ตอนที่ 1233 สารเลว

เมื่อเพลิงนิรันดร์กาลดึงพลังเทวะออกจากสามรูปแกะสลักเทพ ทั้งสามก็กลายเป็นรูปปั้นขนาดฝ่ามือ

หลินฮวงโบกมือและนำรูปแกะสลักเทพทั้งสามเก็บเข้าไป

ต่อมา เขาก็เก็บวิญญาณต่อสู้เขาไปรวมถึงแมวป่า เหลือแค่สมเสร็จฝันร้ายไว้ข้างกาย

“มีรูปแกะสลักเทพอื่นอีกไหม?”หลินฮวงถามเพลิงนิรันดร์กาลในตัวเขาผ่านคลื่นเสียง

“ไม่ ฉีหมิงเซี่ยงทิ้งไว้ให้แค่สาม”เพลิงนิรันรด์กาลอธิบาย“นอกจากมิตินี้ที่กำหนดไว้เบื้องต้น เขายังไม่ทิ้งอะไรไว้มากนัก นอกจากสามรูปแกะสลักเทพ ของมีค่าในนี้ล้วนได้รับผลจากข้าตลอด800ปี”

หลินฮวงนึกถึงพืชยักษ์ตอนเขาเพิ่งเข้ามา พวกมันต้องรับผลจากเพลิงนิรันดร์กาลและกลายพันธ์เป็นยักษ์

‘ในเมื่อพืชทั่วไป ในทางทฤษฏี มอนสเตอร์และของที่มีพลังชีวิตจะต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ’ดวงตาของหลินฮวงสว่างขึ้น

เพลิงนิรันดร์กาลพูดต่อ“มีภูเขาไฟวิญญาณในทางใต้ของมิติ พวกมันได้กลายเป็นภูเขาไฟพลังเทวะไปแล้ว มีเหมืองคริสตัลเทวะหลอมมากมายด้านใต้ และพวกมันก็เป็นเหมืองที่มั่งคั่งมาก มีของระดับเทพที่มาจากภูเขาไฟใหญ่สุด มันคือดอกบัวหลอมที่เชี่ยวชาญกฏหลอมเหลวเบื้องต้น”

“ทางตอนเหนือสุดของมิติเป็นมหาสมุทรน้ำแข็ง มีเหมืองคริสตัลน้ำแข็งอยู่ลึกลงไปในมหาสมุทรซึ่งเป็นเหมืองระดับเทพ แต่ทว่า มีผู้พิทักษ์มังกรน้ำแข็งและมันยังเป็นถึงระดับเทพแท้จริง”

“ทางตะวันออกของมิติคือมหาสมุทรตะวันออก มีเกาะโดดเดี่ยวกลางทะเล มีหอคอยพุทธตั้งอยู่ เดิมทีมันคือของระดับเทพที่ฉีกขาด แต่มันก็ดูดซับพลังงานข้าไปตลอดหลายร้อยปี ไม่เพียงแต่มันจะซ่อมแซมตัวเอง แต่มันยังพัฒนาเป็นสมบัติกฏเทพ มันสะกดข่มมอนสเตอร์ทั่วมหาสมุทรตะวันออก และยังกลายเป็นสัญลักษณ์ที่มอนสเตอร์ทุกตนในมหาสมุทรตะวันออกบูชา”

“มีทะเลทรายอยู่ทางฝั่งตะวันตกของมิติ มันเคยเป็นสถานที่ที่ฉีหมิงเซี่ยงขุดฝังศพมอนสเตอร์เขา ข้าไม่รู้ว่ามันเพราะข้าหรือธรรมชาติของมิตินี้ แต่ศพมอนสเตอร์และโครงกระดูกกลับคืนชีพขึ้นมาทีละตนตลอดแปดร้อยปี พวกมันยังทรงพลังกว่าตอนที่มันตาย ตัวที่ทรงพลังสุดคือมังกรกระดูกตาแดง มันเป็นเทพแท้จริงแล้ว”

“มอนสเตอร์ทุกชนิดในใจกลางมิติและรอบๆเองก็เพิ่มขนาด มอนสเตอร์เหล่านั้นที่มีขนาดปกติกลายเป็นยักษ์โดยไม่รู้ว่าทำไม บางตัวยังกลายเป็นสุดยอดอยักษ์ ยังมีส่วนน้อยที่กำจัดร่างตัวเองและกลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์”

“สมบัติเทพแตกหักบางชิ้นและสมบัติเทพที่กระจายอยู่ทั่วเองก็เปลี่ยนแปลง..”

หลินฮวงรู้ว่าเขาจะยุ่งอีกหลายวันหลังได้ยินคำอธิบายของเพลิงนิรันดร์กาล

“มันจะส่งผลเสียต่อมิติไหมหากฉันล่ามอนสเตอร์ระดับเทพ?”หลินฮวงตัดสินใจถามก่อนเคลื่อนไหว

“มันจะไม่ส่งผลมากนัก พลังงานพวกมันจะเป็นของข้าตอนพวกมันตาย หากวิญญาณมอนสเตอร์ถูกยึดไป ก็จะเหลือแค่หยดรูปแบบชีวิตในมิติ อย่างไรก็ตาม ยังไงก็มีมอนสเตอร์ระดับเทพไม่มากอยู่แล้ว แม้ท่านจะฆ่าทั้งหมด มันก็จะเหลือไม่ถึง1/10000ของหยด จำนวนจะถูแก้ไขตราบเท่าที่มอนสเตอร์ในมิติผสมพันธ์กันตามปกติ แต่ทว่า มันต้องใช้เวลานานพอสมควร”

