ตอนที่ 422 ความทะเยอทะยาน

ซอยมืดไม่ใช้ที่อยู่ของอสูรดาบต้องสาป แต่มันคือสถานที่ซ่อนสำหรับปรสิตที่ชื่อหนอนเงา หนอนเงาคือปรสิตพิเศษที่จะฝังตัวบนเงาของสิ่งมีชีวิตแทนร่างกาย ซึ่งเป็นที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับเหยื่อ เหตุผลที่พวกเขามาอยู่ที่นี่ก็เพราะเจ้าแดงเคยบอกกับเขาว่ามันต้องการตัวหนอนเงา หนอนเงาไม่เพียงแต่จะมีวิธีการฝังปรสิตแปลกๆ แต่ยังเป็นปรสิตข้ามระดับ

หลิน ฮวงตั้งตำแหน่งนี้ไว้ตั้งแต่แรกเมื่อพวกเขามาถึงแดนทมิฬ หมาป่าวิริเดี้ยนหยุดที่ทางเข้าซอย และหลิน ฮวงก็ได้ยินเสียงบดขยี้อย่างชัดเจน มันเป็นเสียงของหนอนเงาที่กำลังคลืบคลานในความมืด

“ออกมา เจ้าแดง!”หลิน ฮวงโบกมือและอัญเชิญเจ้าแดง

“นี่คือกาฝากเงาของหนอนเงาที่แกต้องการ ข้างหน้านี้คือรังมัน”หลิน ฮวงกล่าวกับเจ้าแดง

เจ้าแดงพยักหน้าอย่างตื่นเต้นและพุ่งไปในตรอกซอยทันที ในไม่ช้า ตรอกก็เต็มไปด้วยเสียงร้อง มีหนอนเงาหลายตัวพุ่งมาทางหลิน ฮวงและหลิน ซิน แต่พวกมันก็ถูกฆ่าโดยแลนเซล็อต มันเป็นครั้งแรกสำหรับทั้งคู่ที่ได้เห็นหนอนเงาจริงๆ มันเป็นหนอนสีดำขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือที่ดูคล้ายแมงมุม พวกมันเร็ว แต่ก็ไม่อาจบินได้ ไม่อย่างนั้น หลิน ฮวงคงจะไม่ได้ยืนนิ่งๆอยู่หน้าทางเข้าเช่นนี้

“ขอแสดงความยินดีด้วย การ์ดมอนสเตอร์ระดับสุดยอดท่าน เจ้าแดงได้รับทักษะใหม่-กาฝากเงา(สุดยอด)”เมื่อการแจ้งเตือนของเสี่ยว เฮยดังขึ้น แสงสีแดงก็พุ่งมาทางหลิน ฮวงราวสายฟ้า

“ข้าได้รับทักษะแล้ว ไปกันเถอะ”เจ้าแดงพูดกับหลิน ฮวงในหัว

“ไปกัน!”หลิน ฮวงตบหลังหมาป่าวิริเดี้ยนและจากไป เมื่อพวกเขาเคลื่อนไหว หนอนเงามากมายก็ไล่ตามพวกเขาจากตรอกราวกับน้ำท่วม

“เราได้ยั่วยุพวกมัน โชคดี พวกมันไม่อาจบินได้”หลิน ฮวงหันกลับไปมองขณะที่บอกให้หมาป่าวิริเดี้ยนวิ่งเร็วขึ้น เขาไม่สนใจว่ามอนสเตอร์โดยรอบจะได้รับผลกระทบจากหนอนเงา หนอนเงาไม่เร็วพอ ดังนั้นหมาป่าวิริเดี้ยนจึงสามารถทิ้งระยะห่างจากพวกมันได้ในพริบตา การก้าวกระโดดของหมาป่าวิริเดี้ยนเทียบได้กับการคลืบคลานนับร้อยครั้งของหนอนเงา มันเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกมันที่จะไล่ทัน ดังนั้น มอนสเตอร์โดยรอบจึงกลายเป็นที่ระบายอารมณ์ของพวกมัน

หลิน ฮวงมองดูรายละเอียดของเจ้าแดงเมื่อมีเวลา และเขาก็อยากรู้ถึงรายละเอียดของทักษะที่เจ้าแดงได้รับ

