหิน (ความทนทาน 85) 1 ด้าม, อีเต้อหิน 1 อัน, เหล็กชั้นดี 8 ชิ้น, ไม้ 86 ท่อน, หญ้าหางแมว 4 ต้น, พลาสติก 10 ชิ้น, แก้ว 5 ชิ้น, น้ำแร่ 500ml 4 ขวด, ขนมปัง 200g 4 ห่อ, แอปเปิ้ล 1 ผล, บะหมี่ถ้วย 1 ถ้วย, มะพร้าว 8 ผล และไส้กรอก 2 ชิ้น

เมื่อกลับมาถึงที่กำบัง ฉินเจินกินขนมปังหนึ่งห่อและผ่ามะพร้าวหนึ่งลูก โดยไม่คิดจะกินอะไรเพิ่มอีก โชคดีที่เธอกินไม่จุมากนัก

เธอเก็บสิ่งของทั้งหมดที่คิดว่าไม่จำเป็นต้องใช้ข้างนอกไว้ในบ้าน ฉินเจินพกติดตัวไปเพียงขวานหิน 1 ด้าม อีเต้อหิน 1 อัน และน้ำแร่ 500ml 1 ขวด เธอกลัวว่าจะหิวในตอนบ่าย ฉินเจินจึงพกไส้กรอก 1 ชิ้นติดตัวไปด้วย

วันนี้ฉินเจินยังคงมุ่งหน้าเข้าป่า แต่เธอไม่ได้ไปที่จุดเดิมเหมือนเมื่อวาน แต่เธอเลือกไปป่าที่อยู่ถัดจากจุดที่เธอดักปลาไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงการต้องวิ่งย้อนกลับไปที่นั่นในตอนบ่าย