ตอนที่ 286 วิญญาณกระดูกโลหิต

“อย่ามองตามัน!”หลิน ฮวงเตือนทั้งคู่เมื่อเขาเห็นเปลวไฟสีทองในดวงตามันที่กำลังลุกเต้นอย่างอันตราย ทันทีที่เขากล่าว พลังวิญญาณก็ถูกยิงออกจากดวงตาสีทองของมัน แม้ว่าทั้งสามจะไม่ได้สบตามันตรงๆ พวกเขาก็ยังรู้สึกสั่นสะเทือนไปถึงแก่นวิญญาณ มันเป็นพลังพิเศษที่ส่งผลต่อดวงวิญญาณมนุษย์โดยตรง แม้ว่าพวกเขาจะสามารถหลบการมองตามันได้ พวกเขาก็ยังรู้สึกอึดอัด

ก่อนการเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่มีความสามารถเช่นนี้ หลิน ฮซงไม่เคยคิดว่าผลกระทบจะมีความสำคัญเช่นนี้ พลังของความสามารถแม้กระทั่งปลูกฝังความกลัวให้เขา มันเป็นความรู้สึกที่เขาไม่รู้สึกมานานตั้งแต่ที่มายังโลกใบนี้

“นี่คือพลังของการยับยั้งขั้นสูง?หรือว่าความกลัวนี้เกิดจากความแตกต่างในพลังวิญญาณ?”หลิน ฮวงขมวดคิ้วเมื่อเขามองหยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลาง ทั้งคู่ต่างดูย่ำแย่ยิ่งกว่าเขา

“อย่ากลัวมัน มันก็แค่ผลของทักษะยับยั้งขั้นสูง มันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่พวกนายคิด!”หลิน ฮวงตะโกนใส่ทั้งคู่ หยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลางหลุดจากห้วงแห่งความกลัวและความสิ้นหวัง โครงกระดูกต้องสาปหันหัวเล็กน้อยและจ้องมองหลิน ฮวง เปลวไฟในดวงตามันกำลังหมุนวนอย่างสงสัยราวกับมันกำลังขบคิด เมื่อเห็นรูม่านตากำลังหดตัวลง เขาก็คาดเดาว่าบางสิ่งกำลังจะเกิดขึ้น

ทันใดนั้น หลิน ฮวงก็รู้สึกแย่ โดยไม่ต้องคิดซ้ำสอง หลิน ฮวงยกดาบของเขาขึ้นไว้ในตำแหน่งป้องกันและกระโดดถอยหลังไป เคียวสีดำปรากฏออกจากที่ไหนสักแห่งและปะทะกับดาบของหลิน ฮวง....

เคียวฟันใส่เขาด้วยพลังอันรุนแรงและหลิน ฮวงก็เกือบจะทรุดตัวลง

“มันกำลังโจมตีฉันก่อน?”หลิน ฮวงขมวดคิ้ว

“มันสุ่มเลือกคู่ต่อสู้หรือมันระบุว่าฉันเป็นภัยคุกคาม?”เขาคิดกับตัวเขา

สัญชาตญาณได้กู่ร้องในตัวเขาอีกครั้ง เขายกดาบขึ้นและเหวี่ยงมันไปรอบๆ ดาบเขาปะทะกับเคียวสีดำที่โผล่ออกมาจากที่ไหนสักแห่งอีกครั้ง เมื่อพวกเขาปะทะกัน พลังอันแข็งกร้าวก็ไหลมาจากเคียวอีกครั้ง เพียงเมื่อหลิน ฮวงกำลังจะถอยห่างจากเคียว เขาก็เห็นโซ่เพลิงรอบมือโครงกระดูกต้องสาปจากหางตาเขา โซ่ถูกตวัดเข้าหาเขา ทะลุผ่านชั้นอากาศและมาถึงตรงหน้าเขาในพริบตา

เขาขมวดคิ้วขณะที่พยายามคิดหาถึงการเคลื่อนไหวของโครงกระดูกต้องสาป หากมันโจมตีสุ่มๆ มันคงจะเปลี่ยนเป้าหมายเมื่อการโจมตีแรกไม่ได้ผล แต่ทว่า มันกลับโจมตีครั้งที่สองและสามต่อ ตอนนี้โซ่ลงทัณฑ์ได้ถูกเรียกใช้ เห็นได้ชัดว่ามันกำลังพยายามจะฆ่าภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดก่อน

“ไอเจ้านี่กลับสามารถคิดได้!”เขาคิด แม้ว่าจะไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น หลิน ฮวงก็มั่นใจว่าโครงกระดูกต้องสาปตนนี้ต้องเป็นมอนสเตอร์กลายพันธ์อย่างน้อยสองครั้ง พูดให้ถูก มันไม่ใช่แค่โครงกระดูกต้องสาปทั่วๆไป

ขณะที่เขาถอยห่างจากเคียว เขาก็พบว่าตัวเขากำลังลอยอยู่ในอากาศ เมื่อเห็นว่าโซ่กำลังพุ่งมาทางเขา เขาก็รู้ดีว่าเขาไม่อาจถูกโซ่สัมผัสได้ หากเขาถูกมันจับ พลังชีวิตเขาจะถูกผนึกและนั่นจะเป็นจุดจบของเขา แม้กระทั่งหยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลางก็ไม่อาจสู้กับมอนสเตอร์กลายพันธ์สองครั้งได้ มันมีความเป็นไปได้สูงที่ทั้งสามคนจะตายที่นี่

หลังจากที่ลังเลอยู่สักพัก หลิน ฮวงก็คิดว่าเขาคงไม่อาจปิดซ่อนได้อีกต่อไป

“โล่ทมิฬ!”

