【036】Autobots บุกโลกแล้ว!!

【036】Autobots บุกโลกแล้ว!!

ตามเวลาที่คาดการณ์ไว้ อีกยี่สิบนาทีการรบก็คงสิ้นสุดลง

ผลลัพธ์ย่อมเป็นชัยชนะอย่างขาดลอยของฝ่ายแดง

อีกไม่นานในประวัติการรบของพวกเขาก็จะมีผลงานโดดเด่นเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง

ถึงเหล่าหลี่จะต้องลำบากหน่อย แต่ก็ช่วยไม่ได้

ในการฝึกซ้อมรบ ย่อมต้องมีฝ่ายที่แพ้

ความล้มเหลวคือบันไดสู่ความสำเร็จ

อย่างมากก็แค่หลังจบงาน จะหาชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกให้เหล่าหลี่สักสองสามชุด

ปลอบใจเพื่อนเก่าที่หัวใจบอบช้ำ

แค่คิดก็อดหัวเราะไม่ได้

ทั้งกองบัญชาการกองพลล้วนอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความยินดี

“ท่านผู้การ เย็นนี้จะจัดงานเลี้ยงฉลองไหมครับ?”

เสียงหนึ่งจากนายทหารฝ่ายเสนาธิการดังขึ้น

“แน่นอนสิ! ต้องจัดสักโต๊ะใหญ่ๆ กับเมนูเด็ดๆ ไปเลย!”

ทันใดนั้น

เสียงฮึ่มต่ำๆ ดังขึ้นเหนือศีรษะ

เต็นท์กองบัญชาการกองพลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

“ฟู่ล่าฟู่ลา” เสียงผ้าเต็นท์กระพือไม่หยุด

“อะไรกันนี่? พายุเข้าเหรอ?” ผู้การกงใจเต้นระส่ำ อุทานด้วยความตกใจ

ยังไม่ทันตั้งตัว

ลมมหาศาลก็พัดกระหน่ำเหมือนคลื่นภูเขา

เต็นท์ทั้งหลังแทบจะกลายเป็นลูกโป่งกลมๆ

สายสลิงตึงเปรี๊ยะ ก่อนจะขาดเปรี๊ยะๆ

ลมกรรโชกยกเต็นท์ทั้งหลังลอยขึ้นฟ้า

กองบัญชาการกองพลของผู้การกงกลายเป็นที่โล่งในพริบตา

พื้นดินเต็มไปด้วยความโกลาหล

“ทุกคน ระวังพายุ! อย่าให้เกิดอันตราย!”

เสื้อคลุมของผู้การกงถูกลมพัดปลิวหาย เหลือเพียงเสื้อกล้ามสีแดงบนตัว

เขาเพิ่งตะโกนเตือนจบ

ก็เห็นเงาสีแดงสายหนึ่งพุ่งตกลงมาจากฟ้าอย่างรวดเร็ว

ยังไม่ทันยกกล้องส่องทางไกลดูให้ชัด

เงาเหล็กสีแดงนั้นก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

มันไม่ชะลอความเร็วเลย

“โครม—!”

ร่างเหล็กมหึมาตกกระแทกพื้น

แรงสั่นสะเทือนแผ่ไปทั่ว

พื้นดินแตกร้าวเป็นใยแมงมุม

ผู้การกงและคนทั้งกองบัญชาการถึงกับอึ้ง

มองดูหุ่นยนต์เกราะเหล็กยักษ์ที่ยืนตระหง่านเหนือหัว

ปากสั่นระริก

เสียงหลุดออกมาเป็น “อะบา...อะบา...”

ชั่วอึดใจจึงได้สติ รีบตะโกนลั่น

“รายงานด่วน! Autobots บุกโลกแล้ว!!”

