ตอนที่ 532 โลกใต้ดินของเมืองหลวงขาวขจี

กลางดึก มีดวงจันทร์เต็มดวงสีม่วงและแดงในท้องฟ้า โลกถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีลึกลับภายใต้แสงจันทร์ มันดึกแล้ว และเมืองหลวงขาวขจีก็ค่อนข้างเงียบสงัด แม้แสงจะสว่าง มันก็ไม่มีใครบนท้องถนน แต่ทว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะหลับในเวลาเช่นนี้ บางคนยังคงทำงานหนัก มีคนไม่มากในเมืองหลวงที่รู้ว่ามีโลกมืดซ่อนตัวอยู่ใต้เมืองหลวงลึกลงไปนับร้อยเมตร

ด้านนอกอาคารใต้ดินในเมืองหลวงมีผู้พิทักษ์ระดับเพลิงสวรรค์และหน่วยลาดตระเวนคอยออกเตือนห้ามให้คนนอกเข้ามา อาคารดูเหมือนอสูรโลหะขนาดยักษ์ที่ทำจากโลหะพิเศษในการออกแบบสิ่งมีชีวิต มันดูเหมือนการดำรงอยู่ที่สมบูรณ์แบบในโลกมืดซึ่งดูเหมือนจะดำรงอยู่มาตั้งแต่หนึ่งหมื่นปีก่อน

วัตถุแก้วสีดำบนผิวอาคารได้ปิดรับแสงทั้งหมดจากด้านนอก จากด้านนอก มันดูเหมือนตัวอาคารสีดำสนิท อย่างไรก็ตาม ภายในอาคารกลับสว่างสดใสราวกับกลางวัน ในห้อง มีศพชายสองคนนอนเปลือยอยู่บนเตียงสีขาวสองเตียง หนึ่งมีผมสีเงิน ดูผอมและแก่ชรา ขณะที่อีกหนึ่งรูปร่างใหญ่โต ผมดำและไว้หนวดเครา

ศพทั้งสองคือผู้อาวุโสลำดับหนึ่งและสองของนักบุญ กระโหลกของทั้งคู่ถูกตัดเปิด เผยให้เห็นสมองสีขาวอมเทา หญิงวัยกลางคนที่กำลังสวมชุดกันเชื้อสีขาวยืนอยู่ห่างจากหัวผู้อาวุโสลำดับสองไม่ถึงเมตร เธอกำลังวิเคราะห์สมองเขาและอักขระสีดำในดวงตาเธอก็หมุนอย่างรวดเร็ว อึดใจต่อมา เธอก็ค่อยๆหลับตาและเดินออกจากห้อง

“มันเป็นยังไงบ้าง?”ชายในชุดสูทเดินมาหาเธอเมื่อเธอเปิดประตู ผู้นำคือชายวัยกลางคนที่สูงกว่าสองเมตร เขามีหนวดเคราอยู่เต็มใบหน้าราวกับเขาไม่ได้โกนหนวดมาหลายวันแล้ว หญิงวัยกลางคนถอดชุดกันเชื้อเธอออก เผยให้เห็นชุดเดรสยาวสีดำ

“ฉันขอโทษ ฉันทำได้เพียงดึงข้อมูลอื่นนอกจากความรู้ของกึ่งเทพ ดูเหมือนว่าจะมีบางคนลบความทรงจำของกึ่งเทพไปจากสมองพวกเขา”หญิงวัยกลางคนยิ้ม

“อีกครั้ง...”ชายร่างสูงขมวดคิ้ว เขาดูเหมือนจะผิดหวังกับผลลัพธ์

“โจว จื่อ คนอื่นๆก็เหมือนกัน?”เธอถาม

“ใช่ นอกจากเธอ เราได้จ้างผู้เชี่ยวชาญด้านการดึงความทรงจำมา13คนและผู้เชี่ยวชาญด้านสมองมานับสิบคน แต่กลับไม่มีความคืบหน้าในสมองส่วนที่ถูกผนึกเลย”ชายวัยกลางคนยังคงขมวดคิ้ว

“หากไม่มีความคืบหน้า เราก็จะต้องให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบสมองของลู่ หยวนเพิ่ม...”

หญิงวัยกลางคนพยักหน้าเพราะเธอรู้ว่าการตรวจสอบเพิ่มอาจทำลายสมองได้

“ให้ฉันได้สกัดความทรงจำที่ฉันดึงมาก่อน บางทีมันอาจมีอะไรที่เป็นประโยชน์”

“ฝากด้วยละ”ชายวัยกลางคนที่ชื่อโจว จื่อพยักหน้า

“พาคุณหวังไปเก็บข้อมูล”จากนั้นก็กล่าวกับชายในชุดสูทข้างเขา

“คุณหวัง โปรดตามผมมา”

