ตอนที่ 283 หลิน ฮวง:ไกด์นำเที่ยว

“สุดท้าย ฉันจะพูดเกี่ยวกับคะแนน สำหรับซากระดับเพลิงขาว กลุ่มจะได้รับ100แต้ม ซากระดับเพลิงแดงจะได้รับ200แต้ม ระดับเพลิงฟ้าจะได้รับ400แต้มและเพลิงม่วงจะได้รับ800แต้ม”

“ฮ่าๆ หากใครในหมู่พวกเธอสามารถฆ่ามอนสเตอร์ระดับเพลิงทองได้ เธอจะได้รับรางวัลเป็น1600แต้มต่อมอนสเตอร์ที่เธอฆ่า อย่างไรก็ตาม มีมอนสเตอร์ระดับเพลิงทองเพียง3ตัวในมิติบรรพกาลแห่งนี้”จาง ปิงกล่าวเยาะ

มันเป็นเวลานานกว่า800ปีแล้วที่มอนสเตอร์บุกเข้ามาในมิตินี้ แม้ว่าอัจฉริยะมนุษย์ในอดีตจะสามารถฆ่ามอนสเตอร์ระดับเพลิงฟ้าได้ แต่ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อนว่าจะมีใครสามารถต่อต้านมอนสเตอร์ระดับเพลิงม่วงได้ นับประสาอะไรกับเพลิงทอง

เมื่อถึงเวลา9โมงครึ่ง จาง ปิงก็อธิบายถึงกฏของรอบสองเสร็จและข้อสงสัยของพวกเขาก็หายไป

เห็นได้ชัดว่าจาง ปิงเป็นคนที่ใจดีกว่าซือ คงเจี้ยนเพราะเขามักจะให้คำแนะนำที่เหมาะสมไม่เหมือนกับชายตาตี่ที่มักจะให้คำตอบที่แสนไร้ประโยชน์แก่ผู้เข้าร่วม

“เอาละ หากไม่มีคำถามอะไรแล้ว ฉันก็จะขอประกาศเริ่มต้นการฝึกรอบสอง ณ บัดนี้!อีก10วัน ขอให้ทุกคนมารวมตัวกันที่นี่ก่อน9โมงครึ่งและส่งมอบซากทั้งหมด!เหล่าคนที่มาหลัง9โมงครึ่งจะหมดสิทธิ์และไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมการฝึกรอบต่อไป!”

ในไม่ช้า เหล่าที่จัดกลุ่มเสร็จแล้วก็รีบออกเดินทางไปขณะที่บางส่วนยังคงหาเพื่อนร่วมทีม

หยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลางได้สบตากัน จากนั้นทั้งคู่ก็มองหลิน ฮวง

“เราควรจะไปทางไหน?”ทั้งคู่ถามหลิน ฮวงเกือบจะพร้อมกัน

หลิน ฮวงพูดไม่ออกและเหลือบมองทั้งคู่ เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังทำเหมือนหลิน ฮวงเป็นไกด์นำเที่ยว

อย่างไรก็ตาม หลิน ฮวงไม่ได้ปฏิเสธบทบาทนี้เพราะเขาต้องการจะเป็นผู้นำเส้นทางเพื่อที่เขาจะสามารถวางแผนล่วงหน้าได้

แผนที่ถูกฉายขึ้นและในไม่ช้า หลิน ฮวงก็สามารถระบุตำแหน่งของพวกเขาได้

“เราต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งบริเวณนี้”หลิน ฮวงชี้ไปที่จุดๆหนึ่งบนแผนที่ มีป้ายชื่อหลายจุดบนแผนที่ซึ่งกำลังแสดงให้เห็นถึงตำแหน่งของมอนสเตอร์หลุดพ้นเช่นกัน

“นายบอกว่าแผนที่จะไม่สามารถใช้ได้ไม่ใช่หรอ?”หลี่ หลางถามอย่างสงสัย

“ฉันดาวน์โหลดมันก่อนจะเข้ามาในมิติ ดังนั้น ฉันจึงไม่อาจระบุตำแหน่งที่แน่นอนของเราได้ มันเป็นเพียงการกำหนดคร่าวๆ”หลิน ฮวงอธิบาย เขารู้ว่าหลี่ หลางและหยี่ เยว่หยู่คงไม่เตรียมอะไรอย่างนี้มา

