บทที่ 55 เวทมนตร์ทำอะไรได้บ้างในสังคมยุคปัจจุบัน?

### บทที่ 55 เวทมนตร์ทำอะไรได้บ้างในสังคมยุคปัจจุบัน?

เมื่อได้ยินคำพูดของคุณน้า ทาคาโอกะ ทาคาฟุมิก็ทำหน้าประหลาดใจ เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าคนข้ามโลกจะไปเจอคนบ้านเดียวกันในต่างโลกได้ด้วย

“แล้วคุณน้าครับ เพื่อนสนิทของคุณน้าที่ชื่อหนานเย่เฉิงคนนี้ ตอนนี้เขากลับมาที่โลกนี้แล้วหรือยังครับ?”

ทาคาโอกะ ทาคาฟุมิที่เพิ่งจะดูคลิปสั้นๆ จากต่างโลกจบไป ในตอนนี้ก็รู้สึกสงสัยในตัวตนของเย่เฉิงเป็นอย่างยิ่ง

เป็นที่รู้กันดีว่า เมื่อเราดูละครโทรทัศน์หรืออนิเมะในฐานะบุคคลที่สาม เรามักจะเผลอเอาตัวเองเข้าไปสวมบทบาทเป็นตัวละครนั้นๆ โดยไม่รู้ตัว ทาคาโอกะ ทาคาฟุมิก็เช่นกัน

และในคลิปสั้นๆ จากต่างโลกที่คุณน้าเปิดให้เขาดู นอกจากตัวคุณน้าเองที่ปรากฏตัวบ่อยที่สุดแล้ว คนที่ปรากฏตัวบ่อยรองลงมาก็คือหนานเย่เฉิง เพื่อนสนิทของคุณน้าคนนี้นี่เอง

และเมื่อไหร่ก็ตามที่คุณน้าปรากฏตัวพร้อมกับหนานเย่เฉิง ทาคาโอกะ ทาคาฟุมิก็จะเผลอเอาตัวเองเข้าไปสวมบทบาทเป็นเขาโดยไม่รู้ตัว

อย่าถามเลยว่าทำไม อย่างน้อยเขาก็ยังเป็นวัยรุ่น แต่คุณน้าในคลิปจากต่างโลกนั้น ดูจากอายุแล้วน่าจะสามสิบปีขึ้นไป...

อีกอย่าง เวลาดูอนิเมะหรือ PV อะไรพวกนี้ ใครๆ ก็ชอบตัวละครที่ทั้งเก่งทั้งหล่อกันทั้งนั้นแหละ จริงอยู่ที่ในภาพนั้นคุณน้าเก่งกาจมาก แต่หนานเย่เฉิงคนนั้นไม่เพียงเก่งกาจเท่านั้น แต่ยังหล่อเหลาอีกด้วย!

เมื่อมองดูร่างที่สง่างามนั้นถือดาบยาว ใช้เพลงดาบอันงดงามสังหารอสูรเวทนานาชนิด บวกกับผมสีเงินที่สว่างไสวราวกับดวงจันทร์และใบหน้าที่หล่อเหลา นี่มันไม่ได้ทำให้รู้สึกอินขึ้นมาทันทีเลยหรอกหรือ!

“หนานเย่เฉิงไม่ได้กลับมาที่โลกเดิม ตามที่เขาบอก ดูเหมือนจะบอกว่าไม่มีความจำเป็นแล้ว

แต่เขาเคยบอกไว้นะว่า รอให้เขาศึกษาวิธีสร้างสิ่งที่เรียกว่า 'กิไก' นั่นได้ก่อน แล้วจะลองมาเยี่ยมพวกเราที่นี่ดู”

คุณน้าที่กำลังศึกษาข้อมูลบนคอมพิวเตอร์อยู่ข้างๆ มาเป็นเวลานาน ในตอนนี้ก็ได้เงยหน้าขึ้นมา จากความรู้ยุคใหม่ที่เพิ่งรวบรวมและเรียนรู้มา เขาคิดได้แล้วว่าจะหางานอะไรทำเพื่อหาเงิน

เพราะได้เรียนรู้เวทมนตร์มา พลังจิตของคุณน้าในตอนนี้จึงแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามาก ความสามารถในการเรียนรู้ก็ดีกว่าเมื่อก่อน

เพียงไม่กี่ชั่วโมงผ่านไป เขาก็ซึมซับความรู้ส่วนใหญ่ที่ขาดหายไปในช่วงสิบเจ็ดปีของโลกใบนี้ได้แล้ว

