ตอนที่ 356 ระดมทุน

หลิน ฮวงจำได้อย่างชัดเจนว่าเขาเป็นหนี้หยาง หลิงอยู่16000คริสตัลชีวิตเมื่อหยาง หลิงยื่นคำขออนุญาติให้เขาอาศัยอยู่ในเมืองหิมะ ตอนนี้เขาต้องการอีก3แสนคริสตัลชีวิตเพื่อดราแคนน่า เขากังวลว่าเขาจะหาเงินได้ยังไง

“โอ้ ใช่ ฉันเกือบลืมไปว่าฉันมีของดีจากมังกรลาวาก่อนหน้า”หลิน ฮวงตบหัวตัวเองเมื่อนึกขึ้นได้ เขาหยิบเอาของจากแหวนเก็บของเขาเพื่อดูว่าสิ่งไหนมีราคา

ส่วนใหญ่เป็นคริสตัลลาวาที่กองซ้อนกันขนาดเท่าเนินเขาลูกเล็ก คริสตัลลาวาคือคริสตัลที่มีธาตุไฟซึ่งมักเกิดขึ้นในลาวาวิญญาณ มีลาวาวิญญาณจำนวนมากที่นั่น แน่นอน คริสตัลลาวาย่อมต้องมีการแบ่งเกรด พวกที่ก่อตัวมานานกว่า100ปีจะเป็นเกรดเริ่มต้น อันที่ก่อตัวมานานกว่า1พันปีจะเป็นเกรดกลางและอันที่ก่อตัวมานานกว่า1หมื่นปีจะเป็นเกรดสูง นอกจากนี้ยังมีเกรดหายากอีกด้วย

มีพลังงานไฟจำนวนมหาศาลในคริสตัล มนุษย์ที่มีธาตุไฟจะสามารถดูดซับพลังงานเพื่อแปลงเป็นพลังชีวิตได้ อย่างไรก็ตาม คุณสมบัติหลักของคริสตัลไม่ใช่อย่างนั้น มันถือเป็นพลังงานหลากหลายให้กับอุปกรณ์ขนาดใหญ่ที่คล้ายกับปิโตรเลียมหรือถ่านหินบนโลก ยานคริสตัลปีศาจส่วนใหญ่และรถไฟจะใช้พลังจากคริสตัลลาวา ในความเป็นจริง เครื่องยนต์ส่วนใหญ่จะใช้คริสตัลลาวาเป็นแหล่งพลังงาน เมื่อเทียบกับคริสตัลอื่น พลังของคริสตัลลาวาถือว่ามีประโยชน์ที่สุดด้วยกระบวนการแปลงพลังงานที่ง่ายกว่า

อย่างไรก็ตาม การใช้คริสตัลลาวาก็ยังน้อยกว่าพวกปิโตรเลียมหรือถ่านหินบนโลก เนื่องจากจำนวนของคริสตัลเช่นนั้นมีน้อยกว่า เมื่อมันหาได้ยาก มันจึงไม่ใช่ทุกคนที่สามารถจัดหาได้ เกรดเริ่มต้น1กิโลกรัมจะเทียบเท่าชิ้นส่วนคริสตัลชีวิตหนึ่งปี ขณะที่เกรดกลาง1กิโลกรัมจะต้องใช้ชิ้นส่วนคริสตัลชีวิต10ปี สำหรับเกรดสูง 1กิโลกรัมจะมีราคาถึง1คริสตัลชีวิตขณะที่เกรดหายากจะแพงกว่านั้น10เท่า

