ตอนที่ 367 เริ่มการประมูล

ที่โรงประมูล ในห้องVIPขณะที่ไทแรนด์กำลังนั่งกินไอศกรีมอันที่8 ทุกคนก็เริ่มเข้ามาในหอประมูล

“เขาชอบไอศกรีมจริงๆ...”เล้ง เยวี่ยซินไม่ได้สนใจโรงประมูล เธอกลับมองไทแรนด์ที่กำลังนั่งอยู่บนพรมด้วยสีหน้าแปลกๆ

“นี่คืออันสุดท้ายแล้ว ทุกคนกำลังเข้ามา ไปทำงานซะ”หลิน ฮวงบอกไทแรนด์

ไทแรนด์พยักหน้าทันที เขมือบไอศกรีมที่เหลืออยู่ไปในปาก จากนั้นก็ยืนขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง หากเขาไม่กำลังเคี้ยวบางสิ่งอยู่ มันคงไม่มีใครสงสัยว่าเขาเป็นผู้คุ้มจริงๆ

จากนั้นทั้งสามก็หันไปสนใจห้องประมูล ฝูงชนเข้ามาในหอและในไม่ช้า พวกเขาก็มองหาที่นั่งและนั่งลง

โรงประมูลใหญ่มากและมันสามารถจุคนได้มากกว่า1หมื่นคน มีผู้เข้าร่วมจริงๆไม่ถึง1พันคน ส่วนใหญ่ไม่มีคุณสมบัติจะพาผู้ติดตามมา ดังนั้น ผู้คุ้มกันของพวกเขาจึงได้แต่ยืนด้านนอกหอประมูล

พวกเขาไม่กังวลถึงความปลอดภัยพวกเขาเนื่องจากมีแต่สมาชิกราชวงศ์ด้วยกันเท่านั้น การประมูลถูกจัดมานานกว่าร้อยปีและไม่เคยมีใครกล้าสร้างปัญหา มีเพียงเหตุผลเดียวที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ซึ่งก็เพราะพวกเขามีเบื้องหลังที่ทรงพลัง และยังมีสองเจ้าหน้าที่ระดับนิรันดร์ประจำการอยู่ด้านนอกห้องประมูล

ประมาณ10นาทีต่อมา ผู้เข้าร่วมทุกคนก็ได้เข้ามาในหอ จำนวนของคนมีไม่ถึง1ใน10ของจำนวนที่นั่ง อย่างไรก็ตาม สถานที่กลับไม่เงียบเลย เห็นได้ชัดว่าหลายคนรู้จักกันและเกิดการพูดคุยเล็กๆน้อย ทำให้ทั่วทั้งหอมีชีวิตชีวา

ทันใดนั้นหลิน ฮวงก็เห็นรูปร่างที่คุ้นเคยปรากฏท่ามกลางฝูงชน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากคนๆนั้นสวมหมวกอยู่และหันหลังให้ หลิน ฮวงจึงเห็นเพียงไหล่เท่านั้น เขาไม่อาจยืนยันตัวของคนๆนั้นได้

เมื่อจ้องมองชุดสูทดำของคนๆนั้นอยู่สักพัก หลิน ฮวงก็ยังคงสงสัยว่าเป็นใคร

“บางที ฉันอาจเคยพบกับคนๆนั้นโดยบังเอิญทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาดูคุ้นเคย”หลิน ฮวงส่ายหัวและไม่คิดอะไรอีก

“ที่นี่มีคนรู้จักมากเกินไป...นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมฉันจึงไม่ชอบงานเช่นนี้”เห็นได้ชัดว่าเล้ง เยวี่ยซินคุ้นเคยกับใครหลายคน

“ไม่ดีงั้นหรอ?”หลิน ฮวงถามเพราะเขาไม่อาจเข้าใจเธอ

“คนรู้จักและเพื่อนแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง พวกเขาเป็นพวกหน้าซื่อใจคดและหลายคนก็เป็นพวกสองหน้า นอกจากการพูดจาประสบ สิ่งที่พวกเขาพูดไม่เคยเป็นจริง นั่นทำให้ฉันเกลียดการพบปะกับคนพวกนี้”เล้ง เยวี่ยซินส่ายหัวและบอกเขาถึงความริง เธอมักจะซื่อสัตย์กับความคิดตัวเองและเป็นคนตรงไปตรงมา เมื่อฟังสิ่งที่เธอกล่าว หลิน ฮวงก็ไม่แปลกใจ