ในสังคมปัจจุบัน หากแสดงเวทมนตร์ออกมาต่อหน้าคนอื่นโดยตรง การกระทำเช่นนี้ย่อมไม่เป็นที่ยอมรับอย่างแน่นอน

ที่นี่ไม่ใช่ต่างโลก ถ้าทำแบบนั้นจริงๆ มีความเป็นไปได้สูงมากที่ตัวเองจะถูกหน่วยงานพิเศษบางแห่งจับตัวไป แล้วก็ถูกเสียบท่อต่างๆ เพื่อทำการวิจัย

ถึงแม้ในโลกนี้ คุณน้าจะรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของตัวเองนั้นมากพอที่จะบดขยี้ทุกสิ่งได้

แต่ในเมื่อกลับมายังโลกเดิมแล้ว คุณน้าก็เตรียมที่จะปฏิบัติตามกฎของที่นี่ และใช้ชีวิตต่อไปอย่างดี มิฉะนั้นก็จะสร้างความเดือดร้อนให้กับครอบครัวของตัวเองเปล่าๆ

ดังนั้น หลังจากค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตอยู่พักหนึ่ง ชิมะ โยสุเกะก็ได้พบว่าในยุคนี้มีสิ่งที่เรียกว่ายูทูปอยู่

บนแพลตฟอร์มที่เรียกว่ายูทูปแห่งนี้เต็มไปด้วยคนเก่งๆ ทั้งนั้น พวกเขาพูดจาก็ไพเราะ แถมคุณน้ายังได้เจอคนที่คลั่งไคล้เซก้าเหมือนกับตัวเองในนั้นด้วย

ต้องรู้ไว้ว่าตอนนี้ไม่ใช่ปี 2017 แล้ว สิบเจ็ดปีผ่านไป เซก้าในปัจจุบันได้เสื่อมความนิยมไปนานแล้ว ดังนั้นการที่สามารถเจอคนที่ยังคงรักเซก้าเหมือนกับตัวเองมาจนถึงทุกวันนี้ได้ คุณน้าย่อมถือว่าคนเหล่านี้เป็นเพื่อนรู้ใจ

และเพราะคุยกับคนเหล่านี้อย่างถูกคอเกินไป เมื่อคุณน้าตระหนักถึงเป้าหมายเดิมของตัวเอง ด้วยความสงสัย เขาจึงได้โพสต์กระทู้ถามบนนั้นไป

“ถ้าเพิ่งกลับมาจากต่างโลก แถมยังใช้เวทมนตร์เป็น จะทำงานอะไรหาเงินดีโดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้หลานชาย และไม่เป็นที่สนใจของทางการ?”

คนที่สามารถคุยกับ 'แฟนพันธุ์แท้เซก้า' อย่างคุณน้าได้อย่างถูกคอ เห็นได้ชัดว่าล้วนเป็นโอตาคุที่มีอายุพอสมควรแล้ว

เมื่อคุณน้าโยนคำถาม 'เชิงสมมติ' นี้ออกไป เพื่อนๆ ในโลกออนไลน์เหล่านี้ก็ไม่ได้สงสัยอะไร และเริ่มถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนในหัวข้อนี้

และพวกพี่ๆ สายโอตาคุก็มีความสามารถกันจริงๆ แถมจินตนาการยังกว้างไกลอีกด้วย ในไม่ช้าก็มีข้อเสนอออกมามากมาย ทำให้คุณน้าที่เดิมทีกำลังกลุ้มใจเรื่องนี้อยู่ถึงกับกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที

ด้วยความสงสัย และเป็นห่วงว่าคุณน้าที่ห่างหายจากสังคมไปนานจะถูกหลอก ทาคาโอกะ ทาคาฟุมิจึงยื่นหน้าเข้าไปดูคำตอบที่คนในโลกออนไลน์ให้มา

“ไหนๆ ก็ใช้เวทมนตร์ได้แล้ว ก็น่าจะบินได้สินะ งั้นลองไปส่งอาหารหรือพัสดุดูสิ

ทั้งเร็วทั้งไม่มีค่าน้ำมัน มีแต่รายได้ล้วนๆ วันหนึ่งหาเงินได้หลายหมื่นเยนสบายๆ เลยล่ะ”

“ไอ้โง่เอ๊ย เรียนเวทมนตร์มาทั้งที กลับเอาไปส่งอาหาร ช่างไม่มีความทะเยอทะยานเอาเสียเลย

อีกอย่าง การบินไปมาบนท้องฟ้าทั้งวัน มันจะเรียกว่าไม่เป็นที่สังเกตได้ยังไง? นึกว่าตัวเองเป็นโดราเอมอนรึไง?

