บทที่ 60 - ร่างแยกจิต!

บทที่ 60 - ร่างแยกจิต!

“เอิ้ก”

ลูกแก้ววิญญาณหลายร้อยเม็ดเข้าท้อง ดวงจิตก็โบกมือทีหนึ่ง เรอเอิ้กออกมา แล้วลูกแก้ววิญญาณที่เหลือ ก็ร่วงหล่นกลับเข้าไปในภูเขาเทวะ

การกระทำทั้งหมดนี้ ทำเอาเย่ซิวเหวินถึงกับตะลึงไปเลย นี่มันมีมาดเกินไปแล้ว มาดผู้นำชัดๆ

แต่ว่า ในตอนนั้นเอง ในตอนที่ดวงจิตของเย่ซิวเหวิน นำตันวิญญาณทั้งหมดมาเป็นของตน ดวงจิตของเย่ซิวเหวิน ก็สาดแสงประหลาดออกมาสายหนึ่ง ในชั่วพริบตาบดบังไปทั่วทั้งทะเลจิต

“แสบตาชะมัด”

ร่างกายของเย่ซิวเหวินสั่นไหวเล็กน้อย สุ่ยหลิงหลงที่อยู่ข้างๆ ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

แล้วไอ้เฒ่าลึกลับคนนั้นล่ะ กลับยืนยิ้มอยู่ข้างๆ

ทะเลจิต แสงสว่างจ้าสลายไป และร่างแยกจิตของเย่ซิวเหวิน ก็ร่วงหล่นลงในทะเลจิตของเย่ซิวเหวิน ราวกับเด็กน้อย

“ไอ้บ้า ยืนตรงๆ”

ร่างแยกจิตร่างนั้น กำลังกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่กับพื้น แต่กลับถูกเย่ซิวเหวินตวาดเข้าให้

ผลคือร่างแยกจิตร่างนั้นก็เหลือบมองออกมาข้างนอกอย่างซุกซน ยืนนิ่งๆ ในทะเลจิตของเย่ซิวเหวิน

“เหอะๆ นี่มันเหมือนข้าตอนเด็กๆ เลย”

เย่ซิวเหวินยิ้ม เขาตอนเด็กๆ ก็ท่าทางแบบนี้แหละ กลิ้งไปกลิ้งมา คลานไปทั่ว พอถูกผู้ใหญ่ตวาด ก็จะเหลือบมองอย่างซุกซน แล้วก็ไปหลบมุมห้องยืนตรง

“ยินดีด้วยเจ้าหนู เจ้าทำสำเร็จแล้ว”

เย่ซิวเหวินกำลังคิดจะสร้างร่างของตัวเอง วิ่งเข้าไปเล่นในทะเลจิต แต่ไม่คิดว่าในตอนนั้น เสียงหัวเราะของชายชราในชุดสีเทา กลับทำให้เขาตื่นขึ้นมา

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่ชี้แนะ”

ในตอนนี้ เย่ซิวเหวินที่นอบน้อมขนาดนี้ แน่นอนว่าแกล้งทำทั้งนั้น ด้วยนิสัยหยิ่งผยองของเขา เขาจะไปยอมใครง่ายๆ ฟ้าที่หนึ่ง เขาก็ที่สองแล้ว

แต่ตอนนี้ มีเรื่องต้องขอร้องคนอื่น ก็ต้องแกล้งทำเป็นหลานไปก่อน ถ้าตอนนี้ยังจะมาโชว์เทพอีก นั่นก็คือโดนประตูหนีบหัวมาแล้ว

“ดีมาก พรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่ของเจ้าสูงมาก แบบนี้ดีมาก มาเถอะ ตามข้าไปด่านต่อไป”

“ท่านผู้อาวุโส ข้าขอถามหน่อย พวกเราผ่านด่านแล้ว จะได้มรดกอะไรเหรอ”

ชายชราหันหลัง คิดจะเดินไปทางประตูยักษ์สีทองคำแดง แต่ไม่คิดว่าเย่ซิวเหวินจะถามแทรกขึ้นมาในตอนนี้

ชายชราพยักหน้าเล็กน้อย แต่แล้วก็ส่ายหน้า “หรือว่า เจ้ากลัวว่ามรดกของข้า จะทำให้เจ้าเสื่อมเสียหรือไง”

“ท่านผู้อาวุโส เขาไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น เขาแค่สงสัยเฉยๆ”

เย่ซิวเหวินยังไม่ทันได้ตอบ สุ่ยหลิงหลงก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน และยังดึงเย่ซิวเหวินทีหนึ่ง ความหมายก็คือ อย่าให้เขาพูดจาเหลวไหล

“เหอะๆ หนุ่มสาวนี่มันดีจริงๆ”

ชายชราในชุดสีเทาก็แค่เหลือบมองแวบหนึ่ง ก็ไม่สนใจอีก จากนั้นก็เปิดประตูยักษ์สีทองคำแดงบานนั้น แล้วเดินเข้าไป

