ตอนที่ 386 เธอสนใจจะเป็นอาจารย์ไหม?

เช้าวันต่อมา หลิน ฮวงฮัมเพลงขณะที่แปรงฟัน ในที่สุดเขาก็หาเลอดของมอนสเตอร์โบราณประเภทนกได้ ทีนทีที่ไข่ของหยี่ เยว่หยู่ฟัก เขาก็จะสามารถปลดผนึกเหยี่ยวสายฟ้าได้ นั่นทำให้เขาอารมณ์ดีอย่างมาก

เขาคุยกับหยี่ เยว่หยู่เกี่ยวกับเรื่องนี้จนถึงตี2 เธอยอมช่วยเขาอย่างไม่เต็มใจ

“ไม่มีอะไรเหลือให้ทำมากก่อนจะเลื่อนเป็นระดับเพลิงสวรรค์ โดยทั่วไป ฉันจะต้องหามอนสเตอร์ประเภทดาบกลายพันธ์สองครั้งเพื่อปลดผนึกแลนเซล็อตและเติมเต็มทักษะของเจ้าแดงก่อนจะปลดผนึกมัน นอกจากนี้ ฉันยังต้องเลื่อนระดับพลังตัวเองให้เป็นทองสมบูรณ์...”หลิน ฮวงได้จัดเตรียมสิ่งที่เขาควรจะทำสำหรับเดือนต่อๆไป

“ก่อนหน้านั้น ฉันต้องโทรหาหยาง หลิงให้ปลดล็อคแหวนหัวใจจักรพรรดิก่อน”

หลังจากที่ล้างหน้า หลิน ฮวงก็พาหลิน ซินลงไปกินอาหารเช้า เพียงเมื่อพวกเขานั่งลง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น มันคือคุณฟู่ที่โทรมา เขารับสายทันที

“อรุณสวัสดิ์ครับ อาจารย์”หลิน ฮวงทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม

“ลูกศิษย์ฉัน ฉันเห็นว่าเธอกำลังกินข้าวเช้า”คุณฟู่เห็นขนมปังปิ้งในจานหลิน ฮวง

“ครับ ผมเดาว่าอาจารย์คงยังไม่ได้กิน?”หลิน ฮวงถาม

“ฉันแทบจะไม่ได้กินข้าวเช้ามาหลายปีแล้ว....”คุณฟู่ยิ้มและส่ายหัว

เมื่อมาถึงระดับหลุดพ้น ความต้องการอาหารก็จะลดลง หลายคนใช้พลังชีวิตที่เหลืออยู่ในศพมอนสเตอร์หลุดพ้นเป็นอาหาร และนักล่าอาหารที่มีฝีมือบางคนสามารถคงสภาพพลังชีวิตไว้ในจานอาหารได้ นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมนักล่าอาหารจึงมีเพื่อนมากมาย

“ศิษย์ที่รัก เธอยังอยู่ในเมืองไห่เทียน?”คุณฟู่ถาม

“เปล่าครับ ผมกลับมาเมืองหลวงสักพักแล้ว”หลิน ฮวงตอบตรงๆ

“โอ้ น้องสาวเธอกำลังจะเข้าสถาบัน?”คุณฟู่รู้ว่าหลิน ซินได้รับการยอมรับให้เข้าสถาบันนักล่ายุทธ์

“สิ่งสำคัญคือการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม แต่ผมจะอยู่ที่นี่จนกว่าโรงเรียนเธอจะเปิดและไปที่อื่นชั่วคราวหากมีบางสิ่งเกิดขึ้นระหว่างนั้น”หลิน ฮวงพยักหน้า

