ตอนที่ 1 ตระกูลหลักฮิวงะ!

ณ โรงฝึกของตระกูลฮิวงะในหมู่บ้านโคโนฮะ การทดสอบกำลังดำเนินอยู่

ใจกลางโรงฝึก ฮิวงะ ชินอิจิ วัยเพียงห้าขวบ สูดหายใจเข้าเบาๆ ก่อนจะตั้งท่ามวยอ่อน ดวงตาสีฟ้าของเขามองอย่างเงียบๆ ไปยัง ฮิวงะ ฮิอาชิ ที่ยืนเอามือไพล่หลัง และเขาเปล่งเสียงออกมาเบาๆ:

"เนตรสีขาว!"

ทันทีที่เสียงของเขาสิ้นสุดลง เส้นเลือดบริเวณขมับของ ฮิวงะ ชินอิจิ ก็ปูดโปนขึ้น และฉากที่เขามองเห็นก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

"ถึงนี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่พ่อเห็นลูกใช้ความสามารถของเนตรสีขาว แต่ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้ง มันก็ทำให้พ่อประหลาดใจและยินดีเสมอ"

"ลูกเป็นอัจฉริยะจริงๆ ชินอิจิ!"

เมื่อเห็น ฮิวงะ ชินอิจิ ใช้ขีดจำกัดสายเลือดเนตรสีขาวได้อย่างคล่องแคล่ว ฮิวงะ ฮิอาชิ ในฐานะพ่อของเขา ก็อดที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ ไม่ได้ เขาชื่นชมลูกชายไม่หยุดปาก ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความยินดีที่ปิดไม่มิด

ในฐานะผู้นำตระกูลฮิวงะ ตระกูลวิชาเนตรอันทรงเกียรติในหมู่บ้านโคโนฮะ ชีวิตของ ฮิวงะ ฮิอาชิ มาถึงจุดสูงสุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเกียรติยศ สถานะ หรือความแข็งแกร่ง ก็แทบไม่เหลืออะไรให้เขาต้องไขว่คว้าอีกในตำแหน่งนี้

การสืบทอดสายเลือดของตระกูลหลักฮิวงะและการฝึกฝนผู้สืบทอดที่ยอดเยี่ยม คือภารกิจที่สำคัญที่สุดในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา

และภารกิจที่สำคัญที่สุดสำหรับตระกูลหลักฮิวงะนี้ ก็สำเร็จไปส่วนใหญ่แล้วด้วยการเกิดของ ฮิวงะ ชินอิจิ

ในฐานะลูกชายคนโตของ ฮิวงะ ฮิอาชิ ฮิวงะ ชินอิจิ ในวัยเพียงห้าขวบ ได้แสดงพรสวรรค์ด้านนินจาที่ทำให้ทุกคนในตระกูลฮิวงะต้องนิยามคำว่า "อัจฉริยะ" ใหม่

เมื่อเห็นความภาคภูมิใจและความคาดหวังในดวงตาของพ่อราคาถูกคนนี้ ฮิวงะ ชินอิจิ ก็ถอนหายใจในใจเงียบๆ

ขอบเขตอันไกลโพ้นของตระกูลฮิวงะ... มันช่างคับแคบจริงๆ

แม้แต่คนระดับเขา ยังถูกยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะ และถูกคนในตระกูลมองว่าเป็นความหวังที่จะนำพาตระกูลฮิวงะไปสู่จุดสูงสุดได้

เดิมทีชินอิจิไม่ได้มาจากโลกนี้ การที่เขามาอยู่ที่นี่เป็นเพียงการเล่นตลกของโชคชะตา เขาไม่เคยคาดคิดว่าหลังจากงีบหลับระหว่างทำงานล่วงเวลา เขาจะตื่นขึ้นมาในโลกโฮคาเงะแห่งนี้ เกิดใหม่ในตระกูลฮิวงะในฐานะลูกชายของ ฮิวงะ ฮิอาชิ

แตกต่างจากผู้กลับชาติมาเกิดหลายคน ชินอิจิไม่เพียงแต่มีพ่อแม่ครบ แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน แม่ราคาถูกของเขาก็ถูกตรวจพบว่าตั้งครรภ์ได้สามสัปดาห์แล้ว หากทุกอย่างเป็นไปด้วยดี อีกไม่นานเขาจะมีน้องชายหรือน้องสาว

