ตอนที่ 494 วิญญาณเคียวทมิฬ

“แกฆ่าน้องชายฉัน...”วู่ ฟางคำราม เขาไม่ได้มีน้ำเสียงเหมือนมนุษย์แต่ราวกับสัตว์ป่า

เขาจ้องมองหลิน ฮวง รูม่านตาสีเขียวเขาจู่ๆก็กลายเป็นแนวตั้งและเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอำพัน เขาดูราวกับแมว

“ฉันจะให้แกตายตามน้องชายฉัน!”

เมื่อวู่ ฟางพ่นคำพูดสุดท้ายออกมา เขาก็ปลดปล่อยจิตสังหารที่คล้ายมอนสเตอร์ออกมา ดาบแหลมยาวกว่า20เซนติเมตรยื่นออกจากนิ้วทั้งสิบเขา มันดูราวกับว่าเล็บเขาจู่ๆก็กลายเป็นยาวขึ้น อย่างไรก็ตาม หลิน ฮวงรู้ว่าพวกมันต้องเป็นสิ่งที่ทำขึ้นจากสมบัติ

“เห้ย เห้ย มีเพียงผู้หญิงเท่านั้นแหละที่สู้ด้วยเล็บ นอกจากนี้ ทำไมแกถึงไว้เล็บยาวขนาดนั้นกัน?ไม่กลัวว่าแกจะเผลอแทงสมองตัวเองเมื่อแคะขี้มูกรึไง?”หลิน ฮวงรู้สึกว่าการแสดงเขาน่าทึ่งมากเนื่องจากทักษะการดูถูกเขามาถึงระดับ99แล้ว

แต่วู่ ฟางก็ยังคงนิ่งราวกับเขาไม่สนใจสิ่งที่หลิน ฮวงพูด อย่างไรก็ตาม การกระทำเขาคือตัวบ่งชี้ทุกอย่าง เขายังคงตั้งท่าโจมตีในอากาศ แต่ทว่า มันไม่ได้ดูเหมือนท่าของมนุษย์ มันดูราวกับการตั้งท่าของแมวเสียมากกว่า

ในพริบตา วู่ ฟางก็หายไปจากสายตาเขา

“ไปลงนรกซะ!”

เสียงดังจากด้านหลัง อึดใจต่อมา กรงเล็บสีเงินก็พยายามที่จะฉีกเนื้อเขาเป็นชิ้นๆ

กรงเล็บแหลมแทงผ่านร่างของหลิน ฮวงในทันที อย่างไรก็ตาม สีหน้าของวู่ ฟางก็กลายเป็นปั้นยาก เขามองไปทางอื่นทันที

“มองหาฉันอยู่งั้นหรอ?”เสียงของหลิน ฮวงดังขึ้น ตามมาด้วยประจุไฟฟ้าสีทองรอบดาบ

วู่ ฟางบิดร่างเขาเพื่อหลบการโจมตีขณะที่กรงเล็บทั้ง10ก่อตัวกันเป็นโล่ ป้องกันด้านหน้าคอเขา

ปึง!

แสงสีทองความเร็วสูงบดขยี้เข้ากับกรงเล็บของวู่ ฟาง

ลำแสงสีทองสาดกระจายไปทั่ว ตามด้วยเสียงดังกึกก้องไร้ที่สิ้นสุด

อึดใจต่อมา เงาก็พุ่งทะยานไปข้างหน้า สร้างเป็นรอยยาวกว่า30กิโลเมตรบนพื้น

“แกสามารถรอดชีวิตได้ น่าทึ่งมาก!”หลิน ฮวงชื่นชมวู่ ฟาง

ความสามารถในปัจจุบันเขาเทียบได้กับจอมสังหารดาบราชันย์แต่บ้าคลั่งกว่า เขาในตอนนี้สามารถจัดการศัตรูที่อยู่ในระดับสูงกว่าได้

