ตอนที่ 407 งานศพ

“หยางยี่ตายแล้ว..”

แสงในดวงตาของหญิงชรามอดดับไปแต่เธอก็ยังสงบนิ่งกว่าที่หลิน ฮวงคิด เขากังวลว่าเธออาจจะรับฟังข่าวนี้ไม่ได้ อย่างไรก็ตาม เธอกลับดูมั่นคงกว่าที่เขาคิด

“มันเป็นความผิดของฉัน...”หญิงชราตบต้นขาเธออย่างแรง

“แม่ อย่าพูดอย่างนั้น!”

“มันไม่เกี่ยวอะไรกับแม่!”

ป้าทั้งสองของหยางยี่หยุดหญิงชราจากการทำร้ายตัวเอง หลิน ฮวงและหลิน ซินต่างงุนงง

“มันจะไม่ใช่ความผิดฉันได้ยังไง?หมอดูบอกว่าฉันไม่เหมาะกับตระกูลนี้ สามีสองคนของฉันตายไป ตอนนี้ ก็เป็นลูกหลานฉัน หนึ่งคือลูกสะใภ้และอีกหนึ่งคือหลานฉัน หากฉันตาย เรื่องพวกนี้ก็จะไม่เกิดขึ้นอีก!”หญิงชราร่ำร้องและตำหนิตัวเอง

ตอนนี้ ในที่สุดหลิน ฮวงและหลิน ซินก็เข้าใจว่าทำไมเธอจึงโทษตัวเอง

“เกิดอะไรขึ้น หลิน ฮวง?หยางยี่เพิ่งจะไปเที่ยวกับแฟนเขา นี่เกิดขึ้นได้ยังไง?”ป้าคนหนึ่งถามหลิน ฮวงเพราะเธอต้องการเปลี่ยนเรื่อง

“หยางยี่และแฟนเขาถูกลักตาตัวไปในเมืองหลวงขาวขจี มันสายเกินไปเมื่อผมไปถึง หยางยี่ยังไม่ตายเมื่อผมไปถึงที่นั่นแต่ก็ไม่มีทางที่จะช่วยชีวิตเขาได้”หลิน ฮวงปิดบังความจริง เขาต้องโกหกเพราะยิ่งตระกูลหยินรู้เกี่ยวกับเรื่องราวน้อยแค่ไหน พวกเขาก็จะยิ่งปลอดภัย พวกเขาอาจจะต้องการล้างแค้นหากเขาบอกความจริง มันจะเป็นภัยพิบัติหากนายหญิงพบว่าพวกเขาพยายามจะล้างแค้น

“ลักพาตัว?ทำไมพวกมันถึงไม่โทรหาเราเพื่อเรียกค่าไถ่?”ป้าของหยางยี่ถาม

“พวกลักพาตัวไม่ต้องการเงิน เป้าหมายหลักของพวกมันคือจาง หมิงหมิงเพราะมีบางสิ่งจากตระกูลเธอที่พวกมันต้องการ เธอเป็นราชวงศ์จากนอกเขต7 ดังนั้นเธอจึงตกเป็นเป้าเมื่อเธอมาเขต7 มันโชคไม่ดีที่หยางยี่ถูกลากไปเกี่ยวด้วย เมื่อตระกูลจาง หมิงหมิงไม่อาจตกลงกับพวกลักพาตัวได้ ทั้งคู่จึงถูกฆ่า ร่างของจาง หมิงหมิงถูกเอาไปโดยตระกูลเธอ ส่วนร่างของหยางยี่นั้นอยู่กับผม”

หลิน ฮวงเล่าเรื่องราวนี้และจงใจบอกว่าตระกูลของจาง หมิงหมิงคือราชวงศ์ด้านนอกเขต7เพราะตระกูลหยินเป็นเพียงตระกูลธรรมดา ดังนั้นมันจึงยากสำหรับพวกเขาที่จะหาข้อมูลใดๆด้านนอกเขต7 พวกเขาต้องใช้คริสตัลชีวิตจำนวนมหาศาลเพื่อหาข่าวนอกเขต7 คริสตัลชีวิต1ปีจะเทียบได้กับ1ล้านเครดิต การเดินทางไปยังเขตที่ใกล้ที่สุดอย่างเขต8หรือ9จะต้องใช้คริสตัลชีวิตอย่างน้อย1พันก้อนต่อคน

เครือข่ายหัวใจจะดำเนินการเป็นรายบุคคลในทุกเขต นอกจากผู้คนระดับสูง ข้อมูลของแต่ละเขตจะแยกกัน คนธรรมดาจะได้รับข่าวสารเพียงแค่ในเขตที่อาศัยเท่านั้น หากพวกเขาไม่รู้จักใครจากเขตอื่น พวกเขาก็จะไม่รู้เกี่ยวกับเขตอื่นเลยตลอดชีวิต พวกเขาเชื่อสิ่งที่หลิน ฮวงกล่าวเพราะเจ้าอ้วนมักกล่าวถึงเขาเสมอ และยังเคยเห็นรูปถ่ายที่เจ้าอ้วนกับหลิน ฮวงถ่ายด้วยกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สงสัยเกี่ยวกับหลิน ฮวงเลยแม้แต่น้อย

