ตอนที่ 317 อสูรดาบเพลิงคลั่ง

“มอนสเตอร์ประเภทดาบกลายพันธ์สองครั้ง?แกแน่ใจนะ?!”หลิน ฮวงถามทันที มอนสเตอร์ตนนี้ไม่เพียงแต่จะมีประโยชน์ต่อแลนเซล็อต หลังจากที่มอนสเตอร์ถูกฆ่า มันยังสามารถแปลงเป็นการืดทาสดาบได้อีกด้วย นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมหลิน ฮวงจึงตื่นเต้น

“ใช่ มันคืออสูรดาบคลั่ง”เจ้าแดงยืนยัน

“อสูรดาบเพลิงคลั่ง...หืม นั่นมันยากนิดหน่อย”หลิน ฮวงขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งที่เจ้าแดงกล่าว

อสูรดาบเพลิงคลั่งคือมอนสเตอร์อันเดทกลายพันธ์สองครั้งซึ่งมีพรสวรรค์ในวิชาดาบไฟ ทักษะดาบมันอยู่บนสุดของมอนสเตอร์กลายพันธ์สองครั้งในระดับเดียวกัน มอนสเตอร์ตนนี้อยู่ในระดับเดียวกับฟีนิกส์เพลิงเพราะพวกมันสามารถควบคุมธาตุไฟได้ พูดตรงๆ หลิน ฮวงไม่มีความมั่นใจเต็มร้อยว่าเขาจะสามารถฆ่ามอนสเตอร์ตนนี้ได้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดไปกับการฆ่าฟีนิกส์เพลิงก่อนหน้า เขาก็ยังใช้พลังไปมาก มันเกือบจะหนีไปได้และคนที่ฆ่ามันก็คือหยี่ เยว่หยู่

“เจ้าแดง แกมีแผนอะไรเพื่อรับมือกับมันไหม?”หลิน ฮวงกำลังคิดหาวิธีเพิ่มโอกาสชนะ

“วิธีที่ง่ายสุดคือการขอให้คุณหยี่ช่วยเหลือ”เจ้าแดงแนะนำทันที

“คุณหยี่มีความสามารถในการควบคุมธาตุไฟ ตราบเท่าที่เธอตัดแขนของอสูรดาบเพลิงคลั่ง ทุกสิ่งก็จะง่ายดายราวกับปลอกกล้วย”

“ขอให้เธอช่วย…”หลิน ฮวงลังเล

“เงื่อนไขการปลดผนึกของแลนเซล็อตเพียงบอกห้ามใช้มอนสเตอร์อัญเชิญหรือมนุษย์ที่ระดับสูงกว่า ดังนั้นการให้หยี่ เยว่หยู่ช่วยคงไม่เป็นไร...”

หากเจ้าเงแนะนำก่อนที่หยี่ เยว่หยู่จะเลื่อนเป็นผู้หลุดพ้น หลิน ฮวงคงปฏิเสธทันทีเพราะอสูรดาบเพลิงคลั่งสามารถที่จะฆ่าเธอได้ในพริบตา แม้ว่าหยี่ เยว่หยู่จะมีภูมิต้านทานไฟ เธอก็ยังไม่สามารถป้องกันตัวเธอจากคมดาบได้ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอเป็นผู้หลุดพ้นแล้ว แม้ว่าเธอจะยังไม่ถึงจัดสูงสุด แต่เธอก็ยังคงทรงพลังกว่าก่อนหน้านับสิบเท่า แม้ว่าเธอจะเผชิญกับคู่ต่อสู้เช่นอสูรดาบเพลิงคลั่ง เธอก็จะไม่ถูกฆ่าในดาบเดียว

หลิน ฮวงลังเลเพราะเขาไม่ต้องการจะดึงใครเข้ามาเกี่ยว โดยเฉพาะเพื่อนเขา ในความคิดเขา เขามักจะทำสิ่งต่างๆด้วยตัวเองตราบเท่าที่มันสามารถกระทำได้