เนื่องจากเขาคือเพลิงทอง ความสามารถเขาจึงเทียบได้กับเหล่าคนที่อยู่ในนิรันดร์ขั้น5 เขาสำแดงการโจมตีด้วยสายฟ้าทะลวง แต่เขาก็ยังไม่อาจฆ่าวู่ ฟางที่เป็นเพียงนิรันดร์ขั้น3ได้ นั่นทำให้เขาประหลาดใจ

อย่างไรก็ตาม แม้วู่ ฟางจะยังไม่ตาย เขาก็สูญเสียความสามารถต่อสู้ไปเกือบหมดหลังต้านทานการโจมตีเดียว

หลิน ฮวงเลื่อนสายตาไปมองยู่ เหวินปิง

“ดูเหมือนว่าฉันจะบังเอิญมาพบเจอสุดยอดอัจฉริยะเข้าให้แล้ว....”เมื่อเห็นวู่ ฟางพ่ายแพ้ในดาบเดียว ยู่ เหวินปิงก็สงบสติลง เขารู้ดีว่าแม้ระดับพลังของวู่ ฟางจะเป็นเพียงนิรันดร์ขั้น3 ความสามารถเขาก็แข็งแกร่งกว่านิรันดร์ขั้น4ไปมาก แม้ว่าเขาจะไม่ทรงพลังเทียบเท่านิรันดร์ขั้น5 เขาก็ห่างจากมันแค่ครึ่งก้าวเท่านั้น

“น่าชื่นชมใช่ไหมละ!แกไม่รู้สึกดีใจที่ได้เจอฉัน?”หลิน ฮวงเอียงหัวเล็กน้อย

“หากเราไม่ใชศัตรู บางทีฉันคงเป็นเช่นนั้น”ยู่ เหวินปิงยังคงสงบและไม่สู้กับเขาในทันที เขากังวลถึงตัวตนของหลิน ฮวงในฐานะผู้ควบคุม“ฉันอยากรู้ เนื่องจากแกเป็นผู้ควบคุม ทำไมแกถึงไม่อัญเชิญมอนสเตอร์แกออกมา?”

เพียงความสามารถของตัวหลิน ฮวงก็น่าสะพรึงแล้ว หากเขามีมอนสเตอร์อัญเชิญที่อยู่ในระดับเดียวกันเขา1หรือ2ตัว ยู่ เหวินปิงคงไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย

“แค่อยากทดสอบดาบไม่ได้หรือไง?”หลิน ฮวงโต้กลับ

“ฉันเดาว่าแกคงมีเหตุผลอื่น...บางทีมอนสเตอร์อัญเชิญแกคงไม่อาจคุกคามเราได้”ยู่ เหวินปิงพยายามทดสอบเขาขณะที่สังเกตปฏิกิริยาของหลิน ฮวง

“ฉันเคยสงสัยในความเชื่อของพวกนักบุญ”หลิน ฮวงเปลี่ยนเรื่อง“แกจะช่วยชี้แจงมันให้ฉันได้ไหม?”

ยู่ เหวินปิงตกตะลึงเพราะเขาไม่คิดว่าหลิน ฮวงจะสนใจในความเชื่อพวกเขา

“หากแกสนใจเข้าร่วมวิหารนักบุญ ฉันสามารถจัดการให้ได้ เนื่องจากแกคือสุดยอดอัจฉริยะ แกก็จะได้รับการดูแลอย่างดี ตราบเท่าที่แกจริงใจ แกสามารถเป็นได้แม้กระทั่งบุตรแห่งพระเจ้า”ยู่ เหวินปิงกล่าวทันทีเพราะเขาจะได้ความดีความชอบในการพาตัวสุดยอดอัจฉริยะเข้าร่วมองค์กร

“จริงๆแล้วฉันสนใจอยู่สิ่งหนึ่ง”หลิน ฮวงไม่คิดว่ายู่ เหวินปิงจะเข้าใจเขาผิด จากนั้นเขาจึงถาม“ทำไมพระเจ้าพวกแกถึงต้องการเครื่องบูชาเป็นผู้ชาย?ในความทรงจำฉัน มีเพียงผู้หญิงที่เป็นเครื่องบูชาในศาสนาส่วนใหญ่ จริงๆแล้วพระเจ้าพวกแกยอมรับทั้งชายและหญิง?”

