【033】เจี้ยนเทียนหมายเลขสอง ฉันขอลองขับได้ไหม?

【033】เจี้ยนเทียนหมายเลขสอง ฉันขอลองขับได้ไหม?

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว สวีฝานก็อดใจไม่ไหว รีบลุกพรวดจากเตียง

ตรงหน้าคือหุ่นยนต์เกราะสีแดงเพลิงเช่นเดิม แต่ดีไซน์ของมันต่างไปจากเดิมชัดเจน—เน้นหนักไปที่การโจมตีระยะไกล แขนซ้ายติดตั้งปืนรางแม่เหล็กสองแถว ส่วนแขนขวาก็ฝังท่อยิงมิสไซล์ขนาดเล็กเอาไว้ในตัว แค่เห็นแวบเดียว สวีฝานก็รู้สึกถูกใจจนอดใจไม่อยู่

เขากำลังจะเดินเข้าไปสำรวจใกล้ ๆ ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา

เมื่อกดรับก็ได้ยินเสียงเหนื่อยล้าของถงเหยาดังลอดสาย

“ฉันมาถึงหน้าประตูแล้ว เปิดประตูให้หน่อย จะขนของลง”

สวีฝานตอบรับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบก้าวฉับ ๆ ไปยังประตูโกดัง

ประตูเหล็กเปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด

ร่างเล็กของถงเหยาขับรถบรรทุกหนักคันมหึมาเข้ามาอย่างคล่องแคล่ว

สวีฝานไม่แปลกใจ เพราะรอบที่แล้วถงเหยาก็เป็นคนขนวัสดุมาส่งเอง

เธอให้เหตุผลว่าต้องเก็บเรื่องหุ่นยนต์เกราะเป็นความลับ ยังไม่ถึงเวลาที่จะเปิดเผยให้คนอื่นรู้

เมื่อรถบรรทุกแล่นเข้ามาจอดในโกดังเรียบร้อย

ถงเหยาก็ลงจากรถด้วยท่าทีง่วงงุน

ปากบ่นอุบ

“ง่วงจะตายอยู่แล้ว เดี๋ยวขอกลับไปนอนให้เต็มอิ่มก่อน”

เธอขยี้ตา มองไปทาง โต๊ะทำงานเทคโนโลยีเหนือเทพ ก่อนจะชะงัก

“เอ๊ะ? หุ่นยนต์เกราะ...ทำไมหน้าตาแปลกไป”

“ไม่ใช่! นี่ไม่ใช่เจี้ยนเทียนหมายเลขหนึ่ง!”

เมื่อรู้ตัวเต็มที่ถงเหยาถึงกับสะดุ้งวาบ

ความคิดบางอย่างแล่นวาบขึ้นมาในหัว

สติกลับมาแจ่มชัดในพริบตา

เธอเงยหน้าขึ้นมองอสูรเหล็กขนาดมหึมาตรงหน้า

แรงกดดันมหาศาลถาโถมใส่ราวกับคลื่นเพลิงสูงหมื่นเมตรกำลังซัดลงมาจากฟากฟ้า

ถงเหยาถึงกับหายใจติดขัด

หัวใจเต้นระรัว

อกเล็ก ๆ ของเธอขยับขึ้นลงไม่หยุด

ขาแทบยืนไม่อยู่ ราวกับจะทรุดลงไป

ปืนรางแม่เหล็กคู่ที่แหลมคม ท่อยิงมิสไซล์ที่ดุดัน และสีแดงเพลิงที่ฉูดฉาด

ทุกอย่างระเบิดสายตาของถงเหยาในพริบตา

หญิงสาวตัวเล็ก ๆ ถึงกับยืนอึ้งอยู่นาน

แม้เวลาผ่านไป ใจเธอก็ยังเต้นไม่เป็นจังหวะ

หอบหายใจแรง สายตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เมื่อเริ่มตั้งสติได้ เธอก็ถามด้วยน้ำเสียงคาดหวังเต็มเปี่ยม

“สวีฝาน ฉันขอเข้าไปดูห้องนักบินได้ไหม?”

