ตอนที่ 410 ฉายามอนสเตอร์

หลิน ฮวงเดินตามไปขณะที่เห็นแลนเซล็อตพุ่งทะยานไปราวกับสายฟ้า แลนเซล็อตเป็นเพียงระดับทองสมบูรณ์ขณะที่ราชันดาบวิญญาณอยู่ในระดับเพลิงขาว ยิ่งไปกว่านั้น ราชันดาบวิญญาณยังมีความต้านทานดาบ90% ดังนั้นมันจึงยากสำหรับแลนเซล็อตที่จะเอาชนะเพียงลำพัง ดังนั้น มันจึงเป็นเรื่องสำคัญสำหรับหลิน ฮวงที่ต้องช่วยมัน

เมื่อพวกเขาพุ่งไปไม่ถึง100เมตร พวกเขาก็ได้ยินเสียงใบไม้ร่วงหล่นที่ยิ่งเข้าใกล้ขึ้นและใกล้ขึ้น ทันใดนั้น เงานับสิบกระโดดจากกิ่งไม้และปิดกั้นพวกเขา มันเป็นลิงขนทอง พูดให้ถูก พวกมันคือลิงดาบศิลา มีพวกมันกว่า30ตัว พวกมันมีขนสีทองและสูงกว่า1เมตร พวกมันถือดาบหินไว้ในมือขณะที่หัวเราะเยาะใส่หลิน ฮวงและแลนเซล็อต

หลิน ฮวงเคยอ่านเกี่ยวกับลิงดาบศิลาในสารานุกรมมอนสเตอร์มาก่อน พวกมันเป็นมอนสเตอร์ระดับทองที่อาศัยกันเป็นกลุ่ม แม้พวกมันจะดูคล้ายลิง พวกมันก็เป็นสัตว์ที่วางไข่  พวกมันเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการลอกเลียนแบบทักษะดาบและเกิดพร้อมกับดาบหินในมือพวกมัน มันยังคงเป็นเรื่องลี้ลับต่อมนุษย์ว่าดาบในมือมันอาจปรากฏเมื่อพวกมันอยู่ในไข่

นักวิทยาศาสตร์หลายคนทำการทดลองเกี่ยวกับพวกมันและได้ข้อสรุปว่าดาบหินคือสัญลักษณ์ของพวกมันคล้ายกับแขนพิเศษ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสามารถอธิบายถึงทฤษฏีได้ มีผลการค้นหาว่าดาบของลิงดาบศิลาเทียบได้กับอาวุธระดับทองของมนุษย์ การปรากฏตัวของพวกมันจะก่อให้เกิดปัญหาต่อมนุษย์ระดับทองคนอื่น แต่ไม่ใช่กับหลิน ฮวงและแลนเซล็อต

“ฉันควรจะลงมือหรือแก?”หลิน ฮวงมองแลนเซล็อต

แลนเซล็อตไม่ได้พูดอะไรขณะที่เปลี่ยนตัวมันเป็นสายฟ้าสีดำและพุ่งใส่ฝูงมอนสเตอร์ แม้จะรวดเร็ว ลิงดาบศิลาก็ไม่อาจทำอะไรได้ภายในอาณาเขตแห่งความตายของแลนเซล็อต แลนเซล็อตเหวี่ยงดาบดำมันอีกครั้งและอีกครั้งโดยไม่แม้แต่จะเหลือบตามอง หัวของพวกลิงถูกแทงผ่านอากาศขณะที่สมองพวกมันกระจายไปทั่ว ความว่องไวของพวกมันกลับไร้ค่าต่อหน้าอาณาเขตแห่งความตาย ไม่สำคัญว่าพวกมันจะวิ่งไปไหน แลนเซล็อตเพียงต้องแกว่งดาบเพื่อฆ่าพวกมัน

นั่นคือความแตกต่างระหว่างมอนสเตอร์กลายพันธ์สองครั้งและมอนสเตอร์ปกติ ความแตกต่างเช่นนั้นไม่อาจแก้ไขได้โดยจำนวน ภายในไม่กี่นาที ลิงดาบศิลาทั้งหมดก็ตกตาย ซากศพกระจายอยู่ทั่วทุกที่บนพื้น แลนเซล็อตไม่แม้แต่จะหันไปมองหลิน ฮวง มันกลับพุ่งตรงไปยังราชันดาบวิญญาณ

หลิน ฮวงส่ายหัวและตามมันไปทันที เขาคิดว่ามอนสเตอร์ทั้งหมดของเขาต่างก็มีบุคลิกของตน แต่เขาก็ไม่มั่นใจว่ามันเป็นสิ่งดีหรือแย่ เมื่อก้าวผ่านศพของลิงดาบศิลา ทั้งคู่ก็ถูกขัดขวางโดยเหล่าโครงกระดูกหลังจากที่วิ่งได้ไม่กี่ก้าว

โครงกระดูกเหล่านี้ต่างถือดาบขึ้นสนิมรูปแบบต่างๆ บางตัวถือดาบในมือเดียว ขณะที่บางตัวถือดาบด้วยสองมือ พวกมันกำลังผุดขึ้นจากพื้นขึ้นเรื่อยๆ ภายในไม่กี่วินาที พวกมันก็ผุดขึ้นมากว่า100ตัว

