บทที่ 28 - ต้วนเต๋อ

บทที่ 28 - ต้วนเต๋อ

แม้ว่ามหาจักรพรรดิห้วงนภาจะประจำการอยู่ที่ดาราเขตแดนเหนือด้วยตนเอง แต่ก็ไม่ได้ละทิ้งการค้นหาอักขระที่จักรพรรดิสวรรค์ตี้จุนทิ้งไว้

หากไม่รู้เรื่องนี้ การจะค้นหาอักขระที่จักรพรรดิสวรรค์ตี้จุนทิ้งไว้ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่ายากยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์

แต่ว่า หลังจากมีเป้าหมายที่ชัดเจนแล้ว สำหรับเขาแล้ว เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย

เขาก็บรรลุวิถีเป็นจักรพรรดิด้วยวิถีแห่งห้วงนภา ควบคุมแก่นแท้แห่งมิติ มีความรู้สึกไวต่อการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ในห้วงอากาศมากที่สุด

เริ่มจากดาราเขตแดนเหนือ ภายใต้การค้นหาอย่างตั้งใจ เขาก็ค่อยๆ พบเบาะแสบางอย่าง

“จักรพรรดิสวรรค์ตี้จุนไม่เพียงแต่ไม่ตาย แต่ยังทิ้งอักขระไว้จริงๆ รึ” มหาจักรพรรดิห้วงนภาคิดในใจ

สำหรับภารกิจที่สภาสวรรค์ประกาศออกมา เขาสมควรจะไม่มีข้อสงสัยใดๆ อีกต่อไป แต่ในตอนนี้กลับอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจเล็กน้อย

จักรพรรดิสวรรค์ตี้จุนเป็นผู้แข็งแกร่งในช่วงปลายยุคเทพนิยาย จนถึงปัจจุบันก็เป็นเวลาหลายล้านปีแล้ว

พูดอีกอย่างก็คือ จักรพรรดิสวรรค์ตี้จุนมีชีวิตอยู่บนโลกมาหลายล้านปีแล้ว

ผู้แข็งแกร่งที่ก่อตั้งสภาสวรรค์ สร้างยุคสมัยที่รุ่งโรจน์ขึ้นมา มีชีวิตอยู่บนโลกมาหลายล้านปี นี่มันน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน

จักรพรรดิสวรรค์ตี้จุนจะต้องเดินบนเส้นทางการเปลี่ยนผ่านสู่เซียนในโลกียวิสัยไปแล้วอย่างแน่นอน จะบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์ กลายเป็นเซียนในโลกียวิสัยแล้วหรือไม่

ผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานเช่นนี้ ซ่อนตัวอยู่ในโลกหล้า ไม่มีใครล่วงรู้ได้ มีจุดประสงค์อะไรกันแน่

และ จักรพรรดิสวรรค์ตี้จุนยังทิ้งอักขระประหลาดไว้ทั่วทุกแห่งในจักรวาล เห็นได้ชัดว่ามีจุดประสงค์พิเศษบางอย่าง

“ดูเหมือนว่าข้าต้องรีบชุบชีวิตท่านผู้เฒ่ากายาเทวะแล้ว” มหาจักรพรรดิห้วงนภาคิดในใจ

หัวเดียวคิดสั้น สองหัวคิดยาว หากมีท่านผู้เฒ่ากายาเทวะคอยช่วยเหลือ เขาคงจะสบายขึ้นไม่น้อยเลยใช่ไหม

เฮ้อ ยังคงเป็นเพราะคะแนนสะสมน้อยเกินไป มิเช่นนั้นเขาสามารถชุบชีวิตมหาจักรพรรดิเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้อีกหลายคนเลย

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองป้ายอาญาสิทธิ์ในมือของตนเอง ทำไมสภาสวรรค์ไม่ประกาศภารกิจออกมาอีกสักหน่อยนะ

อีกด้านหนึ่ง หลี่ผิงและคนอื่นๆ ก็ได้ออกจากขุนเขาอมตะแล้ว เย่ฟานยังคงเสียดายที่มหาจักรพรรดิอำมหิตไม่ได้ฆ่าจักรพรรดิหิน

หลี่ผิงกลับยิ้มไม่พูดอะไร หากจักรพรรดิหินตายไป เขาจะไปรีดขนแกะจากใครได้

จากนั้น เย่ฟานก็ได้เริ่มต้นเส้นทางการบำเพ็ญเพียรของตนเองอีกครั้ง ครั้งนี้เขาดูองอาจผึ่งผายอย่างยิ่ง

ก่อนหน้านี้ในแดนรกร้างบูรพา เขาถูกไล่ล่าไปทั่วทุกแห่ง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เกือบทั้งหมดต่างออกประกาศจับเขา

แต่กาลเวลาเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้ไม่ว่าจะไปที่ไหน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ล้วนให้เกียรติสามส่วน กลายเป็นของหอมไปแล้ว

