ตอนที่ 335 ลูกม้าตัวเดียว

เช้าวันต่อมา หลิน ฮวงล้างหน้าและกินอาหารเช้า จากนั้นเขาก็อัญเชิญประตูมิติ

หลิน ฮวงไม่เคยไปที่ที่หลี่ หลางระบุไว้ ดังนั้น เขาจึงไม่เคยตั้งพิกัดบนหมึกดำ จากนั้นเขาก็เลือกสถานที่ที่ใกล้ที่สุดเพื่อให้พวกเขาไปถึงโดยเร็ว

หลังจากที่บอกลาหยี่ เยว่หยู่ ทั้งคู่ก็เข้าไปในประตูมิติและปรากฏในภูมิภาคอื่น

เมื่อมาถึง หลิน ฮวงก็นำเอาแผนที่ออกมาและยืนยันทิศทางที่ต้องไป จากนั้นเขาก็ชี้ไปในทิศทางอื่น“เราต้องเดินทางอีกประมาณ2000กิโลเมตรโดยมอนสเตอร์บิน จากนั้นเราจะไปถึงที่ที่นายบอกไว้ ฉันจะขอให้เจ้าแดงสืบหาพื้นที่โดยรอบดู เราน่าจะได้อะไรบ้าง”

หลังจากที่พูดจบ พวกเขาก็อัญเชิญอินทรีอเล็กซานเดรี้ยนและอินทรีขาวออกมา

ในไม่ช้า ทั้งคู่ก็บินไปในทิศทางที่หลิน ฮวงสั่งอย่างรวดเร็ว

ประมาณ2ชั่วโมงต่อมา ในที่สุดทั้งคู่ก็มาถึงจุดหมาย ทันทีที่พวกเขาร่อนลงบนพื้น หลิน ฮวงก็เรียกอินทรีอเล็กซานเดรี้ยนกลับและอัญเชิญเจ้าแดงออกมา

“เจ้าแดง ช่วยฉันหาอสูรหอกนรกหน่อย มันคือมอนสเตอร์ระดับเพลิงขาวที่น่าจะอยู่ภายในรัศมี200-300กิโลเมตรรอบเรา”หลิน ฮวงสรุปทันที

“มันรู้หรอว่าอสูรหอกนรกมีหน้าตาเป็นไง?”หลี่ หลางเริ่มรู้สึกกังวลเมื่อเขาเห็นเจ้าแดงโผล่หัวออกจากแขนเสื้อหลิน ฮวง

“ไม่ต้องกังวล มันรู้”หลิน ฮวงไม่ได้อธิบายถึงสติปัญญาของเจ้าแดง

อึดใจต่อมา เมล็ดกาฝากของเจ้าแดงก็กระจายไปรอบอย่างรวดเร็วขณะที่หลิน ฮวงและหลี่ หลางกำลังรอผลอยู่ในตำแหน่งเดิม

“ทำไมจู่ๆนายถึงเปลี่ยนใจ?”หลิน ฮวงถาม บางที มันอาจเกี่ยวกับหยี่ เยว่หยู่ เขาไม่ได้ถามเกี่ยวกับมันก่อนหน้าเพราะหยี่ เยว่หยู่อยู่ด้วย

“นายพูดถึงการเปลี่ยนมอนสเตอร์ประกายไฟ?”หลี่ หลางหันกลับมา มองหน้าหลิน ฮวงและตอบ“ฉันรู้ว่ามีความแตกต่างระหว่างมอนสเตอร์กลายพันธ์ครั้งเดียวและมอนสเตอร์กลายพันธ์สองครั้ง แต่ทว่า ฉันไม่เคยรู้ว่าจะมีช่องว่างขนาดใหญ่เช่นนั้น...”