“นักดาบอันเดท....”หลิน ฮวงขมวดคิ้ว

นักดาบอันเดทเป็นมอนสเตอร์ประเภทวิญญาณที่ก่อตัวขึ้นจากนักดาบที่ตายไปพร้อมกับจิตสำนึกที่แข็งแกร่ง หลังจากที่จากไป จิตสำนึกพวกเขากลับยังคงอยู่ในศพและไม่ได้สลายหายไปพร้อมกับซากศพด้วยเหตุผลบางประการ มอนสเตอร์เช่นนี้จะมีความทรงจำของทักษะดาบเมื่อตอนยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นความสามารถพวกมันจึงแข็งกร้าว ก่อนที่หลิน ฮวงจะได้บอกแลนเซล็อตว่าต้องฆ่าพวกมันโดยการทำลายหัว ไม่อย่างนั้นมันจะคืนชีพ แลนเซล็อตก็ได้ทะลวงผ่านฝูงโครงกระดูกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว วิธีการโจมตีของมันก็เหมือนกับก่อนหน้า ทุกการฟาดฟันจะสามารถฆ่านักดาบอันเดทหนึ่งตัวโดยง่าย แต่ละครั้งที่ฟาดฟันดาบ หัวของพวกมันจะถูกทะลวง ตัดเป็นครึ่ง หรือระเบิดหายไป

เมื่อเฝ้าจับตาดูนักดาบอันเดทตกตายทีละตัว หลิน ฮวงก็ตระหนักว่าความกังวลเขานั้นไม่จำเป็นต่อแลนเซล็อตเลยเพราะมันฉลาดกว่าที่เขาคิดไว้ เนื่องจากแลนเซล็อตกำลังเพลิดเพลิน หลิน ฮวงจึงไม่ได้ไปช่วยเหลือมัน อย่างไรก็ตาม เขากลับสังเกตเห็นว่ายิ่งแลนเซล็อตฆ่ามอนสเตอร์ไปมากเท่าไร หมอกดำรอบร่างมันก็ยิ่งหนาขึ้น

“ภาพลวงตา?”หลิน ฮวงพึมพำกับตัวเขา

“หมอกดำที่หนาขึ้นไม่ใช่ภาพลวงตา เซียนดาบไร้ปราณีคือมอนสเตอร์ที่มีชีวิตอยู่เพื่อฆ่า ยิ่งมันฆ่ามากเท่าไร ความสามารถมันก็จะยิ่งแข็งแกร่ง นอกจากนี้ เมื่อมันฆ่าได้ถึงจำนวนหนึ่ง มันจะเลื่อนระดับโดยอัตโนมัติ”เสี่ยว เฮยอธิบาย

มันเป็นครั้งแรกที่หลิน ฮวงได้ยินเรื่องเช่นนี้

สารานุกรมมอนสเตอร์มีบันทึกประวัติเกี่ยวกับเซียนดาบไร้ปราณีอยู่ก็จริง อย่างไรก็ตาม มันกลับมีข้อมูลถึงมันเพียงเล็กน้อยเท่านั้นในสารานุกรม มันเป็นเพียงข้อมูลพื้นฐานทั่วไป และแม้แต่การบันทึกทักษะก็ยังไม่สมบูรณ์ หลิน ฮวงมีความเข้าใจเกี่ยวกับตัวมันมากขึ้นเมื่อยินจากเสี่ยว เฮย

“ในความเป็นจริง มอนสเตอร์ทุกตัวที่มีคำว่า’ไร้ปราณี’จะมีความสามารถซ่อนเร้นที่คล้ายกันกับมัน”

“ไร้ปราณี?”มันเป็นครั้งแรกที่หลิน ฮวงได้ยินทฤษฏีเช่นนี้

“ชื่อของมอนสเตอร์บางตัวไม่ได้ถูกตั้งโดยมนุษย์ แต่พวกมันเกิดมาพร้อมกับชื่อนั้น สิ่งมีชีวิตบางตัวเห็นพวกมัน และฉายาก็จะดังขึ้นในหัวพวกมัน เซียนดาบไร้ปราณีคือหนึ่งในนั้น ฉายา’ไร้ปราณี’เป็นชื่อของมัน ดังนั้นไม่ว่ามันจะอยู่ในระดับไหน มันก็มักจะมีคำๆนี้อยู่ในชื่อเสมอ ฉายามอนสเตอร์ถือเป็นสิ่งพิเศษ พวกมันจะทรงพลังอย่างมากเมื่อพวกมันไปถึงระดับๆหนึ่ง”

“นอกจากเซียนดาบไร้ปราณี ท่านยังครอบครองการ์ดมอนสเตอร์อื่นที่มีฉายาเช่นกันอย่างเนฟิลิก ชื่อเต็มของมันก็คือ’ผู้พิพากษา’เนฟิลิก”

“ฉายามอนสเตอร์...ดูเหมือนว่าฉันต้องฝึกพวกมันให้ดี”ดวงตาของหลิน ฮวงสว่างขึ้นขณะที่มองแลนเซล็อตอย่างร้อนแรง จากสิ่งที่เสี่ยว เฮยบอกเขาว่าแลนเซล็อตจะยิ่งทรงพลังจากการฆ่า หลิน ฮวงก็ล้มเลิกความคิดที่จะช่วยเหลือและคอยมองดูแทน แลนเซล็อตสามารถฆ่านักดาบอันเดทเกือบ300ตัวได้ภายใน10นาที หมอกดำรอบร่างมันยิ่งหนาขึ้นเรื่อยๆ

แลนเซล็อตเงยหน้ามองไปในทิศทางของราชันดาบวิญญาณและพุ่งไปข้างหน้า