“การ์ดมอนสเตอร์”

“ความหายาก : เจ้าแดง(ปีศาจเถาวัลย์แดนดิไลอัน)”

“ประเภทมอนสเตอร์ : ปรสิต”

“ระดับพลัง : ทองขั้น3(สมบูรณ์)”

“ทักษะ1 : เมล็ดกาฝาก”

“ทักษะ2 : ควบคุมสัมบูรณ์”

“ทักษะ3 : สุดยอดสติปัญญา”

“ทักษะ4 : กลืนกินไร้ขีดจำกัด”

“ทักษะ5 : กาฝากเงา(สุดยอด)”

“สิทธิ์การอัญเชิญ : เปิดใช้งาน”

“หมายเหตุ : ทักษะมอนสเตอร์ยังไม่ถูกค้นพบโดยสมบูรณ์”

“หมายเหตุการ์ด : ใช้ได้”

….

“กาฝากเงา(สุดยอด) : การใช้เงาเป็นตัวแทน มันสามารถฝังตัวลงบนสิ่งมีชีวิตที่สูงกว่า2ระดับได้”

“หมายเหตุ1 : ไม่จำเป็นต้องเข้าสู่ร่างกายโฮสต์ ทั้งหมดท่มันต้องทำคือการจับเงาโฮสต์”

“หมายเหตุ2 : เงาของโฮสต์สามารถเปลี่ยนเป็นรูปแบบใดก็ได้และสามารถเคลื่อนไหวตามต้องการตราบเท่าที่เงาไม่ไปไกลเกินตัวมัน100เท่า เงาของโฮสต์จะต้องไม่เล็กกว่าร่างมัน”

“หมายเหตุ3 : 10เป้าหมายสูงสุดในครั้งเดียว”

“หมายเหตุ4 : ระดับสูงสุดของโฮสต์คือมากกว่าสองระดับ”

“หมายเหตุ5 : ใช้ไม่ได้กับสิ่งมีชีวิตที่ไร้ซึ่งเงา”

…

“มันทรงพลังมาก!”หลิน ฮวงคิดกับตัวเขาเมื่ออ่านรายละเอียดทักษะใหม่ แม้เมล็ดกาฝากเจ้าแดงจะสามารถแพร่ได้เป็นจำนวนมาก มันก็สามารถใช้กับสิ่งมีชีวิตในระดับเดียวกันกับเจ้าแดงได้เท่านั้น การแพร่ปรสิตข้ามขั้นเป็นไปไม่ได้สำหรับเมล็ดกาฝาก อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เจ้าแดงมีทักษะแพร่ปรสิตอันที่สองซึ่งควรจะสามารถปล่อยใส่โฮสต์ได้ แต่หลิน ฮวงไม่รู้ว่ามันจะปล่อยใส่โฮสต์นับสิบในคราเดียวได้ยังไง

หลิน ฮวงไม่เคยได้ยินว่ามอนสเตอร์ปรสิตใดๆจะครอบครองความสามารถในการแพร่ปรสิตข้ามขั้นเช่นนี้มาก่อน บางทีเจ้าแดงอาจเป็นตัวแรก หากเจ้าแดงเป็นมอนสเตอร์ป่าที่ไร้ซึ่งการควบคุม แม้มันจะยังไม่ใช่เพลิงสวรรค์ นั่นจะต้องเกิดภัยพิบัติอย่างแน่นอน เพียงแค่ความสามารถทั้งสองของมันก็สามารถทำลายเมืองเกรดCของมนุษย์ได้แลว

“แกเลือกทักษะสุดท้ายรึยัง?แกอยากเลือกจำพวกฟื้นตัว ป้องกันหรือความเร็วละ?”หลิน ฮวงถามเจ้าแดงเพราะเขาเห็นว่ายังเหลือช่องว่างทักษะอีกหนึ่ง

“ข้าเลือกประกายเพลิงนิรันดร์”เจ้าแดงมีแผนมัน

“ประกายเพลิงนิรันดร์?ไม่ใช่ว่านั่นเป็นทักษะของบุตรปีศาจ?มันคืออันเดท แกสกัดทักษะได้?”หลิน ฮวงเคยได้ยินว่ามันไม่อาจถูกฆ่าตายได้

