ตอนที่ 412 หมดความอดทน

เมื่อสองปีศาจได้ยินคำสั่ง พวกมันก็วิ่งใส่4ผู้พิทักษ์ทันที เห็นได้ชัดว่าพวกมันรู้จักกันเพราะพวกมันแต่ละตัวต่างก็สู้กับสองผู้พิทักษ์โดยไม่ขัดแข้งขากัน ปีศาจมาลาเชี่ยนไม่สนใจดาบในมือของพวกมัน มันราวกับรถถังที่พุ่งชนทุกสิ่ง ต่อสู้ด้วยหมัดมันราวกับค้อนที่ปะทะกับสองดาบ สองผู้พิทักษ์ต่างก็ถอยหลังไปจากการโจมตีมัน

ในขณะเดียวกัน ปีศาจชั้นต่ำเองก็สู้ด้วยหมัดมันเช่นกันแต่มันกลับโจมตีจากระยะไกล เมื่อมันกระแทกฝ่ามือใส่อากาศ สองผู้พิทักษ์ก็จะล้มจากการถูกคลื่นพลังกระทบหน้าอก พวกมันเปลี่ยนเป็นกองทราย ปีศาจมาลาเชี่ยนสังเกตเห็นว่าวิธีการโจมตีของปีศาจชั้นต่ำได้ผลกว่ามัน ดั้งนั้นมันจึงพุ่งใส่สองผู้พิทักษ์อย่างไม่ยอมน้อยหน้า สองผู้พิทักษ์ไม่มีที่ให้หนีและในไม่ช้าปีศาจมาลาเชี้ยนก็บดขยี้หัวพวกมันและพวกมันก็กลายเป็นกองทรายเหมือนอีกสองตัว

ไม่ว่าจะยังไง ระดับเพลิงฟ้าย่อมเหนือกว่าเพลิงขาว ยิ่งไปกว่านั้น สองปีศาจยังมีความสามารถในการต่อสู้ข้ามระดับ ดังนั้นการฆ่าสิ่งมีชีวิตระดับเพลิงขาวจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับพวกมัน เพียงเมื่อหลิน ฮวงและแลนเซล็อตเดินเข้าใกล้ บางสิ่งก็เกิดขึ้น กองทราย4กองบนพื้นเริ่มหมุนวนไปทางราชันวิญญาณราวกับหนวดและปกคลุมรอบมันทันที

“มันกำลังเปลี่ยนร่าง?!”หลิน ฮวงตกใจเพราะเขาไม่รู้ว่าราชันวิญญาณจะมีความสามารถเช่นนั้น

“ดูเหมือนว่าคนที่เขียนสารานุกรมมอนสเตอร์คงไม่เคยเห็นราชันดาบวิญญาณจริงๆ!”

มันเป็นไปไม่ได้สำหรับคนเขียนสารานุกรมมอนสเตอร์ที่จะเผชิญกับมอนสเตอร์ทุกตัว ข้อมูลส่วนใหญ่จะมาจากการค้นคว้าและผู้ที่เคยเผชิญกับมอนสเตอร์ด้วยตัวเอง

สารานุกรมมอนสเตอร์ระดับทองที่หลิน ฮวงครอบครองนั้นถูกรวบรวมโดยเจ้าหน้าที่สมาคมนักล่ากว่า20คนมานานกว่า6ปี ในความเป็นจริง ข้อมูลในสารานุกรมมอนสเตอร์ถือได้ว่าสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ราชันดาบวิญญาณกลับแทบไม่เคยถูกพบตัวมากว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมาและไม่ค่อยมีใครอยากไปยุ่งกับพวกมัน ข้อมูลของมอนสเตอร์ตัวนี้จึงไม่สมบูรณ์

ราชันดาบวิญญาณได้รวมเข้ากับผู้พิทักษ์ทราบมันและเกิดเป็นยักษ์สูง5เมตร ขณะที่ตัวดาบซ่อนอยู่ภายในหน้าอกยักษ์ สิ่งที่หลิน ฮวงคิดว่าแปลกก็คือยักษ์นั่นไม่ได้เปลี่ยนเป็นระดับเพลิงขาวหรือเพลิงแดง มันกลับเป็นระดับเพลิงฟ้า เขาไม่คิดว่าราชันดาบวิญญาณจะรับมือยากขนาดนี้

เมื่อมันเปลี่ยนเป็นยักษ์ ราชันดาบวิญญาณก็จ้องมาที่หลิน ฮวง ดูเหมือนมันจะรู้ว่าหลิน ฮวงคือผู้บงการ ไม่ใช่เซียนดาบไร้ปราณีที่ยืนข้างมัน

“มนุษย์ เจ้าฆ่าพี่น้องข้าและกล้ารบกวนข้า เจ้าเบื่อชีวิตแล้ว?!”ราชันดาบวิญญาณตะโกนใส่หลิน ฮวง

“ทุบตีให้มันกลับเป็นรูปแบบเดิม แต่อย่าฆ่ามัน”หลิน ฮวงไม่สนใจคำขู่ของมันขณะที่สั่งสองปีศาจ

เหล่าปีศาจต่างตื่นเต้นเมื่อเฝ้าดูยักษ์ พวกมันกำเนิดพร้อมกับสัญชาตญาณในการต่อสู้และรู้สึกเดือดพล่านเมื่อถูกอัญเชิญมาก่อนหน้า พวกมันกระหายเลือดเพราะมีมอนสเตอร์ในระดับเดียวกันยืนอยู่ตรงหน้าพวกมัน หลังจากได้ยินคำสั่ง สองปีศาจก็พุ่งใส่ยักษ์ทรายทันที

ด้วยพละกำลังอันมหาศาล ปีศาจมาลาเชี่ยนพุ่งมาถึงตัวยักษ์ทรายก่อนและชกใส่หน้าท้องยักษ์ ยักษ์ทรายดูเหมือนจะสังเกตเห็นการโจมตี ดังนั้นมันจึงปล่อยหมัดออกไปเช่นกัน

บูม!