“ก่อนที่หยี่ เยว่หยู่จะเลื่อนเป็นระดับเพลิงสวรรค์ ความสามารถของเราแตกต่างกันมากแค่ไหน?”หลี่ หลางถาม

“โดยไม่คำนึงถึงร่างกายเธอ ก็ไม่มีอะไรแตกต่างกันมาก”หลิน ฮวงบอกข้อสังเกตของเขา“เธอเพิ่งจะเข้าถึงขอบเขตกระบี่และนายเองก็อยู่ครึ่งก้าวของขอบเขตหอก พวกนายทั้งคู่มีทักษะต่อสู้ที่ดีรวมถึงทักษะเคลื่อนไหว นายดีกว่าเธอเล็กน้อยในด้านการต่อสู้และประสบการณ์การต่อสู้ โดยไม่สนใจอุปกรณ์ที่ใช้เพราะมันไม่ใช่ความสามารถที่แท้จริง โดยรวมแล้ว พวกนายอยู่ในระดับเดียวกัน”

ในที่สุดหลี่ หลางก็บอกเขาถึงเหตุผลที่เขาเปลี่ยนใจ“ฉันเองก็คิดอย่างนั้น อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ที่เธอได้รับประกายไฟของฟีนิกส์เพลิง ความสามารถเธอก็ไม่อาจเทียบได้กับก่อนหน้า ฉันเคยคิดว่านั่นก็เพราะร่างกายพิเศษของเธอที่ทำให้เธอสามารถล่ามอนสเตอร์ได้โดยง่าย  จากนั้นฉันก็ตระหนักว่านี่ไม่ใช่ความจริง เธอยังคงสามารถฆ่ามอนสเตอร์ธาตุอื่นได้โดยง่าย ฉันมีเพื่อนที่อยู่ในระดับเพลิงขาวเช่นกัน ความสามารถเขาเกือบจะเทียบเท่ากับฉัน แต่ทว่า เขากลับถูกมอนสเตอร์กลายพันธ์หนึ่งครั้งฆ่าและความสามาถรเขาก็ยังห่างไกลกับหยี่ เยว่หยู่มาก!”

“ฉันอยากจะเลื่อนเป็นผู้หลุดพ้นโดยไม่ต้องเสี่ยงชีวิต ดังนั้น ฉันจึงเลือกคนเถื่อนหนามเป็นเป้าหมาย แต่ทว่า หลังจากที่สังเกตเห็นถึงความแตกต่าง ฉันก็พบว่าฉันไม่อาจทำอย่างนั้นได้อีกต่อไป ฉันไม่ต้องการเป็นคนธรรมดา ฉันอยากจะแข็งแกร่ง!แม้ว่าฉันจะไม่อาจแข็งแกร่งเทียบเท่านายได้ ฉันก็อยากจะเป็นนักล่าที่แท้จริง อย่างน้อย ฉันก็ไม่อาจอ่อนแอไปกว่าหยี่ เยว่หยู่ได้ เธอคือผู้หญิงและเธอยังกล้าสู้กับฟีนิกส์เพลิง ฉันคือผู้ชายและหากฉันไม่มีความกล้าพอจะสู้กับอสูรหอกนรก งั้นฉันก็เป็นได้เพียงไอขี้ขลาดเท่านั้น!”

“มันเป็นเรื่องดีที่นายอย่างแข็งแกร่ง ฉันจะพยายามช่วยนายสุดความสามารถ”หลังจากฟังสิ่งที่เขากล่าว หลิน ฮวงก็ยิ้ม เขาไม่เคยรู้ว่าเป้าหมายของหลี่ หลางคือการบรรลุระดับเพลิงสวรรค์และใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่ทว่า ตอนนี้จิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาได้ถูกปลุกขึ้นแล้ว หลิน ฮวงรู้สึกมีความสุขที่เขาคิดได้

หลังจากที่แสดงความรู้สึกออกมา หลี่ หลางก็เงียบไป หลิน ฮวงไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่และตกอยู่ในความเงียบเช่นกัน รอคอยข่าวจากเจ้าแดงอย่างอดทน

20นาทีต่อมา การแจ้งเตือนจากเจ้าแดงก็มาถึง“นายท่าน ข้าพบมันแล้ว!อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่ระดับเพลิงขาวอย่างที่ท่านบอก มันอยู่ในระดับเพลิงแดงแล้ว”

“มันอยู่ไหน?”หลิน ฮวงถามทันที

เจ้าแดงทำเครื่องหมายลงบนแผนที่อย่างรวดเร็ว

“เจ้าแดงพบมันแล้ว?”หลี่ หลางไม่ได้ยินการสนทนาระหว่างเจ้าแดงและหลิน ฮวงเพราะทั้งคู่ติดต่อกันผ่านจิตใจ อย่างไรก็ตาม เขาเห็นเจ้าแดงได้ทำเครื่องหมายบนแผนที่

