ตอนที่ 523 ความทรงจำของฉี หมิงเซี่ยง

กระแสเวลาในมิติแยกเหมือนโลกภายนอก มันเป็นตอน1ทุ่มและท้องฟ้าก็เริ่มมืด หลิน ฮวงหิว เขาเริ่มอ่านรายละเอียดของการ์ดเพิ่มโลหิตขณะที่เคี้ยวอาหารว่าง

“การ์ดเพิ่มโลหิต : สามารถใช้กับมอนสเตอร์ที่ปลุกสายเลือดขึ้นเพื่อเพิ่มความเข้มข้นของสายเลือด”

“หมายเหตุ 1 : ยิ่งระดับสายเลือดสูง ก็ยิ่งต้องใช้การ์ดมากขึ้น การ์ดหนึ่งใบสำหรับระดับเพิ่มระดับต่ำไปกลาง สองใบสำหรับระดับกลางไปสูง ห้าใบสำหรับสูงไปเลือดบริสุทธิ์”

“หมายเหตุ 2 : ไม่มีผลกับมอนสเตอร์เลือดบริสุทธิ์”

“หมายเหตุ 3 : เป็นการ์ดใช้แล้วทิ้ง”

“5ใบเพื่อเพิ่มระดับสูงเป็นเลือดบริสุทธิ์?นั่นบ้าไปแล้ว!ตอนนี้ฉันมีแค่7ใบเท่านั้น”ด้วยความที่หลิน ฮวงได้รับการ์ดมามาก เขาจึงพลาดรายละเอียดของการ์ดนี้ไป

“ตอนแรกฉันคิดว่ามันต้องใช้เพียงใบเดียวเพื่อเพิ่มสายเลือด จากนั้นฉันก็สามารถพัฒนาไป่และชาโคลให้เป็นมอนสเตอร์เลือดบริสุทธิ์ได้ขณะที่พิจารณาว่ามอนสเตอร์ตัวไหนควรได้รับการ์ดที่เหลือ มันดูเหมือนว่าฉันจะไร้เดียงสาเกินไป...”

จากนั้นเขาก็อัญเชิญไป่และชาโคลขณะที่อธิบายคุณสมบัติการ์ดให้พวกมันฟัง ชาโคลตื่นเต้น ด้วยความที่การ์ดมีจำกัด เขาจึงไม่ไดพัฒนาชาโคลเป็นเลือดมังกรเต็มตัว ที่เขาทำได้คือการพัฒนามันเป็นเลือดมังกรระดับสูง แต่นั่นก็ดีพอสำหรับชาโคลแล้ว ในขณะเดียวกัน ไป่กลับนิ่งเฉย แต่หลิน ฮวงสามารถบอกได้จากดวงตาที่กำลังสั่นไหว

“เอาละ ยืนให้ห่างกันหน่อย”

หลิน ฮวงให้ทั้งคู่ยืนห่างกัน10เมตรขณะที่หยิบเอาการ์ดโลหิตข้น5ใบออกมา เขาบดขยี้การ์ดและเลือดเป้าไปที่ไป่และชาโคล

“ใช้สามใบกับไป่เพื่อเพิ่มสายเลือดจากเลือดเทพระดับต่ำไปสูงและใช้สองใบกับชาโคลเพื่อเพิ่มสายเลือดมันจากมังกรระดับกลางไปสูง”

การ์ดเปลี่ยนเป็นแสงแวววาวสองกลุ่มและพุ่งหายไปในร่างของไป่และชาโคลตามลำดับ อึดใจต่อมา รังไหมก็โอบล้อมร่างพวกมัน แม้จะไม่มีแสงยิงลงจากฟ้า แต่ทั้งคู่ก็อยู่ในรังไหมสีเลือดและดำ

“ฉันควรจะใช้การ์ดสองใบที่เหลือกับใครดีนะ?”หลิน ฮวงคิดอยู่สักพักและอัญเชิญไทแรนด์ เขาใช้การ์ดหนึ่งใบกับไทแรนด์หลังอธิบายให้มันฟัง ในไม่ช้าไทแรนด์ก็ตกอยู่ในรังไหมสีเลือดเช่นกัน เนื่องจากการ์ดใบสุดท้ายไม่อาจใช้กับเจ้าแดงหรือตัวตลกได้ เขาจึงคิดเก็บมันไว้ให้ไคลี่

เนื่องจากไทแรนด์และตัวอื่นจะต้องใช้เวลาสักพักเพื่อเปลี่ยนแปลง หลิน ฮวงจึงกินข้าวต่อหลังใช้การ์ดพัฒนาไปมาก สิบนาทีต่อมา เขาก็เก็บอาหารไปและเริ่มจัดเรียงความทรงจำของฉี หมิงเซี่ยง ในความทรงจำ นอกจากความทรงจำก่อนการเลื่อนเป็นจักรพรรดิ ส่วนหนึ่งจะเกี่ยวกับการสื่อสารของเขากับนักเดินทางคนอื่น จากสิ่งที่หลิน ฮวงเห็น นักเดินทางคนอื่นล้วนไม่เป็นมิตร แม้พวกเขาจะทรงพลัง พวกเขาก็เห็นแก่ตัว บางคนแม้กระทั่งรังแกนักเดินทางคนอื่นที่อ่อนแอกว่า ในฐานะที่นิ้วทองคำสามารถยึดครองกันได้ นักเดินทางส่วนใหญ่จึงระมัดระวังเมื่อพบปะกัน

