SW-ตอนที่ 13 การฝึกฝน

อเล็กซ์ลงจากต้นไม้และเตรียมจิตใจให้พร้อมสำหรับการฝึกซ้อมครั้งแรกในโลกใหม่นี้

พระเจ้าได้บอกอเล็กซ์ว่าเขาควรทำลายร่างกายของเขาให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ด้วยการฝึกฝน จากนั้นใช้สมาธิเพื่อเสริมสร้างร่างกายของเขาด้วยมานา

มันไม่ได้มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นถ้ามีคนบอกสิ่งนี้มือใหม่ที่กำลังจะฝึกฝนการเล่นกีฬา

ทำไม?

เพราะถ้าใครไม่มีประสบการณ์ในการออกกำลังกายที่เพียงพอ ความมุ่งมั่นและความต้านทานต่อความเจ็บปวดทางกายก็จะไม่แข็งแรงพอที่จะทำลายกล้ามเนื้อได้

เมื่อมือใหม่ฝึกกีฬาจนไม่ไหวแล้ว กล้ามเนื้อจะไม่ได้รับความเสียหายมากเกินไป เนื่องจากสัญชาตญาณการรักษาร่างกายเริ่มทำงาน และ คนๆ นั้นจะรู้สึกเหมือนกับว่าสามารถไปต่อได้ แต่คนที่ฝึกตัวเองมาไม่พอ พวกเขาจะรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถไปต่อได้

อเล็กซ์รู้สึกวิตกเล็กน้อยเกี่ยวกับคำพูดของพระเจ้า

อเล็กซ์ฝึกฝนร่างกายจนถึงระดับที่เขาสามารถเข้าร่วมองค์กร MMA ที่ใหญ่ที่สุดในโลกได้

ดังนั้นคงไม่ใช่เรื่องเกินจริงหากจะบอกว่าครั้งหนึ่งอเล็กซ์เคยมีร่างกายที่ปกติจะเห็นได้เฉพาะในทีวี และมันก็ดูสมเหตุสมผลกับความพยายามของเขา เพราะท้ายที่สุด การต่อสู้ของอเล็กซ์ก็ออกอากาศทางทีวีด้วย

ด้วยเหตุนี้ อเล็กซ์จึงตัดสินใจทุ่มสุดตัวกับการฝึกฝน

แน่นอนว่าถ้าเป็นคนที่ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน คงดูโง่ที่จะเชื่อเหตุผลแบบนั้น

'แต่โลกนี้แตกต่างออกไป' อเล็กซ์คิดขณะที่เขาเกาคาง 'หากมานาในชั้นบรรยากาศมีผลในการรักษาและเสริมความแข็งแกร่งให้กับเส้นเอ็น และ กล้ามเนื้อ การฝึกฝนจนเส้นเอ็นของฉันขาดอาจส่งผลกระทบมากกว่านั้น'

อเล็กซ์มองไปที่ป่าด้วยสีหน้าขัดแย้ง

'แต่ถ้ามานาไม่ได้ช่วยรักษาอาการบาดเจ็บจริง ๆ ล่ะ? แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันช่วยได้ แต่ต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะหายเป็นปกติ? ฉันคงทำอะไรไม่ถูกในช่วงเวลานั้น'

'มันหมายความว่าฉันอาจลองมองหาหมู่บ้านที่ปลอดภัยที่อยู่ใกล้ที่นี่? ไม่สิ ใช่ว่าทุกอย่างจะเป็นไปอย่างราบรื่น’'

อเล็กซ์ถอนหายใจ

'ฉันควรจะเริ่มอย่างช้าๆ ก่อนอื่นมาออกกำลังกายให้สูงกว่าปกติกันเถอะ จนกว่าฉันจะรู้สึกปวดร้าวไปอีกสองสามวันข้างหน้า'

อเล็กซ์เตรียมจิตใจให้พร้อมสำหรับการฝึกฝน ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้ทำมานาน