“แน่นอนอยู่แล้ว”

หุ่นยนต์เกราะตัวนี้สร้างให้ฐานวิจัยโดยเฉพาะ ถงเหยาก็เป็นคนของฐานวิจัย จะขอเข้าไปดู หรือจะขอลองขับออกไปเล่นสักรอบก็ไม่มีปัญหา

สวีฝานให้ความสำคัญกับลูกค้าเสมอ

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือเวอร์ชันดัดแปลงโดยระบบขึ้นมา กดไม่กี่ครั้ง

หุ่นยนต์เกราะก็เข้าสู่โหมดสตาร์ทอัพอย่างรวดเร็ว

ขั้นตอนแทบไม่ต่างจากเจี้ยนเทียนหมายเลขหนึ่ง

ไม่นานทั้งคู่ก็เข้าไปในห้องนักบินของเจี้ยนเทียนหมายเลขสอง

บรรยากาศในห้องนักบินเต็มไปด้วยกลิ่นอายไซไฟ ราวกับหลุดเข้าไปในโลกอนาคต

แววตาของถงเหยาเปล่งประกายระยิบระยับเหมือนมีดวงดาวแตกกระจายอยู่ข้างใน

มันเท่มาก!

“ฉันขอลองขับดูได้ไหม?” ถงเหยาถามเสียงเบาอย่างเขินอาย

“ไม่มีปัญหา!”

สวีฝานตอบรับอย่างเต็มใจ

หลักการของเขาคือลูกค้าต้องมาก่อน

ซื้อรถยังได้ลองขับ แล้วหุ่นยนต์เกราะทั้งคันจะไม่ให้ลองขับได้ยังไง?

ภายใต้การแนะนำของสวีฝาน

ถงเหยาซึ่งเป็นอัจฉริยะด้านคอมพิวเตอร์ก็เรียนรู้การควบคุมได้อย่างรวดเร็ว

แม้หุ่นยนต์เกราะตัวนี้จะมีการกระจายน้ำหนักต่างจากเจี้ยนเทียนหมายเลขหนึ่ง ทำให้ควบคุมยากกว่า

แต่การแลกมาก็คือพลังยิงระดับซุ่มยิงข้ามระยะสายตา

สิ่งที่สวีฝานไม่คาดคิดก็คือ ด้วยความเข้าใจระบบควบคุมกลางในระดับสูงสุดของถงเหยา เธอควบคุมหุ่นยนต์เกราะได้อย่างลื่นไหลไม่สะดุด

แค่ครึ่งชั่วโมงก็ใช้งานโหมดมือใหม่ได้คล่อง

พอฟ้าเริ่มสว่าง หุ่นยนต์เกราะก็ถูกขับกลับมาจอดในโกดังของสวีฝาน

ถงเหยายังนั่งอยู่ในห้องนักบิน บอกว่าจะจำลองการขับเพื่อเพิ่มความชำนาญ

ในอนาคตก็อยากเป็นนักรบหุ่นยนต์เกราะกับเขาบ้าง

สวีฝานก็ปล่อยให้เธอทำตามใจ—บางทีความต้องการของลูกค้าก็แปลกประหลาดแบบนี้แหละ เขาเองก็ไม่คิดจะไปขัด

