ตอนที่ 4 การเรียนรู้ช่วยให้ผมพัฒนาและเปลี่ยนอาชีพ

โรงเรียนนินจา, ห้องเรียน

อาจารย์ยังไม่มา และนักเรียนก็จับกลุ่มกันสองสามคน บางคนก็คุยเล่นกันไปเรื่อย บางคนก็ทำธุระของตัวเอง

สามคนที่นั่งด้วยกันข้างหน้าต้องเป็น อิโนะ–ชิกะ–โจ รุ่นนี้แน่ๆ คนที่ยังคงกินอย่างเอร็ดอร่อย ว่ากันว่าเป็น อากิมิจิ โทโด, คนที่นอนหลับเพราะเบื่อคือนารา ชิกาจิ, และคนที่นั่งตัวตรงดูเหมือนจะเป็น ยามานากะ ชินโยะ

คนที่อยู่ข้างๆ พวกเขามาจากตระกูลอินุซึกะแน่นอน แม้ว่าผมจะไม่รู้ชื่อเขาก็ตาม หัวของเขาเกือบจะมุดอยู่ใต้โต๊ะ กำลังเล่นกับสุนัขนินจาที่ซ่อนอยู่ในลิ้นชักของเขาอย่างสนุกสนาน

ตรงนั้น สมาชิกตระกูลฮิวงะมีสีหน้าเย็นชา เนตรสีขาวของเขาจ้องตรงไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ทำให้นักเรียนที่อยู่ข้างหน้าเขาสั่น

ไทจิมองดูนักเรียนทุกคนในห้องเรียน ในอนาคต เพื่อนร่วมชั้นเหล่านี้บางคนจะโด่งดังในโลกนินจา ขณะที่คนอื่นๆ จะตายในสงคราม นี่คือโลกของโฮคาเงะ แน่นอนว่าไทจิจะไม่เสียเวลา มือของเขาอยู่ใต้โต๊ะ กำลังฝึกผนึกอินอย่างต่อเนื่อง เขาฝึกฝน 12 อินซ้ำๆ ทั้งไปข้างหน้าและย้อนกลับ โดยตั้งเป้าที่จะฝึกฝนตัวเองให้ผนึกอินที่จำเป็นได้ตามสัญชาตญาณ

เมื่อนักเรียนเต็มห้องเรียนแล้ว นินจาร่างกำยำคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ถือสมุดเล่มเล็กๆ กองหนึ่ง

"ผมคือครูของพวกคุณ ยามาดะ โคคิ" นินจาคนนั้นเขียนชื่อของเขาบนกระดานดำ แล้วหันมาพูดว่า "ผมชอบเด็กที่เชื่อฟังและไม่ชอบเด็กที่ไม่มีระเบียบวินัย ผมเชี่ยวชาญวิชากระบวนท่าและคาถาไฟ และผมจะสอนวิชากระบวนท่าให้พวกคุณ ผมยังเป็นครูประจำชั้นของพวกคุณด้วย"

"ตอนนี้ ตามรายชื่อ ทุกคนจะแนะนำตัวเอง คนแรก มัตสึชิตะ ไทจิ"

ไทจิไม่คิดว่าจะเป็นคนแรก เขาไม่ประหม่า เขาลุกขึ้นยืนอย่างมั่นใจและพูดว่า "ผมชื่อมัตสึชิตะ ไทจิ ผมชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ และไม่มีอะไรที่ไม่ชอบ ความฝันของผมคือการเป็นนินจาที่แข็งแกร่งที่สุดและปกป้องสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและยาคุชิ โนโนอุ ครับ แค่นี้ครับ" ในฐานะคนที่มีอายุจิตใจมากกว่าอายุจริง ไทจิจึงรู้อยู่แล้วว่าจะตอบอย่างไรให้ครูพอใจ

"ฝันไปเถอะ ที่สุดในโลกนินจาเป็นของตระกูลอุจิฮะของเราต่างหาก"

