ตอนที่ 13 การมาถึงของเทพสายฟ้า 500 ล้านโวลต์!

“นายคือพัศดีแห่งอิมเพลดาวน์ที่แท้จริง แข็งแกร่งกว่า ‘ชิริว’ เสียอีก!”

หลังจากการปะทะกันอย่างดุเดือดเพียงไม่นาน แซนเดอร์สก็แน่ใจว่า แมกเจลแลน ผู้ใช้พลังผลพิษ นั้นมีพลังไม่ต่างจากพลเรือเอก ทว่าผลข้างเคียงของผลปีศาจมันรุนแรงเกินไป   แมกเจลแลนต้องใช้เวลาเกือบสิบชั่วโมงต่อวันอยู่บนโถส้วมเพราะท้องเสียอย่างหนัก

“ถ้าทั้งหมดที่นายมีคือแค่นี้ล่ะก็ นายหยุดฉันไม่ได้หรอก แมกเจลแลน!” แซนเดอร์สกล่าว

ฮาคิเกราะขั้นสูง ของเขาให้พลังไม่ขาดสาย ก่อเป็นชั้นป้องกันไร้รูปร่างบนร่างกาย พิษของแมกเจลแลนจึงไม่อาจสัมผัสผิวหนังได้ อีกทั้งอุณหภูมิสูงจากสายฟ้าของเขายังสามารถแผดเผาพิษให้มลายสิ้น

แซนเดอร์สไม่มีเหตุผลให้หวาดกลัวการประมือระยะประชิด เพราะความสามารถของผลพิษนั้นโดนต้านขาดลอย

“อย่าดูถูกฉัน แซนเดอร์ส!” สีหน้าของแมกเจลแลนหม่นมืดลง เขาตะโกนก้อง ดวงตาแดงฉาน พิษมหันต์พวยพุ่งออกจากร่างกาย

คราวนี้ พิษที่ออกมาไม่ใช่สีม่วงดังเดิม แต่เป็นของเหลวสีแดงสดราวลาวาที่ร้อนแรง ไม่นานนัก มันรวมตัวเป็นยักษ์โครงกระดูกมหึมาตรงหน้าแมกเจลแลน โครงหน้ายักษ์นั้นคล้ายกับแมกเจลแลนถึงเจ็ดหรือแปดส่วน เห็นได้ชัดว่าเขาจงใจสร้างร่างจำแลงจากตัวเอง

สีหน้าของแซนเดอร์สเคร่งเครียด เขารู้ทันทีว่านี่คือไม้ตายของแมกเจลแลน

ยักษ์พิษสีแดงนั้นคือพลังขั้นสุดของแมกเจลแลน พิษพิเศษที่จะกัดกินทุกสิ่งที่สัมผัส ไม่ว่าของแข็ง ของเหลว หรือเนื้อหนังมนุษย์ หากโดนพิษนี้เข้าไปจะถูกกัดกร่อนจนไม่เหลือแม้แต่เศษเถ้าถ่าน

“เทพสายฟ้า 500 ล้านโวลต์!” แซนเดอร์สไม่อาจประมาท เขาเรียกสายฟ้าทั้งหมดในตัวออกมา แสงเจิดจ้าราวเทพเจ้าทำลายล้างสาดส่องไปทั่ว

ร่างของเขากลายเป็นสายฟ้าบริสุทธิ์ เส้นผมกลายเป็นสีน้ำเงินขาวชี้ตั้งขึ้นราวกับซูเปอร์ไซย่า ไม่ใช่แค่พลังไฟฟ้าทั่วไปรอบกาย แต่ตัวเขากลายเป็นสายฟ้าอันจับต้องได้โดยแท้ สายฟ้าไหลเวียนบนผิวร่างดั่งของเหลว สายตาและท่าทีของเขาสงบนิ่งดั่งเทพเจ้าสายฟ้าที่ลงมาเหยียบผืนดิน ทุกการเคลื่อนไหวแฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างอันไร้ขอบเขต อากาศโดยรอบบิดเบี้ยวจนดูเหมือนว่าพื้นที่ทั้งหมดจะฉีกขาดได้ทุกเมื่อ

“พิพากษานรก ยักษ์พิษ!” แมกเจลแลนคำราม ยักษ์พิษแดงยกแขนมหึมาขึ้นแล้วเหวี่ยงลงใส่แซนเดอร์สด้วยแรงถล่มทลาย

แซนเดอร์สไม่หลบ เขายกหมัดขึ้นสวนกลับทันที แขนทั้งสองข้างต่างขนาด แต่พลังทำลายของแซนเดอร์สในร่างเทพสายฟ้ากลับเหนือกว่าอย่างท่วมท้น ทุกหมัดที่เขาปล่อยออกไปคือพลังสายฟ้าระดับหลายร้อยล้านโวลต์

พิษแดงที่สัมผัสกับร่างเขา ถูกเผาทำลายทันทีด้วยอุณหภูมิจากสายฟ้า แซนเดอร์สกระหน่ำหมัดต่อเนื่องไม่หยุด ยักษ์พิษไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ

ในพื้นที่จำกัดของอิมเพลดาวน์ ผลพิษควรจะได้เปรียบมหาศาล ทว่าเมื่อต้องเผชิญกับความเร็วเหนือพายุของผลสายฟ้า มันกลับกลายเป็นตุ๊กตาตัวใหญ่ที่ถูกแซนเดอร์สเล่นงานไม่หยุด

