【260】แผนการอำมหิต! จุดชนวนฐานนิวเคลียร์!! (ฟรี)

【260】แผนการอำมหิต! จุดชนวนฐานนิวเคลียร์!!

ห้องควบคุมเรือสายลับ

โดอิเอ็นถึงกับหน้าถอดสีทันทีที่ได้ยินคำพูดของซากาตะ ดวงตาเบิกกว้างราวกับจะถลนออกจากเบ้า ความตกใจแล่นวาบจนปากแห้งผาก หายใจติดขัด

“ท่านครับ ตอนนี้เซี่ยกำลังเร่งสร้างชาติด้วยเทคโนโลยีไม่ใช่หรือ?”

“ทั้งอาวุธเลเซอร์ ฟิวชันนิวเคลียร์แบบควบคุมได้ก็ทำสำเร็จแล้ว! แถมยังลงทุนจนสร้างหุ่นยนต์เกราะของจริงขึ้นมาอีก!”

“ขุมพลังเทคโนโลยีระดับนี้ กำลังจะทำให้ชาติเขาทะยานขึ้นอย่างไม่เคยมีมาก่อน แล้วทำไมจู่ๆ ถึงจะพังพินาศได้เล่า?”

โดอิเอ็นจ้องซากาตะเขม็ง อยากรู้อย่างใจจดใจจ่อ

ซากาตะเหลียวซ้ายแลขวา บนผืนน้ำเวิ้งว้างเช่นนี้ ไม่มีใครอื่นอยู่ใกล้ ไม่ต้องกลัวถูกใครล่วงรู้ โดอิเอ็นก็เป็นคนที่เขาไว้ใจที่สุด เรื่องแบบนี้บอกได้

แววตาของซากาตะฉายแววเจ้าเล่ห์ เขากระซิบเสียงต่ำ

“วันนี้แหละ”

“อินทรีส่งเครื่องบินทิ้งระเบิด B2 สปิริต ออกจากฐานทัพอากาศบนเกาะกวนเต่า ติดตั้งหัวรบนิวเคลียร์ขนาดเล็กหนึ่งลูก!”

“มีเอฟ3 เฟยเตี้ยนคุ้มกันอีกสามลำ!”

“เดาสิ พวกเขาจะไปที่ไหน?”

โดอิเอ็นนิ่งไปชั่วครู่ ดวงตากลอกไปมา พึมพำกับตัวเอง

“ไม่น่าจะเป็นเซี่ย! อินทรีเองก็เพิ่งถูกเซี่ยจัดการโดรนล่องหนรุ่นใหม่หมดเกลี้ยง คงไม่กล้าบุกน่านฟ้าเซี่ยอีก แล้วจะเป็นที่ไหน…”

“หรือว่า…เป้ยปัง?”

ซากาตะส่ายหัวอย่างลึกลับ มุมปากยกยิ้มราวกับกำลังยั่วให้เดาต่อ

ขณะเดียวกัน ในห้องบัญชาการของยานอวกาศที่อยู่ห่างออกไปนับหมื่นลี้ หลงกว่างกับเกาเผิงต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด ขมวดคิ้วคิดหาคำตอบอย่างหนัก

ไม่ถึงสามวินาที ทั้งสองก็หันขวับมาสบตากัน

ในแววตาต่างเต็มไปด้วยความตระหนกสุดขีด

พวกเขาคิดออกแล้ว—แค่ลองสลับมุมมองก็เดาได้ไม่ยาก!

ทั้งคู่ร้องออกมาพร้อมกัน

“เหมา-เซียง!”

เหล่านายทหารที่อยู่รอบข้างพากันงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องนี้ถึงไปเกี่ยวกับเหมาเซียงเข้าได้

เกาเผิงเห็นลูกน้องทำหน้างงจึงอธิบาย

“หัวรบนิวเคลียร์ขนาดเล็ก ต่อให้ทิ้งใส่ประเทศมหาอำนาจไหน มันก็ไม่ได้สร้างผลลัพธ์อะไรจริงจัง แต่ถ้ามันจุดชนวนสงครามระหว่างชาติมหาอำนาจได้ล่ะก็ เรื่องจะเปลี่ยนไปทันที!”

“ฟังต่อไป เดี๋ยวคำตอบจะเฉลย!”

นายทหารทั้งหลายพยักหน้าอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็เงี่ยหูฟังต่ออย่างตั้งใจ

หลงกว่างกับเกาเผิงต่างเตรียมพร้อมที่จะลงมือทันทีที่จำเป็น

เสียงสนทนาในเรือสายลับดังขึ้นอีกครั้ง

“ท่านครับ หรือว่าจะเป็นเหมาเซียง?”

“ฉลาดดีนี่!”