ในความเป็นจริง หลิน ฮวงไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับตระกูลราชวงศ์ เมื่อเขาข้ามมาโลกนี้ เขาก็ได้ยินเกี่ยวกับพวกเขา ความประทับใจแรกเขาคือคนพวกนั้นต้องไม่เป็นมิตรเนื่องจากพวกเขาแบ่งตัวเองเป็นชนชั้น

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่รู้จักเล้ง เยวี่ยซิน หยี่ เยว่หยู่และคนอื่น เขาก็ตระหนักว่าสมาชิกราชวงศ์หลายคนที่เขาพบนั้นเป็นมิตร พวกเขาได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี มีความรู้สึกยุติธรรมและมีความรับผิดชอบสูง พวกเขาถือเป็นคนดี

เมื่อได้ยินสิ่งที่เล้ง เยวี่ยซินกล่าว หลิน ฮวงก็ตระหนักทันทีว่าเขาคิดสั้นเกินไป เขาไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไรอีกเนื่องจากเล้ง เยวี่ยซินรู้เกี่ยวกับตระกูลราชวงศ์มากกว่าเขา

“ฉันชอบคนเรียบง่าย เราสามารถพบกันได้เมื่อมันจำเป็นและไม่ต้องติดต่อหากันหากไม่เกิดอะไรขึ้น ไม่จำเป็นต้องจงใจหาเรื่องคุย ดังนั้นเราจึงไม่รู้สึกอึดอัดใจกัน”หลิน ฮวงรู้สึกว่าเล้ง เยวี่ยซินกำลังหมายถึงเขา

“มีรายละเอียดของสิ่งของที่จะประมูลไหม?”เขารู้สึกอึดอัดและเปลี่ยนเรื่องทันที

“ไม่ พวกเขาเพียงบอกสิ่งที่พวกเขาจะขายคร่าวๆ”เล้ง เยวี่ยซินตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง“โรงประมูลลับจะเน้นความลับ มีเพียงคนที่เข้าร่วมการประมูลจึงจะรู้ว่าพวกเขานั้นขายอะไร”

“งั้น ก็จะไม่มีลำดับสิ่งของ”หลิน ฮวงถาม

“ใช่ ดังนั้น นอกเหนือจากผู้จัดงานแล้ว ไม่มีใครจะรู้ได้ว่าพวกเขาจะขายดราแคนน่าที่นายกำลังมองหาเมื่อไร”เล้ง เยวี่ยซินยักไหล่

หลิน ฮวงทำอะไรไม่ได้ เขาจำต้องอยู่ที่นี่จนกว่าดราแคนน่าจะปรากฏ

ในไม่ช้า ทันทีที่ผู้เข้าร่วมมาถึงจนหมด มันก็เป็นเวลา9โมงเช้าพอดี

ตอน9โมงตรง ชายวัยกลางคนสวมชุดสูทดำที่ผูกโบว์สีแดงรอบคอเขาก็เดินขึ้นไปบนเวที เขาไม่สูงมากและค่อนข้างขาว เขามีผมยาวหยิกสีน้ำตาลและมีหนวดเล็กน้อยเหนือริมฝีปาก แม้ด้วยรูปลักษณ์เช่นนี้ เขาก็ยังมีเสียงดังเมื่อพูด“อรุณสวัสดิ์ ทุกท่าน!ผมคือผู้จัดการและชื่อของผมก็คือกง ห่าว ทุกท่านที่นี่คือนักสะสมและผมก็รู้ว่าทุกท่านไม่อาจอดทนรอได้แล้ว ดังนั้น ผมจะไม่พูดอะไรไร้สาระมากและขอประกาศเริ่มการประมูล ณ บัดนี้ เชิญพบกับของชิ้นแรก!”