ตะโกนจบก็ลากขาเหมือนถูกถ่วงด้วยตะกั่วเรียกทุกคนให้รีบหนี

เขาเพิ่งจะหมุนตัว

แสงสีแดงสายหนึ่งก็พุ่งลงมาอีก

แรงกระแทกครั้งนี้ยิ่งกว่าครั้งก่อน

พื้นหินถูกทุบจนเป็นหลุมขนาดใหญ่

หุ่นยนต์เกราะอีกตัวที่รูปร่างดุดัน รัศมีแผ่พุ่ง ขวางทางผู้การกงไว้

ผู้การกงตกใจจนล้มก้นกระแทกพื้น

รีบยันตัวลุกขึ้น

เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นปลายกระบอกปืนคู่ขนาดใหญ่กว่าหัวของเขาแนบอยู่กับหน้าตัวเอง

ความเย็นเฉียบของโลหะทำเอาใจเขาหายวาบ

ดวงตาผู้การกงแดงก่ำ

ใบหน้าแดงก่ำ

ทั้งร่างสั่นระริก

พยายามข่มความตกใจ ถามด้วยเสียงสั่น

“คะ...คะ...Autobots พวกคุณต้องการอะไร?”

เหล่าเสนาธิการข้างๆ ตะลึง!

จากที่กลัวจนแทบฉี่ราด

กับความกล้าหาญของผู้การกงที่กล้าเจรจากับAutobots

น้ำตาแทบไหล

ในสายตาพวกเขาผู้การกงกลายเป็นวีรบุรุษในทันที

ขณะนั้นเอง

หุ่นยนต์เกราะยักษ์กลับเปล่งเสียงกึ่งคนกึ่งจักรกลออกมา

“นำทหารของคุณไปยอมแพ้ต่อกองทัพสีน้ำเงินเดี๋ยวนี้ และรายงานการยอมแพ้ต่อศูนย์สังเกตการณ์การซ้อมรบด้วย!”

ผู้การกงชะงัก

ความตกใจยิ่งทวีคูณ

สมองแล่นปรู๊ดขึ้นมาทันที

หรือว่า...หลี่กั๋วจงกับกองทัพของเขาไปเข้าร่วมกับAutobotsแล้ว!?

ให้ตายเถอะ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ใจผู้การกงก็ยุ่งเหยิง

เหล่าหลี่ที่ดูซื่อสัตย์กลับทรยศเสียอย่างนั้น

“ฟู่!”

แม้ปากจะแห้งผาก แต่ก็ยังไม่วายถ่มน้ำลายด้วยความแค้น

ในเมื่อเหล่าหลี่ทรยศ งั้นขอยอมจำนนไว้ก่อน

รักษากำลังพลเอาไว้

ผู้การกงหันไปบอกทหารสื่อสารที่ยืนตัวแข็งข้างๆ

“แจ้งทุกหน่วย ยอมแพ้ต่อกองทัพสีน้ำเงิน อย่าเสียสละโดยเปล่าประโยชน์!”

จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้น

ต่อสายไปยังศูนย์สังเกตการณ์การซ้อมรบ

ที่ศูนย์สังเกตการณ์การซ้อมรบ

หลัวปิงกับจู๋กั๋วต้งกำลังเดินลงบันได เตรียมตัวกลับ

หลังเห็นพลังของกองทัพชุดเกราะเสริม พวกเขาก็มั่นใจว่าผลการรบไม่มีพลิก

อยู่ต่อไปก็เสียเวลาเปล่า

ขณะนั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

หลัวปิงหยิบขึ้นดู พบว่าเป็นสายจากกงเอ๋อร์เลิ่ง ผู้บัญชาการฝ่ายแดง

ตามกติกาการซ้อมรบ ห้ามติดต่อกับศูนย์ระหว่างการฝึก

แสดงว่าการซ้อมรบคงจบแล้ว

“ว่าไง เสี่ยวกง เพิ่งชนะก็รีบโทรมาบอกข่าวดีเลยเหรอ? ใจร้อนจริงๆ”

แต่ปลายสายกลับมีเสียงสะอื้น

“รายงานครับท่านหัวหน้า กองบัญชาการกองพลของเราถูกAutobotsโจมตี ตอนนี้ปืนจ่อหน้าผมอยู่ ภายใต้การข่มขู่ เราจำต้องยอมแพ้ต่อกองทัพสีน้ำเงินทั้งหมดครับ”

“อะไรนะ!?”

