ตอนที่ 462 เกาะอีแลม

หลิน ฮวงออกจากสถาบันนักล่ายุทธ์แต่เช้าวันเสาร์ เขามีเวลาหนึ่งสัปดาห์ก่อนวันศุกร์เพื่อฆ่าจอมสังหารดาบดำ เวลาจะเพียงพอหากทุกอย่างเป็นไปตามแผน เขาตั้งพิกัดจากข้อมูลที่ได้รับจากคุณฟู่ก่อนหน้า มอนสเตอร์กลายพันธ์สามครั้งเคยถูกพบกว่าครึ่งปีก่อนบนเกาะอีแลม

หมู่เกาะประตูมังกพิจารณาให้เป็นเขตอันตรายระดับกลาง กล่าวกันว่าหมู่เกาะนี้คือที่ที่มอนสเตอร์เลือดมังกรขนาดเล็กมารวมกันเมื่อเขต7ก่อตั้งขึ้น หมู่เกาะตั้งอยู่ห่างจากเมืองเกรดA เมืองเกาะฟ้าไป4500กิโลเมตร แน่นอน เมืองนี้เคยถูกคุณฟู่ตั้งพิกัดไว้ก่อนแล้ว

เมื่อหลิน ฮวงข้ามประตูมิติมา เขาก็มาถึงระเบียงโรงแรม เขากำลังมองไปยังทะเลสีฟ้าไร้ที่สิ้นสุด

“ช่างเป็นห้องที่วิวสวยจริงๆ เขารู้ว่าเขาจะใช้ชีวิตให้เพลิดเพลินยังไง”หลิน ฮวงถอนหายใจและส่ายหัว ขณะที่ฉายพิกัดเขาด้วยแหวนหัวใจจักรพรรดิ

หลังยืนยันเส้นทางไปเกาะอีแลม เขาก็กระโดดจากระเบียงและสายฟ้าก็คว้าเขาด้วยเท้ามัน จากนั้นมันก็บินไปเกาะอีแลมด้วยความเร็วแสง

หลังสายฟ้าผ่านการกลายพันธ์สองครั้ง ความเร็วมันก็อยู่ในระดับที่น่ากลัว เมื่อหลิน ฮวงเลื่อนเป็นทองสมบูรณ์และสายฟ้ามาถึงระดับเพลิงแดง ความเร็วมันก็พัฒนาขึ้นอีกอย่างมาก ชั่วโมงต่อมา พวกเขามาถึงด้านบนหมู่เกาะประตูมังกร จากด้านบน หมู่เกาะดูคล้ายหัวมังกรสีเขียวพร้อมกับพื้นหลังสีฟ้า ด้วยความที่เป็นหมู่เกาะ พวกมันจึงรวมกันเป็นหัวมังกรบนทะเล มันทำให้เข้าใจได้ว่าทำไมเลือดมังกรถึงเลือกอยู่ที่นี่

ในขณะเดียวกัน เกาะเอแลมจะตั้งอยู่บนตามังกรซึ่งห่างจากทะเลสาปไป300กิโลเมตร หมู่เกาะเต็มไปด้วยสีเขียวราวกับมันยังอยู่ในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ไม่มีใครรู้ว่ามีมอนสเตอร์มากแค่ไหนหลบซ่อนในเขตอันตรายระดับกลางนี้ โชคดี จอมสังหารดาบดำกำลังซ่อนตัวอยู่ในเกาะอีแลมขนาดเล็ก แม้มันจะไม่ได้ซ่อนอยู่ในตำแหน่งที่ถูกพบเมื่อครึ่งปีก่อน มันก็ไม่ยากจะค้นหาเพราะเกาะมีขนาดเล็ก

“ตรงไปทะเลสาบที่ตามังกร”หลิน ฮวงตบหลังสายฟ้า

สายฟ้าเริ่มร่อนลงและในไม่ช้า พวกเขาก็มาถึงทะเลสาบ หลิน ฮวงเรียกสายฟ้ากลับและตั้งพิกัดใหม่ จากนั้นก็ตระหนักว่าจอมสังหารดาบดำอยู่ห่างจากเขาไม่ถึง20กิโลเมตร เขาปิดซ่อนกลิ่นอายตัวเองและมุ่งตรงไปทางนั้น ด้วยความที่ป่ามีต้นไม้อยู่มาก แสงอาทิตย์จึงรอดผ่านช่องว่างมาได้เล็กน้อย ดังนั้นมันจึงไม่ได้มืดสนิทซะทีเดียว อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ส่งผลต่อหลิน ฮวงมากนักเพราะเขาเปิดใช้วิชาเนตรและเขตแดนระวังภัย ไม่มีอะไรสามารถเล็ดรอดการตรวจจับเขาไปได้

ขณะที่เดินหน้าอย่างระมัดระวัง เขาก็กำลังคิดถึงอนาคต เนื่องจากคุณฟู่บอกว่าความสามารถหลักเขาคือวิชาดาบขณะที่ความสามารถอื่นเป็นเพียงส่วนเสริม ดังนั้นเขาจึงต้องให้ความสำคัญกับเต๋าดาบมากที่สุด เช่นเดียวกับที่นักศึกษาด้านวิศวกรรมชีวภาพที่ควรให้ความสำคัญกับวิศวกรรมทางพันธุกรรม และยังควรเรียนรู้เกี่ยวกับชีวเคมี ชีววิทยา และชีววิทยาของเซลล์ด้วยเช่นกัน?แน่นอน เขาควรแต่ต้องหลังจากเชี่ยวชาญวิศวกรรมชีววิทยา