ตอนนี้มันก็ดี ตัวเขาที่เคยอยู่คนเดียวในชาติก่อน ตอนนี้มีครอบครัวใหญ่แล้ว อย่างไรก็ตาม ชีวิตในครอบครัวใหญ่เช่นนี้ก็ไม่ได้ง่ายกว่าการอยู่คนเดียวมากนัก

เขาไม่เหงาแน่นอน แต่ชีวิตของเขาถูก ฮิอาชิ ผู้นำตระกูลฮิวงะ จัดการไว้หมดแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เขาบังเอิญเบิกเนตรสีขาวได้ตอนอายุเพียงขวบกว่าๆ ตระกูลฮิวงะก็ให้ความสำคัญกับการศึกษาของชินอิจิเป็นอันดับแรก

ฮิวงะ ชินอิจิ ที่มีจิตวิญญาณของผู้ใหญ่ ย่อมมีความสามารถในการเข้าใจสิ่งต่างๆ เหนือกว่าเด็กในวัยเดียวกัน เมื่อรวมกับการศึกษาอย่างขยันขันแข็ง อัตราการเติบโตของเขาจึงสูงกว่าเด็กทั่วไปมาก

แน่นอนว่า ที่สำคัญกว่านั้น ร่างกายใหม่นี้ดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีกับวิชากระบวนท่าต่างๆ ของตระกูลฮิวงะ

อย่างไรก็ตาม ฮิวงะ ชินอิจิ ที่รู้ขีดจำกัดสูงสุดของพลังต่อสู้ในโลกนี้ ไม่เคยใส่ใจกับอัตราการเติบโตที่รวดเร็วของตัวเองเลย อัจฉริยะ... โลกนี้ไม่ขาดแคลนอัจฉริยะ นินจาทั่วไปมีขีดจำกัดของตัวเอง แม้ว่าเขาซึ่งมาจากตระกูลฮิวงะจะโดดเด่น แต่เขาจะไปถึงระดับไหนกันเชียว?!

หากไม่มีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้น อย่าว่าแต่จะหวังเติบโตไปถึงระดับนินจาสามัญชนอย่างมินาโตะเลย แค่การได้เป็นนินจาอย่างจิไรยะหรือโอโรจิมารุก็ถือเป็นพรแล้ว

และเป็นไปได้มากว่า นี่เป็นเพียงความคิดเพ้อฝัน ชินอิจิรู้สึกว่าหลังจากที่เขาโตขึ้น เขาคงจะแข็งแกร่งกว่าฮิอาชิเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นินจาระดับนั้นคงยากที่จะปกป้องตัวเองในโลกอนาคต

แต่ในสายตาของสมาชิกตระกูลฮิวงะ เขากลายเป็นสุดยอดอัจฉริยะที่เต็มไปด้วยความหวัง เป็นคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะสืบทอดขีดจำกัดสายเลือดของตระกูลหลักในรอบหลายร้อยปี

"ฝ่ามือว่างแปดทิศ!"

ใจกลางโรงฝึก ฮิวงะ ชินอิจิ ปล่อยฝ่ามือออกไปกลางอากาศ และจักระความหนาแน่นสูงก็พุ่งตรงไปยัง ฮิวงะ ฮิอาชิ ที่อยู่ตรงหน้าเขา

ฝ่ามือสร้างแรงลมกดดัน ทำให้สมาชิกตระกูลสาขาหลายคนที่กำลังชมการต่อสู้ต้องยกแขนขึ้นมาบังใบหน้าโดยสัญชาตญาณ

แม้ว่าฝ่ามือที่มองไม่เห็นและไร้ร่องรอยนี้จะยากที่คนอื่นจะตรวจจับได้ แต่คู่ต่อสู้ของ ฮิวงะ ชินอิจิ คือ ฮิวงะ ฮิอาชิ ผู้ซึ่งครอบครองขีดจำกัดสายเลือดเนตรสีขาวเช่นกัน

"ฝ่ามือว่างแปดทิศ?"

"พ่อไม่เคยสอนลูกนี่ ลูกไปเรียนมาตอนไหน..."

ฮิวงะ ฮิอาชิ เปิดใช้งานเนตรสีขาวและหลบไปด้านข้าง พลางถามด้วยความประหลาดใจ เมื่อเขามองกลับไปที่ชินอิจิ ฮิวงะ ชินอิจิ ก็พุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้าฮิอาชิแล้ว

"ฝ่ามือว่างก็เป็นแค่รูปแบบหนึ่งของมวยอ่อนไม่ใช่เหรอครับ?"