“งั้นก็ไปทางนี้กัน”หลิน ฮวงชี้ไปทางแม่น้ำลาวาที่พวกเขาผ่านมาก่อนหน้า

“ทำไมเราถึงควรไปตรงนั้น?ไม่ใช่ว่ามีมอนสเตอร์หลุดพ้นที่ใกล้กว่าในทิศทางอื่น?”หยี่ เยว่หยู่ถาม

“ฉันไม่ใช่คนเดียวที่มีแผนที่ มันต้องมีคนจำนวนมากที่กำลังล่ามอนสเตอร์ตั้งแต่วันแรกๆเช่นกัน ดังนั้นเราจึงควรไปไกลๆ มันจะใช้เวลาไม่นานหากเรากลับมาด้วยมอนสเตอร์บิน”หลิน ฮวงอธิบาย นี่เป็นเพียงเหตุผลเดียวของเขา ส่วนที่สำคัญที่สุด มันคือต้นโอ๊กอมตะที่อยู่ใกล้กับแม่น้ำลาวา แม้ว่าเขาจะไม่รู้ถึงวิธีจัดการกับพวกมัน หลิน ฮวงก็ยังตัดสินใจจะไปที่นั่นก่อนแล้วค่อยคิดหาวิธีทีหลัง

หยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลางไม่รู้ว่าหลิน ฮวงกำลังวางแผนอะไรอยู่แต่พวกเขาก็รู้สึกว่าคำอธิบายของหลิน ฮวงค่อนข้างสมเหตุสมผล

“เอาละ งั้นนายก็วางแผนเส้นทางไปและเราจะตามนาย”หลี่ หลางพยักหน้าเห็นด้วยทันที

หยี่ เยว่หยู่เองก็ไม่คัดค้านเช่นกัน

จากนั้นหลิน ฮวงก็อัญเชิญอินทรีอเล็กซานเดรี้ยนขณะที่หยี่ เยว่หยู่และหลี่ หลางต่างก็อัญเชิญสัตว์ขี่โดยใช้เหรียญผนึกมอนสเตอร์

สัตว์ขี่ของหยี่ เยว่หยู่คือนกกระจอกสีรุ้ง มันเป็นนกต่อสู้ที่สวยงาม ด้วยขน7สีบนหางมันและดวงตาคู่ของมันยังกระจ่างใสราวกับแซฟไฟร์ จุดอ่อนเดียวของมันคือขนาดที่เล็กและสามารถขึ้นขี่ได้เพียงคนเดียว

หลี่ หลางเองก็ขี่นกต่อสู้เช่นกัน อของมันคืออินทรีขนขาว มันเป็นนกต่อสู้ขนาดใหญ่ที่มีขนสีขาวทั่วร่างมันและมันมีขนาดเป็นสองเท่าของอินทรีอเล็กซานเดรี้ยน

“ฮ่าๆ เป็นยังไงละ?สัตว์ขี่ของฉันดูเท่ไม่เบาใช่มั้ยละ?”หลี่ หลางโอ้อวดหลังจากที่อัญเชิญอินทรีขนขาวออกมา

“อินทรีอเล็กซานเดรี้ยนของฉันสามารถสู้กับมอนสเตอร์10ตัวได้พร้อมกัน”

เดิมทีอินทรีเล็กซานเดรี้ยนของหลิน ฮวงเป็นมอนสเตอร์กลายพันธ์ระดับทองแดงขั้น3 ตอนนี้มันได้เลื่อนเป็นระดับทองขั้น2เหมือนกับหลิน ฮวง ในความเป็นจริง มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับอินทรีขนขาวที่จะฆ่ามอนสเตอร์ระดับเงินขั้น3 10ตัวพร้อมกัน

มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดระหว่างการ์ดมอนสเตอร์ของหลิน ฮวงและมอนสเตอร์อัญเชิญของผู้ควบคุม ความแตกต่างอย่างหนึ่งคือระดับพลังของมอนสเตอร์เขาที่จะอัพเกรดโดยอัตโนมัติเมื่อเขาเลื่อนระดับ  นอกจากเจ้าแดงแล้ว การ์ดมอนสเตอร์อื่นๆของเขาล้วนมีลักษณะเช่นนี้และนอกจากการ์ดหลายใบที่อยู่ในระดับทองขั้น3แล้ว การ์ดบางส่วนของเขาล้วนอยู่ที่ระดับทองขั้น2