อเล็กซ์รู้สึกว่าตัวเองมีความแข็งแกร่งและพละกำลังที่เพิ่มมากขึ้น เนื่องจากสมองได้ส่งสัญญาณไปยังร่างกายให้เตรียมพร้อมสำหรับช่วงเวลาที่ตึงเครียด

จากนั้นอเล็กซ์ก็ทำในสิ่งที่น่าประหลาดใจ

เขาถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมดหมด

'ฉันคงเหงื่อออกมากเมื่อฉันเริ่มฝึก และฉันไม่ต้องการให้เสื้อผ้าของฉันมีแต่กลิ่นเหงื่อ'

อเล็กซ์บิดข้อต่อของเขาจนเกิดเสียง ในขณะที่เขากระโดดขึ้นและลงเล็กน้อย

'เอาล่ะ มาเริ่มกันเถอะ!'

ด้วยเหตุนี้ การฝึกซ้อมครั้งแรกของอเล็กซ์จึงเริ่มต้นขึ้น

เขาใช้เวลาประมาณสิบนาทีในการอบอุ่นร่างกายด้วยการวิ่ง กระโดด ดันพื้น ลุกขึ้นยืน ดึงตัวเองขึ้นไปบนกิ่งไม้ และทำสิ่งอื่นๆ อีกมากมาย

อเล็กซ์ไม่ได้ฝึกฝนมาเป็นเวลานาน แต่ทันทีที่การฝึกของเขาเริ่มขึ้นจริง ๆ เขารู้สึกเหมือนกับว่าเวลาได้ไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว

'ปกติฉันจะเล่นกล้ามแค่บางส่วน แต่วันนี้ ฉันจะทำทุกส่วน!'

อเล็กซ์คว้าดาบของเขาและใช้มันเป็นทุ่นน้ำหนัก เพราะท้ายที่สุดแล้วมันค่อนข้างหนัก

เขาวางมันไว้บนบ่า และ ยืนด้วยปลายนิ้วเท้า จากนั้นก็กลับมายืนตามปกติ และทำซ้ำอื่นๆ

สิ่งนี้คือการฝึกน่อง

จากนั้นเขาก็วางดาบบนเท้าทั้งสองและยกขึ้น

สิ่งนี้คือการฝึกต้นขา

อเล็กซ์มีประสบการณ์มากพอที่จะรู้ว่าการเคลื่อนไหวแบบไหนที่จะฝึกกล้ามเนื้อประเภทไหน

เนื่องจากนี่เป็นเซสชันการฝึกซ้อมที่เข้มข้น อเล็กซ์จึงวางแผนที่จะทำให้เป็นเซสชันที่ยาวนานมาก

ประมาณหนึ่งชั่วโมงหลังจากอเล็กซ์เริ่มฝึก ไม่นานฝนก็เริ่มตก

อเล็กซ์ไม่สนใจไฟและอาหาร เพราะถ้าไฟดับมันก็แค่ดับแต่เนื้อก็ยังกินได้เมื่อมันเย็น เพราะตอนนี้เนื้อควรถูกปรุงจนสุกแล้ว

อย่างไรก็ตาม อเล็กซ์คว้ากระเป๋าของเขาและเริ่มทำความสะอาด

หลังจากนั้นเขาก็ขุดหลุมเล็ก ๆ ในรูปแบบคล้ายถังแล้วใส่ถุงเข้าไปข้างใน

เขาจำได้ว่าเมื่อโพชั่นรักษาของเขาแตก พวกมันทำให้ถุงกระเป๋าของเขาเปียก แต่ของเหลวส่วนใหญ่ยังคงอยู่ข้างใน นั่นก็หมายความว่ากระเป๋าของเขาสามารถบรรจุน้ำได้ในระดับหนึ่ง