เมื่อพูดจบ พิธีกรหญิงทั้ง5ก็ขยับกรงที่ปกคลุมด้วยม่านสีแดงออกมาพร้อมกัน

กง ห่าวพยักหน้าให้เหล่าพิธีกรหญิงและทั้ง5ก็กระชากผ้าออกพร้อมกัน เมื่อสิ่งของเผยออกมา ฝูงชนก็แทบไม่อาจสงบเสียงได้

มันเพราะมีหญิงสาวเปลือยกายอยู่5คน พวกเธอดูเหมือนมนุษย์ธรรมดาอย่างมาก สิ่งเดียวที่แตกต่างคือหน้าอกที่ค่อนข้างใหญ่

แม้กระทั่งหลิน ฮวงและเล้ง เยวี่ยซินก็ยังมวดคิ้ว

“ของชิ้นแรกของเราจะเป็นพวกกลายพันธ์-สาวน้ำนม พวกเธอคือสาวน้ำนมแรกรุ่นที่มีคุณภาพสูง อย่างไรก็ตาม เราต้องขอเก็บวิธีการว่าเราได้รับสาวน้ำนมมาได้ยังไง ราคาเริ่มต้นสำหรับพวกเธอทั้ง5จะเป็น3000คริสตัลชีวิตต่อคน การเสนอราคาต้องไม่น้อยกว่า100คริสตัลชีวิต!ทั้ง5จะขายแบ่งแยก มาเริ่มกันที่หมายเลข1ทางซ้ายมือ…”ผู้จัดการแนะนำของและเริ่มการประมูล

แน่นอน หลิน ฮวงรู้ว่าพวกเธอเป็นใคร พวกเธอคือพวกกลายพันธ์พิเศษ มันดูไม่แตกต่างกันมากระหว่างพวกเธอและผู้หญิงทั่วไป อย่างไรก็ตาม พวกเธอสามารถผลิตนมได้ทันทีที่โตขึ้น นอกจากนี้ นมของพวกเธอยังปกคลุมไปด้วยพลังชีวิตจำนวนหนึ่งซึ่งสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ ดังนั้น ตระกูลราชวงศ์หลายตระกูลจึงมีความกระตือรือร้นที่จะประมูลสาวน้ำนม

“มีโอกาสน้อยที่สาวน้ำนมจะสามารถมีชีวิตได้นานถึง30ปี พวกเขาไปจับสาวน้ำนมแรกรุ่นมาจากไหนและสามารถจับพร้อมกันทีเดียว5คนได้ยังไง?”ความคิดแล่นวูบมาในหัวหลิน ฮวง อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าคิดต่อ เมื่อเห็นพวกเขากำลังขายมนุษย์กลายพันธ์ที่ดูเหมือนมนุษย์จริงๆในโรงประมูล เขาก็สามารถยืนยันได้ว่าองค์กรนี้ต้องไม่ใช่พวกคนดี

“นอกเหนือจากการดัดแปลงร่างกาย จะมีวิธีอื่นอีกงั้นหรอ?”เล้ง เยวี่ยซินกำหมัดแน่น เหลือบมองผู้จัดการ

“ดัดแปลงร่างกาย?”หลิน ฮวงไม่เคยคิดว่าเทคโนโลยีดังกล่าวจะมีอยู่จริง

“ยีนจะถูกนำมาจากมอนสเตอร์น้ำนมและพวกมันจะถูกดัดแปลงให้เป็นน้ำยา จากนั้นน้ำยานี้จะถูกใส่ไปในร่างหญิงสาวบริสุทธิ์ เปลี่ยนพวกเธอจากมนุษย์ให้กลายพันธ์ ฉันคิดว่ามันเป็นเพียงข่าวลื่อ ฉันไม่เคยรู้ว่าเรื่องโหดร้ายเช่นนั้นจะมีอยู่จริง...”ร่างของเล้ง เยวี่ยซินสั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้

“การเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายพันธ์..”หลิน ฮวงหนี่ตาแคบขณะที่ดวงตาเขาฉายแววกราดเกรี้ยว