หลิน ฮวงได้ถามเสี่ยว เฮยเกี่ยวกับเจ้าแดงเพราะมันไม่อาจเอาชนะใครในระดับเดียวกันกับมันได้และมันก็ไม่อาจเลื่อนระดับตามเขาได้เช่นกัน คำอธิบายของเสี่ยว เฮยคือเพราะเจ้าแดงได้ผ่านการกลายพันธ์ที่ผิดปกติมาก่อน ส่งผลให้มันสูญเสียทักษะไป กล่าวอีกนัยหนึ่ง มันเป็นการ์ดมอนสเตอร์ที่ไม่สมบูรณ์ เมื่อทักษะของมันครบถ้วนสมบูรณ์ มันจึงจะถูกพิจารณาให้เหมาะสมกับระบบ ก่อนหน้านั้น ความก้าวหน้าของมันจะขึ้นอยู่กับตัวมันเอง นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมมันจึงอยู่ที่ระดับเงินขั้น3หลังจากผ่านไป9เดือนตั้งแต่ที่หลิน ฮวงได้รับมันมา

หลี่ หลางไม่อาจลบล้างคำของหลิน ฮวงได้เพราะเขารู้ว่าอินทรีอเล็กซานเดรี้ยนของหลิน ฮวงอยู่ในระดับทองขั้น2แล้ว แม้ว่าอินทรีขนขาวของเขาจะตัวใหญ่กว่า มันก็ยังไม่อาจต่อกรกับอินทรีอเล็กซานเดรี้ยนได้

อย่างไรก็ตาม หลี่ หลางกับสังเกตเห็นบางสิ่งแทน หลิน ฮวงไม่ได้ใช้เหรียญผนึกมอนสเตอร์

“นายเป็นผู้ควบคุม?”เมื่อหลี่ หลางพบหลิน ฮวง หลิน ฮวงเพียงควบคุมไป่เท่านั้น เขาไม่เคยอัญเชิญมอนสเตอร์อื่นต่อหน้าหลี่ หลางมาก่อน ดังนั้น เขาจึงไม่เคยรู้ว่าหลิน ฮวงเป็นผู้ควบคุม

หยี่ เยว่หยู่เคยเห็นหลิน ฮวงอัญเชิญไทแรนด์มาก่อนหน้าแล้ว ดังนั้น เธอจึงรู้ว่าเขาเป็นผู้ควบคุม

หลิน ฮวงพยักหน้าและโกหก“ฉันเพิ่งจะรู้ตัวว่าฉันเป็นผู้ควบคุมหลังจากที่รู้จักนายได้ไม่กี่วัน”

“เดี๋ยวนะ นายรู้จักเขาก่อนฉัน?!”หยี่ เยว่หยู่ถามอย่างตกใจ

“ฉันรู้จักเขาตั้งแต่เดือนมิถุนายนของปีก่อนและฉันก็พบกับเธอในเดือนกรกฏาคม”

หลี่ หลางรู้สึกพอใจเมื่อได้ยิน เผยให้เห็นท่าทีชัยชนะในแววตาเขา นั่นทำให้หยี่ เยว่หยู่ขยี้เท้าอย่างไม่พอใจ

“นี่พวกเธอจะมาทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้เนี่ยนะ?อย่าทำตัวเหมือนเด็กกันสิ...”หลิน ฮวงพูดไม่ออกและส่ายหัว

จากนั้น หลิน ฮวงก็เปลี่ยนเรื่อง“เอาละ หยุดเสียเวลากันได้แล้ว เราต้องฆ่ามอนสเตอร์ระดับเพลิงสวรรค์ใน10วัน เราจะมีเวลา1.5วันต่อมอนสเตอร์หนึ่งตัว”

ทั้งคู่รีบขึ้นขี่มอนสเตอร์ของพวกเขาทันทีและมุ่งหน้าไปทางเหนือ....