ตอนที่ 288 พลังป้องกันที่น่าสะพรึง

เมื่อหลิน ฮวงยังคงอยู่ในระดับเงินขั้น3 ผลาญโลกาที่เขาสำแดงในลานประลองยังเทียบได้กับความสามารถของระดับเพลิงสวรรค์  นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเขาจึงสามารถล้มปราการสุดท้ายได้ ตอนนี้เขาอยู่ในระดับทองขั้น2 ไม่เพียงแต่เขาจะมีวงกลมที่เพิ่มมาอีกสองวง  ร่างเขายังพัฒนาขึ้นอีกด้วย ด้วยดาบระดับ3ในมือเขา เขากลับยิ่งทรงพลังกว่าปีกวิญญาณโลหิตตที่ไม่แม้แต่จะอยู่ระดับ1 การโจมตีที่เขาจะสำแดงในตอนนี้กลับทรงพลังกว่าครั้งสุดท้ายที่เขาใช้ผลาญโลกานับสิบเท่า

นี่เป็นเพียงแค่พลังที่พัฒนาขึ้นของหลิน ฮวงเท่านั้น ด้วยพละกำลังของไทแรนด์ที่โยนเขาและความเร็วฑูตสวรค์ การโจมตีนี้จึงทรงพลังกว่าตอนที่เขาอยู่ในระดับเงินขั้น3นับร้อยเท่า เมื่อเขาอยู่ในระดับเงินขั้น3 เขาก็เป็นอัจฉริยะแล้ว แต่ทว่า  พลังโจมตีเขากลับเหนือกว่าอัจฉริยะทั่วไปเพราะพลังโจมตีเขามันเทียบได้กับระดับเพลิงสวรรค์ การโจมตีในครั้งนี้ทรงพลังกว่าเดิมนับร้อยเท่าและเขาก็มั่นใจว่าเขาสามารถฆ่ามอนสเตอร์หลุดพ้นระดับเพลิงฟ้านี้ได้

การเคลื่อนไหวของเขาคล้ายกับการมุดไปในหลุมอากาศขณะที่เขาแทงดาบใส่หัวของวิญญาณกระดูกโลหิต เมื่อดาบเขาปะทะกับหัวมัน ประกายสีทองก็ระเบิดไปทั่วทุกที่ มันสว่างจนยากจะมองมันตรงๆ มีเพียงหลิน ฮวงที่ไม่ได้รับผลกระทบจากแสงเจิดจ้านี้ รูม่านตาเขาหดแขบลงขณะที่ดาบครึ่งหนึ่งของเขาทะลวงเข้าไปในหัวของวิญญาณกระดูกโลหิต

“อ้ากกก!”

เสียงคำรามได้เขย่าผืนฟ้า แม้ว่าการโจมตีของหลิน ฮวงจะทำให้วิญญาณกระดูกโลหิตบาดเจ็บ แต่มันก็ยังไม่ตาย ไม่ว่าจะยังไง วิญญาณกระดูกโลหิตก็คือมอนสเตอร์กลายพันธ์สองครั้ง พลังป้องกันมันแข็งเกินที่หลิน ฮวงจะจินตนาการได้ แม้ว่ามันจะไม่ตาย การโจมตีก็ยังคุกคามวิญญาณกระดูกโลหิต มันรู้ดีว่าหากดาบทะลวงเข้าไปในหัวมันมากกว่านี้ มันคงจะต้องตายอย่างแน่นอน มีความกลัวเจือปนอยู่ในดวงตาสีฟ้าของมันขณะที่มันจับจ้องหลิน ฮวง

โซ่ลงทัณฑ์ทั้ง9พุ่งใส่หลิน ฮวงด้วยความเร็วแสง ปรากฏที่ด้านหลังหลิน ฮวงในชั่วพริบตา เขาต้องการจะใส่พลังชีวิตลงไปในดาบแต่เขาก็ต้องยอมแพ้เพราะหากเขาสัมผัสกับโซ่ พลังชีวิตเขาจะถูกผนึก เขาดีดตัวออกจากหัววิญญาณกระดูกโลหิตอย่างช่วยไม่ได้และกระโดดไปในอากาศ จากนั้นเขาก็ปล่อยร่างเขาให้ลอยลงมาตามแรงดึงดูดของโลก

