ตอนที่ 314 ราชาแวมไพร์

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายจากไข่เลือด หลิน ฮวงก็ตกใจ

“ทรงพลังมาก!”

กลิ่นอายที่ปลดปล่อยมาของมันเหนือเสียยิ่งกว่าฟีนิกส์เพลิง ในความเป็นจริง มันทรงพลังเสียยิ่งกว่ามงกุฏราชันย์เสียอีก

“เลือดเทพคือหนึ่งในสายเลือดที่ทรงพลังที่สุด แม้ว่าทั้งคู๋จะเป็นมอนสเตอร์กลายพันธ์สามครั้ง แต่ไป่คือผู้ที่ครอบครองเลือดเทพ มันย่อมทรงพลังกว่ามอนสเตอร์กลายพันธ์อื่นๆ”เสี่ยว เฮยอธิบายเมื่อมันสัมผัสได้ถึงความคิดของหลิน ฮวง

“อย่างไรก็ตาม บางทีกลิ่นอายที่ไป่ปลดปล่อยมาอาจจะดึงดูดมอนสเตอร์หลุดพ้นหลายตัว....”หลิน ฮวงขมวดคิ้ว แสดงสีหน้าเป็นกังวล

“ใช่ ในความเป็นจริง มอนสเตอร์หลายตัวจะถูกดึงดูดในระหว่างการกลายพันธ์ มอนสเตอร์ที่ทรงพลังบางตัวแม้กระทั่งสัมผัสได้ถึงเลือดเทพเพราะมันมีคุณค่าราวกับสมบัติต่อพวกมัน มันอาจจะแม้กระทั่งดึงดูดมอนสเตอร์เลือดมังกร มิติไม่ได้ใหญ่นัก มันเกือบจะมีขนาดเท่ากับเมืองเกรดA  เมื่อกลิ่นอายของไป่ถูกปลดปล่อย มอนสเตอร์เกือบทั้งหมดในมิติบรรพกาลจะสัมผัสได้ถึงมัน ดังนั้น ท่านจะต้องเรียกไป่กลับเป็นการ์ดทันทีและรีบหนี”

“มอนสเตอร์ทุกตัว...?!”หลิน ฮวงรู้สึกไม่สบายใจหลังจากที่ได้ยินคำอธิบายของเสี่ยว เฮย

เมื่อเวลาผ่านไป รอยแตกก็ยิ่งปรากฏบนไข่สีเลือดมากขึ้นและกลิ่นอายพลังก็ยิ่งรุนแรงกว่าเดิม

ประมาณเที่ยงคืน หมอกควันสีเลือดจางก็กระจายออกจากรอยแตก แม้กระทั่งแสงสีขาวในท้องฟ้าก็ยังเป็นสีเลือด

เมื่อแสงสีเลือดส่องลงบนมัน แม้ว่าหลิน ฮซงจะไม่เห็นถึงสิ่งที่เกิดขึ้นภายใน แต่เขาก็รู้ว่ามันใกล้จะถึงเวลาแล้ว

ทันใดนั้น รัศมีน่าเกรงขามก็ระเบิดออกจากภูเขาไฟราวกับบางสิ่งที่ทรงพลังได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล ในขณะเดียวกัน กลิ่นอายพลังก็ยังเพิ่มขึ้นในทุกๆวินาที

หลิน ฮวงสามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันสูงส่ง เขาคาดเดาว่านั่นต้องเป็นผลของเลือดเทพ มันง่ายสำหรับเหล่ามอนสเตอร์ที่จะสังเกตเห็นความแตกต่างในกลิ่นอายของไป่เพราะแม้กระทั่งมนุษย์เช่นเขาก็ยังรู้สึกได้ สีหน้าเขากลายเป็นปั้นยาก

“ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะใช้เวลานานไหน...”เมื่อกลิ่นอายทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หลิน ฮวงก็ยิ่งตื่นตระหนก ยิ่งมันเวลานานเท่าไร มอนสเตอร์ทรงพลังมากมายก็จะยิ่งถูกดึงดูดมาเรื่อยๆ

10นาทีต่อมา แสงสีเลือดที่ปรากฏในท้องฟ้าก็ค่อยๆจางหายไป ไป่ ผู้ที่ถูกโอบอุ้มด้วยไข่สีเลือดขนาดยักษ์ค่อยๆเผยร่างของมันออกมา

ไป่ไม่ได้ดูเหมือนวัยรุ่นอีกต่อไป เขาดูณาวกับชายหนุ่มในวัย20ปี เขาสูงประมาณ1.8เมตรและรูปลักษณ์ก็มีความคล้ายคลึงกับก่อนหน้า80% อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ดูอ่อนโยนเหมือนเคย เขามีใบหน้าคมเข้มและเส้นผมที่ยังคงเป็นสีขาวบริสุทธิ์และยาวถึงติ่งหู จากคอลงมา เขากำลังสวมชุดคลุมสีดำ....

ด้วยใบหน้าคมเข้มแลดูเย็นชา ผู้คนบนโลกคงจะนิยามเขาให้เป็นหนุ่มหล่อ

“ขอแสดงความยินดีด้วย การ์ดมอนสเตอร์ไป่ได้เลื่อนระดับจากสุดยอดเป็นตำนาน!”

“ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้รับการ์ดมอนสเตอร์ระดับตำนาน ราชาแวมไพร์”

หลังจากที่ไป่เลื่อนระดับ มันก็เงยหน้าขึ้นและมองหลิน ฮวงในท้องฟ้า วางมือข้างหนึ่งลงบอก แสดงความนับถือต่อหลิน ฮวง

อึดใจต่อมา การแจ้งเตือนจากเสี่ยว เฮยก็เด้งขึ้น

“เนื่องจากท่านยังไม่มีอำนาจพอ ท่านจะไม่สามารถใช้การ์ดมอนสเตอร์ระดับตำนานได้ การ์ดมอนสเตอร์จะถูกผนึกเอาไว้โดยอัตโนมัติ หลังจากที่ท่านเลื่อนเป็นระดับเพลิงสวรรค์และมีอำนาจเพิ่มขึ้น การ์ดมอนสเตอร์จะได้รับการปลดผนึกโดยอัตโนมัติ.

โซ่ดำหลายเส้นปรากฏบนร่างไป่ทันทีที่การแจ้งเตือนเด้งขึ้นและมันก็ถูกผนึก มันดูสงบและไม่ได้กระทำการต่อต้านอะไร ไม่ช้า มันก็หายไป

จากนั้นการ์ดมอนสเตอร์สีม่วงก็ปรากฏบนมือหลิน ฮวงและเปลี่ยนเป็นสีเทา เขาไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลบนหลังการ์ดได้อีกต่อไป ในไม่ช้า เขาก็ได้รับการแจ้งเตือนอีกอันจากเสี่ยว เฮย

“ขอแสดงความยินดีด้วย วิญญาณโลหิตได้เลื่อนระดับ ท่านได้รับทักษะใหม่ อนุภาคแวมไพร์”

“อย่ากังวล ฉันจะรีบปลดผนึกแก”หลิน ฮวงไม่ได้สนใจคำอธิบายทักษะขณะที่จ้องมองด้านหน้าการ์ดที่เปลี่ยนเป็นสีเทา  เขาถูหน้าการ์ดเบาๆด้วยนิ้วโป้ง จากนั้นก็เก็บการ์ดไป

เมื่อเขากำลังจะจากไป หลิน ฮวงก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายน่าสะพรึง ใบหน้าเขากลายเป็นดำมืด เขารีบอัญเชิญหมึกดำและพุ่งเข้าไปในประตู

