ตอนที่ 414 ปีกเทพประกาย

หลิน ฮวงและหลิน ซินเริ่มตกหลุมรักเมืองจินฉวนหลังจากที่ใช้เวลาทั้งคืน มันมีชีวิตชีวาสมกับชื่อเมืองแห่งอาหาร แม้อาหารส่วนใหญ่จะรสจัด หลายคนที่ไม่ชอบอาหารประเภทนั้นก็ยังราวกับติดยา ไทแรนด์อยากนอนอยู่ที่ถนนอาหารตลอดไป มันไม่อยากกลับแม้หลิน ฮวงและหลิน ซินจะขอให้มันกลับหลังจากที่กินเสร็จ

เช้าวันต่อมา หลิน ฮวงอัญเชิญประตูมิติเขาหลังมื้อเช้า พวกเขากำลังจะไปเมือง7A18 เมืองหู่หลุน เมืองหู่หลุนตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขต7 หลิน ฮวงไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน มันเป็นคุณฟู่ที่ตั้งพิกัดไว้ก่อนหน้า เมืองเกรดAนี้ไม่ใช่จุดหมายปลายทางเขา แต่มันก็ใกล้กับปลายทางเขาที่สุด แต่ทว่า มันก็ยังห่างจากที่ที่เขาต้องการไปกว่า12000กิโลเมตร

ปลายทางของหลิน ฮวงคือหุบเขาลึกซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของทุ่งหญ้าหู่หลุน มีมอนสเตอร์ประเภทดาบกลายพันธ์สองครั้งที่เขาต้องการอยู่ที่นั่น ชื่อของมันก็คือปีกเทพประกาย มันฟังดูเหมือนชื่อนรก แต่มันไม่ใช่นก มันคือมอนสเตอร์ร่างมนุษย์ที่มีปีกและเชี่ยวชาญด้านดาบ การเคลื่อนไหวและความเร็วโจมตีมันเหนือกว่าระดับมันสองระดับ ไม่มีใครต้องการสู้กับมอนสเตอร์ที่รวดเร็วเช่นนี้

เมื่อก้าวไปในเมืองหู่หลุน หลิน ฮวงและหลิน ซินก็มองไปรอบๆและตระหนักว่าพวกเขาอยู่ในห้องโรงแรมอีกแล้ว โชคดี ไม่มีใครอยู่ในห้องพัก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เห็นอะไรน่าอายอีก อย่างไรก็ตาม สภาพแวดล้อมก็เตือนพวกเขาถึงสิ่งที่เห็นเมื่อวาน

“ไปกันเถอะ!”หลิน ฮวงดึงมือเธอและออกจากห้องโรงแรมทันที เมื่อพวกเขาออกจากห้องโรงแรม หลิน ฮวงก็ฉายแผนที่และตั้งพิกัดเขาไว้ขณะที่มองหาตำแหน่งของประตูมิติ

“พี่คะ พี่คิดว่าทำไมอาจารย์พี่ถึงชอบตั้งพิกัดไว้ในห้องโรงแรม?”หลิน ซินครุ่นคิดและถาม

หลิน ฮวงนิ่งอึ้งกับคำถามเพราะเขาไม่เคยคิดถึงมันมาก่อน เขาคิดและคาดเดาว่ามันต้องมีจุดประสงค์ อย่างไรก็ตาม จู่ๆหลิน ฮวงก็คิดถึงงานอดิเรกอันเลวร้าย...เขารีบสะบัดไล่ความคิดนั้น

“บางทีเขาอาจจะขี้เกียจ”หลิน ฮวงตอบลวกๆ

“โอ้ งั้นหรอค่ะ?”หลิน ซินไม่คิดมากและเห็นด้วยกับคำตอบ

คุณฟู่กำลังนอนอ้อยอิ่งบนเปลที่ดาดฟ้ายานบินเขาขณะที่จิบไวน์และเฝ้าดูดวงอาทิตย์ขึ้น เขาจามออกมาและหรี่ตา

“ไม่คิดเลยว่าจะมีใครนินทาตาแก่อย่างฉัน”

ในเมืองหู่หลุน หลิน ซินรู้สึกว่าอากาศมันแปลกขณะที่เธอยืนอยู่ตรงทางเข้าโรงแรมได้สักพัก เธอสังเกตเห็นว่าทุกคนบนถนนล้วนสวมเสื้อแขนยาวและสเว็ตเตอร์ หลายคนกำลังมองมาที่ทั้งคู่เพราะทั้งคู่กำลังสวมเสื้อแขนสั้น หลิน ฮวงไม่รู้สึกหนาวเพราะเขาหมกมุ่นอยู่กับการศึกษาแผนที่ขณะที่หลิน ซินเริ่มรู้สึกหนาวเย็น

“พี่คะ นี่ที่ไหน?”

