บทที่ 24 - วิกฤตการณ์ของมหาจักรพรรดิห้วงนภา

บทที่ 24 - วิกฤตการณ์ของมหาจักรพรรดิห้วงนภา

“ข้าจะเข้าร่วมสภาสวรรค์ได้อย่างไร” มหาจักรพรรดิอำมหิตถาม

ก่อนหน้านี้ หากมีคนบอกว่าสามารถชุบชีวิตพี่ชายของนางได้ ต่อให้ต้องแลกกับอะไร นางก็ยินดี

บัดนี้ พี่ชายของนางฟื้นคืนชีพแล้ว นางย่อมต้องรักษาสัญญา เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสภาสวรรค์

และ มีเพียงการเข้าร่วมสภาสวรรค์เท่านั้น นางจึงจะสามารถหาคะแนนสะสมมาคืนให้หลี่ผิงสิบเท่าได้

“เรื่องนี้ข้าได้เรียนให้จักรพรรดิสวรรค์ทราบแล้ว จักรพรรดิสวรรค์ได้ประทานป้ายอาญาสิทธิ์ลงมาแล้ว” หลี่ผิงกล่าว

โยนป้ายอาญาสิทธิ์ชิ้นหนึ่งออกมา เหมือนกับของมหาจักรพรรดิห้วงนภาไม่มีผิดเพี้ยน นี่คือเครื่องยืนยันการเป็นสมาชิกของสภาสวรรค์

หลังจากที่มหาจักรพรรดิอำมหิตตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว ก็เข้าใจหน้าที่ของป้ายอาญาสิทธิ์เป็นอย่างดี

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นางคือสมาชิกของสภาสวรรค์ สำหรับสภาสวรรค์ที่ลึกลับและคาดเดายาก นางเกิดความสนใจอย่างมากแล้ว

ก่อนหน้านี้ นางไม่ใช่เพื่อเป็นเซียน เพียงเพื่อรอคอยพี่ชายกลับมาในโลกียวิสัยอันกว้างใหญ่

บัดนี้พี่ชายของนางฟื้นคืนชีพแล้ว นอกจากจะคอยดูแลการเติบโตของพี่ชายแล้ว นางอาจจะลองมองดูทิวทัศน์ที่สูงขึ้นไปอีก

ภพหมื่นจักรวาล โลกอันกว้างใหญ่ไพศาล ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วน นางจะไปดูกับพี่ชาย

สภาสวรรค์ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นสะพานที่ดีมาก ต่อให้นางจะไม่คิดเพื่อตัวเอง ก็ต้องคิดเพื่ออนาคตของพี่ชาย

“คะแนนสะสมข้าจะรีบคืนให้เจ้า” มหาจักรพรรดิอำมหิตกล่าว

เพื่อที่จะชุบชีวิตพี่ชายของนาง หลี่ผิงใช้ไป 1000 คะแนนสะสม คืนสิบเท่า ก็ต้องใช้ 10000 คะแนนสะสม

แม้ว่านางจะเป็นสมาชิกของสภาสวรรค์แล้ว แต่นางได้ดูแล้วว่า ในกระดานภารกิจของสภาสวรรค์นั้นว่างเปล่า

อยากจะทำภารกิจเพื่อหาคะแนนสะสม แต่ตอนนี้ไม่มีภารกิจ นางจะทำอย่างไรได้

ในตอนนี้เอง นางก็เห็นว่ากระดานภารกิจเกิดการเปลี่ยนแปลง กลับมีภารกิจเพิ่มขึ้นมาหนึ่งอย่าง

“สะกดข่มจักรพรรดิหิน เข้าไปในขุนเขาอมตะ อัดจักรพรรดิหินสักหนึ่งยก

รางวัลภารกิจ 10000 คะแนนสะสม”

ช่างคิดอะไรได้อย่างนั้นจริงๆ นางกำลังกังวลว่าจะไม่มีภารกิจ สภาสวรรค์กลับประกาศภารกิจใหม่ออกมา

ส่วนเนื้อหาของภารกิจนั้น นางไม่ได้ดูอย่างละเอียดเลย รับภารกิจนี้โดยไม่ลังเล

จากนั้น นางก็พยักหน้าให้หลี่ผิง ใต้เท้าเกิดสะพานทองคำขึ้นมา พาพี่ชายหายตัวไปในทันที

“เฮ้อ ข้าช้าไปก้าวหนึ่ง” มหาจักรพรรดิห้วงนภาทอดถอนใจ

เขาก็เห็นภารกิจใหม่ที่สภาสวรรค์ประกาศออกมาเช่นกัน แต่ความเร็วของเขากลับไม่สู้มหาจักรพรรดิอำมหิต

นี่ทำให้นางเกิดความรู้สึกวิกฤตขึ้นมาเล็กน้อย เพราะอย่างไรเสียนางก็ต้องการคะแนนสะสมจำนวนมากอย่างเร่งด่วน