หลัวปิงชะงักไป ก่อนจะโกรธจัด

“ไร้สาระ!”

“ดูทรานส์ฟอร์เมอร์มากไปหรือเปล่า!”

“อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ ช่วงสงครามถ้าปล่อยข่าวเท็จ จะส่งขึ้นศาลทหาร!”

ปลายสายฟังแล้วลังเลไปนิด ก่อนตอบ

“ท่านหัวหน้า เอ่อ...จริงๆ ก็อาจไม่ใช่Autobots อาจจะเป็นAmbassador of Light (ชื่อหุ่นยนต์จากอนิเมะจีน) หรือกันดั้มก็ได้...”

“แค่ก——”

หลัวปิงแทบช็อก สีหน้าดำเป็นก้นหม้อ

เสี่ยวกงเล่นตลกกับเขาชัดๆ

นั่งคุมเขตทหารบกภาคตะวันออกเฉียงใต้มานาน เพิ่งโดนผู้ใต้บังคับบัญชาเล่นเป็นคนโง่ต่อหน้า

แต่งเรื่องAutobotsขึ้นมาหลอก!

แถมยังโยงAmbassador of Light (ชื่อหุ่นยนต์จากอนิเมะจีน)กับกันดั้มเข้าไปอีก

หัวหน้าจู๋ก็อยู่ข้างๆ ถ้าเขายอมให้เรื่องนี้ผ่านไป ต่อไปจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนในกองทัพ

“ดี! ดีมาก!”

“ผู้การกง ในเมื่อแน่ใจนัก ก็เปิดวิดีโอคอลให้ฉันดูเดี๋ยวนี้”

“ถ้าไม่เห็นAutobots ฉันจะส่งแกขึ้นศาลทหาร!”

หลัวปิงหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดปูดที่ขมับ ตะโกนด้วยความโกรธ

จู๋กั๋วต้งข้างๆ ก็เข้าใจสถานการณ์

เขาเองก็คิดว่ามันไร้สาระ

เป็นถึงผู้การกองพลทหารราบ กล้าเล่นมุกแปลกๆ กับหัวหน้าเขตทหารตะวันออกเฉียงใต้

เกินไปจริงๆ

แต่คงมีเหตุผลอะไรบางอย่าง หรือไม่ก็ได้รับแรงกระทบกระเทือนจนเสียสติ

เดี๋ยวให้แพทย์ทหารพาไปสแกนซีทีสมองก็คงรู้

หนึ่งนาทีให้หลัง

หลัวปิงได้รับวิดีโอคอล

“โอ้โห! กล้าส่งวิดีโอมาให้ดูด้วย ฉันอยากรู้เหมือนกันว่า Autobots มันจะโผล่มาจากไหน!”

ติ๊ด——

วิดีโอเชื่อมต่อ

หลัวปิงยิ้มเย็น มองไปที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ

สิ่งที่เห็นคือ

ปลายกระบอกปืนคู่ขนาดมหึมา สะท้อนแสงโลหะเย็นเฉียบ

จ่ออยู่กับหน้าของผู้การกง

เบื้องหลังคือหุ่นยนต์เกราะเหล็กยักษ์สูงตระหง่านเหมือนหอคอย

ดวงตาสองข้างเปล่งแสงสีแดงเป็นรูปกากบาทน่าขนลุก

รูปลักษณ์คมกริบ แผ่รังสีคุกคามจนหลัวปิงตะลึงงัน

“มัน...มัน...มันคือAutobots จริงๆ!”

หลัวปิงอึ้งสนิท

จู๋กั๋วต้งข้างๆ ก็ช็อก

อ้าปากค้าง ดวงตาแทบถลน

อายุขนาดนี้ เจออะไรแบบนี้ก็รับไม่ไหว

ตาลอยขึ้นข้างบน

จนทหารเวรข้างๆ ตกใจ รีบเข้ามาประคอง

“ท่านหัวหน้า! ท่านหัวหน้า! เป็นอะไรไปครับ!”