“ใช่”หลิน ฮวงพยักหน้าและกล่าว“มันพบแล้วแต่อสูรหอกนรกได้เลื่อนเป็นระดับเพลิงแดง”

“ระดับเพลิงแดง...ฉันสามารถจัดการกับมันได้งั้นหรอ?”หลี่ หลางตื่นตระหนกและมองหลิน ฮวงอย่างสิ้นหวัง

“ไม่มีอะไรที่เราไม่อาจรับมือได้ มันก็แค่ระดับเพลิงแดง”หลิน ฮวงกล่าวเพราะเขาคือนักล่าที่ฆ่ามังกรลาวามาแล้ว แน่นอน เขาไม่กลัวมอนสเตอร์ระดับเพลิงแดงแม้แต่น้อย

“ไปกันเถอะ”หลิน ฮวงอัญเชิญอินทรีอเล็กซานเดรี้ยนอีกครั้งและบินไปในท้องฟ้า มุ่งหน้าไปในทิศทางของอสูรหอกนรก

หลี่ หลางรีบขึ้นขี่อินทรีขาวทันทีและบินตามเขาไป มันใช้เวลาเพียง5-6นาทีในการเดินทางไกลกว่า100กิโลเมตรและมาถึงจุดหมายปลายทาง

อินทรีอเล็กซานเดรี้ยนหยุดที่ด้านข้างทะเลสาบลาวาและในไม่ช้า หลี่ หลางก็ตามมาและร่อนลง

“อสูรหอกนรกอยู่ไหน?”ทันทีที่เขามาถึงพื้น หลี่ หลางก็มองไปรอบๆ อย่างไรก็ตาม เขากลับไม่เห็นเป้าหมาย

“ฉันเป็นแค่ลูกม้าตัวเดียว(สำนวนที่หมายความว่ามีจุดเด่นอยู่เรื่องเดียว) ฉันไม่แน่ใจ่วาฉันจะยังคงฆ่ามอนสเตอร์โดยตรงได้ไหม....”หลิน ฮวงพึมพำด้วยเสียงต่ำ

“นายกำลังพูดถึงอะไร?”

“ไม่มีอะไร อยู่นี่และอย่าขยับ จากนั้นฉันก็จะรู้ว่าวิญญาณกระดูกซ่อนตัวอยู่ตรงไหน”หลิน ฮวงบอกหลี่ หลางให้ยืนอยู่ด้านข้างทะเลซาบซึ่งเป็นตำแหน่งที่วิญญาณกระดูกร่อนลง  เขายืนอยู่ห่างจากทะเลสาบไม่ถึง5เมตร

“ฉันต้องยืนนิ่งๆงั้นหรอ?”หลิน ฮวงสรุปแผนสั้นๆให้หลี่ หลางฟังในวันแรก แต่ทว่า เขาเพียงอธิบายมันสั้นๆและหลี่ หลางก็ไม่รู้ว่าเขาควรจะทำยังไง

“นายสามารถขยับได้  แต่ไม่ใช่ซ้ายหรือขวา นายสามารถทำอะไรก็ได้หลังจากที่มอนสเตอร์ถูกล่อออกมาที่นี่”หลิน ฮวงอธิบาย“นายยังจำได้ไหมว่านายควรโจมตีตอนไหน?”

“ฉันจะโจมตีทันทีที่มันถูกจับโดยโซ่ลงทัณฑ์!”หลี่ หลางพยักหน้า

“มีความเป็นไปได้สูงที่มันจะทำลายโซ่ลงทัณฑ์ได้ ดังนั้น พลังชีวิตมันจะถูกผนึกเพียงสั้นๆ นายต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ นายอาจจะพลาดโอกาสหากนายรอให้ฉันเตือนนาย”หลิน ฮวงกล่าวอีกครั้ง

“เอาละ ฉันจำได้แล้ว!”

“รอนี่ ฉันจะล่อมันออกมา!”หลิน ฮวงขี่อินทรีอเล็กซานเดรี้ยนอีกครั้งและบินไปข้างหน้า....