ในอดีต ขอเพียงสภาสวรรค์ประกาศภารกิจออกมา เขาก็จะรับเป็นคนแรกเสมอ ตอนนี้กลับมีคู่แข่งเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน

จะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร เขาทั้งต้องการจะชุบชีวิตท่านผู้เฒ่ากายาเทวะ และยังต้องการจะชุบชีวิตเหล่าโอรสของตนเองอีกด้วย

นี่จะต้องใช้คะแนนสะสมจำนวนมหาศาล ภารกิจหนึ่งสองอย่างไม่พอแน่ เขาต้องการภารกิจหลายสิบอย่าง

ภารกิจที่สภาสวรรค์ประกาศออกมาก็มีไม่มากนัก มีคู่แข่งเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน ความเร็วในการหาคะแนนสะสมของเขาย่อมจะช้าลงไปมาก

เขาตัดสินใจในใจแล้วว่า จะต้องคอยจับตาดูภารกิจที่สภาสวรรค์ประกาศออกมาอยู่เสมอ ครั้งหน้าเขาจะปล่อยให้มหาจักรพรรดิอำมหิตชิงไปก่อนไม่ได้เด็ดขาด

“ไปเถอะ เรารีบกลับดาราเขตแดนเหนือกัน” หลี่ผิงกล่าวอย่างร้อนรน

บนโลกยังมีปริศนาอีกมากมาย แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะไปสำรวจ เขาต้องรีบกลับดาราเขตแดนเหนือไปดูละคร

มหาจักรพรรดิห้วงนภาพยักหน้า เมื่อครู่เขาก็เห็นเนื้อหาภารกิจแล้ว ย่อมรู้ดีว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น

ใต้เท้าของมหาจักรพรรดิห้วงนภาเกิดสะพานเทวะขึ้นมาสายหนึ่ง แสงทองคำหมื่นสาย ทะลุทะลวงจักรวาล เชื่อมต่อโลกและดาราเขตแดนเหนือ

“ท่านอาจารย์ ข้ากับมหาจักรพรรดิอำมหิตมีความสัมพันธ์กันจริงๆ รึ”

หลังจากครุ่นคิดอยู่หลายครั้ง เย่ฟานก็ยังคงถามคำถามในใจของตนเองออกมา

เขารู้สึกกระวนกระวายใจอยู่เสมอ ราวกับมีเงาขนาดใหญ่ปกคลุมอยู่บนร่างกาย

“บุญคุณความแค้นระหว่างพวกเจ้าจบลงแล้ว” หลี่ผิงกล่าว

เขาไม่ได้ปิดบัง เล่าเรื่องบุญคุณความแค้นต่างๆ ระหว่างมหาจักรพรรดิอำมหิตกับเย่ฟานออกมาทั้งหมด

ระหว่างเย่ฟานกับพี่ชายของมหาจักรพรรดิอำมหิต คือดอกไม้ที่คล้ายคลึงกัน ถูกมหาจักรพรรดิอำมหิตมองว่าเป็นการกลับชาติมาเกิดของพี่ชายตนเอง

ทุกสิ่งที่เย่ฟานประสบพบเจอ บางอย่างเป็นเรื่องบังเอิญ บางอย่างเป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้น มหาจักรพรรดิอำมหิตได้ปูทางให้เย่ฟานไว้แล้ว

แต่นั่นเป็นเมื่อก่อน พี่ชายของมหาจักรพรรดิอำมหิตฟื้นคืนชีพแล้ว มหาจักรพรรดิอำมหิตย่อมไม่จำเป็นต้องรอดอกไม้ที่คล้ายคลึงกันอีกต่อไป

นับจากนี้ไป บุญคุณความแค้นบนร่างกายของเย่ฟานถูกตัดขาดแล้ว เส้นทางต่อไป ก็ขึ้นอยู่กับเย่ฟานเองแล้ว

แน่นอนว่า มีเขาที่เป็นอาจารย์อยู่ จะปล่อยให้เย่ฟานเสียเปรียบได้อย่างไร

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองจักรพรรดิดำแวบหนึ่ง จักรพรรดิดำก็เข้าใจในทันที พยักหน้าให้เขา

บนใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มที่พึงพอใจ มีจักรพรรดิดำคอยจัดการ เรื่องต่อไปก็ไม่จำเป็นต้องให้เขากังวลอีก

“เย่ฟาน เจ้าอย่าได้โทษข้าเลยนะ จะโทษก็โทษที่เจ้ามีอาจารย์ที่ไม่น่าไว้ใจ” จักรพรรดิดำคิดอย่างตื่นเต้น

สร้างกายาเทวะเต๋าบรรพกาลขึ้นมาหนึ่งคน สืบทอดเจตนารมณ์ของมหาจักรพรรดิ ยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้นจริงๆ

ไม่ได้ เขารอไม่ไหวแล้ว หลังจากกลับถึงดาราเขตแดนเหนือแล้ว เขาจะวางแผนเรื่องนี้ในทันที