“ท่านอาจารย์ ยังจำรังมังกรหมื่นตัวที่ข้าเคยพูดถึงได้หรือไม่” เย่ฟานกล่าว

ภายใต้การยุยงของจักรพรรดิดำ เขาก็ใจอ่อน จึงได้มาพบอาจารย์ของตนเองเป็นพิเศษ

รังมังกรหมื่นตัวอันตรายเกินไป ด้วยพลังของเขาในตอนนี้ยังไม่สามารถรับมือได้ แต่อาจารย์ของเขาสามารถทำได้

“เรื่องนี้มีความเป็นไปได้อย่างยิ่ง แต่ต้องวางแผนระยะยาว” หลี่ผิงกล่าว

ขณะที่พูด เขาก็มองจักรพรรดิดำแวบหนึ่ง จักรพรรดิดำก็พยักหน้าให้เขาอย่างแนบเนียน

ในใจก็เข้าใจแล้ว ในเมื่อจักรพรรดิดำได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็ไม่ปิดบังอะไรอีกต่อไป

“แล้วพวกเราควรจะทำอย่างไร” เย่ฟานถามอย่างตื่นเต้น

ขอเพียงอาจารย์ของเขายอมลงมือ เรื่องนี้ก็สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว

ถ้าอาจารย์ของเขาทำไม่ได้ ก็ยังมีมหาจักรพรรดิห้วงนภาอยู่ หรือว่าจะยังไม่สามารถเอารังมังกรหมื่นตัวลงได้

“จะแผนยืมหอกฆ่าศัตรูก็ดี หรือจะแผนชาวประมงก็ได้ ไปคิดเอาเอง” หลี่ผิงกล่าว

สำหรับรังมังกรหมื่นตัวนั้น จริงๆ แล้วเขาไม่ได้มีความคิดอะไร แต่เมื่อนับเวลาดูแล้ว เผ่าพันธุ์โบราณหมื่นเผ่าก็ควรจะปรากฏตัวแล้ว

เขาจะรีดขนแกะจากเหล่าผู้สูงส่งตลอดไปก็ไม่ได้ เผ่าพันธุ์โบราณหมื่นเผ่าเห็นได้ชัดว่าเป็นตัวเลือกที่ดี

เย่ฟานตาเป็นประกาย ในใจของเขาก็มีความคิดบางอย่างอยู่แล้ว ซึ่งก็ตรงกับความคิดของอาจารย์ของเขาโดยบังเอิญ

“ท่านอาจารย์วางใจได้เลย” เย่ฟานกล่าวอย่างตื่นเต้น

เดิมทีเขาคิดว่าตนเองได้ผูกมิตรกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ แล้ว แต่ความเป็นจริงกลับไม่ใช่เช่นนั้นเลย

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ เพียงแค่ให้เกียรติเขาเพราะมหาจักรพรรดิห้วงนภาเท่านั้น แต่ความแค้นระหว่างกันไม่ได้คลี่คลายง่ายขนาดนั้น

ทางตรงไม่ได้ก็มาทางอ้อม ในช่วงเวลานี้ อันตรายที่เขาประสบพบเจอก็ไม่ได้น้อยไปกว่าเมื่อก่อนเลย

ภายใต้การยุยงของจักรพรรดิดำ เขาจึงตัดสินใจทำอะไรที่เด็ดขาด ให้บทเรียนที่หนักหน่วงแก่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ

ในหัวของเขาปรากฏความคิดขึ้นมานับไม่ถ้วน ยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น เขาไม่ได้สังเกตเลยว่าจักรพรรดิดำและอาจารย์ของเขากำลังวางแผนลับๆ กันอยู่

“หาเป้าหมายเจอแล้วรึ” หลี่ผิงถามเสียงเบา

“ข้าจักรพรรดิลงมือด้วยตนเอง จะมีเรื่องผิดพลาดได้อย่างไร” จักรพรรดิดำกล่าวอย่างมั่นใจ

“งั้นต่อไปก็ดูการแสดงของเจ้าแล้ว” หลี่ผิงกล่าว

“เหะๆ ท่านก็คอยดูเถอะ เทพธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักม่วงคนปัจจุบัน เจ้าหนูเย่ฟานคนนี้ช่างมีวาสนาทางเพศไม่น้อยเลยนะ” จักรพรรดิดำกล่าวอย่างเจ้าเล่ห์

กายาเทวะมีแล้ว ที่ขาดไปก็คือกายาเต๋าบรรพกาล กายาเช่นนี้หาได้ยากในโลก

แต่โชคของเขากลับดีมาก ในยุคปัจจุบันไม่เพียงแต่มีกายาเต๋าบรรพกาล แต่ยังอยู่ในแดนรกร้างบูรพาอีกด้วย

กายาเทวะมีแล้ว กายาเต๋าบรรพกาลก็มีแล้ว กายาเทวะเต๋าบรรพกาลจะยังไกลอีกรึ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นจนตัวสั่น ราวกับเห็นผู้สืบทอดของมหาจักรพรรดิใกล้จะถือกำเนิดแล้ว

“งั้นเจ้าก็ต้องพยายามให้มากขึ้นแล้ว กายาเต๋าบรรพกาลยังไม่พอหรอก” หลี่ผิงกล่าว

กายาเทวะเต๋าบรรพกาลแม้จะหาได้ยากในโลก แต่กายาชั้นยอดอื่นๆ ก็มีคุณค่าอย่างมากเช่นกัน

