ตอนที่ 1781 เหนือกว่าระดับเต๋า

หลังคำนวณจำนวนผนึกเต๋า หลินฮวงก็ตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงในตัวเขา

ร่างกายกับวิญญาณเทพของเขาผ่านการเปลี่ยนแปลงสามรอบ

การเปลี่ยนแปลงแรกเกิดตอนผนึกเต๋าทะรี่วมทะลุผ่าน18000

รอบแรกได้พัฒนาร่างกายกับวิญญาณเทพของเขาสู่ระดับเต๋าใหญ่อย่างสมบูรณ์

การเปลี่ยนแปลงรอบสองเกิดตอนผนึกเต๋าของเขาทะลุผ่าน 1.08 ล้าน

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ร่างกายกับวิญญาณเทพของเขาทะลุผ่านระดับเต๋าใหญ่ ไปถึงจุดสุงสุดใหม่

การเปลี่ยนแปลงรอบสามเกิดตอนผนึกเต๋าที่รวมมีเกิน 10.8 ล้าน

รอบนี้ทำให้สภาพร่างกายกับวิญญาณเทพของเขาก้าวกระโดดอีกครั้ง

แม้กระทั่งหลินฮวงเองก็ไม่รู้ว่าร่างกายกับวิญญาณเทพของเขาทรงพลังแค่ไหนแล้ว

แต่ทว่า เขาสามารถสัมผัสได้ชัดว่าทุกอนุภาคในตัวกับวิญญาณเทพของเขาปกคลุมด้วยผนึกเต๋าเกินสิบล้าน

เขามั่นใจว่าต่อให้เขาไม่ใช้พลังสวรรค์ป้องกัน ด้วยระดับของผนึกเต๋าเช่นนี้ ต่อให้ยอดฝีมือเต๋าใหญ่ขั้นสูงสุดมาก็ยังทำลายการป้องกันของเขาไม่ได้

เพราะเขาไม่เคยเจอกับตัวตนที่เหนือกว่าเต๋าใหญ่ เขาเลยไม่อาจประเมินพลังได้

สิ่งที่ทำให้หลินฮวงแปลกใจสุดคือจิตเทวะของเขาดูเหมือนจะแบ่งตัวเองเรื่อยๆจนถึงระดับนี้

นอกจากนี้ มีดบินของเขาดูเหมือนจะแบ่งตัวเองด้วย

ต้องรู้ว่าชุดมีดบินอาวุธเซียนในตัวเขาจะเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับเขา

ตอนนี้ที่ร่างกายของเขากับวิญญาณเทพผ่านการเปลี่ยนแปลงสามครั้ง มีดบินในตัวเขาจึงเปลี่ยนแปลงสามครั้งตาม

เขาไม่รู้ว่าอาวุธเซียนของเขาอยู่ขั้นไหนแล้ว

เขารู้แค่ว่าสมบัติพิเศษอยู่เหนือกว่าสมบัติล้ำค่า แต่ไม่รู้ว่าเหนือกว่านั้นคืออะไร

ไม่ว่ายังไง เขาสามารถฆ่าผู้บ่มเพาะเต๋าใหญ่ได้ง่ายๆ

เขาหลอมอาณาจักรทั้งหมดระหว่างการปิดประตูบ่มเพาะรอบนี้ และได้รับพลังอย่างก้าวกระโดดแบบที่ไม่เคยประสบ

หลินฮวงรู้ว่ามันถึงเวลาต้องกลับ

เขามองรอบๆหลังเดินออกกระท่อมอาณาจักรเสมือน ในเวลาเดียวกัน เขาก็กางจิตเทวะอีกครั้ง แต่ยังไม่พบวอยด์สักตัว

ในความเป็นจริง เขาค่อนข้างสงสัยสถานการณ์นี้

เหตุผลเพราะเมื่อใดก็ตามที่เขาเข้าอาณาจักรเสมือนเพื่อรวมผนึกเต๋า ทุุกครั้งที่รวมผนึกเต๋า มันจะดึงดูดวอยด์

แต่ทว่า ครั้งนี้เขารวมผนึกเต๋าเกือบยี่สิบล้าน แต่ยังไม่มีวอยด์มาสักตัว

เขาตั้งใจรอชั่วคราวหลังรวมผนึกเต๋าในตอนแรก

เขาทำไปแบบนั้นเพราะกังวลว่าจะมีวอยด์มาขัดการรวมเต๋ารอบลหน้า

แต่ทว่า ความจริงได้พิสูจน์ว่าเขาคิดมากไป

ไม่มีวอยด์สักตัวมาหลังเขารวมไป 19.5 ล้านผนึกเต๋า

แม้หลินฮวงจะไม่เข้าใจว่าทำไม เขาก็ปล่อยไป

หลังตรวจรอบๆด้วยจิตเทวะ เขาก็เก็บกระท่อมอาณาจักรเสมือนไปและปกปิดกลิ่นอายเขา จากนั้นก็กลับอาณาจักรวัตถุ

แทบทันทีที่เขากลับมา เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายทรงพลัง

ความรุนแรงของกลิ่นอายเหนือกว่าขีดจำกัดของเต๋าใหญ่

“กลิ่นอายนี้ควรเป็นของราชาเสวียน”หลินฮวงเดา

เขาประเมินคร่าวๆ“ความรุนแรงของกลิ่นอายเขา..มันเหมือนกับตอนข้ารวมได้หกล้านผนึกเต๋า..”