ซากาตะพยักหน้ารับทันที

“หัวรบนิวเคลียร์ลูกนั้น จะถูกทิ้งลงที่เขตไล่หน่าในเหมาเซียง ที่นั่นเป็นฐานเก็บหัวรบนิวเคลียร์ถึง 20 ลูกของเหมาเซียง!”

“อินทรีเตรียมหลักฐานปลอมไว้หมดแล้ว ว่าเซี่ยเป็นคนยิงนิวเคลียร์ไปจุดชนวนฐานนั้น ขอแค่ระเบิดสำเร็จ หลักฐานก็จะถูก ‘ค้นพบ’ โดยบังเอิญ!”

“ถึงตอนนั้น เหมาเซียงกับเซี่ยก็จะต้องสู้กันตายแน่! แล้วเซี่ยจะเอาอะไรไปผงาดขึ้นมาอีก?”

โดอิเอ็นอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนที่แววตาจะเปล่งประกายวาบด้วยความยินดีสุดขีด

“ถ้าเหมาเซียงกับเซี่ยฆ่ากันเอง พวกเราก็มีโอกาสไปครอบครองแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์นั่นอีกครั้ง!”

ซากาตะพยักหน้า เห็นด้วยเต็มที่

นี่คือความฝันที่ฝังรากลึกในสายเลือดของชาวอาทิตย์อุทัยทุกคน

ได้เหยียบย่างบนผืนดินอันอุดมสมบูรณ์นั้น กลายเป็นเจ้าของที่แท้จริง!

แผ่นดินดีๆ แบบนั้น ควรเป็นของชาวอาทิตย์อุทัยสิ!!

โดอิเอ็นถึงกับหัวเราะออกมา “ฮ่าๆๆๆ…”

เขาไม่ได้ถามว่าซากาตะรู้แผนลับระดับนี้ได้อย่างไร

ก็รู้อยู่แล้ว—พี่สาวของเขา ซากาตะ ริเม เป็นคนรักของพลโทริชชี่แห่งกองทัพอากาศอินทรี เรื่องนี้ไม่ต้องถามให้เสียเวลา

ท่าเรือซานเจียง

ห้องบัญชาการยานอวกาศ

ทันทีที่หลงกว่างได้ยินว่า B2 มุ่งหน้าไปยังเขตไล่หน่าในเหมาเซียง แววตาก็แข็งกร้าวขึ้นมาทันที

ไม่มีใครรู้ว่า B2 ออกเดินทางตั้งแต่เมื่อไร ตอนนี้อาจจะถึงเหนือเขตไล่หน่าแล้วก็ได้

การระเบิดของหัวรบนิวเคลียร์อาจเกิดขึ้นได้ทุกวินาที

สถานการณ์คับขันเกินกว่าจะลังเล ต้องรีบแจ้งเตือนเหมาเซียงโดยด่วน!

และฝั่งเซี่ยก็ต้องลงมือทันทีเช่นกัน

ต้องล้มแผนชั่วร้ายนี้ให้สิ้นซาก!

หลงกว่างกำลังจะสั่งการถงเหยาในจอภาพ

“แกร๊ก!”

ประตูห้องบัญชาการเปิดออกอย่างกะทันหัน

สวีฝานเดินเข้ามาพร้อมขวดน้ำแร่ในมือ ใบหน้าประดับรอยยิ้ม

แต่พอเห็นสีหน้าหนักใจของหลงกว่าง เขาก็รีบเปลี่ยนท่าที ยืดอกยืนตรงทำความเคารพทันที

“สวัสดีครับ ท่านผู้บัญชาการสูงสุด! สวัสดีครับ ผู้บัญชาการเกา!”

แม้ผู้บัญชาการเกาจะให้เรียกว่า ‘พี่’ แต่สวีฝานก็ไม่คิดจะสนิทขนาดนั้น

หลงกว่างที่กำลังจะสั่งถงเหยา ก็เปลี่ยนใจทันที

คนที่เหมาะกับงานนี้มาแล้ว!

เกาเผิงก็คิดไม่ต่างกัน

“ท่านครับ วัสดุที่ใช้ผลิตเรือบรรทุกเครื่องบินมันเปลืองมาก พวกเราควรหาอะไรทำเสริมดีไหม…เอ๊ะ? ทำไมสองท่านมองผมแบบนี้?”

สวีฝานรู้สึกขนลุกกับสายตาทั้งสอง

หรือสองคนนี้จะเป็นอะไรไปแล้ว?