"วิชาระดับนี้ เห็นแค่ครั้งเดียวก็เรียนรู้ได้แล้ว"

สีหน้าของ ฮิวงะ ชินอิจิ สงบนิ่ง ขณะที่ตอบข้อสงสัยของพ่อราคาถูก เขาก็ใช้นิ้วมือขวาจีบเป็นดาบเล็งไปที่จุดชี่ชงบริเวณท้องของฮิอาชิ

มวยอ่อน วิชากระบวนท่านินจาที่ตระกูลฮิวงะใช้ร่วมกับขีดจำกัดสายเลือดเนตรสีขาว หลักการพื้นฐานของมันคือการควบคุมการเปลี่ยนแปลงรูปร่างของจักระ จากนั้นใช้นิ้วโจมตีเพื่อส่งจักระของตัวเองเข้าไปในร่างกายของคู่ต่อสู้ ทำลายและขัดขวางเส้นทางจักระของศัตรู

เส้นทางในร่างกายมนุษย์ถูกซ่อนอยู่ใต้ผิวหนัง มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า อย่างไรก็ตาม ด้วยขีดจำกัดสายเลือดเนตรสีขาว ทำให้สามารถมองเห็นเส้นทางในร่างกายมนุษย์ได้อย่างชัดเจน มวยอ่อน ซึ่งพัฒนาขึ้นเพื่อเสริมความสามารถของเนตรสีขาว เป็นหนึ่งในวิชาลับพื้นฐานที่ทำให้ตระกูลฮิวงะของพวกเขายืนหยัดอยู่ในโลกนินจาได้

ตั้งแต่ตอนที่ ฮิวงะ ชินอิจิ ลืมตาดูโลกครั้งแรกและเพิ่งหัดเดิน เขาก็เริ่มฝึกมวยอ่อนแล้ว เขาสามารถเชี่ยวชาญเทคนิคการปล่อยจักระออกจากปลายนิ้วได้อย่างง่ายดายในเวลาเพียงหนึ่งเดือน หลังจากท่องจำจุดต่างๆ ทั่วร่างกายมนุษย์ได้ เขาก็เรียนรู้มวยอ่อนได้โดยพื้นฐานแล้ว

ส่วนฝ่ามือว่างแปดทิศ แม้ว่าจะเป็นการประยุกต์ใช้มวยอ่อนขั้นสูง แต่สำหรับชินอิจิ การเรียนรู้วิชาระดับนี้ไม่ใช่เรื่องยากเลย

"ตูม!!"

ฝ่ามือว่างกระทบกำแพงด้านหลังฮิอาชิ ทำให้เกิดหลุมตื้นๆ แรงปะทะนับว่าไม่น้อย แต่ก็ยังขาดพลังไปบ้าง

แน่นอนว่า การโจมตีที่สามารถทิ้งร่องรอยไว้บนกำแพงดินได้ หากโดนคนเข้าไปย่อมไม่รู้สึกดีแน่

เนตรสีขาวของฮิอาชิสังเกตหลุมตื้นๆ ที่เกิดจากฝ่ามือว่างแปดทิศของชินอิจิ และความยินดีในดวงตาของเขาก็เพิ่มมากขึ้น

เมื่อลูกโดดเด่น พ่อแม่ก็ย่อมมีความสุข ยิ่งไปกว่านั้น ความยอดเยี่ยมของ ฮิวงะ ชินอิจิ ยังช่วยให้ตำแหน่งผู้นำตระกูลของเขามั่นคงขึ้น และลูกหลานตระกูลหลักที่โดดเด่นยังช่วยเสริมสร้างความสามัคคีในตระกูลอีกด้วย

ขณะที่ป้องกันการโจมตีของชินอิจิ ฮิอาชิก็ตบฝ่ามือสวนไปที่หน้าอกของชินอิจิ เนื่องจากความสูงที่แตกต่างกันมากระหว่างทั้งสอง ทำให้จุดศูนย์ถ่วงของฮิอาชิจะต่ำเกินไปเมื่อโจมตีสวนกลับชินอิจิ และนี่คือช่องโหว่ที่ชินอิจิใช้ประโยชน์

ชินอิจิกดมือทั้งสองข้างลงบนข้อมือของฮิอาชิทันที โดยใช้แรงของคู่ต่อสู้เพื่อกระโดดขึ้น ตีลังกากลับหัว และเตะไปที่ขมับของฮิอาชิ แม้ว่าฮิอาชิจะตอบสนองทันเวลาและใช้แขนป้องกันไว้ได้ แต่ชินอิจิก็ได้เปรียบไปแล้ว หลังจากกลับมายืนบนพื้น เขาก็โจมตีเข้าใส่ช่วงล่างของ ฮิวงะ ฮิอาชิ อย่างดุเดือด