ดวงตาของยู่ เหวินปิงหรี่แคบเมื่อได้ยิน จากนั้นก็อธิบาย“พระเจ้าเราไม่มีเพศ ตราบเท่าที่บริสุทธิ์ พวกเขาจะถูกพิจารณาให้เป็นเครื่องบูชา”

“ดังนั้น นักบุญก็มีทั้งชายและหญิง?”หลิน ฮวงกล่าวย้ำวลีที่ยู่ เหวินปิงไม่อยากได้ยิน ก่อนที่ยู่ เหวินปิงจะปฏิเสธ หลิน ฮวงก็กล่าวต่อ“จิ๊ จิ๊ พระเจ้าแกคือเฒ่าหัวงูดีๆนี่เอง....”

“แกรู้ไหมว่าหากพระเจ้าแกเป็นมนุษย์ เขาคงถูกจับตอนไปนานแล้ว ไม่เพียงแต่อวัยวะสืบพันธ์จะถูกตัด สมองส่วนที่ทำให้เกิดความต้องการทางเพศยังจะถูกลบออกจากเปลือกสมองด้วยพลัง ดังนั้นพวกเขาจะสูญเสียทั้งความอยากมีชีวิตไป ฉันเคยได้ยินมาว่ายังมีองค์กรส่วนน้อยที่ยังคงฝึกเทคนิคการตอนเช่นนั้นอยู่ ฉันขอแนะนำพระเจ้าแกให้ทำ....”

“แกกำลังดูถูกพระองค์ ฉันจะฆ่าแก!”ดูเหมือนว่าหลิน ฮวงจะสามารถทำให้ทั้งยู่ เหวินปิงและวู่ ฟางขาดสติโดยสิ้นเชิง กลิ่นอายที่ปลดปล่อยจากร่างเขารุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

พลังชีวิตสีดำก่อตัวเป็นเงาขนาดใหญ่เหนือหัวเขา มันคือมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ที่สูงกว่า100เมตร มันไม่มีขาและกำลังลอยอยู่ในอากาศ มันสวมชุดคลุมสีดำลวดลายซับซ้อน ชุดคลุมกำลังกระพือในอากาศทั้งๆที่ไม่มีลม

มันดูเหมือนกำลังสวมหน้ากากโครงกระดูก ไม่มีใครสามารถเห็นว่าใบหน้าใต้หน้ากากมันเป็นยังไง มีเพียงกระดูกขาวใสคู่หนึ่งคล้ายเขาบนหัวมัน เขามีความยาวมากกว่าหน้ากาก2เท่า

หลิน ฮวงมองและสังเกตเห็นว่ามันกำลังถือเคียวสีดำขนาดใหญ่ไว้ในมือแน่น

“มันคือมอนสเตอร์สายพันธ์อันเดทกลายพันธ์สามครั้ง วิญญาณเคียวทมิฬ ระดับพลังมันอยู่ในนิรันดร์ขั้น5เป็นอย่างน้อยหรือสูงกว่านั้น”เสียงของเจ้าแดงดังลอดผ่านแขนเสื้อ“นายท่าน ท่านต้องระวังตัวให้ดี มันสามารถซ่อนวิถีโจมตีมันได้ ผลของการโจมตีคล้ายกับทักษะเขตแดนท่านแต่ระยะโจมตีมันกว้างกว่าและน่ากลัวกว่า”

“เข้าใจแล้ว!”หลิน ฮวงตอบรับคำแนะนำ