"เจ้าโง่ โฮคาเงะแข็งแกร่งที่สุดต่างหาก"

"เงียบ!" อาจารย์โคคิพูดเสียงดัง "เป็นความฝันที่ดีมาก ไทจิคุง เชิญนั่ง"

"คนต่อไป อุจิฮะ โอบิโตะ"

"สวัสดีทุกคน ผมชื่ออุจิฮะ โอบิโตะ แทนที่จะพูดว่าผมชอบอะไรที่สุด ผมขอพูดว่าผมชอบใครที่สุดดีกว่า... อะฮ่าฮ่า" โอบิโตะเกาหัว หัวเราะอย่างโง่ๆ สายตาของเขามองไปทางโนฮาระ ริน

"สิ่งที่ผมไม่ชอบที่สุดคือคาคาชิ" โอบิโตะพูดสิ่งนี้โดยไม่ลังเล เมื่อได้ยินดังนั้น คาคาชิก็กลอกตา ไม่แม้แต่จะมองโอบิโตะ ทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะ พวกเขาทุกคนเคยได้ยินเกี่ยวกับความเป็นคู่แข่งที่กำลังดำเนินอยู่ระหว่างโอบิโตะและคาคาชิ

"ความฝันของผมคือการได้เป็นโฮคาเงะ!"

"บ้าจริง โอบิโตะ ผมต่างหากที่จะเป็นโฮคาเงะ!" ใครบางคนตะโกนขึ้นมา พยายามจะขัดจังหวะเขา

"ความฝันของผมคือการเป็นนินจาที่เจ๋งที่สุด ยอดเยี่ยมที่สุด ยิ่งใหญ่กว่าท่านโฮคาเงะเสียอีก พวกคุณทุกคนจะต้องโค้งคำนับให้ผมเมื่อเห็นผม"

...เมินความฝันที่พึ่งพาไม่ได้เหล่านั้น มัตสึชิตะ ไทจิ ก็จดจำชื่อของเพื่อนร่วมชั้นทุกคนและข้อมูลพื้นฐานของพวกเขาอย่างเงียบๆ

ฮาตาเกะ คาคาชิ, อุจิฮะ โอบิโตะ, โนฮาระ ริน, ชิซึเนะ, ซารุโทบิ อาสึมะ, ยูฮิ คุเรไน, ไมโตะ ไก—นินจาเหล่านี้ ผู้ที่จะโด่งดังอย่างมากในอนาคต ตอนนี้เป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆ ทั้งหมดเป็นเพื่อนร่วมชั้นในรุ่นเดียวกันของเขา

"เอาล่ะ จบการแนะนำตัวเองแล้ว ตอนนี้ เรามาเริ่มเรียนกันอย่างเป็นทางการ" ยามาดะ โคคิ กล่าว

"อย่างแรก ทุกคนรู้ไหมว่าข้อกำหนดพื้นฐานที่สุดในการเป็นนินจาคืออะไร?"

"จักระ!" ทุกคนตะโกนพร้อมกัน

"ถูกต้อง มันคือจักระ ทีนี้ ทุกคนรู้แน่ชัดไหมว่าจักระคืออะไรและมาจากไหน?"

คราวนี้ มีคนตอบได้น้อยลง คนส่วนน้อยที่ทำได้ส่วนใหญ่เป็นเด็กจากตระกูลนินจา แม้ว่าโอบิโตะจะไม่ใช่หนึ่งในนั้นแน่นอน

"พลังงานกายภาพที่ดูดซับโดยเซลล์ 130 ล้านล้านเซลล์ของร่างกายเป็นตัวแทนของด้านหยาง พลังงานจิตวิญญาณที่บ่มเพาะผ่านการฝึกฝน ประสบการณ์ที่สะสม และอื่นๆ เป็นตัวแทนของด้านหยิน พลังที่สร้างขึ้นโดยการประสานและผสมผสานพลังงานทั้งสองนี้เข้าด้วยกันคือจักระ มันเป็นรากฐานสำหรับนินจาในการใช้คาถานินจา, คาถาลวงตา และแม้แต่วิชากระบวนท่า เหตุผลที่นินจาสามารถเป็นนินจาได้ก็เพราะจักระ"