เต๋าดาบคือวิชาเอกของหลิน ฮวง เมื่อมันเป็นเรื่องของการพัฒนา เต๋าดาบควรจะมาก่อนเป็นอันดับแรก เขากำลังมองความรู้ทั้งหมดและการฝึกทักษะดาบใหม่รวมถึงการพัฒนาทักษะต่อสู้เขา แต่ทว่า ความคืบหน้าเขากลับชะลอตัวลงเมื่อเขามาถึงเต๋าดาบระดับ3 แม้ว่าจะฝึกทักษะดาบไปกว่า50ชนิด เขากลับไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย เขาคาดเดาอัตรานี้ในใจ และคิดว่าอย่างน้อยเขาต้องผสานทักษะดาบระดับหายากอย่างน้อย1000ชนิดเพื่อไปถึงระดับ4

ในขณะที่คิดว่าเขาคงไม่บรรลุขอบเขตดาบระดับ4ในเวลาอันสั้นอย่างแน่นอน เขาจึงพิจารณาการพัฒนาความสามารถเขาผ่านทางอื่น อย่างไรก็ตาม หลังเรียนรู้จากคุณฟู่ว่าเขาอาจสืบทอดเต๋าดาบที่ทรงพลังจากการฆ่าจอมสังหารดาบดำได้ หลิน ฮวงก็รู้ว่ามันถือเป็นโอกาสครั้งใหญ่สำหรับเขา

แม้เขาจะได้รับความทรงจำของกึ่งเทพฉี หมิงเซี่ยงมา มันก็ไม่มีอะไรที่เขาสามารถเรียนรู้ได้จากประสบการณ์การบ่มเพาะของเขา นิ้วทองคำของเขาคือขุมพลัง ตราบเท่าที่เขายังคงดูดซับพลังเรื่อยๆ เขาก็จะทรงพลังขึ้นและทรงพลังขึ้น สิ่งเดียวที่หลิน ฮวงสามารถเรียนรู้ได้คือประการณ์การต่อสู้และทักษะเขา อย่างไรก็ตาม หลิน ฮวงกลับเปิดดูความทรงจำได้เพียงเสี้ยวเดียวเท่านั้นเพราะเขาอยู่ต่ำกว่าระดับหลุดพ้น

แต่ทว่า ความทรงจำนี้จะเป็นประโยชน์ต่อเขาอย่างมากในอนาคต หลิน ฮวงไม่ได้เร่งรีบเรียนรู้เพราะเขาสามารถเรียนรู้ตอนไหนก็ได้ที่เขาเลื่อนเป็นเพลิงสวรรค์ เขากระตือรือร้นที่จะได้รับเต๋าดาบเพราะเขาอยากเปรียบเทียบทุกอย่างที่เขาเรียนรู้เพื่อพัฒนาเต๋าดาบเขาเพิ่ม แม้มันจะค่อยข้างเป็นไปไม่ได้ที่จะบรรลุเต๋าดาบระดับ4ในทันที แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยเขาประหยัดเวลาไปได้มากกว่าครึ่งปี

ขณะที่เขากำลังตกอยุ่ในห้วงความคิด สิ่งมีชีวิตก็ปรากฏขึ้นในรัศมีตรวจจับเขา ในที่สุดหลิน ฮวงก็รู้สึกตัว มันคือปีศาจแคนโดเลียที่ปลอมตัวเป็นเถาวัลย์ในป่ามืด รอคอยเหยื่อมันให้เข้าใกล้และพร้อมจู่โจม ทันใดนั้น แสงสีทองก็สว่างวูบและอสรพิษยักษ์30เมตรก็ถูกตัดครึ่งและตกลงมา เลือดมันสาดกระจายไปทั่วขณะที่ร่างไร้หัวค่อยๆไหลลงจากต้นไม้

หลิน ฮวงจ้องมองและกระโดดจากกิ่งไม้และลอยห่างจากต้นไม้ ปีสาจแคนโดเลียคือสิ่งมีชีวิตมีพิษซึ่งพอจะฆ่าระดับเพลิงสวรรค์ได้โดยง่าย มีพวกมันมากมายในป่านี้ โดยปราศจากเขตแดนระวังภัย เขาอาจต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่อเดินทางผ่านระยะทาง20กิโลเมตรนี้ หลังจากที่กระโดดข้ามแต่ละกิ่งไม้ เขาก็มาถึงปลายทางในสิบนาที

มันอยู่ใกล้กับหน้าผาขอบเกาะอีแลม ออกจากเขตของป่าทึบ ขณะที่เขายืนอยู่บนขอบต้นไม้และมองไปที่ยังตำแหน่งนั้น เขาก็เห็นคนๆหนึ่งกำลังนั่งบนหน้าผา คนๆนั้นดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงเขาและค่อยๆหันหน้ามา....

ปล.ฟรีเน้อ น้ำทั้งตอน5555