ส่วนเสื้อผ้าของอเล็กซ์ได้ถูกวางไว้บนต้นไม้ที่ค่อนข้างแห้ง

เขาใช้เวลาทั้งหมดกว่า 90 นาทีก่อนที่จะฝึกขาเสร็จ และเขาก็รู้สึกเจ็บบ้างแล้ว นี่คือจุดที่ปกติเขาจะหยุดฝึกขาเมื่อเขาอยู่บนโลกเก่า

เพื่อความปลอดภัย อเล็กซ์ก็หยุดฝึกขา ณ จุดนี้เช่นกัน

เขาต้องตรวจสอบการใช้มานาก่อน

ต่อไป อเล็กซ์ได้ฝึกแขนและไหล่ของเขา

ในขณะที่อเล็กซ์ฝึกฝนต่อไป เขารู้สึกถึงความรู้สึกดั้งเดิมบางอย่าง

เขาไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนั้นมาจากไหนในตอนแรก แต่เขาก็ค้นพบอย่างรวดเร็ว

เขากำลังฝึกอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ซึ่งห่างไกลจากความปลอดภัย ครอบครัว ภาพลักษณ์สาธารณะ งาน และอื่นๆ

มีเพียงสายฝนที่เปียกโชกบนร่างกายของเขาและผืนป่าที่ขรุขระอยู่รายล้อมรอบตัวเขา

เขาไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากฝึกฝน

การฝึกฝนคือหน้าที่ที่เขาต้องรับผิดชอบเพียงเท่านั้น

นอกจากนี้ก็แทบจะไม่มีอะไรเลย

เพราะเขาไม่มีงานที่ต้องกลับไปทำ

ไม่มีเงินให้เขาต้องกังวล

เขาไม่ต้องตื่นเช้าไปทำงาน

ที่เขาต้องทำก็คือการแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

ในความคิดของอเล็กซ์ การฝึกดูเหมือนจะเปลี่ยนจากการฝึกฝนธรรมดาเป็นการฝึกฝนทางจิตวิญญาณบางรูปแบบ

อเล็กซ์รู้สึกว่านี่เป็นความจริงเบื้องต้นและพื้นฐานที่สุดของโลกใบนี้

นอกจากการพัฒนาความแข็งแกร่ง มันก็แทบจะไม่มีอะไรอย่างอื่น

หลังจากผ่านไป 90 นาที อเล็กซ์ก็ใช้แขนและไหล่ของเขา

สุดท้าย อเล็กซ์ก็โฟกัสไปที่หน้าท้อง หน้าอก และหลังของเขา

เขาใช้เวลา 60 นาที

จากนั้นในที่สุดอเล็กซ์ก็เสร็จสิ้นการฝึก

เขาฝึกฝนเป็นเวลาสี่ชั่วโมงเต็ม และเขารู้สึกมีชีวิตชีวาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ด้วยสภาพแวดล้อมใหม่เหล่านี้ทำให้อเล็กซ์มีพลังงานเพิ่มขึ้นอย่างเหลือเชื่อ และการฝึกฝนท่ามกลางสายฝนอาจดูแปลกๆ ในช่วงแรก แต่อเล็กซ์ก็เริ่มรักการฝึกฝนท่ามกลางสายฝน

มันทำให้เขารู้สึกเย็นสบาย และความรู้สึกของเม็ดฝนก็เกือบจะสะกดจิตจนทำให้เขารู้สึกลุ่มหลงในการฝึก

อเล็กซ์หายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้งในขณะที่เขาค่อย ๆ ผละออกจากการฝึกฝน

ไม่กี่นาทีต่อมา อเล็กซ์ก็ตระหนักว่าจิตใจของเขาไม่ได้หลงเหลือสมาธิอีกต่อไป

เขาไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เมื่อวาน และเขาก็กระหายน้ำอย่างหนัก

อเล็กซ์ตรวจดูในถุงกระเป๋าและเห็นว่ามีน้ำอยู่เต็ม

แต่น่าเศร้าที่น้ำนี้ไม่บริสุทธิ์เลย มันมีสีน้ำตาลอ่อนเล็กน้อย

'ฉันจะจู้จี้จุกจิกไม่ได้แล้ว'