"แน่นอนว่า การมีจักระไม่ได้หมายความว่าคุณจะใช้คาถานินจาได้ ยังคงต้องใช้ 'อิน' เพื่อเปลี่ยนพลังงานธรรมดาให้เป็นคาถานินจาที่มีผลกระทบต่างๆ แต่นั่นไว้สำหรับบทเรียนต่อไป วันนี้ เราจะเน้นเรื่องจักระ"

"สำหรับผู้ที่มุ่งมั่นที่จะเป็นนินจา ขั้นตอนแรกนั้นสำคัญที่สุดและยากที่สุดด้วย เหตุผลก็คือ ในขณะที่แนวคิดเรื่องจักระนั้นไม่ซับซ้อนที่จะอธิบายและบรรยายเป็นคำพูด แต่การสกัดพลังงานกายภาพนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย และพลังงานจิตวิญญาณที่เรียกว่านั้นก็ยิ่งบอบบางกว่า"

"โชคดีที่ ด้วยความพยายามของคนรุ่นก่อนๆ เราได้สรุปวิธีการที่มีประสิทธิภาพมาก: วิชาสกัดจักระ ตอนนี้ ทุกคน ทำตามที่ผมบอก"

ต่อไป ทุกคนทำตามคำแนะนำของอาจารย์โคคิ หาท่าทางที่สบายที่สุด ผนึกอิน 'อุน' เพื่อช่วยในการรับรู้พลังงานกายภาพและพลังงานจิตวิญญาณ ห้องเรียนก็เงียบลง

เมื่อจิตใจของเขาเงียบลง และทำตามคำแนะนำของอาจารย์โคคิในการหมุนเวียนวิชาสกัดจักระ ไทจิก็ค่อยๆ รู้สึกถึงกระแสความอบอุ่นที่รวมตัวกันอย่างต่อเนื่องจากทั่วร่างกายของเขาไปยังจุดตันจงที่หน้าอกของเขา ในขณะเดียวกัน ในใจของเขา กระแสพลังงานเย็นก็ไหลไปยังจุดตันจงเช่นกัน ทั้งสองมาบรรจบกันและปะทะกันในจุดตันจง ค่อยๆ ก่อกำเนิดพลังใหม่ พลังนี้ส่วนใหญ่ไปอยู่ที่ตันเถียนส่วนล่าง ใกล้กับสะดือ ในขณะที่ส่วนสำคัญกระจายไปทั่วร่างกายของเขา

ไทจิสัมผัสได้ว่าจักระที่กระจายไปทั่วร่างกายของเขามีผลในการเสริมสร้างและบำรุง ดูเหมือนว่าจักระจะไม่ได้ไร้ประโยชน์ต่อร่างกาย เพียงแต่ว่านินจา เนื่องจากการต่อสู้ที่มีความเข้มข้นสูงบ่อยครั้ง สกัดจักระมากเกินไป นำไปสู่ความอ่อนล้าทางร่างกายและอายุขัยที่ลดลง

ในขณะที่จักระเส้นแรกถูกสกัดได้สำเร็จ ข้อความแจ้งเตือนจากหน้าต่างสถานะก็ปรากฏขึ้นในหูของเขาอย่างต่อเนื่อง แต่ไทจิ ซึ่งกำลังจดจ่ออยู่กับการสกัดจักระ ก็เมินพวกมันทั้งหมด เขาต้องการใช้ประโยชน์จากการกำกับดูแลในปัจจุบันเพื่อทำความคุ้นเคยกับการสกัดจักระให้มากที่สุด