เมื่อได้รับวัสดุหายากเต็มคันรถที่ถงเหยานำมาส่ง

การพัฒนาหุ่นยนต์เกราะของสวีฝานจึงเริ่มต้นอย่างแท้จริง

ทั้งเจี้ยนเทียนหมายเลขหนึ่งและสอง ยังไม่ได้ติดตั้งอาวุธลำแสงและระบบอัศวินมังกร

ตอนนี้คือขั้นตอนการสร้างและประกอบระบบเหล่านั้น

ตลอดทั้งวันสวีฝานแทบไม่ได้หยุดพัก นอกจากกินข้าวกล่องที่ถงเหยาสั่งมาให้

จนกระทั่งค่ำ ระบบก็แจ้งเตือนว่าการติดตั้งอาวุธเสร็จสมบูรณ์

เจี้ยนเทียนหมายเลขหนึ่งและสอง ปรากฏโฉมในร่างสมบูรณ์ตรงหน้าสวีฝาน

ตอนนี้ที่ไหล่ทั้งสองข้างมีอุปกรณ์ยิงเลเซอร์เพิ่มเข้ามา

ส่วนด้านหลังเหนือหัวฉีดเวกเตอร์ก็มีปีกกลจักรขนาดใหญ่กางออก

เมื่อกางเต็มที่จะมีความกว้างถึง 6 เมตร

นี่แหละระบบอัศวินมังกร

สวีฝานปลุกถงเหยาที่นอนหลับอยู่ในห้องนักบินของเจี้ยนเทียนหมายเลขสอง

ทั้งสองคนรีบขับหุ่นยนต์เกราะกลับไปยังฐานวิจัยทางทหารจงไห่ในคืนนั้น

เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น สวีฝานก็โล่งใจเสียที

ขอแค่รอให้การซ้อมรบครั้งนี้จบลง คะแนนเทคโนโลยีก็น่าจะทะลุ 8,000 ได้

ถึงตอนนั้น เขาก็จะทำตามความปรารถนาสุดท้ายของพ่อได้สำเร็จ

……

เย็นวันถัดมา

ที่ฐานซ้อมรบภาคตะวันออกเฉียงใต้

หลี่กั๋วจงนำกองพลทหารราบยานเกราะผสมที่แปดเข้าประจำการในเมืองตลอดทั้งคืน

เมืองนี้จากมุมไหนก็ดูเหมือนเมืองสมัยใหม่สมบูรณ์แบบ

ต่างกันแค่ไม่มีพลเรือนอยู่เลย

สร้างขึ้นมาเพื่อการซ้อมรบโดยเฉพาะ

กองพันรถถังสามกอง กองพันทหารราบยานยนต์หนึ่งกอง กองพันปืนใหญ่อัตตาจรหนึ่งกอง กองพันป้องกันภัยทางอากาศหนึ่งกอง และอีกหลายหน่วยต่างก็เตรียมพร้อมเต็มที่

เมืองทั้งเมืองกลายเป็นป้อมเหล็กแน่นหนา

แต่เหล่านายทหารจำนวนมากก็ยังอดวิตกไม่ได้ โดยเฉพาะกับข่าวว่าฝ่ายตรงข้ามมีเกราะเสริมพลังภายนอก

ในยามค่ำคืนอันมืดมิด

เสียงหวือสองสายแหวกอากาศผ่านเหนือศีรษะทหารทุกนายด้วยความเร็วสูง

เร็วเสียจนแทบมองไม่เห็น

หลี่กั๋วจงตั้งกองบัญชาการกองพลไว้ในบ้านชั้นเดียวใจกลางเมือง

ด้านหน้าและหลังเป็นลานกว้าง ด้านข้างล้อมด้วยอาคารอิฐหกชั้น

พื้นที่เปิดโล่งและสิ่งปลูกสร้างโดยรอบเหมาะเป็นศูนย์บัญชาการชั่วคราวอย่างยิ่ง

แต่ตอนนี้หลี่กั๋วจงกลับไม่ได้อยู่ที่กองบัญชาการ

เขาพร้อมหน่วยรักษาความปลอดภัยไปยังจุดลับแห่งหนึ่งในเมืองจำลองสำหรับการซ้อมรบ

เมื่อเห็นหุ่นยนต์เกราะสองเครื่องร่อนลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

อกของหลี่กั๋วจงก็เต้นแรง สายตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น

“เจี้ยนเทียนหมายเลขหนึ่ง เจี้ยนเทียนหมายเลขสอง ไม่ได้เจอกันนานเลย!”

ทั้งสองหุ่นยนต์เกราะพุ่งทะยานลงมาจากฟากฟ้า

กระแสลมแรงปะทะพื้นดินจนฝุ่นตลบอบอวล

สายตาทุกคู่แทบจะลืมไม่ขึ้น

“โครม! โครม!”

พื้นสั่นสะเทือนสองจังหวะ ฝุ่นผงค่อย ๆ จางหาย

สองหุ่นยนต์เกราะสุดล้ำปรากฏตัวต่อหน้าหลี่กั๋วจงและหน่วยรักษาความปลอดภัยอย่างสง่างาม

หลี่กั๋วจงกวาดตามองหุ่นยนต์เกราะทั้งสอง

เจี้ยนเทียนหมายเลขหนึ่งมีปีกเหล็กคู่ใหม่ ส่วนอีกเครื่องเขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ปืนรางแม่เหล็กคู่ที่ดูโอ่อ่า ท่อยิงมิสไซล์ขนาดเล็ก และปีกเหล็กขนาดยักษ์ด้านหลัง

แค่ปรากฏตัวก็สะกดทุกสายตา

อกของหลี่กั๋วจงขยับขึ้นลง หายใจถี่ด้วยความตื่นเต้น

เขาอยากจะวิ่งเข้าไปกอดหุ่นยนต์ทั้งสองให้สมกับความดีใจ

มันเท่เกินบรรยาย!

มันสุดยอดเกินจะห้ามใจ!

ใครได้เห็นก็ต้องหลงรัก

ดีไซน์นี้เหมือนเกิดมาเพื่อผู้ชายโดยแท้

ทหารหน่วยรักษาความปลอดภัยด้านหลังต่างตะลึงจนตาแทบถลน

แต่ละคนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

บางคนถึงกับคิดว่า ถ้าให้เอาหุ่นยนต์เกราะไปแลกกับภรรยาตัวเองก็ยอม

มีหุ่นยนต์เกราะขับอวดใครต่อใคร มันเท่กว่าอะไรทั้งนั้น!