“ผมจะล่าแค่มอนสเตอร์ระดับเทพ จะไม่แตะต้องตัวอื่น”หลินฮวงพยักหน้าหลังเขาได้ยินและให้สัญญา

จากนั้นเขาก็หันไปมองสมเสร็จฝันร้ายหลังพูด“ดูว่ามีมอนสเตอร์ระดับเทพแถวนี้ไหม”

สมเสร็จฝันร้ายกระจายเขตแดนเทพเขาไปรอบรัศมีหมื่นกิโลเมตร มันฝืนยิ้ม“เกือบทุกตัวล้วนถูกฆ่าโดยผลกระทบของการต่อสู้ก่อนหน้า”

หลินฮวงเลิกคิ้วเมื่อได้ยิน เขาทุ่มความสนใจกับการใช้ทักษะเนตรเพื่อบันทึกการต่อสู้ระดับเทพแท้จริงก่อนหน้า เขาจึงไม่สังเกตเห็นพลังวิญญาณที่เอ่อล้นในตัวเขา

เมื่อเขามองไปในตัว เขาก็พบเมฆพลังงานวิญญาณหลากสีที่ถูกกรองเป็นของเหลวขาวโดยไฟเทวะ พวกมันสะสมกันเป็นแม่น้ำ

หลินฮวงคิดสักพักและเติมร่างของสมเสร็จฝันร้ายด้วยพลังงานวิญญาณที่สะสมอยู่ในแม่น้ำ

เมื่อพลังงานเต็ฒร่างมัน กลิ่นอายของสมเสร็จฝันร้ายก็เริ่มเติบโต มันเข้าใกล้กับระดับเทพเสมือนขั้น9 แต่ทว่า ระดับพลังมันกลับยังไม่อาจฝ่าด่านไปได้

“แกไปได้ไกลแค่ไหน?”หลินฮวงอดถามไม่ได้

“ข้ายังขาดมอนสเตอร์ระดับเทพเสมือนขั้น9อีก5-6ตัว”สมเสร็จฝันร้ายตอบหลังตรวจสอบสภาพ

“งั้น ก็ไปทางใต้ก่อน เหมืองแถวนั้นน่าจะมีมอนสเตอร์เยอะ เราจะฆ่ามอนสเตอร์ระดับเทพเสมือนตามทาง”ในไม่ช้าหลินฮวงก็ตัดสินใจ

แน่นอน เพลิงนิรันดร์กาลและสมเสร็จฝันร้ายไม่คัดค้าน

หลินฮวงอัญเชิญสายฟ้าและบินไปทางใต้ของมิติ

...

ราชินีแมงมุมตรงทางเข้ามิติตื่นขึ้นจากการหลับใหล

ตาทั้ง16ของนางลืมขึ้นทีละดวงตา ขณะที่ขายาวทั้ง12ค่อยๆยันกายขึ้นช้าๆ แต่ทว่า นางยังรู้สึกง่วง

“ท้องฟ้ามืด...เกิดอะไรขึ้นกัน?”

กลางคืนค่อยๆเข้าปกคลุมในมิติ

ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิทดี แต่มันก็พอให้ราชินีแมงมุมประเมินว่ามันคงหลายชั่วโมงแล้วตั้งแต่นางหลับไป

“เรามาในมิติตอน9โมง ตัดสินจากท้องฟ้า อย่างน้อยมันก็6โมงเย็นแล้ว หรืออาจถึง1ทุ่ม กล่าวอีกนัยหนึ่ง ข้าหลับที่ทางเข้ามาเกือบสิบชั่วโมง....”ราชินีแมงมุมนึกอย่างระมัดระวัง

“ข้าจำได้ว่าข้ามากับอู่เฟยและเราก็รอจนทุกคนจากไป จากนั้นข้าก็ง่วงหลับไป”ราชินีแมงมุมกระจายเขตแดนนางออกไปทันทีเพื่อดูว่าหลินฮวงอยู่แถวนี้ไหม แน่นอน เขาไม่ได้อยู่ในระยะ

เมื่อความง่วงหายไป นางก็เริ่มคิด ราชินีแมงมุมดูเหมือนจะตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

ดวงตาทั้ง16ดูโหดเหี้ยมขณะที่นางปล่อยเสียงร้องแหลม“อู่เฟย เจ้าสารเลว!”

..

เมื่อราชินีแมงมุมตื่น มอนสเตอร์ทุกประเภทที่เข้าร่วมการทดสอบก็เผชิญกับการล่าเกือบสิบชั่วโมงแล้ว บางคนเริ่มคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม

พวกเขายังเรียนรู้ที่จะอยู่ห่างเขตอันตราย มองหาเป้าหมายที่เหมาะกับตัวเอง

บางคนยังเก็บเกี่ยวผลตอบแทน แต่บางคนก็พยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอด

แต่ทว่า ไม่มีใครสามารถเทียบกับหลินฮวงในเรื่องรางวัลได้

ในเวลานั้น เขาเสร็จสิ้นการขุดเหมืองคริสตัลเทวะไปสามแห่งแล้วและเหลือเหมืองแห่งสุดท้ายที่ยังไม่ขุด

หลินฮวงจ้องภูเขาไฟพลังเทวะที่ใหญ่สุด

“ฉันสงสัยว่าความสามารถของดอกบัวหลอมเหลวจะเป็นยังไง ฉันควรไปทดสอบก่อน หากมันลำบากเกินไป ฉันจะล้มเลิกเหมืองสุดท้ายไว้ชั่วคราว เหนือสิ่งอื่นใด ฉันมีเวลาเหลืออีกแค่หกวัน”