คุณภาพของคริสตัลลาวาสามารถเห็นได้จากสี อันที่มีจุดสีแดงเข่มจะเป็นเกรดเริ่มต้นขณะที่อันที่มีสีแดงไร้จุดจะเป็นเกรดกลาง สีแดงเลือดจะเป็นเกรดสูง มีการกล่าวกันว่าคริสตัลลาวาเกรดสูงทั้งหมดจะมีสีแดงเลือดแต่หลิน ฮวงก็ไม่รู้ว่าจะแยกแยะพวกมันยังไง อย่างไรก็ตาม ดูตามสีแล้ว คริสตัลลาวาทั้งหมดในแหวนเก็บของควรจะอยู่ในเกรดสูงเป็นอย่างน้อย แต่หลิน ฮวงก็ไม่แน่ใจว่าจะมีเกรดหายากอยู่ด้วยไหม

“คริสตัลลาวากองนี้ควรจะมีน้ำหนักอย่างน้อย70-80ตัน หากเป็นเกรดสูงทั้งหมด พวกมันควรจะเทียบได้กับคริสตัลชีวิต7-8หมื่นก้อน ขณะที่เกรดหายากควรจะเป็นแร่ธาตุของคริสตัลลาวา ฉันได้ยินว่ามันหายาก ดังนั้นมันไม่น่าจะมี”หลิน ฮวงคิดถึงความเป็นไปได้ที่เกรดหายากจะอยู่ในกองนี้

“หากฉันสามารถได้รับ7-8หมื่นคริสตัลชีวิตจากของเหล่านี้ ฉันก็จะต้องการอีก2แสน...”

จากนั้นเขาก็ดูสมบัติในช่องเก็บของ มีอาวุธกว่า100ชิ้นและเกราะอีกนับร้อยชุด ทั้งหมดอยู่ในสภาพดี  เห็นได้ชัดว่ามังกรลาวาเป็นพวกชอบสะสม อย่างไรก็ตาม สมบัติเหล่านี้เป็นเพียงเกรด1และ2 หาได้ยากที่จะมีเกรด3 หลิน ฮวงคำนวณพวกมันทั้งหมด เขาจะได้รับคริสตัลชีวิตมากกว่า1แสนหากเขาขายพวกมันทั้งหมดเป็นของมือสอง หากนั่นเกิดขึ้น เขาจะมีคริสตัลชีวิต2แสนกับตัว

“ฉันจะต้องหาอีกอย่างน้อย1แสน...”หลิน ฮวงมองแหวนหัวใจจักรพรรดิในช่องเก็บของเขา มีพวกมันกว่า1พัน

“มันคงดีหากฉันสามารถหยิบเอาของจากแหวนเหล่านี้ได้”

“นายท่าน ไม่ใช่ว่าท่านมีเพื่อนที่สร้างแหวนหัวใจจักรพรรดิ?เขาควรจะสามารถปลดล็อคพวกมันได้”เจ้าแดงได้ยินการพึมพำของเขาและแสดงความคิดเห็น

“โอ้ ใช่แล้ว ฉันลืมหยาง หลิงไปได้ไงกัน?!”ไม่ว่าหยาง หลิงจะสามารถทำได้หรือไม่ หลิน ฮวงก็ตัดสินใจที่จะถามเขา

เขาเปลี่ยนเป็นหน้าเย่ ซิวอีกครั้งและโทรหาหยาง หลิง มันใช้เวลานานเกือบหนึ่งนาทีก่อนที่หยาง หลิงจะรับสาย ในวิดิโอ หยาง หลิงกำลังสวมชุดนอนสีเทาด้วยดวงตาดำคล้ำ เขาดูเหนื่อยล้า

“ฉันเพิ่งจะทิ้งตัวลงเตียง ขอฉันนอนก่อนได้ไหม?”