โซ่ลงทัณฑ์พลิกหันกลับและไล่ตามเขา หลิน ฮวงกระพือปีกวิญญาณโลหิตเขาขณะที่ร่อนลงและหลบโซ่ เขาบินลอยไปทางพื้นที่ปราศจากลาวาเดือด เมื่อเห็นว่าหลิน ฮวงกำลังหลบหนี วิญญาณกระดูกโลหิตก็ไม่ได้ไล่ตามเขาเพราะโซ่ลงทัณฑ์นั้นมีข้อจำกัดด้านระยะโจมตีและหลิน ฮวงก็ไปไกลเกินขอบเขตมัน วิญญาณกระดูกโลหิตมองหลิน ฮวงอย่างอาฆาตเพราะมันไม่เข้าใจว่ามนุษย์ระดับทองขั้น2สามารถใช้การโจมตีที่น่ากลัวเช่นนั้นได้ยังไง

“หากเขาไม่ใช่ระดับทองขั้น2แต่เป็นระดับทองสมบูรณ์ บางทีข้าอาจจะตายไปแล้ว...”วิญญาณกระดูกโลหิตเริ่มหวาดกลัวหลิน ฮวง

ในขณะเดียวกัน แสงสีทองของผลาญโลกาก็หายไปโดยสมบูรณ์ ทำให้หยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลางเห็นวิญญาณกระดูกโลหิตและหลิน ฮวงได้ พวกเขาสามารถบอกได้ว่าสุดยอดการโจมตีก่อนหน้าไม่อาจโค่นล้มวิญญาณกระดูกโลหิตลงได้

“แม้กระทั่งสุดยอดการโจมตีของนักดาบอัจฉริยะก็ยังไม่อาจฆ่ามันได้?มอนสเตอร์กลายพันธ์สองครั้งทรงพลังมาก!”หยี่ เยว่หยู่ขมวดคิ้วขณะที่จับตาดูอย่างกังวล เธอเห็นการโจมตีทั้งหมดของนักดาบอัจฉริยะ เธอรู้ดีว่าผลาญโลกาของหลิน ฮวงได้ผลาญพลังชีวิตเขาไปมาก เขาอาจจะใช้มันได้เพียงหนึ่งหรือสองครั้ง อย่างไรก็ตาม การเผชิญหน้ากับวิญญาณกระดูกโลหิตนั้นแตกต่างจากปราการสุดท้ายในลานประลอง นี่คือการต่อสู้ที่เดิมพันด้วยชีวิต มันคงจะไม่ยืนนิ่งๆรอให้หลิน ฮวงโจมตีมันอย่างที่เขาต้องการ

“มันบาดเจ็บ!”หลี่ หลางสังเกตเห็นดาบบนหน้าผากของวิญญาณกระดูกโลหิตและคิดในแง่ดี

“แม้ว่ามันจะไม่ตาย แต่หากการโจมตีสามารถทำร้ายมันได้ งั้นสิ่งที่หลิน ฮวงต้องทำก็คือการโจมตีมันอีกครั้ง!”

“มันจะไปง่ายแบบนั้นได้ยังไง?!”หยี่ เยว่หยู่เห็นบาดแผลแต่เธอก็ยังคงขมวดคิ้ว

“หลิน ฮวงสามารถทำร้ายมันได้ก่อนหน้าเพราะมันประมาทเขา คิดว่าเขาไม่อาจจะทำอะไรมันได้ แต่ตอนนีเการโจมตีเขากลับทำร้ายมันได้ มันต้องระมัดระวังตัวยิ่งขึ้น หากฉันเป็นมอนสเตอร์ ฉันจะไม่ปล่อยให้หลิน ฮวงเข้าใกล้ตัวฉันอีกรั้ง มันยากสำหรับหลิน ฮวงที่จะชนะศึกนี้!”

หลิน ฮวงผู้ที่จับจ้องวิญญาณกระดูกโลหิตรู้ดีว่ามอนสเตอร์ตรงหน้าเขาไม่เหมือนกับปราการสุดท้ายในลานประลองที่คอยยืนนิ่งๆรอป้องกันเขา  ตอนนี้มันยากสำหรับเขาที่จะเข้าใกล้มัน ยิ่งไปกว่านั้น เขายังผลาญพลังชีวิตไปถึงสองกงล้อแต่กลับไม่อาจฆ่ามันได้ หากเขาใช้การโจมตีเดิมอีกครั้ง เขาคงจะต้องใส่พลังชีวิตสามของกงล้อของเขาลงไป มันเป็นการเดิมพันที่เสี่ยง

ทันทีที่เขาบีบอัดพลังชีวิตเสร็จ พลังป้องกันของเกราะเขาก็จะสูญเสียประสิทธิภาพของมัน ทำให้มันไม่ต่างอะไรกับเกราะธรรมดา  เขาอาจจะตายหากโครงกระดูกต้องสาปสู้กลับหรือหากเขาตกไปในลาวา โดยปราศจากการป้องกันของพลังชีวิต เพียงแค่เลือดเนื้อ มันคงเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะอยู่รอดในลาวาที่ร้อนกว่า1000องศาเซลเซียส