ยักษ์ยักษ์นั้นถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ พิษสีแดงกระจายเกลื่อน ทำลายพื้นและผนังรอบด้าน แซนเดอร์สพุ่งตัวเข้าใกล้ทันที หมัดของเขาตรงดิ่งไปที่อกของแมกเจลแลน

เมื่อเห็นว่าพิษของตนไร้ผล แมกเจลแลนไม่มีทางเลือกนอกจากสู้ด้วยมือเปล่า ฮาคิเกราะคลุมหมัดทั้งสองข้างขณะเขายกแขนตั้งรับ

เสียงหมัดปะทะดังก้องไปทั่วชั้น 1 ของอิมเพลดาวน์ เหล่ายามพากันกอดเข่าหลบอยู่ในห้องควบคุม สั่นกลัวจนแทบลืมหายใจขณะจ้องจอภาพ

ไม่มีใครเชื่อสายตาตัวเองเลย ผลพิษของแมกเจลแลนที่เคยคร่าชีวิตโจรสลัดนับไม่ถ้วนกลับไร้ผลสิ้นเชิงต่อแซนเดอร์ส

“นี่มันปีศาจชัดๆ!” ยามคนหนึ่งพึมพำ

“ผลพิษของแมกเจลแลนใช้ไม่ได้เลย... ทั้งที่มันสามารถฆ่าโจรสลัดสุดอันตรายได้แท้ๆ!”

ฮันเนียบัล รองพัศดีของอิมเพลดาวน์ ตัวสั่นเทิ้มขณะพึมพำกับตัวเอง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นใครสักคนไม่สะทกสะท้านต่อพิษมหาประลัยของแมกเจลแลน

แม้เขามักดูถูกแมกเจลแลนที่หมกตัวอยู่ในห้องน้ำ แต่เขาเองก็เคารพพลังของอีกฝ่ายไม่น้อย หากไม่มีแมกเจลแลนคอยขู่เข็ญ เหล่านักโทษในชั้นลึกคงออกมาก่อจลาจลไปนานแล้ว

แต่นี่...แซนเดอร์สกลับย่ำยีอำนาจนั้นราวกับมันไม่มีความหมายใดๆ

“ท่านฮันเนียบัล เราควรไปช่วยพัศดีแมกเจลแลนไหมครับ?” ยามคนหนึ่งถามด้วยเสียงสั่น

ฮันเนียบัลเหงื่อแตกซิก รีบยกมือปิดปากไว้แทบไม่ทัน กลัวจะเผลอพูดความจริงออกไปว่าเขากลัวจนขาแข็ง

เขาเป็นคนรักความยุติธรรมก็จริง แต่ไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่าเขาไม่อาจรับมือแซนเดอร์สได้ แถมแค่เข้าไปใกล้สนามรบ พิษของแมกเจลแลนก็ฆ่าเขาได้แล้ว

นี่เองที่ทำให้แมกเจลแลนเลือกจะเผชิญหน้ากับแซนเดอร์สเพียงลำพัง หากพวกยามเข้าไปช่วย พิษของเขาเองจะเป็นคนฆ่าพวกมันก่อน

หลังจากสูดหายใจลึก ฮันเนียบัลก็แสร้งทำหน้าขึงขังพูดว่า “รีบแจ้งกองทัพเรือทันที ขอกำลังสนับสนุนด่วน!”

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเรื่อง คว้าหอยทากสื่อสารขึ้นมาเพื่อติดต่อกับกองเรือของกองทัพเรือที่อยู่ด้านนอกอิมเพลดาวน์

ขณะเดียวกัน แซนเดอร์สยังคงต่อสู้กับแมกเจลแลน ร่างของเขาอาบไปด้วยสายฟ้า ดุจเทพแห่งการทำลายล้าง บุกทะลวงแมกเจลแลนอย่างไม่ลดละ พวกเขาสู้จากชั้น 1 จนทะลุออกไปยังขอบเขตภายนอกใกล้ทะเล

ระหว่างทาง อาคารสิ่งปลูกสร้างถูกทำลายราบคาบ เหลือเพียงเศษซาก พลังของทั้งคู่สั่นสะเทือนเรือนจำทั้งแห่ง

แมกเจลแลนที่เป็นรอง หอบหายใจอย่างหนัก พยายามต้านการบุกอย่างบ้าคลั่งของแซนเดอร์ส ด้วยความสามารถของผลพิษที่ไร้ผล เขาต้องอาศัยฮาคิและหมัดเปล่าเข้าปะทะโดยตรง แต่ทั้งสองด้านนี้ เขาก็เป็นรองอย่างชัดเจน

แซนเดอร์สมีทั้งฮาคิเกราะอันแข็งแกร่ง และพละกำลังมหาศาลที่เกินมนุษย์

ยิ่งสู้ แซนเดอร์สก็ยิ่งสนุก เขายิ้มกว้างตลอดเวลา สามปีในคุกที่ไร้ค่าศัตรู ทันใดเมื่อได้พบคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อแบบนี้ เลือดในกายเขาก็สูบฉีดแรงดั่งพายุ

“นายไม่รอดแน่ แมกเจลแลน!!” แซนเดอร์สตะโกน

“หอกเทพสายฟ้า 500 ล้านโวลต์!”

พร้อมเสียงคำราม หอกสายฟ้าบริสุทธิ์ปรากฏขึ้นในมือของเขา เขาแทงไปข้างหน้า หมายจะปิดบัญชีพัศดีอิมเพลดาวน์ในทันที...