โล่สีดำคล้ายเศษผ้ากระจายออกจากร่างเขา ปกคลุมทั่วทั้งร่างเขา มันดูราวกับแผ่นผ้าบางๆเพราะมันขยับตามแรงลมราวกับผ้าม่าน มันปะทะกับโซ่เพลิงในพริบตา ตรงข้ามกับความคิดทั่วไป โซ่เพลิงกลับไม่ได้เผาโล่ ในทางตรงกันข้าม มันกลับมีเสียงกระทบดังราวกับโซ่ได้พุ่งชนใส่ของแข็ง

เมื่อได้ยินเสียงอึกทึก ในที่สุดหยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลางก็ได้สติ ทั้งคู่ตระหนักว่าหลิน ฮวงกำลังสู้อยู่กับโครงกระดูกต้องสาป

“ระวังตัวด้วย!สิ่งนี่อาจไม่ใช่โครงกระดูกต้องสาป มันอาจจะเป็นวิญญาณกระดูกโลหิตกลายพันธ์สองครั้ง!”หลิน ฮวงตะโกนหาทั้งคู่

“ว่าไงนะ?!”พวกเขาไม่อาจเชื่อในสิ่งที่หลิน ฮวงพูดได้

มันยากสำหรับโครงกระดูกต้องสาปที่จะผ่านการกลายพันธ์สองครั้ง แต่เมื่อมันสำเร็จ มันจะกลายเป็นวิญญาณกระดูกโลหิต ไม่เพียงแต่ความสามารถมันจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล สติปัญญามันก็จะเพิ่มพูนขึ้นเช่นกัน

และจู่ๆมันก็พูดขึ้น“ฮี่ๆๆ...ถูกจับได้แล้ว!”

เพียงเมื่อพวกเขากำลังตกใจ เปลวไฟสีทองในดวงตามันก็เปลี่ยนเป็นสีฟ้า ลาวารอบร่างมันตอนนี้กลับปกคลุมร่างมันตั้งแต่หัวจรดเท้าราวกับชุดคลุมหลวมๆและมงกุฏสีเลือดก็ปรากฏบนหัวมัน

ในที่สุดวิญญาณกระดูกโลหิตก็เผยโฉมที่แท้จริงของมัน แม้ว่าหลิน ฮวงจะมั่นใจอยู่แล้ว เขาก็ยังไม่อยากเห็นกับตา วิญญาณกระดูกโลหิตนั้นทรงพลังกว่าโครงกระดูกต้องสาปกลายพันธ์มาก หากโครงกระดูกต้องสาปคือหุ่นเชิดที่ใช้ชีวิตตามสัญชาตญาณ งั้นวิญญาณกระดูกโลหิตก็คือแม่มดที่มีปัญญาของมนุษย์ ทั้งความสามารถและสติปัญญามันล้วนสูงกว่าโครงกระดูกต้องสาปมาก

“ข้าควรจะฆ่าพวกเจ้ายังไงดี?ระเบิดก่อนหน้าเกือบจะฆ่าข้า...”

วิญญาณกระดูกโลหิตลอยไปในอากาศ การบินไม่ใช่บางสิ่งที่โครงกระดูกต้องสาปสามารถกระทำได้

“หากข้าไม่ใช้ลาวาวิญญาณใต้เท้าข้าเพื่อเป็นโล่ ข้าอาจจะไม่สามารถรอดมาได้ ทั้งการระเบิดก่อนหน้ายังทำลายพลังวิญญาณทั้งหมดในลาวาที่ข้ารวบรวมมาเป็นเวลานาน บอกข้ามา ข้าควรจะฆ่าพวกเจ้ายังไง?!”

โล่ทมิฬรอบร่างหลิน ฮวงจางหายไป เมื่อได้ยินสิ่งที่วิญญาณกระดูกโลหิตพูด ทั้งสามคนก็เข้าใจว่ามันรอดจากระเบิดมาได้ยังไง แต่ทว่า พวกเขาก็ไม่มีเวลาที่จะพูดถึงลาวาวิญญาณอีกต่อไปเพราะหายนะตรงหน้า พวกเขารู้ดีว่าพวกเขาไม่อาจหลบหนีจากวิญญาณกระดูกโลหิตตนนี้ไปได้

ทางเลือกเดียวของพวกเขาคือการสู้!

“หาที่หลบกันซะ!”

หลังจากที่หลิน ฮวงพูด เงาขนาดมหึมาก็ปรากฏตรงหน้าเขา ในเวลาเดียวกัน ภาพเงาในชุดเกราะเงินก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน พวกมันคือไทแรนด์และเนฟิลิก!ดวงตาของหลิน ฮวงแปรเปลี่ยนเป็นแดงเลือดและปีกวิญญาณโลหิตคู่ก็พุ่งทะลุแผ่นหลังเขาและแผ่สยายออก