ตอนที่ 510 อารัคนิค

"ทำไมมอนสเตอร์ทุกตัวถึงชอบกินเนื้อมนุษย์นัก?”หลิน ฮวงพึมพำกับตัวเองเพราะมันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ยินว่ามอนสเตอร์อยากกินเนื้อมนุษย์ อย่างไรก็ตาม เขาคิดเกี่ยวกับมันและคิดว่ามันก็คงเหมือนกับที่มนุษย์ชอบกินหมู มันเป็นเพียงเรื่องของความชอบ เขาหันไปมองเมื่อได้ยินเสียงระเบิดจากด้านหลังเขา แสงสีขาวระเบิดจากต้นไม้หลายสิบต้นและใยแมงมุมก็กระจายไปทั่ว หลิน ฮวงขมวดคิ้ว

"เมื่อมันรังไหมระเบิด ใยแมงมุมจะแผ่ออกมาครอบคลุมกว่าร้อยเมตร ใยแมงมุมแต่ละอันมีประสิทธิภาพเหมือนสมบัติ พวกมันเหนียวและจะส่งผลต่อการเคลื่อนไหวเป็นอย่างมาก  ถ้ามันระเบิดรังไหมเพิ่มขึ้นอีก มันจะกลายเป็นสนามรบที่ไม่ส่งผลดีต่อเรา แต่จะเป็นประโยชน์ต่อมัน " เจ้าแดงเตือน

"อย่างนั้นใยแมงมุมของมันก็จะแข็งแกร่งขึ้นทุกครั้ง เมื่อรังไหมมันครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด มันจะเป็นพื้นที่ที่สามารถระเบิดได้"

"มนุษย์ เจ้าดูน่าอร่อยจริงๆ ข้าจะกินเจ้าไม่ให้เหลือ" อารัคนิคพึมพัมและโจมตีหลิน ฮวงอีกครั้ง ยิงแสงสีขาวออกมาจากช่องท้องของมัน  การโจมตีไม่ได้มุ่งไปที่หลิน ฮวงอย่างเดียวแต่มันกระจายไปทุกทิศทาง

"โอ้ไม่ ข้าพลาด!" อารัคนิคแสร้งเสียใจ

หลิน ฮวงไม่ได้หลบการโจมตีของมันในครั้งนี้

“สายฟ้าทะลวง!”

เมื่อเขาตะโกน ร่างเขาก็เปลี่ยนเป็นสายฟ้าสีขาวขณะที่ประกายสายฟ้าเข้าปกคลุมดาบเขา เขาเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วดังสายฟ้าเมื่อเหวี่ยงดาบทำลายทุกรังไหม อารัคนิคตกใจเมื่อเห็นเขาทำเช่นนั้น

"แกคิดจริงๆว่าฉันจะไม่รู้แผนแก?" หลิน ฮวงกระโดดขึ้นไปในอากาศและพุ่งทะยานใส่อารัคนิค

"ฮึ่ม!" อารัคนิคหัวเราะเยาะและพ่นหมอกขาวใส่หลิน ฮวง หมอกดูเหมือนไม่เป็นอันตรายอะไร  แต่มันกำลังพุ่งเข้าหาหลิน ฮวงอย่างน่าสะพรึงกลัว

"ระวัง!นั่นเป็นหมอกพิษที่สามารถเจาะเข้าไปในผิวหนังของสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ได้ 'ส่งผลให้เกิดภาพลวงตา!" เจ้าแดงกล่าวว่า

"นี่คงเป็นเรื่องยุ่งยากหากมันเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่ตอนนี้ ... " หลิน ฮวงยิ้มขณะโบกมือซ้าย  เกิดลมแรงพัดมาและหมอกสีขาวก็พัดกลับไปยังทิศทางที่มันมา และครอบคลุมไปทั่วตัวของอารัคนิค

"พลังจิต!" อารัคนิคร้องอุทานด้วยความตกใจ แม้ว่าหมอกจะไม่สามารถลวงตาอารัคนิค ได้ แต่ก็ทำให้มันมองไม่เห็น ขณะที่มันมองไปรอบๆอย่างระมัดระวัง ทันใดนั้นหลิน ฮวงก็เดินออกจากหมอกขาวและเฉือนเอวของอารัคนิคด้วยดาบเขา ถึงแม้ว่ามันจะร้อนแรงแค่ไหน  แต่เขาก็ไม่ได้คิดที่จะเมตตามันแม้แต่น้อย  อารัคนิคไม่ได้พยายามที่จะหลบหลีกการโจมตีของเขา แต่มันกลับเปิดปากเล็กน่ารักๆของเธอขึ้นและปล่อยเส้นใยออกมา

ในไม่ช้าเส้นใยก็เริ่มขยายออกเป็นใยแมงมุมขนาดใหญ่ที่ปกคลุมตัวเขา

"กระจอก!" หลิน ฮวงตะโกนและเหวี่ยงดาบใส่ใยแมงมุมพวกนั้น  ใยแมงมุมถูกตัดขาดในทันที เขาลุกขึ้นจากใยแมงมุมเหล่านั้น และเหวี่ยงดาบใส่อารัคนิคอีกครั้ง มีประกายไฟฟ้าสีขาวอยู่รอบๆดาบเขา และพื้นที่ที่ดาบตัดผ่านก็กลายเป็นสูญญากาศ เมื่ออารัคนิคสามารถซื้อเวลาได้เล็กน้อยจากกการพ่นใย มันก็ยกขาสองข้างขึ้นและเตะดาบหลิน ฮวง

ปัง!