“เรา...ขอดูศพหยางยี่ได้ไหม?”หญิงชรากำลังสะอื้นแต่เธอก็ได้ยินหลิน ฮวงอย่างชัดเจน

หลิน ฮวงพยักหน้าและนำเอาศพของเจ้าอ้วนออกมา เขาวางร่างเจ้าอ้วนบนพรมห้องนั่งเล่น ป้าๆรีบหันมามองและเบือนหน้าหนีขณะที่หญิงชรายืนขึ้น เธอเดินมาทางร่างเจ้าอ้วนด้วยไม้เท้า แม้เจ้าอ้วนจะเปลี่ยนไปเพราะใบหน้าที่บวม หญิงชราก็ยังบอกได้ว่านี่คือหลานชายของเธอ หยิน หยางยี่

“หยางยี่...”เธอโยนไม้เท้าออกไปและคุกเข่าลง ลูบหัวของเจ้าอ้วนอย่างรักใคร่

“ทำไมหลานถึงจากไปเช่นนี้?ไม่ใช่ว่าหลานอยากเป็นนักล่าอาหารและจะนำมอนสเตอร์มาทำอาหารให้ย่ากิน?”

หญิงชราสูญเสียการควบคุมขณะที่ร้องไห้และพูดคุยกับเจ้าอ้วน ดวงตาของหลิน ฮวงแดงก่ำขณะที่หลิน ซินปาดน้ำตาของเธอเงียบๆ ป้าๆของหยิน หยางยี่เองก็กำลังร้องไห้ขณะที่ยืนข้างๆและบรรยากาศก็กลายเป็นมืดมน

ประมาณ20นาทีต่อมา ในที่สุดหญิงชราก็สงบตัวเองลงได้ ปาดน้ำตาเธอและมองไปที่หลิน ฮวง

“ใบหน้าของหยางยี่...”

“เขาถูกทรมานก่อนตาย เขาคงต้องการปกป้องจาง หมิงหมิง มีเพียงรอยดาบเดียวบนใบหน้าจาง หมิงหมิง ไม่มีอะไรอื่น”หลิน ฮวงพยักหน้าและอธิบาย

“เขา...เขาได้พูดอะไรก่อนตายไหม?”หญิงชราถาม

“เขาบอกว่าเขามีย่าที่รักเขา พ่อที่เก่งและยังได้พบรักแท้ เขาไม่เคยรู้สึกเสียใจในชีวิตนี้”หลิน ฮวงส่งต่อสิ่งที่เจ้าอ้วนกล่าว

หญิงชราเริ่มร้องไห้อีกครั้งหลังจากได้ยิน หลิน ฮวงยืนอยู่ข้างๆขณะที่รอให้พวกเขารู้สึกดีขึ้นและไม่ได้พูดอะไรอีก สิบนาทีต่อมา หญิงชราก็หยุดร้องไห้ เธอยืนขึ้นด้วยไม้เท้าและด้วยความช่วยเหลือของลูกสาวเธอ

“หลิน ฮวง พวกลักตาตัวเป็นใคร?”หญิงชราคิดแก้แค้น

“ผมได้ฆ่าพวกมันไปแล้วแต่ก็ไม่รู้ว่าพวกมันคือใคร ผมจะสืบเรื่องนี้และบอกพวกคุณทั้งหมด”หลิน ฮวงกล่าวเพราะเขาไม่ต้องการให้ตระกูลหยินมาข้องเกี่ยว

สำหรับราชวงศ์ พวกคนธรรมดานั้นช่างอ่อนแอ แม้กระทั่งตระกูลราชวงศ์ขนาดเล็กในเขต7ยังสามารถกวาดล้างตระกูลหยินได้โดยง่าย นับประสาอะไรกับนายหญิงที่เป็นเจ้านายของนักฆ่าเข็มพิษระดับนิรันดร์ หลิน ฮวงแม้กระทั่งคิดว่านายหญิงต้องมาจากเขตหลัก มันค่อนข้างแย่ที่เขาได้รับข้อมูลเกี่ยวกับนายหญิงจากจาง หมิงหมิงมาเพียงเล็กน้อย

“เธอไม่อยากให้เราไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้?”หญิงชราสามารถเข้าใจสิ่งที่หลิน ฮวงกล่าวได้

“ครับ เหตุการณ์นี้ข้องเกี่ยวกับพวกราชวงศ์ มันอาจจะเป็นหนึ่งในตระกูลชั้นนำจากเขตอื่น ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผม หยางยี่คือเพื่อนผม ผมจะล้างแค้นให้เขาเอง สักวัน ผมจะตัดหัวของผู้บงการและส่งมันให้พวกคุณ”หลิน ฮวงมองลึกไปในดวงตาของหญิงชราอย่างมุ่งมั่น

หญิงชราพยักหน้าขณะที่มองหลิน ฮวง

“เอาละงั้น ฉันก็จะปล่อยให้เป็นหน้าที่เธอ หยางยี่ได้จากไปแล้ว ดังนั้นเราจึงมีหลายสิ่งต้องทำ และงานศพของหยางยี่...”

ตามการจัดการของหญิงชรา หลิน ฮวงและหลิน ซินจึงอยู่ที่ตระกูลหยินอีกสองวัน ในวันที่สาม งานศพของเจ้าอ้วนก็ถูกจัดขึ้น หลังจากที่ฝังเจ้าอ้วน หลิน ฮวงก็กล่าวคำอำล่ากับหญิงชราและจากไปพร้อมกับหลิน ซิน