เล่า โจวขมวดคิ้วขณะที่มองศพสองร่างด้านหลังกระจกเมื่อทั้งคู่เดินจากไป

“ทำไมมันถึงเป็นเช่นนี้เสมอเมื่อเกี่ยวกับข้อมูลของกึ่งเทพ?หรือมันจะเป็นข้อมูลที่แยกส่วนออกไปจริงๆ?”เขาพึมพำ

“ฉันยังคงคิดอยู่ดีว่าแนวคิดเรื่องการแยกข้อมูลเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ หากไม่มีใครสามารถเข้าถึงข้อมูลกึ่งเทพได้ งั้นพวกนักบุญไปได้มันมาจากไหน?ฉันคิดว่าพวกนักบุญต้องลบความทรงจำของกึ่งเทพในแพะสองตัวนี้เป็นแน่ นั่นทำให้เราไม่อาจดึงข้อมูลอะไรได้”ชายในชุดสูทดูวัยประมาณ20กล่าวพลางแกะห่ออมยิ้มที่เขาหยิบออกมาจากช่องเก็บของ

เล่า โจว(เฒ่า)จ้องมองเขาเพราะเขาถูกขัดจังหวะขณะที่กำลังพูด

“อยากได้สักอันไหม?”ชายในชุดสูทส่งอมยิ้มอีกอันให้เขา

“วู่ เฉิง!เรากำลังทำงานกันอยู่ ช่วยจริงจังด้วย!”เล่า โจวจ้องเขม็ง

“นายรู้ไหมว่าฉันมีระดับน้ำตาบในเลือดต่ำและไม่อาจทำงานได้หากฉันไม่กินลูกอม”วู่ เฉิงยักไหล่

“นายคิดจะโทษใครกันละเนื่องจากนายสามารถรักษาให้หายขาดได้โดยการแก้ไขน้ำตาลในเลือดได้แต่ไม่ยอมทำ?”เล่า โจวตะคอก

“นายก็รู้ว่าฉันเกลียดหมอ ฉันไม่อยากทำลายหัวของพวกชุดขาวนั่น หากฉันเห็นพวกเขาในชุดขาวและแว่นตา ฉันคงไม่อาจหยุดยั้งตัวเองได้...นายก็รู้ดีว่านี่คือผลข้างเคียงของสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำได้เพื่อควบคุมตัวเอง..”วู่ เฉิงยักไหล่อีกครั้ง

“นายสามารถซื้อยาเพิ่มระดับน้ำตาลในเลือดผ่านทางออนไลน์ได้...มันไม่จำเป็นต้องไปโรงพยาบาล นี่มันข้อแก้ตัวบ้าอะไรกัน?!”เล่า โจวรู้ว่าวู่ เฉิงหมายถึงผลข้างเคียงแต่มันเห็นได้ชัดว่าเขากำลังแถ

“ไม่ มันลำบากเกินไป ฉันคิดว่าพระเจ้าคงอยากให้ฉันกินลูกอมเพิ่ม นั่นทำให้ฉันเจ็บป่วย ทำไมฉันถึงต้องรักษา?มันเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่ทำให้ฉันสามารถกินได้ทุกเมื่อที่ต้องการ!”วู่ เฉิงปฏิเสธอีกครั้ง

“…”

เล่า โจวและคนอืนล้มเลิกความคิดที่จะหยุดไม่ให้วู่ เฉิงกินน้ำตาลมากเกินไป

“โอ้ใช่ ระวังตัวไว้ให้ดีด้วยละ หมู่นี้ตลาดมืดดูเงียบเกินไป พวกองค์กรมืดอาจกำลังคิดทำอะไรบางอย่างอยู่”เล่า โจวเปลี่ยนเรื่อง

“มันอาจไม่จำเป็นต้องมีเรื่องก็ได้ การโจมตีของเราต่อพวกนักบุญเมื่อหลายวันก่อนอาจทำให้ตลาดมืดเกรงกลัว องค์กรมืดมากมายคงกลัวว่าเราอาจมุ่งเป้าไปที่พวกมันต่อ ดังนั้นพวกมันจึงหดหัว”วู่ เฉิงคิดว่าเล่า โจวนั้นกังวลมากเกินไป

“ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ยังมีถึง33ชั้น แม้ว่าจะมีองค์กรใดต้องการศพทั้งสอง พวกมันจะรู้ได้ไงว่าเราอยู่ชั้นไหน?เว้นแต่...จะมีหนอน”

“อย่าประมาทองค์กรมืดไป พวกมันบางองค์กรทรงพลังมากไม่ได้ด้อยไปกว่าโรงงานเมืองหิน  พวกมันอาจแม้กระทั่งทรงพลังยิ่งกว่า!”เล่า โจวมองวู่ เฉิงอย่างรู้ๆกันเมื่อเขากล่าวถึงโรงงานเมืองหิน

“โรงงานเมืองหิน....อย่าบอกนะว่าพวกมันกำลังซ่อนตัวอยู่!”รู่ม่านตาของวู่ เฉิงขยายขึ้นพลางกัดฟันแน่น