ในห้องเรียน อาจารย์โคคิ ซึ่งกำลังเดินตรวจตราเพื่อป้องกันไม่ให้นักเรียนเกิดอุบัติเหตุ ตอนนี้สังเกตเห็นไทจิ

"นี่มันเร็วเกินไป ยังไม่ถึง 20 นาทีเลย" เมื่อคิดเช่นนี้ อาจารย์โคคิก็เข้าใกล้ไทจิและสัมผัสเขาอย่างระมัดระวัง "ถูกต้อง มันคือความผันผวนของจักระ ดูเหมือนว่าปีนี้จะมีอัจฉริยะเกิดขึ้นจากสามัญชน ผมต้องรีบรายงานข่าวดีนี้ต่อท่านโฮคาเงะในวันนี้"

ในช่วงชั่วโมงต่อมา มีนักเรียนอีกสองคนที่สกัดจักระได้สำเร็จ: โนฮาระ ริน และ ไมโตะ ไก

"แปะ"

"เอาล่ะ ทุกคน หยุดสักครู่" อาจารย์โคคิปรบมือ และความผันผวนของจักระจางๆ ก็แผ่ออกมาจากพวกเขา ทำให้นักเรียนหลายคนที่กำลังดื่มด่ำกับการสกัดจักระสะดุ้ง รวมถึงไทจิด้วย

"สำหรับวันนี้พอแค่นี้ นักเรียนที่สกัดจักระได้แล้ว อย่าเพิ่งได้ใจ กลับบ้านไปและรักษาความรู้สึกนี้ต่อไป" โคคิกระตุ้น

"นักเรียนที่ยังสกัดไม่ได้ ก็อย่าเพิ่งท้อใจ เป็นเรื่องปกติที่จะยังไม่สามารถรับรู้ถึงพลังงานกายภาพและจิตวิญญาณได้ในทันที แม้แต่ผมเองก็ใช้เวลาสองวันในการสกัดจักระ ทุกคน กลับบ้านไปและพยายามต่อไป" โคคิให้กำลังใจ

"เลิกเรียนได้"

ด้วยการเลิกเรียนของอาจารย์โคคิ ห้องเรียนก็กลับมามีชีวิตชีวา ทุกคนรวมกลุ่มกัน ถามไถ่ความคืบหน้าของกันและกัน บางคนก็หงุดหงิด บางคนก็มีความสุข

"ไทจิ คุณสกัดจักระได้ไหม?" ไมโตะ ไก วิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น คว้าตัวไทจิและถาม

"แน่นอน ผมสกัดได้ตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว คุณล่ะ? คุณก็ต้องสกัดได้แล้วใช่ไหม?"

ไมโตะ ไก ยื่นแขนออกมา ยกนิ้วโป้งให้ และฉีกยิ้มกว้างอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา "ฮ่าฮ่า สมกับเป็นไทจิของผม คุณเดาถูก! อะฮ่าฮ่า วัยเยาว์ต้องการการแข่งขันซึ่งกันและกันจริงๆ!"

เมื่อเห็นสีหน้าเปี่ยมสุขของไมโตะ ไก ไทจิก็ดีใจกับเขาอย่างจริงใจ การที่ได้รับการตอบรับเข้าโรงเรียนนินจาเป็นกรณีพิเศษโดยโฮคาเงะ ทำให้ไมโตะ ไก กังวลอยู่เสมอว่าเขาจะไม่สามารถสกัดจักระได้ ตอนนี้ ความกังวลทั้งหมดของเขาสามารถโยนทิ้งไปได้แล้ว

เมื่อคิดเช่นนี้ ไทจิก็หันความสนใจไปที่หน้าต่างสถานะในใจ การแจ้งเตือนที่ยังไม่ได้อ่านก่อนหน้านี้ ตอนนี้แสดงขึ้นมา