ในความทรงจำของฉี หมิงเซี่ยง เขามีความสัมพันธ์อันดีกับนักเดินทางคนหนึ่ง นักเดินทางคนนั้นดูเหมือนจะเหมือนหลิน ฮวงที่มาจากโลก อย่างไรก็ตาม หลินฮวงไม่ได้คิดอย่างไร้เดียงสาว่านักเดินทางคนนั้นจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อฉี หมิงเซี่ยง แม้ความสัมพันธ์พวกเขาจะดีต่อกัน ถึงแม้ว่าเขาจะมีรายละเอียดการติดต่อของนักเดินทาง เขาก็ตัดสินใจไม่ติดต่อกับคนๆนั้น แน่นอน เขาไม่แน่ใจว่านักเดินทางคนนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่

นอกจากเหล่านักเดินทาง ยังมีสุดยอดอัจฉริยะมากมายที่สามารถสู้กับมนุษย์ที่สูงกว่าหนึ่งระดับได้ในช่วงเวลานั้น

“แม้จำนวนของยอดอัจฉริยะในตอนนี้จะน้อยกว่าตอนนั้นมาก มันก็ควรจะมีบางคนในเขตหลัก ความสามารถพวกเขาต้องทรงพลังกว่าฉัน โลกนี้ช่างอันตรายจริงๆ...”

หลายชั่วโมงผ่านไปขณะที่หลิน ฮวงจมอยู่กับความทรงจำของฉี หมิงเซี่ยง ไทแรนด์คือตัวแรกที่ออกจากรังไหม ตามด้วยชาโคล มันเกือบเที่ยงคืนเมื่อไป่หลุดออกจากรังไหม ไทแรนด์ดูเหมือนเดิม แต่กลิ่นอายมันกลับน่ากลัวยิ่งขึ้น มันดูเหมือนมนุษย์กึ่งสัตว์ที่ปล่อยแรงกดดันออกมา ชาโคลมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เกล็ดมันต้อนนี้เป็นคริสตัลสีดำ แม้มันจะยังดำ แต่มันก็ดูสวยงามยิ่งขึ้น รูปลักษณ์มันไม่ได้เปลี่ยนไปมาก แต่ก็ดูดีขึ้นมากเช่นกัน

“มันคือความจริงที่ว่าผิวนั้นส่งผลต่อรูปลักษณ์!”หลิน ฮวงตื่นเต้นหลังมองดูชาโคล ในขณะเดียวกัน ไป่ดูเหมือนเดิมด้วยผมสีเงิน แต่กลับมีลวดลายบนหน้าผากมัน มีลวดลายสีแดงบนชุดคลุมดำ ทำให้มันดูมีสีสันกว่าเดิม

หลังพูดคุย หลิน ฮวงก็เรียกทั้งสามกลับเป็นการ์ด เขาส่ายหัวเมื่อเห็นว่าความคืบหน้าของไคลี่ยังคงไม่มีอะไร ดังนั้นเขาจึงตั้งเต็นท์ในมิติแยก

เช้าวันต่อมา เขาอัญเชิญไป่เพื่อฝึกทักษะดาบหลังอาหารเช้า ตอนนี้เขารู้ดีเกี่ยวกับนักเดินทางคนอื่นขึ้น เขากระตือรือร้นที่จะยกระดับความสามารถเขาขึ้น เขาจะไม่โจมตีนักเดินทางคนอื่น แต่ทว่า เขาคงตกอยู่ในปัญหาหากตัวตนเขาถูกเปิดเผยต่อนักเดินทางคนอื่น เขาไม่อยากเสียเสี่ยว เฮยไป ดังนั้นเขาจึงต้องเพิ่มความสามารถเพื่อปกป้องตัวเอง

มันค่อนข้างเป็นไปไม่ได้ที่จะเปิดเผยนิ้วทองคำเขาต่อนักเดินทางคนอื่น แต่หากฝีมือเขาเก่งกาจเกินไป มันคงดึงดูดความสนใจผู้อื่น เขาอาจจะไม่ถูกจับได้ในทันที แต่อาจจะถูกสงสัย

“ตอนนี้ฉันต้องทำตัวให้ด้อยค่า ฉันไม่อาจกลัว ฉันจะพยายามไม่นำปัญหามาสู่ตัวเอง”หลิน ฮวงเริ่มคิดว่ามีไม่กี่คนที่สามารถคุกคามเขาได้เนื่องจากเขาคือเพลิงสวรรค์แล้ว อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนเขาจะใสซื่อเกินไป