และ หลี่ผิงก็บอกแล้วว่า กายาเทวะเต๋าบรรพกาลไม่พอแน่ ภารกิจของเขานั้นหนักหน่วงมาก

ไม่รู้ทำไม เย่ฟานก็รู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาทันที หลังจากสังเกตการณ์รอบๆ แล้ว ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง หลี่ผิงและคนอื่นๆ ก็กลับมาถึงดาราเขตแดนเหนือแล้ว และมาถึงบริเวณใกล้เคียงกับขุนเขาอมตะ

“ท่านอาจารย์ ทำไมมาที่นี่” เย่ฟานถามอย่างสงสัย

ภูเขาสีดำ กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัว สำหรับเขตต้องห้ามแห่งชีวิตอย่างขุนเขาอมตะ เขาไม่ได้แปลกหน้าอะไรเลย

“มาดูละครดีๆ สักเรื่องสิ” หลี่ผิงกล่าวอย่างยิ้มแย้ม

เพื่อที่จะชดใช้คะแนนสะสมที่ติดค้างเขาโดยเร็วที่สุด มหาจักรพรรดิอำมหิตจะต้องทำภารกิจให้สำเร็จในครั้งแรกอย่างแน่นอน

อันที่จริง ที่เขาประกาศภารกิจนี้ออกมา ก็เพื่อที่จะช่วยเหลือมหาจักรพรรดิอำมหิตนั่นแหละ

เขารู้ว่ามหาจักรพรรดิอำมหิตไม่อยากติดหนี้บุญคุณคนอื่น ก็เลยประกาศภารกิจออกมา พอดีเลยที่จะให้มหาจักรพรรดิอำมหิตได้ชดใช้คะแนนสะสมที่ติดค้างเขา

ส่วนที่ว่าทำไมถึงประกาศภารกิจ “สะกดข่มจักรพรรดิหิน” ออกมานั้น เหตุผลก็ง่ายมาก

มหาจักรพรรดิอำมหิตแตกต่างจากมหาจักรพรรดิห้วงนภา มหาจักรพรรดิห้วงนภาเป็นมหาจักรพรรดิที่เขาชุบชีวิตขึ้นมาด้วยมือของตนเอง

ไม่ว่ามหาจักรพรรดิห้วงนภาจะทำอะไร ขอเพียงสามารถทำให้สิ่งมีชีวิตอื่นๆ เกิดความรู้สึกตกตะลึง เขาก็จะได้รับแต้มสะท้านฟ้า

มหาจักรพรรดิอำมหิตมีเพียงแค่ตอนที่ทำภารกิจที่เขาประกาศออกมาเท่านั้น ถึงจะทำให้สิ่งมีชีวิตอื่นๆ เกิดความรู้สึกตกตะลึง เขาก็จะได้รับแต้มสะท้านฟ้า

ทั้งสามารถทำให้มหาจักรพรรดิอำมหิตได้ชดใช้บุญคุณที่ติดค้างเขา และยังสามารถฉวยโอกาสหาแต้มสะท้านฟ้าได้อีกด้วย จะไม่ทำได้อย่างไร

ส่วนที่ว่ามหาจักรพรรดิอำมหิตจะทำภารกิจสำเร็จหรือไม่นั้น นั่นยังต้องพูดอีกรึ

“ดูละครดีๆ สักเรื่องรึ” เย่ฟานพึมพำกับตัวเอง

เขางงไปแล้ว ในบริเวณใกล้เคียงกับเขตต้องห้ามแห่งชีวิตอย่างขุนเขาอมตะ จะมีละครดีๆ อะไรให้ดูได้

หรือว่า ไม่ใช่หรอกน่า ไม่ใช่แบบที่เขาคิดหรอกใช่ไหม

ทันใดนั้น ที่สุดขอบฟ้าก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ปรากฏร่างเงาหนึ่งขึ้นมา กดทับอดีตและอนาคต ตัดขาดธาราแห่งประวัติศาสตร์

ชุดขาวสง่างาม พร้อมด้วยฝนแสง พร้อมด้วยพลังแห่งความโกลาหล ร่างกายอรชร กระโปรงพลิ้วไหว มองลงมายังโลกหล้า

เย่ฟานตะลึงไปแล้ว มาจริงๆ รึ นั่นคือมหาจักรพรรดิอำมหิตรึ

เดินมาทีละก้าว ฟ้าดินก็สั่นสะเทือนไปพร้อมกัน กฎเกณฑ์เต๋าหมื่นสายราวกับยอมศิโรราบ ห้วงอากาศและมหาวิถีล้วนสั่นสะเทือน

ท่ามกลางสายตาที่ตะลึงงันของเย่ฟาน มหาจักรพรรดิอำมหิตไม่ได้ปิดบังอะไรเลย เดินเข้าไปในขุนเขาอมตะโดยตรง

ในชั่วพริบตานี้เอง ในเขตต้องห้ามแห่งชีวิตต่างๆ ก็มีกลิ่นอายลึกลับฟื้นคืนขึ้นมา เหล่าผู้สูงส่งก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

[จบแล้ว]