ถ้าเป็นฉันนะ แทนที่จะไปส่งอาหารอะไรนั่น สู้ไปแสดงมายากลดีกว่า คนอื่นเขาโชว์ฝีมือ แต่ของนายมันเวทมนตร์ของจริง ต่อให้เป็นยอดฝีมือแค่ไหนก็หาช่องโหว่ของนายไม่เจอ ถ้านายไม่ดังแล้วใครจะดัง?”

“ไอเดียแสดงมายากลก็ไม่เลวนะ แต่ถ้าพลาดขึ้นมา ก็จะลำบากเหมือนกัน

ถ้าเป็นฉันนะ ถ่ายคลิปลงเน็ตดีที่สุดแล้ว ตอนนี้ผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ตเยอะขนาดนี้ ไม่ต้องกังวลเรื่องรายได้อะไรเลย

ถ้าเป็นไปได้ ถ่ายคลิปที่มีฉากหลังเป็นเกมของเซก้าได้จะดีที่สุด เพราะพวกเราทุกคนต่างก็เป็นแฟนพันธุ์แท้เหมือนกัน”

“ใช้เวทมนตร์ได้แล้ว จะไปทำงานทำซากอะไรล่ะ เวทมนตร์ลอกเลียนแบบเป็นไหม...”

...

เมื่ออ่านความคิดเห็นเหล่านั้นในโลกออนไลน์จบ ทาคาโอกะ ทาคาฟุมิก็ถึงกับตะลึงไป ต้องยอมรับเลยว่าจินตนาการของคนเก่งๆ ในโลกออนไลน์เหล่านี้ช่างกว้างไกลจริงๆ

เมื่อตัดการกระทำที่ผิดกฎหมายออกไป ทาคาโอกะ ทาคาฟุมิก็พบว่ามีงานหลายอย่างที่เหมาะกับคุณน้าจริงๆ

“แล้วคุณน้าครับ ในบรรดาข้อเสนอของคนพวกนี้ คุณน้าเจองานที่เหมาะกับตัวเองแล้วหรือยังครับ?”

สำหรับเรื่องงานของคุณน้า เดิมทีทาคาโอกะ ทาคาฟุมิคิดว่าตัวเองจะต้องปวดหัวเสียอีก แต่ไม่นึกเลยว่าคุณน้าจะแก้ปัญหาได้เร็วขนาดนี้

“เจอแล้วล่ะ ฉันตั้งใจว่าจะเป็นยูทูปเบอร์ถ่ายคลิปลงเน็ตนี่แหละ ส่วนเนื้อหาก็แค่เลือกเอาบางช่วงบางตอนจากสมัยที่ฉันอยู่ต่างโลกมาตัดต่อก็พอ

ภูตแห่งความทรงจำสามารถทำเรื่องนี้ได้ ดังนั้นไม่ต้องกังวลเลย ถ้าหากเงื่อนไขเอื้ออำนวย การถ่ายคลิปที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเกมของเซก้าก็สามารถทำได้เช่นกัน!”

พูดตามตรง ตอนที่เพื่อนในเน็ตคนนั้นเสนอให้ถ่ายคลิปที่มีฉากหลังเป็นเกมของเซก้า ชิมะ โยสุเกะก็ตาเป็นประกาย เตรียมที่จะทำงานนี้แล้ว

การใช้เวทมนตร์แทนการแสดงมายากล ถึงแม้จะเป็นความคิดที่ไม่เลว และหลังจากโด่งดังแล้ว การหาเงินก็ไม่ใช่เรื่องยาก

แต่ประเด็นสำคัญก็คือคุณน้าไม่ชอบออกหน้า และถ้าหากแสดงสด ก็ย่อมมีโอกาสที่จะถูกคนดูจับพิรุธได้

ใครจะไปรับประกันได้ว่าบนโลกนี้จะมีแค่เขาคนเดียวที่ใช้เวทมนตร์ได้?

แต่การถ่ายคลิปลงเน็ต และเผยแพร่บนโลกออนไลน์นั้น สถานการณ์จะแตกต่างออกไป

สิ่งที่ปรากฏในคลิปวิดีโอบนอินเทอร์เน็ต ต่อให้จะมหัศจรรย์แค่ไหน คนอื่นก็จะคิดว่าฝีมือการทำสเปเชียลเอฟเฟกต์ของคุณมันยอดเยี่ยม และเมื่ออยู่คนละฝั่งของหน้าจอ ต่อให้มีผู้รู้จริง ก็ไม่สามารถสัมผัสถึงพลังเวทของเขาได้

มันทั้งหาเงินได้อย่างมั่นคง และไม่เปิดเผยตัวตนของตัวเองด้วย นี่แหละคืองานที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุดแล้ว