ปลายดาบขาวกระทบกับขาของอารัคนิคทำให้เกิดเสียงดังขึ้น ผลกระทบของการปะทะกระจายไปหลายกิโลเมตร เกิดเป็นรอยลึกบนพื้นดินและต้นไม้ก็ถูกทำลายจนสิ้น แม้แต่พวกปีศาจที่เพิ่งมาถึงก็ยังต้องหลบหลีกผลกระทบและไม่ได้เข้าใกล้ การปะทะกินเวลาสักพักและเงาก็ทะยานออกไป เกิดเป็นเส้นทางยาวหลายหมื่นเมตรบนพื้นจากผลกระทบ

จากการโจมตีเพียงครั้งเดียว หลิน ฮวงกลับสามารถทำร้ายระดับนิรันดร์ได้ หากเขาสู้ที่เมืองมนุษย์ เขาคงจะก่อให้เกิดความเสียหายครั้งใหญ่ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมรัฐบาลกลางจึงควบคุมจำนวนมนุษย์ระดับนิรันดร์และเหนือกว่านั้นในเมืองเกรดAและB

แม้ว่าหลิน ฮวงจะสามารถซัดอารัคนิคไปไกลหลายหมื่นเมตร เขาก็รู้ดีว่านั่นไม่อาจทำร้ายมันได้ ผลกระทบของดาบเขาอยู่ที่ขาทั้งสองข้างมัน และมันคงได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อารัคนิคไม่ได้ทรงพลังไปกว่าอสรพิษดำที่เขาฆ่าหลายนาทีก่อน ไม่ว่าจะเป็นพละกำลัง พลังป้องกันหรือร่างกายมัน อารัคนิคก็อ่อนแอกว่ามาก แต่มันสามารถเผชิญกับการโจมตีของหลินฮวงได้ราวกับสามารถเห็นสิ่งที่กำลังมาถึง

หลิน ฮวงกระโดดและปรากฏตัวต่อหน้าอารัคนิคในพริบตา สายฟ้าทะลวงปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้ารอบร่างมัน ทำให้มันชาด้าน โดยไม่ลังเล หลิน ฮวงยกดาบขึ้นสูงและมองมันอย่างสงบราวกับเขากำลังเชือดหมู

“โดมดารา!”

เมื่อหลิน ฮวงกระซิบเสียงเบา เขาก็เหวี่ยงดาบจากบนลงล่าง อากาศโดยรอบบิดเบี้ยวเล็กน้อย มีแม้กระทั่งประกายไฟฟ้าสีดำรอบๆ...

อารัคนิคได้กลิ่นอายความตายบนดาบแม้ร่างมันจะชาด้าน ความตายรุกคืบเข้ามาทำให้มันสามารถพ่นใยแมงมุมจำนวนนับไม่ถ้วนใส่หลิน ฮวงได้ตามสัญชาตญาณ แต่ทว่า ใยแมงมุมกลับไม่อาจหยุดดาบหลิน ฮวงได้ พวกมันหายไปเมื่อสัมผัสกับปลายดาบขาว มันเป็นดาบที่จะทำลายทุกสิ่งที่ขวางทาง!การดิ้นรนของอารัคนิคเกิดขึ้นหลายครั้ง และมันก็ไม่อาจชะลอความเร็วดาบได้เลย

"ไม่!" เมื่อได้ยินเสียงร้องคร่ำครวญ เสียงดังกึกก้องก็ตามมา ดาบได้ตัดอารัคนิคเป็นสองส่วนพร้อมกับเกิดเป็นร่องลึกยาวด้านหลังอีก30กิโลเมตร แม้กระทั่งหลิน ฮวงยังตกใจกับสิ่งที่เขาทำ

“นี่ตอนนี้ฉันทรงพลังขนาดนี้เลย?”หลิน ฮวงมองดาบในมืออย่างไม่เชื่อสายตา พลังชีวิตที่จางหายเผยให้เห็นดาบสีดำครึ่งเงินครึ่งเขา และมีเลือดสีม่วงกำลังหยดจากปลายดาบ

"อืม แต่มันก็ยังยากสำหรับฉันที่จะฆ่าระดับนิรันดร์ขั้น2ด้วยตัวเองในตอนนี้...”