เนื่องจากมอนสเตอร์ตัวนี้สามารถร่ายประกายไฟมันใส่สิ่งมีชีวิตอื่นได้ทันทีที่มันตาย ประกายไฟจะจุดขึ้นและจิตสำนึกมันจะถูกถ่ายโอนไปยังร่างๆนั้น ซึ่งจะทำให้มันครอบครองร่างนั้นโดยสมบูรณ์ แม้จะมีเพียง9ประกายไฟ แต่ประกายไฟก็สามารถปล่อยใส่จากที่ไกลได้ ดังนั้นการฆ่ามันจึงเป็นไปไม่ได้ ก่อนที่ประกายไฟจะถูกจุด ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่ามอนสเตอร์ตัวไหนที่มันร่ายประกายไฟใส่

“ข้าไม่จำเป็นต้องฆ่ามัน ทั้งหมดที่ข้าต้องทำคือการแพร่ปรสิตลงบนมัน สกัดความทรงจำและลอกเลียนแบบความสามารถมัน ข้าคิดว่ามีความคล้ายคลึงกันระหว่างเมล็ดกาฝากข้าและประกายไฟมัน ข้าจะพยายามรวมมันเข้ากับเมล็ดกาฝากข้า หากมันสำเร็จ ข้าจะมีชีวิตนับร้อยนับพันและนั่นจะทำให้ข้าทรงพลังขึ้นอย่างมาก มันจะไม่เป็นไรแม้การผสานทักษะล้มเหลวข้าสามารถค้นหาความสามารถอื่นที่คล้ายคลึงกันได้”เจ้าแดงเลือกทักษะนี้เพราะมันมีความทะเยอทะยาน หากการผสานสำเร็จ มันจะเป็นอมตะ แม้กระทั่งหลิน ฮวงก็ยังตกใจกับแผนการอันยิ่งใหญ่ของมัน

ทันใดนั้น นกหลายตัวก็บินฉีกมาทางพวกเขา แต่พวกมันก็ถูกฆ่าโดยแลนเซล็อตที่ยืนบนหลังหมาป่า

“เกิดอะไรขึ้น?ทำไมถึงมีมอนสเตอร์ออกมาเยอะขนาดนี้?”หลิน ฮวงสังเกตเห็นความผิดแปลกเพราะมอนสเตอร์หลายตัวกำลังไล่ตามพวกเขามา

“มอนสเตอร์เหล่านี้ต้องถูกควบคุมโดยหนอนเงา...”เจ้าแดงกล่าวหลังจากเงียบไปนาน

“แต่ทั้งหมดที่เราทำคือฆ่าเพื่อนพวกมันไปตัวเดียว ทำไมมันถึงอาฆาตอย่างนี้?”มอนสเตอร์ที่ถูกควบคุมโดยหนอนเงายังคงไล่ตามหมาป่าวิริเดี้ยนมาแม้จะอยู่ไกลนับสิบกิโลเมตร

“บางทีอาจเพราะข้าได้ฆ่าราชาพวกมันไป...”สิ่งที่เจ้าแดงกล่าวทำให้หลิน ฮวงพูดไม่ออก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมหนอนเหล่านี้ถึงไล่ล่าพวกเขาราวกับพวกเขาฆ่าพ่อพวกมัน!หลิน ฮวงไม่คิดว่าพ่อพวกมันจะถูกฆ่าจริงๆ!

“บางทีอาจเพราะข้ามีกลิ่นอายราชาอยู่บนตัว เราควรจะกำจัดพวกมันไปได้หากท่านเรียกข้ากลับเป็นการ์ด นายท่าน”เจ้าแดงที่หลบซ่อนอยู่ในแขนเสื้อหลิน ฮวงแนะนำ

“เอาละ...”จากนั้นหลิน ฮวงก็เรียกมันกลับเป็นการ์ด

ตามที่คาดไว้ เมื่อมอนสเตอร์ถูกแลนเซล็อตฆ่า ส่วนที่เหลือก็ไม่ได้ไล่ตามพวกเขาอีกต่อไป

“ในที่สุด มันก็หยุด”หลิน ฮวงรู้สึกโล่งใจ จากนั้นเขาก็ลูบหัวหมาป่าวิริเดี้ยนเบาๆ

“เป้าหมายต่อไป-อสูรดาบต้องสาป!”