เจ้าแดงสัมผัสได้ถึงความลังเลของหลิน ฮวงและแนะนำทันที“นายท่าน ความสามารถของอสูรดาบเพลิงคลั่งไม่ได้ด้อยไปกว่าฟีนิกส์เพลิง ในบางระดับ มันยังอันตรายยิ่งกว่าฟีนิกส์เพลิงด้วยซ้ำไป หากไม่มีความช่วยเหลือจากคุณหยี่ โอกาสในการสังหารมันคงต่ำ”

“เอาละงั้น ฉันจะลองถามเธอดู”หลิน ฮวงเห็นด้วยกับเจ้าแดง

เขาคิดชั่งใจเกี่ยวกับมัน ด้วยความสามารถในปัจจุบันของเขา  มันมีโอกาสในการฆ่าอสูรดาบเพลิงคลั่งอยู่แต่มันก็ยังยากด้วยตัวเขาเพียงลำพัง เขาอาจจะต้องเสียสละมอนสเตอร์อัญเชิญเขาบางตัว

“เยว่หยู่...เธอสามารถช่วยฉันฆ่ามอนสเตอร์หน่อยได้ไหม?”หลิน ฮวงไม่เคยขอความช่วยเหลือจากใครมาก่อน

“ได้สิ!มอนสเตอร์อะไร?มันทรงพลังไหม?”หยี่ เยว่หยู่ยอมรับอย่างตื่นเต้น เธอได้เฝ้าดูการต่อสู้ของหลิน ฮวงมาหลายวัน หากเขาต้องการความช่วยเหลือจากเธอ นั่นหมายความว่ามอนสเตอร์ตนนั้นจะต้องทรงพลังจริงๆ

“ใช่ มันคืออสูรดาบเพลิงคลั่ง”หลิน ฮวงไม่คิดว่าหยี่ เยว่หยู่จะยอมช่วยง่ายๆอย่างนี้

“อสูรดาบเพลิงคลั่ง?!”ดวงตาของหยี่ เยว่หยู่เบิกกว้างขึ้น เธอรู้จักมอนสเตอร์ตนนั้นเพราะอสูรดาบเพลิงคลั่งคือหนึ่งในมอนสเตอร์ประกายไฟที่ตระกูลเธอได้เลือกไว้ มันอยู่ถัดจากฟีนิกส์เพลิงในแง่ของระดับพลัง แน่นอน เธอรู้ว่ามันทรงพลังแค่ไหน แต่ทว่า แม้เธอจะตกใจ เธอก็ยังยอมรับการช่วยเหลือทันทีโดยไม่ถามอะไรเพิ่ม

“ได้สิ นายต้องการให้ฉันทำอะไรละ?”

“เมื่อเราพบมอนสเตอร์ ฉันอยากให้เธอตัดแขนมันเมื่อเธอมีโอกาส”หลิน ฮวงกล่าว

จากนั้นพวกเขาก็เริ่มพูดถึงรายละเอียดการเผชิญหน้ากับอสูรดาบเพลิงคลั่ง

“เห้ พวกนายสองคนกำลังทำอะไรนะ?ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ!”พลังชีวิตของหลี่ หลางกำลังลดลง แต่หยี่ เยว่หยู่ก็ยังคงไม่ช่วยเหลือเขา เขามองทั้งคู่และตระหนักว่าเขากำลังถูกเมินเฉย

“เราเกือบลืมเขาไปเลย....”