“เสี่ยวสวี เรื่องวัสดุค่อยว่ากันทีหลัง ตอนนี้มีภารกิจด่วน อินทรีใช้ B2 ขนอาวุธนิวเคลียร์ไปจุดชนวนฐานนิวเคลียร์ที่เขตไล่หน่าในเหมาเซียง แล้วจะโยนความผิดมาให้เรา! นายต้องรีบไปสกัด B2 ทันที! ถ้าทำได้ จับนักบินเป็นๆ กลับมาด้วยจะดีมาก!”

“โอ้โห! ผมนึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้ก็แค่นี้เอง สบายมาก รับรองจัดการให้!”

สวีฝานเข้าใจทันที รีบรับคำ

หยุดคิดนิดหนึ่งก่อนหันไปถามหลงกว่าง

“ท่านผู้บัญชาการสูงสุด แล้วตอนนี้ B2 อยู่ตรงไหนแล้วครับ?”

“คาดว่าหัวรบน่าจะใกล้ถูกทิ้งแล้ว นายต้องออกเดินทางเดี๋ยวนี้!” หลงกว่างตอบจริงจัง

“แค่ก—!”

น้ำแร่ที่สวีฝานเพิ่งกลืนน้ำเข้าไปถึงกับพุ่งออกจากปาก

เขาทิ้งขวดน้ำลงพื้นแล้ววิ่งพรวดไปทางห้องบรรทุกสินค้า

เกาเผิงตะโกนตามหลัง

“อย่าลืมซิงก์ภาพโฮโลกราฟิกขึ้นจอยานแม่ด้วยล่ะ!”

“รับ—”

เสียงของสวีฝานหลุดมาแค่ครึ่งคำในขณะที่ร่างเขาหายไปในทางเดิน

หลงกว่างอดสงสัยไม่ได้

ปกติควรจะออกจากดาดฟ้ายานแม่ไปห้องนักบินนี่นา

แล้วทำไมเสี่ยวสวีวิ่งไปห้องบรรทุกสินค้าล่ะ?

คิดไม่ออกก็ช่างมัน หลงกว่างหันไปมองถงเหยาในจอภาพ

“เสี่ยวเหยา เรือสายลับลำนั้นไม่มีประโยชน์แล้ว ส่งพวกมันไปสู่ยมโลกซะ จากนั้นมุ่งหน้าไปเขตไล่หน่าในเหมาเซียง! เสี่ยวสวีกำลังจะไปที่นั่น เธอตามไปสนับสนุนเขา!”

“รับทราบ!”

ถงเหยาตอบเสียงดังฟังชัด ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความลังเล

ร่างมหึมาวัดได้สามสิบเมตร ทะยานจากขอบฟ้าโถมลงมาเหมือนอุกกาบาต

เท้าเหล็กขนาด 9999 หลาเหยียบลงมาด้วยแรงมหาศาล ราวกับจะบีบอัดอากาศทั้งผืนให้แบนราบ

ตะปบลงกลางทะเลอย่างรุนแรง

คลื่นน้ำกระเพื่อมราวกับจะทะลุทะลวงผิวน้ำทะเล!

ห้องควบคุมเรือสายลับ

นายพันตรีซากาตะเอนตัวพิงเก้าอี้ กอดอก มุมปากยกยิ้มลึกลับ

โดอิเอ็นยิ้มกว้างด้วยความดีใจสุดขีด

หากเซี่ยอ่อนแอลง พวกเขาก็จะได้ฉวยโอกาสบุกยึดแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์

สำหรับคนไร้อำนาจไร้เส้นสายอย่างเขา นี่คือโอกาสทองที่จะสร้างชื่อเสียงและไต่เต้าสู่จุดสูงสุดของชีวิต!

โอกาสแบบนี้มีแค่ครั้งเดียวในรอบพันปี วิกฤตสร้างวีรบุรุษ!

“สะใจนัก! ขอให้ไฟสงครามลุกโชนเถอะ!!”

“อินทรี อย่าทำให้เราผิดหวังเชียว!”

“ขอแค่จุดไฟสงครามขึ้นมา ถึงเหมาเซียงจะรู้ทีหลังว่าเซี่ยถูกใส่ร้าย ก็ไม่มีทางหยุดสงครามได้!”

“เมื่อทั้งสองฝ่ายสูญเสียกันจนเลือดท่วมแผ่นดิน ใครจะไปแคร์ว่าสงครามเริ่มจากอะไร!”

โดอิเอ็นตื่นเต้นจนตัวสั่น หัวใจเต้นระรัว

แต่แล้ว ทันใดนั้นเอง

แรงกดดันมหาศาลก็ถาโถมลงมาจากท้องฟ้า กระแทกใส่เรือสายลับอย่างรุนแรง

“โครม!”

ตัวเรือจมลึกลงในน้ำอีกสองถึงสามเมตร จนเกือบจะกลืนดาดฟ้าหายไป!