“เนื่องจากน้องสาวเธอกำลังเข้าเรียน งั้นเธอสนใจจะเข้าไปด้วยไหมละ?”คุณฟู่ยิ้มกว้าง

“เอ่อ...”หลิน ฮวงรู้สึกทึ่งเมื่อได้ยินคำถาม เขาเริ่มคิดถึงตัวเขา

ด้วยระดับพลังในปัจจุบันเขา การเข้าโรงเรียนนักล่ายุทธ์จะไม่มีความหมายต่อเขาเพราะอาจารย์ส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในระดับทองสมบูรณ์  มีผู้หลุดพ้นเช่นกันแต่พวกเขามีน้อยกว่า1ใน10ของจำนวนอาจารย์ นอกจากนี้ ผู้คนยังต้องอยู่ในระดับเงินขั้น1เป็นอย่างน้อยเพื่อเข้าสถาบันนี้  อย่างไรก็ตาม สิ่งที่หลิน ฮวงต้องการจริงๆคือการเข้าไปในหอสมุดของสถาบันเพื่อเสริมสร้างพื้นฐานเขา

คุณฟู่ดูเหมือนจะรู้สิ่งที่หลิน ฮวงกำลังคิด ด้วยบุคลิกเขา หากเขาไม่สนใจจริงๆ เขาคงปฏิเสธทันทีแทนที่จะขบคิด

“ศิษย์ฉัน ฉันไม่ได้จะให้เธอไปเป็นนักเรียน แต่เป็นอาจารย์”คุณฟู่กล่าวเสริมและยิ้ม

“อาจารย์?แต่มาตรฐานผม...”หลิน ฮวงงงงวย

“มาตรฐานเธอทำไม?หากเธอกำลังพูดถึงระดับพลัง เธอเกือบจะบรรลุระดับทองสมบูรณ์ด้วยวัย16ปี ขณะที่คนส่วนใหญ่จะบรรลุหลังอายุ20ปีขึ้นไป ในแง่ของความสามารถ มีอาจารย์ไม่มากในสถาบันที่สามารถล้มเธอได้ หากพวกเขาไม่ชอบเธอ เธอก็สามารถสั่งสอนพวกเขาได้เสมอ!”คุณฟู่เกลี้ยกล่อม

“แต่ผมรู้น้อยกว่านักเรียนส่วนใหญ่เมื่อเกี่ยวกับความรู้พื้นฐาน….”หลิน ฮวงยิ้มงุ่มง่ามเพราะเขารู้ว่านักเรียนส่วนใหญ่ที่สามารถเข้าสถาบันนี้ได้ต่างเป็นนักเรียนหัวกะทิ

“นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมฉันถึงอยากให้เธอเข้าไปสถาบันนี้ การฝึกก็เหมือนกับการสร้างตึกอาคาร หากรากฐานมั่นคง เธอก็จะสามารถสร้างตึกได้สูงขึ้น หากรากฐานเธอไม่ดี ไม่ว่าตึกของเธอจะสูงแค่ไหน มันก็จะไม่สามารถทนต่อสภาพอากาศได้”

“ฉันคิดว่าจะบรรยายให้เธอฟังสักสองสามเดือนก่อนจะเลื่อนเป็นผู้หลุดพ้นเพื่อเสริมสร้างพื้นฐานเธอ อย่างไรก็ตาม ฉันก็ได้คิดเกี่ยวกับมันอีกและคิดว่าการให้เธอเรียนรู้ด้วยตัวเองคงดีกว่า  มนุษย์เป็นเช่นนั้น พวกเขาจะจดจำสิ่งที่เรียนรู้ด้วยตัวเองมากกว่าการถูกบังคับให้เรียน”

“ฉันกำลังขอให้เธอเป็นอาจารย์เพื่อผลักดันตัวเธอ อย่างที่เธอรู้ นักเรียนทั้งหมดในสถาบันนักล่ายุทธ์ล้วนเป็นหัวกะทิ หากเธอไม่อยากเป็นที่อับอาย งั้นเธอก็ต้องเรียนรู้พื้นฐานด้วยตัวเอง”

“หอสมุดในสถาบันนักล่ายุทธ์คือ1ใน3หอสมุดที่ใหญ่ที่สุดในเขต7 ความรู้พื้นฐานที่ใช้ร่วมกันระหว่างสถาบันมีมากเกินคณานับ อาจารย์จะสามารถเข้าถึงหนังสือเกือบทุกเล่มในหอสมุดได้ หากเธอต้องการพื้นฐานที่ดี มันก็ไม่มีอะไรเหมาะสมไปกว่าการเข้าสถาบันนี้”