ทั้งคู่เพิ่งนึกได้ว่าหลี่ หลางกำลังสู้กับมอนสเตอร์อยู่ไม่ไกล จากนั้นหยี่ เยว่หยู่ก็พุ่งเข้าใส่ทหารอันเดทด้วยกระบี่นืมอเธอขณะที่หลี่ หลางถอยออกมา

“พวกนายมัวคุยอะไรกันอยู่?ฉันเกือบจะตายเลยนะ!”หลี่ หลางมองหลิน ฮวงและมองเขาอย่างน่าสงสาร

“พวกเรากำลังจะไปฆ่าอสูรดาบเพลิงคลั่งกัน”หลิน ฮวงเมินเฉยท่าทางน่าสงสารของหลี่ หลาง

“หยี่ เยว่หยู่ยังสกัดประกายไฟไม่เสร็จงั้นหรอ?”หลี่ หลางงุนงงเพราะไม่มีใครอยากจะท้าทายมอนสเตอร์ประเภทดาบโดยไม่ได้อะไร นับประสาอะไรกับมอนสเตอร์ประเภทดาบกลายพันธ์สองครั้ง

“ฉันต้องการให้เธอช่วยฆ่ามอนสเตอร์ตัวนี้”หลิน ฮวงอธิบาย

“โอ้”หลี่ หลางไม่ได้ถามอะไรเพิ่มอีกเพราะเขารู้ว่าหลิน ฮวงต้องมีเหตุผล

“งั้นฉันจะคอยดูอยู่ห่างๆเพราะฉันไม่อาจช่วยเหลืออะไรได้”หลี่ หลางกล่าวเสริม

ในขณะเดียวกัน ทหารอันเดทกำลังถูกรุกไล่โดยหยี่ เยว่หยู่ ทันใดนั้น เธอก็พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับกระบี่ในมือและแทงทะลุอกของทหารอันเดท หลิน ฮวงขมวดคิ้วเพราะเขารู้ว่าการโจมตีเช่นนี้จะไม่ได้ผลกับมัน ขณะที่เขากำลังจะช่วยเหลือ เปลวไฟก็ระเบิดออกจากร่างทหารอันเดท อึดใจต่อมา ทั่วร่างของมันก็ถูกปกคลุมด้วยไฟ

“มันเกิดอะไรขึ้น?”หลี่ หลางตกใจ

“ฉันคิดว่าเธอสามารถควบคุมได้เพียงมอนสเตอร์ธาตุไฟเท่านั้น”

หลิน ฮวงรู้ว่าเธอใช้วิธีอะไรในการฆ่าทหารอันเดท“นั่นคือพลังชีวิตเธอ”

“หลี่น้อย เก็บศพไป!”หยี่ เยว่หยู่เก็บกระบี่และตะโกนใส่หลี่ หลาง

“ทำไมฉันต้องทำยังไง?”หลี่ หลางคัดค้าน

“หากนายเก็บศพ มันก็จะเป็นของนาย  หากนายไม่อยากได้ก็ไม่เป็นไร”เธอพูดโดยไม่แม้แต่จะคิดซ้ำสองเพราะเธอไม่ต้องการเก็บศพไหม้ไว้ในช่องเก็บของเธอ

“แน่ใจนะ?”ดวงตาของหลี่ หลางสว่างขึ้น

“มันก็แล้วแต่นาย แต่ฉันไม่ต้องการศพทุเรศๆนั่น”หยี่ เยว่หยู่กล่าว

“เราจะออกเดินทางเมื่อไร?”หยี่ เยว่หยู่ถามหลิน ฮวง

“แปปนะ”หลิน ฮวงฉายแผนที่

“เจ้าแดง ส่งพิกัดให้ฉัน”

ในไม่ช้า เจ้าแดงก็ทำเครื่องหมายลงบนแผนที่ หลิน ฮวงเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเขาเห็นพิกัด

“โชคดี มันอยู่ไม่ไกลจากพิกัดที่ฉันตั้งไว้ก่อนหน้า”

หลี่ หลางเดินกลับมาหลังจากที่เก็บศพทหารอันเดทไป หลินฮวงอัญเชิญหมึกดำและทั้งสามก็ก้าวเข้าไปข้างใน....