【คุณได้เรียนรู้วิชาสกัดจักระ Lv0 (0/10)】

【คุณได้ฝึกฝนการสกัดจักระ ความเข้าใจที่เกี่ยวข้องเพิ่มขึ้น】

【ทักษะวิชาสกัดจักระของคุณดีขึ้น ค่าประสบการณ์ +1】

【ทักษะวิชาสกัดจักระของคุณดีขึ้น ค่าประสบการณ์ +1】

【ขอแสดงความยินดี ทักษะวิชาสกัดจักระของคุณได้รับการอัปเกรดเป็น Lv1 (0/100)】

【คุณได้บ่มเพาะจักระเส้นแรกสำเร็จ ตรงตามข้อกำหนดการเปลี่ยนอาชีพ: ความทนทาน 6, จิตวิญญาณ 6, วิชาสกัดจักระ Lv1】

【กำลังเริ่มการเปลี่ยนอาชีพ...】

【การเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ กำลังคำนวณประสบการณ์ที่เกี่ยวข้อง อาชีพ: นินจาฝึกหัด Lv1 (85/100)】

【ความทนทาน +2, ความแข็งแกร่ง +1, ความคล่องแคล่ว +1, จิตวิญญาณ +1】

【ได้รับพรสวรรค์: นักเรียนดีเด่น】

【นักเรียนดีเด่น: ไม่มีอะไรที่นักเรียนดีเด่นไม่สามารถเรียนรู้ได้ เว้นแต่สภาพร่างกายจะไม่อนุญาต สมาธิ 10 เท่า, ความเร็วในการประมวลผลความคิดเพิ่มขึ้น 100%, ประสิทธิภาพการเรียนรู้เพิ่มขึ้นสองเท่า】

【แต้มสถานะ +1, แต้มทักษะ +1】

【ชื่อ: มัตสึชิตะ ไทจิ】

【อาชีพ: นินจาฝึกหัด Lv1 (91/100)】

【พรสวรรค์: ความขยันสามารถชดเชยการขาดพรสวรรค์ได้, นักเรียนดีเด่น】

【อายุ: 6 ขวบ】

【ความทนทาน: 9】

【ความแข็งแกร่ง: 10】

【ความคล่องแคล่ว: 9】

【จิตวิญญาณ: 18】

【จักระ: 500 (4000) (ตัวเลขในวงเล็บคือจักระสูงสุดที่สามารถสกัดได้ในหนึ่งวัน หากเกินจะทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย)】

【แต้มสถานะ: 5】

【แต้มทักษะ: 5】

【ทักษะ: กระบวนท่าพื้นฐาน Lv6 (113/1000), สมาธิพื้นฐาน Lv6 (754/1000), วิชาสกัดจักระ Lv1 (23/100)】

【การประเมิน: โดดเด่นในหมู่เพื่อนรุ่นเดียวกัน แต่คุณยังคงเป็นตัวเล็กตัวน้อยในโลกนินจา】

เมื่อมองดูหน้าต่างสถานะใหม่เอี่ยม สีหน้าของไทจิยังคงสงบ แต่ในใจเขาดีใจอย่างยิ่ง เขาได้ก้าวเข้าใกล้เป้าหมายของเขาอีกก้าวหนึ่งแล้ว

ต่อไปเป็นบทเรียนภาคทฤษฎีในช่วงบ่าย บางทีเด็กบางคนจากตระกูลนินจาอาจไม่สนใจ แต่ไทจิเรียนอย่างจริงจังมาก นี่คือทั้งหมดที่เป็นรากฐานสำหรับการอยู่รอดและความก้าวหน้าในอนาคต!

【คุณได้ศึกษาความรู้ที่เกี่ยวข้องกับนินจา ประสบการณ์อาชีพนินจาฝึกหัด +1】

การเรียนรู้ก็สามารถให้ประสบการณ์ได้เช่นกัน ไทจิจึงตั้งใจมากยิ่งขึ้น

จบตอน