“เมืองหู่หลุน”หลิน ฮวงตอบโดยไม่มองเธอ

“เด็กๆ อย่าละเลยสภาพอากาศเพียงเพราะพวกเธออยากดูดี หากฝืนทนไป ร่างกายตอนแก่ของพวกเธอจะไม่ดีเอาได้นะ!”ผู้หญิงที่เดินผ่านทั้งคู่ไปกล่าวบอก

หลิน ฮวงมองเธอ และสังเกตเห็นว่าทุกคนต่างสวมชุดรัดกุมและหันกลับมองหลิน ซินซึ่งกำลังกอดอกแน่นเพื่อความอบอุ่น

“ไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำเถอะ พี่ลืมไปว่าที่นี่ไม่มีฤดูร้อน แม้มันจะเป็นเดือนกรกฏาคม อุณหภูมิที่สูงสุดของที่นี่ก็คือ20องศา”หลิน ฮวงเพิ่งนึกได้ถึงสภาพอากาศที่แตกต่างของที่นี่ หลิน ซินพยักหน้าทันทีและเดินไปห้องน้ำโรงแรม หลิน ฮวงกลับไปที่โรงแรมหลังจากตั้งพิกัดประตูมิติเสร็จ หลังจากที่สวมชุดอบอุ่น หลิน ฮวงก็อัญเชิญสายฟ้าและไปยังที่ที่มีประตูมิติอยู่(ที่คนใช้วาปกัน)  เมืองเกรดAใหญ่และประตูมิติก็อยู่ห่างจากพวกเขาไปประมาณ200กิโลเมตร พวกเขาจะใช้เวลาสักสองชั่วโมงหากขี่หมาป่าวิริเดี้ยนเพราะพวกเขาไม่อาจวิ่งเป็นเส้นตรงได้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจขี่สายฟ้าแทน

ในเวลาไม่ถึง10นาที พวกเขาก็มาถึงปลายทาง

“พี่คะ เรากำลังไปไหน?”หลิน ซินถามเมื่อเธอเห็นประตูมิติอยู่ไม่ไกล

“เป้าหมายสุดท้ายเราคือเมือง7C163 แต่มันอยู่ไกลมาก ดังนั้นเราจึงต้องผ่านประตูมิติถึง3เมือง”หลิน ฮวงพูดอย่างช่วยไม่ได้เพราะเขาต้องใช้ประตูมิติไปยังสถานที่ที่สมบัติมิติเขาไม่เคยไปมาก่อน

โชคดี พวกเขามีบัตรผ่านพิเศษโดยไม่จำเป็นต้องซื้อตั๋วประตูมิติล่วงหน้าและสามารถเข้าไปได้เลย มันราวกับสิทธิพิเศษของตระกูลราชวงศ์ เขาไม่ต้องต่อคิว และสามารถใช้ประตูมิติพิเศษสำหรับนักล่าได้เลย นอกจากนั้น นักล่าระดับทองยังสามารถพาคนติดตามไปด้วยได้สามคน อย่างไรก็ตาม ตั๋วจะมีราคาแพงกว่าคนปกติ10เท่า แต่มันก็เป็นที่ยอมรับของนักล่าทุกคน

หลังจากที่ซื้อตั๋วเสร็จ พวกเขาก็มาถึงประตูมิติพิเศษสำหรับนักล่า มันมีนักล่าระดับทองสามคนกำลังต่อคิวอยู่ที่ประตูมิติ ทั้งสามจ้องมองหลิน ฮวงเพราะเขายังเด็กและไม่ได้ปิดบังกลิ่นอายเขา พวกเขาสามารถสัมผัสได้ว่าหลิน ฮวงอยู่ในระดับทองขั้น3แม้พวกเขาจะไม่อยากเชื่อสายตาก็ตาม เมื่อทั้งสามเข้าไปในประตูมิติ หลิน ฮวงและหลิน ซินก็ก้าวไปข้างในและพวกเขาก็ถูกส่งไปยังเมือง7B98

หลิน ฮวงซื้อตั๋วในเมืองหู่หลุนด้วยปลายทางคือเมือง7C163 มันไม่จำเป็นต้องซื้อตั๋วอื่นระหว่างทางเพราะพวกเขาจะสแกนตั๋วขณะที่เจ้าหน้าที่จะกำหนดปลายทาง หลังจากที่ใช้เวลาไม่ถึง5นาทีในเมือง7B98 พวกเข้าประตูมิติไปเมือง7B116 และจากนั้นก็เมือง7B128 เมืองเกรดBแห่งนี้อยู่ห่างจากเมืองยี่(7C163)กว่าพันกิโลเมตร แต่การใช้ประตูมิติจะเร็วกว่าการขี่สายฟ้า

ประมาณ5-6นาทีต่อมา ในที่สุดทั้งคู่ก็มาถึงเมืองยี่ หลังจากที่ก้าวออกจากประตูมิติ  มันก็เกือบ8โมงครึ่งแล้ว เมืองยี่ไม่ใช่จุดหมายปลายทางพวกเขา แต่เป็นหุบเขาเบลล์ที่อยู่ห่างจากที่นี่1600กิโลเมตร ปีกเทพประกาย มอนเสตอร์ประเภทดาบกลายพันธ์สองครั้งที่หลิน ฮวงต้องการอยู่ที่นั่น