“ฉันต้องใช้การ์ดทักษะเวลาอีกครั้ง...?”หลิน ฮวงขมวดคิ้วเพราะเขาเหลือการ์ดทักษะเวลาอีกเพียงสองใบ เว้นแต่นี่จะเป็นทางเลือกสุดท้าย เขาไม่ต้องการจะเสียการ์ดที่สามารถช่วยเขาให้รอดพ้นจากความตายไป ยิ่งอำนาจของเขาสูงขึ้น ทักษะที่เขาสามารถคัดลอกได้ก็ยิ่งทรงพลังขึ้น เมื่อเขาไปถึงระดับเพลิงสวรรค์ ทักษะที่การ์ดทักษะเวลาของเขาสามารถคัดลอกได้จะเลื่อนเป็นระดับนิรันดร์

“หลิน ฮวง!”เพียงเมื่อเขากำลังวางแผน หยี่ เยว่หยู่ก็พุ่งเข้ามาหาหลิน ฮวงพร้อมกับหลี่ หลางขณะที่โครงกระดูกต้องสาปกำลังพัวผันอยู่กับเนฟิลิก หลิน ฮวงขมวดคิ้วเมื่อเห็นทั้งคู่

“มันจะดีกว่าหากพวกนายทั้งคู่หลบไป พวกนายไม่อาจจัดการกับไอเจ้านี่ได้”หลิน ฮวงแนะนำเพราะเขาไม่ต้องการให้ทั้งคู่มาเสี่ยงชีวิต

“ฉันรู้ว่านายผลาญพลังชีวิตไปมาก ฉันจึงคิดที่จะเติมพลังชีวิตให้นายแต่ก็มีความเสี่ยง”หยี่ เยว่หยู่กล่าว

“มันเร็วยิ่งกว่ายาเพิ่มพลังชีวิต?”หลิน ฮวงรู้ว่าเนฟิลิกไม่อาจถ่วงรั้งวิญญาณกระดูกได้อีกต่อไป

ยาเพิ่มพลังชีวิตถือเป็นยาราคาแพงที่สามารถเพิ่มพลังชีวิตได้ในพริบตา หลอดน้ำยามีราคาแพงเทียบเท่ากับอาวุธระดับทอง อย่างไรก็ตาม มันกลับสามารถเติมกงล้อชีวิตที่ว่างเปล่าของระดับทองขั้น3ได้ภายในหนึ่งชั่วโมง หลิน ฮวงต้องใช้น้ำยาถึง5หลอด มันไม่อาจใช้น้ำยาสองหลอดได้ในครั้งเดียว ดังนั้นหลิน ฮวงจึงต้องใช้มันถึงครั้งซึ่งจะกินเวลาถึง5ชั่วโมง มันช้ากว่าเวลาที่เขาใช้เพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตเขาโดยการหมุนทักษะชีวิต ดังนั้นเขาจึงไม่เคยใช้น้ำยาเพิ่มพลังชีวิต

หยี่ เยว่หยู่พยักหน้าให้หลิน ฮวง

“ฉันจะใช้เวลาเพียงหนึ่งนาทีเพื่อเติมเต็มพลังชีวิตนาย”

“ว่าไงนะ?!”ดวงตาของหลิน ฮวงสว่างขึ้น

“ฉันสามารถใช้พลังชีวิตฉันเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตนาย”หยี่ เยว่หยู่อธิบาย

“มันเป็นทักษะลับพิเศษ?เธอจะบาดเจ็บไหม?”หลิน ฮวงไม่เชื่อเพราะมันเป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินถึงการถ่ายโอนพลังชีวิต

“ฉันคิดว่ามันเป็นทักษะลับนะ...”หยี่ เยว่หยู่ตกตะลึงเมื่อได้ยินคำถาม

“ฉันจะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร ในทางตรงกันข้าม มันอาจจะสร้างภาระให้นาย พลังชีวิตฉันมีธาตุไฟอันแข็งแกร่ง ดังนั้นนายจะต้องปลดปล่อยพลังชีวิตนายทันทีที่ฉันถ่ายโอนของฉันไปให้นาย หากพลังชีวิตฉันอยู่ในร่างนายนานเกินไป มันจะยิ่งสร้างความเสียหายให้กับร่างนาย”

“ดี!งั้นก็มาลองกันเลย!”หลิน ฮวงยอมรับคำแนะนำของหยี่ เยว่หยู่โดยไม่คิดซ้ำสอง