การเคลื่อนไหวเท้าของ ฮิวงะ ชินอิจิ นั้นลื่นไหล ทั้งการเขย่งเท้า การกระโดด และการหลบหลีก ล้วนผสมผสานกันอย่างลงตัว หมัดของเขากระหน่ำราวกับห่าฝน ทั้งหมัดตรง หมัดทะลวง และหมัดเสย ล้วนเล็งไปที่จุดสำคัญ เขาปล่อยการโจมตีต่อเนื่องกว่าสิบครั้ง กดดัน ฮิวงะ ฮิอาชิ อย่างแนบเนียน จนอีกฝ่ายต้องถอยหลังไปหลายก้าว

การโจมตีที่เฉียบคมของ ฮิวงะ ชินอิจิ เรียกเสียงอุทานจากสมาชิกตระกูลสาขาที่อยู่ในเหตุการณ์ อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความประหลาดใจ ร่องรอยของความสงสัยก็ปรากฏขึ้นในสายตาของสมาชิกตระกูลสาขาเช่นกัน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หากวัดกันที่วิชากระบวนท่าเพียงอย่างเดียว ความแข็งแกร่งของ ฮิวงะ ชินอิจิ นั้นเกินความคาดหมายของพวกเขาไปมาก อย่างไรก็ตาม เมื่อมองไปที่การโจมตีอันดุเดือดของชินอิจิ พวกเขากลับไม่พบร่องรอยของมวยอ่อนในตัวเขามากนัก... "พรสวรรค์และความแข็งแกร่งของท่านชินอิจิเป็นที่ประจักษ์ แต่ว่า..."

"ท่านชินอิจิได้ฝึกมวยอ่อนจริงๆ หรือ?"

"นี่มัน... ท่านฮิซาชิ เกิดอะไรขึ้น?"

ชินอิจิและฮิอาชิยังคงประลองกันในสนามประลอง ขณะที่สมาชิกตระกูลสาขาที่ยืนดูอยู่ข้างสนามต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์อย่างออกรส สมาชิกตระกูลสาขายังหันไปถามข้อสงสัยในใจกับ ฮิวงะ ฮิซาชิ ด้วย แม้ว่าทุกคนที่นี่ นอกจากฮิอาชิและลูกชายของเขาแล้ว จะมาจากตระกูลสาขาทั้งหมด แต่ก็ยังมีความแตกต่างระหว่างความใกล้ชิดและห่างเหิน

ฮิวงะ ฮิซาชิ เป็นน้องชายฝาแฝดของ ฮิวงะ ฮิอาชิ ความเข้าใจที่เขามีต่อพ่อลูกตระกูลหลักนั้นลึกซึ้งกว่าคนอื่นๆ

"ถ้าพวกคุณใช้เนตรสีขาวมอง ก็จะเข้าใจเอง"

ฮิวงะ ฮิซาชิ มองไปที่ ฮิวงะ ชินอิจิ ที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในสนามประลอง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม เขาเพียงตอบคำถามของสมาชิกตระกูลอย่างใจเย็น

ในตอนนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง ฮิซาชิ และ ฮิอาชิ ยังไม่เกิดรอยร้าวที่สำคัญ สายใยเครือญาติมีน้ำหนักมากกว่าความรู้สึกขุ่นเคืองเป็นครั้งคราวในใจของฮิซาชิ และลูกชายของเขาเอง ฮิวงะ เนจิ ก็เพิ่งเกิดและอายุยังไม่ถึงหนึ่งขวบ ดังนั้น ฮิซาชิจึงยังคงมองหลานชายผู้มีพรสวรรค์อย่างชินอิจิได้อย่างเป็นกลาง

เมื่อได้ยินคำพูดของฮิซาชิ ตัวแทนของตระกูลสาขาต่างๆ ก็เปิดใช้งานเนตรสีขาวของตน เมื่อใช้พลังของขีดจำกัดสายเลือด ในที่สุดพวกเขาก็เห็นความจริง

"นั่น... นั่นมันอะไรกัน?!"

"เป็นไปได้อย่างไร? เขายังเด็กขนาดนี้ ทำได้อย่างไร?"

จบตอน