ทันทีที่หมึกดำหายไป เสียงคำรามก็ดังมาจากท้องฟ้า ในไม่ช้า เงาขนาดมหึมาก็ได้เข้าปกคลุมปล่องภูเขาไฟที่หลิน ฮวงยืนอยู่ก่อนหน้า

ทันทีที่มันแผดเสียงคำราม มอนสเตอร์อื่นๆที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายต่างลังเลอยู่สักพักและหนีไป มอนสเตอร์กำลังวิ่งเข้ามาต่างไม่กล้าจะเข้ามาใกล้อีกต่อไป

มันคือมังกรยักษ์ที่มีลำตัวสีดำสนิท มันนั่งอยู่ด้านหน้าปล่องภูเขาไฟ ปลดปล่อยแรงกดดันออกมา คุกคามมอนสเตอร์ทุกตัวที่ต้องการเลือดเทพ จากนั้นมันก็ค่อยๆชะโงกหัวลงไปในปล่องภูเขาไฟ ในไม่ช้า มันก็ตระหนักว่าความพยายามของมันนั้นสูญเปล่า

โฮกกกก!

มันคำรามอย่างโกรธแค้นและใช้ดวงตาสีแดงของมันกวาดตามองไปรอบๆ แต่ก็ยังคงไม่มีอะไร

“หือ?”

ทันใดนั้นเอง มันก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคย มังกรยักษ์ลดหัวของมันลง สูดดมกลิ่นรอบๆ หลังจากนั้น มันก็ลอยอยู่ในตำแหน่งที่ที่หลิน ฮวงเคยยืน

“กลิ่นอายมนุษย์!มันเป็นกลิ่นอายของคนที่หลบหนีข้าไปด้วยสมบัติมิติเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน!”

มังกรดำคือมอนสเตอร์หลุดพ้นที่ใช้อุกกาบาตเพื่อโจมตีหลิน ฮวงบนชายฝั่งทะเลลาวานั่นเอง

“มอนสเตอร์ที่ครอบครองเลือดมังกรหายไปเร็วนัก มนุษย์ที่ใช้สมบัติมิติต้องพามันไปอย่างแน่นอน!”

ดวงตาของมังกรดำอัดแน่นไปด้วยความโกรธ“มนุษย์ กล้าดียังไงถึงพาเลือดเทพไป?บัดซบ!”

มันคำรามเสียงต่ำ กระพือปีกมันและบินไปในท้องฟ้า....

หลิน ฮวงไม่รู้ว่าการกลายพันธ์ของไป่และกลิ่นอายที่เหลืออยู่ของเขาจะไปกระตุ้นมอนสเตอร์ที่ทรงพลังเช่นนั้นเข้า

ทันทีที่ไป่เลื่อนระดับ หลิน ฮวงก็เปิดใช้งานหมึกดำและตั้งตำแหน่งเป็นที่ที่พวกเขายืนยันภารกิจ

มันเป็นเวลาประมาณตี1 อย่างร็ตาม แสงในเต็นท์ของหลี่ หลางและหยี่ เยว่หยู่กลับยังสว่างอยู่ เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่ยังไม่นอน

แม้จะเห็นถึงการมาของหลิน ฮวง จาง ปิงก็ไม่ได้พูดอะไร

เมื่อทั้งคู่ได้ยินเสียงเดิน ทั้งคู่ก็รูดซิปเต็นท์ของพวกเขา

“นายกลับมาแล้ว”หยี่ เยว่หยู่รู้สึกโล่งใจ

“ทำไมยังไม่นอนกันอีก”หลิน ฮวงบ่น จากนั้นก็นำเต็นท์ออกมาและตั้งมัน

“ฉันนอนไม่หลับ บางทีมันอาจเป็นเพราะฉันเพิ่งเลื่อนระดับมาและตื่นเต้นเกินไป”หยี่ เยว่หยู่กล่าวอ้าง

“แล้วนายละ?นายเองก็ตื่นเต้นเหมือนกันหรอ?”หลิน ฮวงหันไปมองหลี่ หลางขณะที่กล่าวล้อเลียนเขา