อเล็กซ์ดื่มน้ำสีน้ำตาลอ่อน มันไม่ได้รสชาติดีอย่างแน่นอน แต่ความรู้สึกเย็นของน้ำที่ไหลลงคอที่แห้งผากของเขานั้นกลับรู้สึกดีเป็นอย่างมาก

จากนั้นอเล็กซ์ก็เดินไปที่เตาไฟ

กองไฟได้ดับไปนานแล้ว ส่วนเนื้อก็มีน้ำหยดลงมาเนื่องจากมันเปียกน้ำฝน

อย่างไรก็ตาม อเล็กซ์ยังคงคว้าเนื้อและกินมัน

มันขาดเครื่องปรุงรสไปมาก และปรุงไม่สุก แต่การรับประทานแบบนี้ได้ปลุกความรู้สึกพิเศษดั้งเดิมในตัวอเล็กซ์

แต่น่าแปลกใจที่เนื้อมีรสชาติค่อนข้างดี!

แม้มันจะค่อนข้างแข็ง แต่ก็มีรสชาติที่เข้มข้นมาก คล้ายกับสิ่งของในเกม

อเล็กซ์สามารถกินให้หมดในคราวเดียวได้ แต่เขาได้หยุดตัวเอง

สิ่งสำคัญคือต้องไม่ให้อาหารตัวเองมากเกินไป มิฉะนั้น สมาธิของเขาจะลดลงขณะทำจิตใจให้สงบ

หลังจากที่อเล็กซ์กินและดื่มเสร็จแล้ว เขาก็นั่งลงใกล้ต้นไม้ของเขาและวางดาบไว้ข้างตัวเขา

จากนั้นเขาก็หลับตาและจดจ่อกับสิ่งรอบตัว

น่าแปลกที่เสียงฝนที่ตกลงมา ไม่ได้กวนใจเขา ในความเป็นจริง มันช่วยให้อเล็กซ์ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมของเขาได้

หลังจากผ่านไปหลายนาที อเล็กซ์ก็สัมผัสได้ถึงพลังลึกลับในอากาศ และเขาแน่ใจว่าเขาไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อนบนโลกใบนี้

นี่เป็นเรื่องใหม่

นี่จะต้องเป็นมานา!

อเล็กซ์จดจ่ออยู่กับมานาและพยายามดึงมันด้วยความคิดของเขา

มันต้องใช้เวลาพอสมควรในการทำความคุ้นเคย แต่หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง อเล็กซ์ก็สามารถดึงมานาเข้าสู่ตัวเองได้ค่อนข้างดี

อเล็กซ์จินตนาการว่าตัวเองเป็นหลุมดำที่ดึงทุกสิ่งที่อยู่รอบ ๆ เข้าไปในตัวมันเอง

เขาต้องดูดซับทุกสิ่งที่สัมผัสเขา

ดิน ไม้ อากาศ และสสารในรูปแบบอื่นๆ ที่ไม่เคลื่อนไหวได้ แต่เนื่องจากจิตใจของอเล็กซ์สามารถควบคุมมานาได้ในระดับหนึ่ง มานาจึงไหลเข้าสู่ร่างกายของอเล็กซ์ทันที

ทันทีที่พลังเข้าสู่ร่างกายของอเล็กซ์ เขาก็รู้สึกว่ากล้ามเนื้อของเขาอุ่นขึ้นแต่ไม่ได้ร้อน

มันรู้สึกดีและผ่อนคลาย

เหมือนกับว่าอเล็กซ์กำลังอาบน้ำอยู่

ความรู้สึกเช่นนี้ได้ผ่านไปอีกสามชั่วโมง

จนดวงอาทิตย์ได้ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว และช่วงค่ำก็มาถึง

อเล็กซ์ได้ลืมตาขึ้นอีกครั้ง

เพราะช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่เขาจะต้องระมัดระวังตัว