ตอนที่ 11 พลเรือเอกเคลื่อนไหว แมกเจลแลนขวางทาง!

"ซาคาสึกิ รีบไปอิมเพลดาวน์เดี๋ยวนี้เลย แซนเดอร์สแหกคุกออกมาแล้ว ฉันได้สั่งระดมกองเรือเรียบร้อยแล้ว เจ้าต้องยับยั้งแซนเดอร์สอีกครั้ง และหากจำเป็น…สังหารเขาไปเลย เราจะปล่อยให้เขากลับสู่ทะเลไม่ได้เด็ดขาด"

เซนโงคุเป็นคนติดต่อเรียกพลเรือเอกคิซารุ

ตอนนี้ที่กองบัญชาการกองทัพเรือ มีเพียงคิซารุเท่านั้นที่เป็นกำลังระดับพลเรือเอกซึ่งพร้อมใช้งาน

ในฐานะจอมพลเรือ เซนโงคุต้องประจำการอยู่ที่สำนักงานใหญ่ อาคาอินุอยู่ในนิวเวิลด์ อาโอคิจิหายไปไม่รู้ว่าอยู่ไหน และการ์ปก็ไม่ได้อยู่ที่สำนักงานใหญ่เช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น พลังจากผลแสง ของคิซารุ ยังทำให้เขาไปถึงอิมเพลดาวน์ได้รวดเร็วที่สุดด้วย

"แซนเดอร์สงั้นเหรอ? ช่างน่ากลัวจริง ๆ"

"เจ้านั่นแหกคุกออกมาจากชั้น 6 ได้จริง ๆ น่ากลัวชะมัด"

คิซารุในชุดสูทลายทางสีเหลืองพร้อมเนกไทสีม่วงและแว่นกันแดดประจำตัว ถึงกับชะงักจากการตัดเล็บ ใบหน้าที่มักจะดูทะเล้นกลายเป็นจริงจังทันทีเมื่อได้ยินเรื่องการหลบหนีของแซนเดอร์ส

"เข้าใจแล้วครับ จอมพลเรือเซนโงคุ"

คิซารุลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินก้าวฉับ ๆ ไปข้างหน้า เสื้อคลุม "ความยุติธรรม" สะบัดตามแรงลม

ทั้งคิซารุและเซนโงคุต่างก็รู้จักแซนเดอร์สดีที่สุด

เมื่อสามปีก่อน คนที่จับแซนเดอร์สได้ก็คือสองคนนี้

คิซารุยังจำการต่อสู้นั้นได้อย่างแม่นยำ เขารู้ดีถึงความแข็งแกร่งของแซนเดอร์ส อัจฉริยะจากค่ายฝึกชั้นยอดของเซเฟอร์

ตอนอายุแค่ 16 แซนเดอร์สก็มีพลังเทียบเท่าพลเรือโทระดับหัวกะทิแล้ว

ถ้าช่องว่างพลังระหว่างพลเรือโทกับพลเรือเอกไม่ห่างขนาดนั้น และถ้าคิซารุไม่ได้ช่วยซ้อนอีกแรง บางทีแซนเดอร์สอาจหนีเซนโงคุไปได้แล้ว ด้วยความเร็วของผลสายฟ้า

มองทั้งกองทัพเรือ คิซารุน่าจะเป็นคนสุดท้ายที่อยากให้แซนเดอร์สหนีออกไปได้

เพราะเขาเป็นคนที่ชอบทำงานแบบพอผ่าน ๆ รับเงินเดือนไปวัน ๆ

ถ้าแซนเดอร์สกลับลงทะเลมาอีก คิซารุจะต้องปวดหัวแน่ เพราะเจ้านั่นต้องตามล่าเขาเป็นคนแรก

"น้องใหม่...ทะเลน่ะอันตรายเกินไป อยู่ในอิมเพลดาวน์ต่อไปเถอะ"

เมื่อจอมพลเรือสั่งการ เหล่าทหารเรือก็เริ่มเคลื่อนไหว กองเรือรบขนาดใหญ่เริ่มออกเดินทางมุ่งหน้าสู่อิมเพลดาวน์ แม้ว่าทหารจำนวนมากจะยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ที่อิมเพลดาวน์ หลังจากโค่นชิริวลง แซนเดอร์สก็มุ่งหน้าสู่ชั้น 1 ทันที

ระหว่างทาง เขาเจอพวกยามเป็นระยะ แต่ก็ไม่มีใครหยุดเขาได้เลย

จนเมื่อไปถึงชั้น 1 แซนเดอร์สก็เห็นร่างใหญ่ยืนตระหง่านอยู่ เหมือนรอเขามาตั้งแต่แรก