“งั้นความสามารถปัจจุบันของข้าก็ควรเกินระดับเต๋าไปแล้ว?!”

พอเทียบกับพลังของกลิ่นอาย หลินฮวงก็ประเมินความสามารถเขา

‘ดูเหมือนข้าต้องรีบหาว่าระดับที่เหนือกว่าเต๋าคืออะไร”

หลินฮวงคิดและกระจายิจตเทวะไปทั่วทั้งเขตดาว

เดิมที เขาแค่อยากดูว่าพวกหลินซินทำอะไร แต่ทว่า จากการตรวจ เขาแปลกใจที่พบว่าเขตดาวที่เขาอยู่นั้นคล้ายกับอาณาจักรเสมือนเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม มันอ่อนแอกว่า

เขายังรับรู้ว่าเขาสามารถฉีกโลกนี้ได้ง่ายๆ

“นี่คือการจำแลงของอาณาจักร?มันอ่อนแอ”

หลินฮวงจำได้ว่าหลิวฟูเคยบอกว่าทั้งเมืองตงเสวียนคือภาพฉายของอาณาจักรของราชาเสวียน

แค่เหลือบมอง เขาก็เข้าใจทฤษฏีเบื้องหลัง

ธรรมชาติแท้จริงของมันคือสภาวะกึ่งปรากฏของอาณาจักร

เขาเชื่อมต่อวัตถุในอาณาจักรของเขาเข้ากับโลกวัตถุ แต่อาณาจักรก็ไม่ได้ปรากฏในโลกวัตถุอย่างสมบูรณ์

หลังเข้าใจทฤษฏีเบื้องหลัง หลินฮวงก็รู้ว่าเขาสามารถทำได้เหมือนกัน

เขาอดคิดไม่ได้ว่าเขาจะสามารถหาท้องฟ้าว่างเปล่าและสร้างเมืองเช่นนี้ตอนเขาก่อตั้งพันธมิตรดาบในจักรวาล

ในด้านหนึ่ง ทุกคนจากพันธมิตรดาบจะได้รับการรับประกันความปลอดภัย ในอีกด้าน มันจะไม่ส่งผลต่อการสื่อสารและการแลกเปลี่ยนของพวกเขาในจักรวาล

หลินฮวงไม่พยายามฉีกโลกนี้หลังถอนจิตเทวะเขา แม้เขาจะอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาทำเช่นนั้น

แต่ทว่า เขารู้ว่าราชาเสวียนจะสัมผัสได้ทันทีที่เขาลอง

อันที่จริง ความสามารถปัจจุบันของเขาเหนือกว่าราชาเสวียนแล้ว แต่เขาไม่อยากเปิดเผยความสามารถจริง

หลังเก็บกระท่อมอาณาจักรเสมือนไป หลินฮวงก็เปิดประตูและเห็นไป่ยังยืนอยู่

แค่เหลือบมองเขาก็รับรู้ได้ว่าไป่นั้นอ่อนแอมาก

ในสายตาเขา กลิ่นอายของราชาเสวียนเหมือนดวงอาทิตย์ เมื่อเทียบกับ กลิ่นอายของไป่เหมือนไฟที่พร้อมดับ

‘ข้าควรหาเวลามาเลื่อนความสามารถของเหล่ามอนสเตอร์..’

‘รวมถึงวิญญาณยุทธ์…’

ไป่ตกใจกับสายตาของหลินฮวง และสุดท้ายก็ทนไม่ไหวและถาม“มีอะไร นายท่าน?”

มันสัมผัสไม่ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวหลินฮวงเลย เหนือสิ่งอื่นใด ช่องว่างนั้นสูงไป

“ไม่มีอะไร ข้าแค่คิดว่าข้าควรหาเวลามาเลื่อนระดับความสามารถพวกเจ้า”

ไป่ตกตะลึงหลังได้ยิน จากนั้นก็พยักหน้าเห็นด้วย

มันยังรู้ว่าพวกมันถูกนายท่านทิ้งห่าง

หลังเรียกไป่กลับ หลินฮวงก็เรียกดาบหนึ่งผ่านคลื่นเสียง

“มาเดินเที่ยวตลาดท้องถิ่นเพื่อทำความคุ้นเคยกัน”

ดาบหนึ่งเห็นด้วยโดยไม่ลังเล เดิมเขาวางแผนจะใช้เวลาสองวันนี้เพื่อเดินเที่ยวตลาดอยู่แล้ว

หลินฮวงอยากตรวจสอบตลาดเพื่อดูราคาในจักรวาล และเทียบกับตลาดของราชันย์

มีศพระดับเต๋ามากมายที่เขาอยากขายในแหวน

ถ้าเขตดาวฟิสเตอร์ให้ราคาสูงกว่าฝั่งราชันย์ เขาก็จะขายที่นี่

พวกเขาเดินไปตลาดที่ใกล้สุด

หลังเดินเล่่นสักพัก พวกเขาก็ตรงไปตลาดแห่งอื่น

ไม่ช้าหนึ่งวันก็ผ่านไป

สองสามวันต่อมา หลินฮวงกับดาบหนึ่งไปเยี่ยมแทบทุกตลาดในเขตดาว

สุดท้าย หลินฮวงก็กลับไปหน้าประมูลของราชันย์และขายศพระดับเต๋า

เหตุผลเพราะเขาตระหนักว่ามียอดฝีมือระดับเต๋าไม่มากในเมืองตงเสวียน เขาคงไม่ได้ราคาดีจากการขายที่นี่