ตอนที่ 302 แผนฆ่าของหลิน ฮวง

เมื่อจระเข้เพลิงหนี ฟีนิกส์เพลิงที่บินอยู๋ในอากาศก็หุบปีกมันและดิ่งลงไปในทะเลลาวาอีกครั้ง

“มันไปแล้ว?!”หยี่ เยว่หยู่ตะโกนอย่างขุ่นเคือง ในที่สุดพวกเขาก็พบฟีนิกส์เพลิงแต่มันกลับหายไปในลาวา

“ไม่ต้องกังวล มันไม่ควรจะหนีไปไหน”หลิน ฮวงส่ายหัว

“ด้วยนิสัยของฟีนิกส์เพลิง มันมักจะบินหนีหากมันต้องการจะจากไปแทนจะดำไปในลาวา มันอาจจะกำลังจับจระเข้เพลิงตัวอื่นอยู่แทน”

“ตอนนี้พวกนายก็ได้เห็นความสามารถของฟีนิกส์เพลิงแล้ว แม้กระทั่งจระเข้เพลิงกลายพันธ์สองครั้งยังไม่อาจสู้มันได้ หากเราสู้กับมัน เราอาจจะตายกันจนหมด บางทีเราควรจะวางแผนกันหน่อย”ท่าทีขี้เล่นของหลี่ หลางมักจะหายไปในช่วงเวลาสำคัญ

“ตำแหน่งที่เรายืนอยู่ไม่เหมาะกับการต่อสู้ เราไม่มีพื้นที่มากพอบนปล่องภูเขาไฟ หากเราตกลงไปในภูเขาไฟ   เราคงจะตายแน่หากมันเป็นลาวาวิญญาณ ไม่มีสถานที่ให้เรายืนในทะเลลาวา เราจะถูกบดบังโดยภูเขาไฟมากมายที่ด้านหลัง ไม่มีทางที่เราจะหลบหนีหากเราไม่อาจสู้มันได้”เสียงของหลี่ หลางดูกังวล ก่อนการต่อสู้จะเริ่ม ขาคิดว่าฟีนิกส์เพลิงเป็นฝ่ายได้เปรียบ

“ฉันมีมอนสเตอร์อัญเชิญระดับเพลิงสวรรค์กลายพันธ์สองครั้ง วิญญาณกระดูกโลหิต ฉันกำลังคิดที่จะให้วิญญาณกระดูกซ่อนตัวขณะที่คอยดึงดูดความสนใจจากฟีนิกส์เพลิง เมื่อมันติดกับ วิญญาณกระดูกจะใช้โซ่ลงทัณฑ์เพื่อผนึกพลังชีวิตมัน เมื่อมันถูกจับ หยี่ เยว่หยู่ก็จะขี่มอนสเตอร์บินเพื่อโจมตี”หลิน ฮวงกล่าวและมองหลี่ หลาง

“คอยอยู่ตรงนั้น หากมันพยายามหนี ก็คอยสกัดมันด้วยมอนสเตอร์บินของนาย แม้ว่านายจะสามารถหยุดมันได้เพียงไม่กี่วินาที นั่นก็พอแล้ว”

“ก็ได้...”

สีหน้าของหลี่ หลางเปลี่ยนเป็นจริงจังเมื่อได้ยินแผนการของหลิน ฮวง เขาไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ เขารู้ดีว่าหากเขาสู้กับฟีนิกส์เพลิงเพียงลำพัง เขาจะถูกฆ่าทันที หลิน ฮวงเลือกที่จะล่อฟีนิกส์เพลิงด้วยตัวขาเพราะเขารู้ว่าเขามีความสามารถพอที่จะทำ เช่นนั้น หากหลี่ หลางตามเขา เขาคงจะเป็นตัวถ่วงแทน

ในขณะเดียวกัน หลิน ฮวงได้มอบหมายหน้าที่ให้เขาเพราะหลิน ฮวงรู้ว่ามันแทบเป็นไปไม่ได้ที่ฟีนิกส์เพลิงจะหลบหนี  เมื่อมันเผชิญกับการโจมตี มอสเตอร์ที่ทรงพลังเช่นนั้นจะถูกกระตุ้นและตอบสนองต่อผู้โจมตีอย่างบ้าคลั่ง หยี่ เยว่หยู่ไม่ได้พูดอะไรเพราะเธอรู้ว่าทำไมหลิน ฮวงถึงวางแผนเช่นนี้ ไม่สำคัญว่ามันจะเป็นหลิน ฮวงหรือหลี่ หลาง ทั้งคู่มาที่นี่เพื่อช่วยเธอ หลี่ หลางพิสูจน์ให้เห็นถึงมิตรภาพของเขาขณะที่ตกลงจะร่วมด้วย

ทั้งคู่ไม่แม้แต่จะถามถึงวิญญาณกระดูกเพราะพวกเขากำลังวุ่นอยู่กับแผนการ

“ฉันจะลงไปที่นั่น ซ่อนตัวกันไปก่อนนะ เมื่อฉันเริ่มสู้กับฟีนิกส์เพลิง เยว่หยู่ โปรดอดทนและเพียงโจมตีเมื่อโซ่ของวิญญาณกระดูกมัดจับมันแล้วเท่านั้น ไม่อย่างนั้น แผนของเราจะสูญเปล่า”หลิน ฮวงเตือน