“จะบ้าหรอ ฉันแค่รู้สึกหดหู่นะ นายคืออัจฉริยะและหยี่ เยว่หยู่ก็เลื่อนเป็นระดับเพลิงสวรรค์แล้ว ฉันเป็นได้แค่ตัวถ่วงเท่านั้น!”หลี่ หลางบ่น

“ทำไมนายต้องรู้สึกหดหู่?ก่อนที่หยี่ เยว่หยู่จะเลื่อนเป็นระดับเพลิงสวรรค์ นายก็เป็นตัวถ่วงอยู่แล้วนิ”หลิน ฮวงกล่าวเสริม

หยี่ เยว่หยู่ลอบหัวเราะ

“ฮืมมม ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น!”

ทั้งสามคุยกันอยู่สักพัก และเมื่อเห็นว่าจาง ปิงหลับไปแล้ว พวกเขาก็แยกย้ายกันเข้านอน

ในค่ำคืนที่เงียบสงบ หลิน ฮวงได้ตรวจสอบทักษะใหม่ที่เขาเพิ่งได้รับมา เขาเคยคิดว่าทักษะเขาคงไม่มีความก้าวหน้าเนื่องจากไป่ถูกผนึก มันเป็นเพราะเมื่อมงกุฏราชันย์ถูกผนึก เขาไม่ได้รับทักษะใดเลย แต่ในความเป็นจริง หากเขามีทักษะนั้นอยู่แล้ว แม้การ์ดมอนสเตอร์จะถูกผนึก ทักษะก็ยังคงเลื่อนระดับตามการเลื่อนระดับของการ์ดมอนสเตอร์

“อนุภาคแวมไพร์ : ทักษะพิเศษของราชาแวมไพร์ วิวัฒนาการมาจากวิญญาณโลหิต โดยธรรมชาติ มันคือพลังงานแปลดประหลาดที่อยู่ในรูปของอนุภาค ท่านสามารถสร้างสีหรือรูปแบบใดก็ได้ตามที่ท่านต้องการโดยการใช้อนุภาค รวมถึงอาวุธ ชุดเกราะ ปีกและอื่นๆ”

“หมายเหตุ 1 : อนุภาคแวมไพร์จะมีความสามารถในการดูดซับเลือดโดยอัตโนมัติ ยิ่งเลือดถูกดูดซับมากเท่าไร อนุภาคก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น”

“หมายเหตุ 2 : จำนวนของอนุภาคแวมไพร์จะถูกจำกัดโดยระดับพลังของผู้ใช้ ยิ่งระดับของผู้ใช้สูงมากเท่าไร ผู้ใช้ก็จะยิ่งควบคุมอนุภาคแวมไพร์ได้มากเท่านั้น”

“หมายเหตุ 3 : เมื่อบางสิ่งถูกฆ่าโดยอนุภาคแวมไพร์ มีความเป็นไปได้ที่คุณสมบัติธาตุของร่างที่ถูกฆ่าจะถูกดูดซับโดยอนุภาค”

“หมายเหตุ 4 : เนื่องด้วยเหตุผลพิเศษบางประการ อนุภาคแวมไพร์ที่ท่านครอบครองจึงมีคุณสมบัติธาตุไฟแต่แรกเริ่ม”

“มันวิวัฒนาการจากปีกวิญญาณโลหิต พวกมันสามารถเปลี่ยนได้หลายรูปแบบและทรงพลังกว่าเดิมมาก ฉันควรจะใช้เวลาเพื่อตรวจสอบวิธีการใช้ทักษะดู...”หลังจากที่อ่านคำอธิบายทักษะ หลิน ฮวงก็ไม่ได้ทำอะไรต่อเพราะมันค่อนข้างดึกแล้ว เขาปิดหน้าทักษะและปิดไฟในเต็นท์ ก่อนจะเข้านอน....