ในแสงสลัว เขาเพ่งมองจนเห็นรูปร่างอีกฝ่าย

ชายผู้นั้นตัวใหญ่โต สูงกว่าแซนเดอร์สอย่างน้อยสองเท่า ใบหน้าเคร่งขรึมดูน่าหวั่นเกรง ราวกับปีศาจในตำนาน ซาตาน เขามีเขางอกบนศีรษะ และมีปีกค้างคาวแผ่ออกมาจากชุดผู้คุมสีดำ

เขาคือแมกเจลแลน  พัศดีอิมเพลดาวน์ และผู้ใช้ผลพิษ

"ถึงว่าทำไมระหว่างทางฉันไม่เจอใครเลย สงสัยนายจะเป็นคนสั่งให้ทุกคนหลบไปใช่ไหม?" แซนเดอร์สยิ้มพลางก้าวเข้าใกล้

"กับนักโทษที่มีพลังอย่างเจ้า ถ้าปล่อยให้คนอื่นอยู่ตรงนี้ก็มีแต่จะเสียชีวิตเปล่า" แมกเจลแลนตอบเสียงเรียบ

ขณะพูดอยู่นั้น หมอกพิษสีม่วงก็ระเหยออกจากปากและจมูกของเขาไม่หยุด ทำให้บรรยากาศที่มืดอยู่แล้วยิ่งดูน่ากลัวมากขึ้น

"นักโทษงั้นเหรอ? ฉันไปทำความผิดอะไรล่ะ?" แซนเดอร์สหัวเราะเบา ๆ

แม้เขาจะอยู่ในกองทัพเรือแค่สองปี แต่ก็สร้างผลงานไว้มากมาย จับโจรสลัดมานับไม่ถ้วน

ไม่งั้นคงไม่ได้เลื่อนขั้นเป็นพลเรือตรี

ในตอนนั้น กองทัพเรือยังไม่วัดตามพลังอย่างเดียว แต่ใช้ผลงานเป็นตัววัดด้วย

แมกเจลแลนเงียบไปชั่วครู่

เขาเองก็รู้ดีถึงความสกปรกเบื้องหลังของรัฐบาลโลกและกองทัพเรือ แต่เรื่องนั้นไม่ใช่หน้าที่ของเขา

หน้าที่ของเขาคือ ดูแลอิมเพลดาวน์ และไม่ให้ใครแหกคุกออกไปได้

"เกมจบที่นี่ แซนเดอร์ส!" ดวงตาแมกเจลแลนแน่วแน่ "ฉันจะไม่ปล่อยให้แกหนีออกจากอิมเพลดาวน์เด็ดขาด!"

ทันใดนั้น ของเหลวสีม่วงข้นเหนียวก็เริ่มไหลทะลักออกมาจากร่างแมกเจลแลน

เสียงกึ๊บ ๆ...

คล้ายเสียงน้ำไหล หรืออาจเหมือนหม้อซุปเดือด ๆ

พิษเหลวไหลไปตามพื้น กัดกร่อนทุกอย่างราวกับกรดกำมะถัน เท้าเหยียบลงไปก็ละลาย แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว จนกลิ่นพิษแสบจมูกปกคลุมไปทั่ว

ไม่นาน ร่างทั้งร่างของแมกเจลแลนก็ถูกเคลือบด้วยพิษ และด้านหลังเขา พิษก็เริ่มแปรสภาพเป็นมังกรสามตัวขนาดยักษ์

นั่นคือท่าไม้ตายของแมกเจลแลน มังกรพิษ!

เพราะรู้ว่าแซนเดอร์สโค่นชิริวได้ แมกเจลแลนจึงไม่คิดออมมือ เขาเริ่มต้นด้วยไม้ตายทันที

เห็นดังนั้น สีหน้าแซนเดอร์สก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง แววตาเต็มไปด้วยความระมัดระวัง

แมกเจลแลนเป็นหนึ่งในเหตุผลที่แซนเดอร์สยังไม่รีบแหกคุก

เพราะในที่แคบแบบนี้ ผลพิษของแมกเจลแลนคืออาวุธสังหารโดยแท้

ฮาคิเกราะ!

แซนเดอร์สใช้งานฮาคิเกราะ ห่อหุ้มร่างทั้งร่างด้วยพลังหนาแน่นและต่อเนื่อง ราวกับใส่เกราะเหล็ก ป้องกันร่างกายจากพิษ แม้แต่รูขุมขนก็ถูกปิดกั้นไม่ให้พิษซึมเข้า

เขากลั้นหายใจทันที เพื่อไม่ให้สูดพิษเข้าไป

สายฟ้าปะทุรอบตัว ดวงตาแลบประกาย แซนเดอร์สดูราวกับเทพสายฟ้าลงมาจุติ กลุ่มอิเล็กทริกแล่นไปทั่วชั้น 1 เสียงแตกเปรี๊ยะของกระแสไฟฟ้าดังสนั่นทั่วอากาศ

"แซนเดอร์ส! รับโทษของเจ้าไปซะ!" แมกเจลแลนตะโกน

"มังกรพิษ!"