“โอเค”หยี่ เยว่หยู่พยักหน้า

จากนั้นหลิน ฮวงก็อัญเชิญอินทรีอเล็กซานเดรี้ยนและบินลงไปที่ที่มีภูเขาไฟมากมาย อินทรีอเล็กซานเดรี้ยนร่อนลงด้านใต้ภูเขาไฟ ห่างจากทะเลลาวาไม่กี่เมตร จากนั้นเขาก็เรียกมันกลับและอัญเชิญวิญญาณกระดูกออกมา หยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลางตกใจเมื่อเห็นวิญญาณกระดูกขนาดยักษ์ แม้ว่าหลิน ฮวงจะกล่าวถึงมันในแผนการ ทั้งคู่ก็คิดว่ามันดูคล้ายกับตัวที่หลิน ฮวงเพิ่งจะฆ่าไปก่อนหน้า

“เธอคิดไหมว่ามันดูเหมือนกับตัวที่เขาได้ฆ่าไปก่อนหน้านี้?”หลี่ หลางถามหยี่ เยว่หยู่

“บางทีขนาดของมอนสเตอร์อาจจะดูเหมือนกันกับเรา แต่มันอาจเป็นภาพหลอกตา เหมือนกับแฝดมนุษย์ หากทั้งคู่มีความเหมือนกันและส่วนสูงเท่ากัน มันก็ยากจะบอกว่าใครเป็นใคร”หยี่ เยว่หยู่อธิบาย เธอมีข้อสงสัยเช่นกันแต่ก็ไม่อย่างยุ่งเกี่ยวกับความลับของหลิน ฮวง ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องการจะแซะเรื่องนี้

“ภาพหลอกตาในแง่ของขนาด?”หลี่ หลางขมวดคิ้ว เขาคิดว่ามันแปลก แต่ก็ยอมรับคำอธิบายของหยี่ เยว่หยบู่

เมื่อหลิน ฮวงอัญเชิญวิญญาณกระดูก เขาก็สั่งมอนสเตอร์“ซ่อนอยู่ในลาวาและปิดกลิ่นอายของแกไว้ เมื่อฟีนิกส์เพลิงโจมตีฉัน มันจะวอกแวกอยู่สักพัก จากนั้น จงจับมันด้วยโซ่ลงทัณฑ์ของแก!”

“ฮี่ๆๆ…ท่านหมายถึงการฆ่าฟีนิกส์เพลิง?ข้ายินดีที่จะช่วยเหลือ นายท่าน”ชุดคลุมสีเลือดของมันขยับโดยไม่มีลมและมีประกายความตื่นเต้นในดวงตาสีฟ้าของมัน

“เจ้านี่....งั้น มอนสเตอร์หลุดพ้นทุกตัวก็มีความคิดเป็นของพวกมันจริงๆ?!”หลิน ฮวงไม่คิดว่าข้อสรุปดังกล่าวจะเป็นความจริง วิญญาณกระดูกตนนี้ดูเหมือนจะมีนิสัยเหมือนกับก่อนที่มันจะถูกฆ่า อย่างไรก็ตาม หลิน ฮวงกลับไม่แน่ใจว่ามันจะยังหลงเหลือความทรงจำเก่าอยู่ไหม

หลิน ฮวงขมวดคิ้วขณะที่มองดูวิญญาณกระดูกดำลงไปในลาวาด้วยกลิ่นอายที่หายไป แม้เขาจะรู้ว่ามันมีสัญชาตญาณในการแกล้งตาย แต่ทว่า ความจริงที่ว่ามันสามารถปิดซ่อนกลิ่นอายมันจนหลิน ฮวงยังไม่สามารถตรวจพบได้ก็ยิ่งทำให้เขาขนลุก จากนั้นหลิน ฮวงก็นั่งลงที่ตีนภูเขาไฟขณะที่รอฟีนิกส์เพลิงอย่างอดทน

เวลาได้ผ่านไป มันเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงแล้วที่ทั้งสามคนรอคอยให้มันปรากฏตัว มันเกือบจะ6โมงเย็นแล้วและท้องฟ้าก็เริ่มมืด หยี่ เยว่หยู่เริ่มหมดความอดทนที่ยอดภูเขาไฟขณะที่กังวลว่าฟีนิกส์เพลิงจะหายไปแล้วและคงไม่ปรากฏตัวอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม หลี่ หลางกลับรู้สึกโล่งใจ แม้ว่าเขาจะอยากช่วยหยี่ เยว่หยู่ให้เลื่อนระดับ แต่พลังของฟีนิกส์เพลิงก็ยังทำให้เขากลัว คนที่ใจเย็นที่สุดท่ามกลางทั้งสามคนคือหลิน ฮวง เขารู้ดีว่าเขาไม่อาจสู้ฟีนิกส์เพลิงได้ แต่ทว่า การต่อสู้จะไม่ขึ้นอยู่กับพลังของเขาเพียงลำพัง ตราบเท่าที่เทคนิคถูกนำมาใช้อย่างเหมาะสม มันก็เป็นไปได้ที่จะล้มมัน ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่อาจฆ่ามันได้ เขาก็มั่นใจว่าพวกเขาสามารถหนีรอดได้

เขาไม่ได้กลัวฟีนิกส์เพลิง ตรงกันข้าม เขากลับตื่นเต้นเสียมากกว่า อีกครึ่งชั่วโมงได้ผ่านไป เมื่อมันเกือบจะ6โมงครึ่ง หลี่ หลางและหยี่ เยว่หยู่ต่างก็คิดว่าฟีนิกส์เพลิงคงไม่กลับมาแล้ว แต่เพียงเมื่อหยี่ เยว่หยู่กำลังจะบอกให้หลิน ฮวงล้มเลิกแผนการ ทะเลลาวาก็ปั่นป่วนอีกครั้ง นกยักษ์ปรากฏตัวจากพื้นผิวลาวาพร้อมกับจระเข้เพลิงที่ใหญ่กว่าตัวมันหลายเท่า......