คุณฟู่หวังว่าหลิน ฮวงจะยอมรับคำแนะนำเขา หลิน ฮวงสูดหายใจลึกและพยักหน้า

“ตกลงครับ!”แม้จะตึงเครียด หลิน ฮวงก็ยอมรับความท้าทายนี้

“ดีมาก”คุณฟู่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ส่งพิกัดเธอมาให้ฉัน ฉันจะพาเธอไปหาเสี่ยว ลั่วในสถาบันนักล่ายุทธ์”

“ตอนนี้?!”หลิน ฮวงเบิกตากว้าง

“แน่นอน ฉันไม่ได้ขอให้เธอเริ่มสอนตอนนี้ สถาบันจะเปิดขึ้นในอีกสองเดือนหน้า ฉันจะพาเธอไปหาเสี่ยว ลั่วและขอใบอนุญาติการเป็นอาจารย์ เนื่องจากมันเป็นวันหยุด เธอจะสามารถอ่านหนังสือในหอสมุดได้ ฉันจะอยู่ในเมืองหลวงสักพักเพื่อติดต่อเธอ เธอจะเป็นอาจารย์ใหม่เมื่อโรงเรียนเปิดในเดือนกันยายน”คุณฟู่ยิ้มและอธิบายหลังจากเห็นท่าทีตกใจของหลิน ฮวง

หลังจากที่วางสาย หลิน ฮวงก็ปาดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก เขาสูญเสียความอยากอาหารไป

“พี่คะ พี่จะไปเป็นอาจารย์?”หลิน ซินได้ยินบทสนทนาอย่างชัดเจน เธอมองเขาอย่างคาดหวัง

“เอ่อ พี่ก็ไม่แน่ใจว่าจะถูกส่งไปสอนชั้นเรียนไหน”หลิน ฮวงถูจมูกและส่งพิกัดให้คุณฟู่

ในไม่ช้า ประตูมิติสีเขียวก็ปรากฏและคุณฟู่ก็ก้าวออกมา ไม่มีใครคิดว่ามันแปลกและไม่สนใจเกี่ยวกับการปรากฏตัวของเขาขณะที่กินอาหารต่อ มีหลายคนที่ครอบครองสมบัติมิติในเมืองหลวง มันไม่มีอะไรแปลกสำหรับการปรากฏตัวของพวกเขาในโรงแรมหรู

คุณฟู่เก็บสมบัติมิติเขา เขาสังเกตเห็นหลิน ฮวงและเดินมาหาเขา

“อาจารย์ กินอะไรหน่อยสิครับ”คุณฟู่ดึงเก้าอี้ข้างเขาและส่งจานให้คุณฟู่

“ขนมปังโรงแรมนี้อร่อยดีครับ”

จากนั้นเขาก็เดินไปที่แผนกต้อนรับและหยิบบัตรอาหารมาให้คุณฟู่ อาหารเช้าฟรีมีให้สำหรับแขกเท่านั้นและคุณฟู่จะต้องจ่ายเงินสำหรับอาหารเช้า หลังจากที่รับบัตรอาหารมา หลิน ฮวงก็ไปเอาน้ำผลไม้และกลับมายังโต๊ะ จากนั้นก็วางน้ำผลไม้ตรงหน้าคุณฟู่

“ขนมปังนี้ดีจริงๆ”คุณฟู่ชม

ในไม่ช้า ทั้งสามก็กินข้าวเสร็จ

“น้องจะอยู่ในโรงแรมกับไคลี่ขณะที่อาจารย์และพี่จะไปโรงเรียนน้อง”หลิน ฮวงอัญเชิญไคลี่และกล่าวกับหลิน ซิน

มอนสเตอร์ตัวใหม่?คุณฟู่มองไคลี่อย่างสนใจ เขาเพียงหยุดมองเมื่อไคลี่และหลิน ซินลุกจากโต๊ะ

“ไปกันเถอะ!”