เกิดเสียงระเบิดดังขึ้น มันดังยิ่งกว่าอัสนีบาตนับร้อยเท่า หลิน ฮวงผู้ที่ยืนอยู่ใกล้ๆรู้สึกราวกับว่าแก้วหูเขาจะแตกและรีบปิดหูทันที

แม้การปะทะจะไม่ได้ส่งผลรุนแรงอย่างระเบิดนิวเคลียร์ แต่ก็ทำให้พื้นที่ภายในรัศมีหลายกิโลเมตรต้องได้รับผล ต้นไม้ในป่าล้วนถูกทำลายและเศษไม้ก็ปลิวว่อนไปทั่วทุกที่ แม้กระทั่งหลิน ซินที่อยู่ห่างออกไปเกือบ10กิโลเมตรก็ยังรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือน เศษไม้บางส่วนบินไปทางเธอ แต่ก็ถูกป้องกันโดยแม่มด

เมื่อยืนอยู่บนเนินเขา หลิน ซินจึงเห็นการต่อสู้ได้จากระยะไกล แม้เธอจะไม่รู้ว่าราชันดาบวิญญาณอยู่ในระดับไหน แต่เธอสามารถบอกได้ว่าพลังทำลายล้างนั้นจะไม่เกิดขึ้นโดยระดับทอง

“พี่กำลังสู้กับระดับหลุดพ้น?”หลิน ซินอดที่จะถามแม่มดไม่ได้

แม่มดลังเลเพราะเธอไม่แน่ใจว่าควรตอบคำถามหรือไม่ แต่ก็พยักหน้าเมื่อเห็นว่าหลิน ซินดูจริงจัง

หลิน ซินเห็นว่ามอนสเตอร์ที่ก่อตัวขึ้นจากทรายกำลังเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

“ยอดมาก!”หลิน ซินชื่นชมหลิน ฮวงมากยิ่งขึ้นหลังจากได้การยืนยันจากแม่มด

ในสนามรบ ราชันดาบวิญญาณที่เปลี่ยนเป็นยักษ์กลับถูกกดดันโดยสองปีศาจ มันไม่ทรงพลังเท่าปีศาจมาลาเชี่ยนและมันก็สูญเสียมือมันไปจากการปะทะครั้งแรก ในขณะเดียวกัน ปีศาจชั้นต่ำก็กระหน่ำโจมตีมันอย่างไร้ซึ่งความเมมตตา

การต่อสู้กินเวลาค่อนข้างนาน เหตุผลที่ว่าทำไมพวกมันไม่อาจฆ่ามอนสเตอร์ทรายได้ก็เพราะมันสามารถรักษาตัวเองได้ มันราวกับมอนสเตอร์ที่มีสุดยอดพลังการฟื้นตัว หลังจากที่ต่อสู้อยู่นานกว่า20นาที ในที่สุดหลิน ฮวงก็หมดความอดทน เขาคิดว่ามอนสเตอร์ทรายต้องมีขีดจำกัดแต่พวกปีศาจก็ได้โจมตีมากว่าพันครั้งแล้ว และความสามารถการฟื้นตัวของมันก็ไม่มีทีท่าว่าจะช้าลงเลยแม้แต่น้อย หลิน ฮวงตระหนักว่ามันเสียเวลาเปล่า

“ออกมา วิญญาณกระดูก!”หลิน ฮวงอัญเชิญ

“ผนึกพลังชีวิตมัน ฉันอยากจะรู้ว่ามันจะรักษาตัวเองได้ยังไงอีก!”

ในไม่ช้า วิญญาณกระดูกก็เข้าร่วมการต่อสู้และใช้โซ่ลงทัณฑ์ผูกมัดข้อเท้าซ้ายของยักษ์ ในขณะนั้นเอง ปีศาจมาลาเชี่ยนก็ระเบิดพลังใส่หน้าอกของยักษ์ทราย แสงสีทองพุ่งจากร่างยักษ์ และในไม่ช้า ยักษ์ทรายก็สลายหายไป

ขณะที่หลิน ฮวงเฝ้าดู เขาก็สังเกตเห็นเงาที่กำลังเคลื่อนที่จากหางตาเขา ทันใดนั้น แสงสีขาวก็ระเบิดจากไม่ไกล คลื่นระเบิดรุนแรงพุ่งออกมาและกลืนกินร่างของราชันดาบวิญญาณไป

หลิน ฮวงตกใจ แต่ในไม่ช้าก็สังเกตเห็นว่ามันคือทักษะต้องห้ามของแลนเซล็อต ชีวิตสัมบูรณ์ เขาส่ายหัวและยิ้มกับตัวเองขระที่คิดว่าแลนเซล็อตคงหมดความอดทน

ก่อนที่ผลกระทบจะจางหายไป การแจ้งเตือนก็มาจากเสี่ยว เฮย“ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้รับการ์ดมอนสเตอร์ใหม่ ราชันดาบวิญญาณ(ทาสดาบ)”