เพื่อกายาชั้นยอดต่างๆ เย่ฟานทำได้เพียงเสียสละเล็กน้อย แลกกับยุคทองที่ยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อน

จักรพรรดิดำอดไม่ได้ที่จะหนาวสั่น มองหลี่ผิงด้วยสายตาแปลกๆ

เขาพยายามมากพอแล้ว หลี่ผิงกลับยังรู้สึกว่าไม่พอ นี่จะกดดันเย่ฟานไปถึงไหน

เขาทำได้เพียงไว้อาลัยให้เย่ฟาน เรื่องนี้โทษเขาไม่ได้ ใครใช้ให้เย่ฟานมีอาจารย์ที่ดีเช่นนี้นะ

เย่ฟานรู้สึกหนาวไปทั้งตัว อดไม่ได้ที่จะมองไปยังอาจารย์และจักรพรรดิดำ

อาจารย์กำลังวางแผนลับๆ อะไรกับจักรพรรดิดำอยู่ ทำไมเขากลับรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา

ในช่วงเวลาต่อมา ข่าวที่น่าตกตะลึงก็แพร่กระจายไปทั่วดาราเขตแดนเหนือ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ พากันเคลื่อนไหว

“ได้ยินรึยัง การสืบทอดของมหาจักรพรรดิอำมหิตปรากฏตัวแล้ว ว่ากันว่าในนั้นมีวิชาไร้เทียมทานอยู่”

“จะไม่ได้ยินได้อย่างไร ข้ามีข่าววงใน ว่ากันว่าในนั้นยังมีโอสถเซียนอมตะที่หาได้ยากในโลกอีกด้วย”

“พวกเจ้ารู้ข่าวช้าไปแล้ว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ได้รวบรวมผู้แข็งแกร่ง มุ่งหน้าไปยังแดนเหนือแล้ว”

รังมังกรหมื่นตัว ภูมิประเทศไร้เทียมทานในตำนาน คือสถานที่หลับใหลของมหาจักรพรรดิอำมหิต ในนั้นฝังวาสนาที่ไม่สิ้นสุดไว้

ข่าวนี้ราวกับพายุเฮอริเคน พัดกระหน่ำไปทั่วดาราเขตแดนเหนือ ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรนับไม่ถ้วนพากันเคลื่อนไหวตามข่าว

สถานการณ์ผันผวนมารวมกันที่แดนเหนือ ผู้แข็งแกร่งในตำนานนับไม่ถ้วนปรากฏตัว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ยิ่งส่งผู้แข็งแกร่งออกมาจนหมด

“เจ้าหนู เจ้าช่างใจดำจริงๆ คิดแผนชั่วๆ เช่นนี้ออกมาได้”

คนที่พูดคือหลวงจีนอ้วนหน้าแดงก่ำ ท่าทางดูไม่มีพิษมีภัย บนใบหน้ามีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“หลวงจีนต้วน ท่านว่าข้าใจดำ แต่ท่านก็ออกแรงไม่น้อยไปกว่าข้าเลยนะ” เย่ฟานกล่าวอย่างยิ้มแย้ม

การได้พบกับต้วนเต๋อเป็นเรื่องบังเอิญ แต่ทั้งสองกลับเข้ากันได้ดี ร่วมกันสร้างข่าวที่สั่นสะเทือนดาราเขตแดนเหนือขึ้นมา

“อาตมาแค่ชอบขุดสุสาน รังมังกรหมื่นตัวก็เป็นสุสานใหญ่ที่ไร้เทียมทานพอดี” ต้วนเต๋อกล่าว

สถานที่ฝังศพของมหาจักรพรรดิอำมหิต ฝังวาสนาที่ไม่สิ้นสุดไว้ เพียงแค่คิด ก็ทำให้เขาสั่นสะท้านไปทั้งตัวแล้ว

ลังเลรึ ลังเลแม้แต่วินาทีเดียวก็เป็นไปไม่ได้

“ถ้าหลวงจีนสนใจ ข้ารู้ตำแหน่งของสุสานใหญ่อีกหลายแห่งเลยนะ” หลี่ผิงกล่าวอย่างยิ้มแย้ม

การปรากฏตัวของต้วนเต๋อเป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่น่ายินดี เขาได้แจ้งข่าวให้มหาจักรพรรดิห้วงนภาทราบแล้ว

คนอื่นไม่รู้ตัวตนของต้วนเต๋อ แต่เขาไม่เพียงแต่รู้ว่าต้วนเต๋อคือเทวราชข้ามผ่านเคราะห์กรรม แต่ยังรู้ด้วยว่าต้วนเต๋อเป็นเพื่อนสนิทของจักรพรรดิสวรรค์ฮวางเทียน

ผู้แข็งแกร่งที่เดินอยู่บนเส้นทางการเปลี่ยนผ่านสู่เซียนในโลกียวิสัย คงจะช่วยเหลือมหาจักรพรรดิห้วงนภาได้ไม่น้อยเลย

[จบแล้ว]