“ไม่มีใครขอร้องให้นายใช้ชีวิตอย่างนี้ มัน8โมงเช้าแล้ว ทำไมนายถึงยังนอนอยู่?!”หลิน ฮวงอยากจะพูด“ตื่นซะและไปปลดปล่อยกับฉัน(ปาร์ตี้เมากัญชาอะไรทำนองนั้น)....”แต่นั่นอาจเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงเขา ไม่ว่าจะยังไง เขาก็ไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับนักเดินทางในโลกนี้ เขาไม่แน่ใจว่าพวกเขาเป็นมิตรหรือไม่ เนื่องจากเขายังหนุ่ม เขาอาจจะนำพาปัญหามาให้ตัวเองในการติดต่อกับนักเดินทางคนอื่น

“มีอะไร?บอกฉันมาเร็วเข้า ฉันง่วงมาก”หยาง หลิงจำต้องทำงานให้หลิน ฮวงเพราะเขาคือลูกค้าประจำ

“นายสามารถปลดล็อคแหวนหัวใจจักรพรรดิที่ไม่มีเจ้าของได้ไหม?”หลิน ฮวงไม่ต้องการอ้อมค้อม ดังนั้นเขาจึงพูดตรงๆ

“นายหมายถึงแหวนของคนที่ตายไปแล้ว?ฉันสามารถปลดล็อคพวกมันได้แต่ต้องมีอย่างน้อย100วง”หยาง หลิงตะโกน

“แน่นอนว่ามีข้อยกเว้น เจ้าของต้องไม่ใช่ระดับนิรันดร์หรือสูงกว่านั้น จากนั้นฉันถึงยอมรับคำขอนี้”

“นายคิดเท่าไร?”หลิน ฮวงถามทันที

“ของในแหวนจะเป็นของนาย70% ฉัน30% หากไม่มีอะไรที่ฉันต้องการในแหวน นายสามารถจ่ายเป็นคริสตัลชีวิตได้”เห็นได้ชัดว่าหยาง หลิงเคยทำมาก่อน

“30%?ลดได้ไหม?”หลิน ฮวงคิดว่า30%นั้นมากเกินไป

“30%ไม่ได้มากเลย หากไม่มีฉัน นายจะไม่ได้รับอะไรจากแหวน”หยาง หลิงมองเขา

“ยิ่งไปกว่านั้น ฉันยังคิดเหมือนกันกับทุกคน ไม่ใช่แค่เขต7 แต่ทั้งเขต1ถึง3ก็จ่ายในอัตรานี้”

“เอาละงั้น นายจะทำกับมันยังไง?ฉันควรจะไปหานาย?”หลิน ฮวงยอมรับ

“อย่าสร้างปัญหาให้ตัวนาย เพียงแค่ส่งรหัสแหวนมาให้ฉัน”หยาง หลิงกล่าว

“นายมีเท่าไร?ฉันจะไม่ยอมรับหากมีน้อยกว่า100เพราะมันจะเป็นปัญหามาก”หยาง หลิงกล่าวเสริม

“มีมากกว่า1พัน ฉันคิดว่านะ ฉันไม่รู้จำนวนที่แน่นอน”

“ว่าไงนะ!นายขุดหลุมศพคนมารึไง?”หยาง หลิงหยอกล้อ

“อะไร?!ฉันไม่ได้ขุดหลุม ฉันเพียงแค่ปล้นมอนสเตอร์มา”หลิน ฮวงกล่าว

“โอ้ ส่งรหัสแหวนมาให้ฉันและอย่าส่งรูปเพียงเพราะมันสะดวกต่อนาย”หยาง หลิงเตือน

“มันแตกต่างกันยังไง?”หลิน ฮวงวางแผนที่จะจัดเรียงแหวนและถ่ายรูปเพราะมันเร็วกว่าการส่งเลขรหัสทีละชุด

“แน่นอนว่ามี ฉันจะต้องกรอกรหัสด้วยตัวฉันเองหากนายส่งรูปมา นั่นสิ้นเปลืองเวลาฉันมาก ฉันสามารถคัดลอกรหัสได้โดยตรงหากนายส่งมันมาเป็นข้อความ นั่นจะช่วยประหยัดเวลาฉัน”หยาง หลิงพูดตรงๆ

“นายมันตัวขี้เกียจ”หลิน ฮวงไร้คำพูด

“ขอบคุณที่ชม ฉันจะนอนละ บาย!”หยาง หลิงวางสายทันที