ข้างในประตูคือโถงทางเดิน ในโถงทางเดิน ก็เต็มไปด้วยสีทองคำแดง จนกระทั่งเลี้ยวไปสิบแปดโค้ง ถึงได้มาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ที่ราวกับถ้ำเพลิงนรก

“ฟู่ ฟู่”

ทางเข้าถ้ำเพลิงนรกนี้ มีทั้งหมดสิบแห่ง มีเพียงสองแห่งตรงกลางที่ร้อนแรงที่สุด แม้จะอยู่ข้างนอกนี้ ก็ยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแผดเผาที่น่ากลัวอย่างยิ่งยวด

แต่ความรู้สึกแผดเผานี้ เจ้าใช้ร่างกาย สัมผัสไม่ได้เลย เพราะความรู้สึกแผดเผานี้ ที่แท้กลับพุ่งเป้าไปที่ วิญญาณของคนเรา

“นี่มัน”

ในที่สุดเย่ซิวเหวินก็ขมวดคิ้ว คิดในใจ ไอ้เฒ่าคนนี้ ไม่ได้คิดจะให้พวกเราเดินผ่านจากที่นี่ไปใช่ไหม

“นี่คือเส้นทางเพลิงทดสอบ มีเพียงคนที่ผ่านการชำระล้างจากเส้นทางเพลิงนี้ ถึงจะเข้าไปในด่านต่อไปได้ พวกเจ้าดู นี่คือป้ายหยกสองชิ้น ถ้าพวกเจ้าทนการแผดเผาของ 'เปลวเพลิงชำระใจ' นี่ไม่ไหว ขอแค่บีบป้ายหยกนี้ให้แตก ก็จะปลอดภัยดี แต่ว่า การทดสอบของพวกเจ้า ก็จะต้องสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้”

“สิ้นสุดลง บีบแตกก็สิ้นสุดลงเลยเหรอ” เย่ซิวเหวินถามย้ำ

“ใช่ สิ้นสุดลง ป้ายหยกชิ้นนี้คือป้ายคำสั่งที่ใช้เดินทางไปโลกภายนอก หลังจากบีบแตกแล้ว พวกเจ้าจะถูกสุ่มส่งไปที่ใดที่หนึ่งในหุบเขาร้อยแมลง สิ้นสุดการทดสอบมรดกครั้งนี้”

ในตอนนี้ ชายชราในชุดสีเทาพูดชัดเจนมาก เย่ซิวเหวินกับสุ่ยหลิงหลงก็เข้าใจแล้ว และเย่ซิวเหวินก็คว้าสุ่ยหลิงหลงไว้ทันที เข้าไปยืนใกล้ๆ แล้วพูดว่า “ข้าจะทดสอบพร้อมกับสุ่ยหลิงหลง”

“เหอะๆ ไม่ได้ การทดสอบเป็นเรื่องของแต่ละคน และการทดสอบครั้งนี้ ก็ยากลำบากอย่างยิ่งยวด ข้าไม่อยากให้พวกเจ้าต้องวอกแวกเพราะเรื่องนี้ ไปเถอะ คนละเส้นทางเพลิงทดสอบ จะสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับวาสนาของพวกเจ้าเอง ข้าหวังว่าจะได้เห็นร่างของพวกเจ้าที่อีกฝั่งหนึ่งของเส้นทางเพลิงทดสอบ ไปเถอะ”

ชายชราในชุดสีเทาโบกมือเล็กน้อย แต่แล้วก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

“ไปแล้ว”

เย่ซิวเหวินมองไปรอบๆ แล้วก็ดึงสุ่ยหลิงหลงเล็กน้อย “ไอ้เฒ่านั่นไปแล้ว หรือว่าพวกเราสองคนจะไปยังไงดี”

“ซุกซน ท่านผู้อาวุโสคนนั้นรู้ทุกสิ่งรู้ทุกอย่าง เจ้าคิดว่าเจ้าจะหลอกท่านได้หรือไง ไปเถอะ พวกเราคนละเส้นทาง มาแข่งกัน ว่าใครจะผ่านการทดสอบนี้ได้ก่อนกัน”

สุ่ยหลิงหลงผลักเย่ซิวเหวินออกเบาๆ แต่เย่ซิวเหวินกลับดึงเธอเข้ามากอดไว้อย่างไม่ยอมปล่อย “พี่สาวหลิงหลง ให้ข้าจูบทีหนึ่งก่อน แล้วค่อยไป”

“ไปเลย จูบอะไรกัน จูบผีหัวโตอะไรของเจ้า รอ รอให้ผ่านการทดสอบก่อน”

สุ่ยหลิงหลงผลักเย่ซิวเหวินออกไป แต่ก็กลัวว่าเย่ซิวเหวินจะโกรธ เลยหันมายิ้มให้ทีหนึ่ง เกือบจะสะกดวิญญาณของเย่ซิวเหวินไปเลย

“โอเย”

เย่ซิวเหวินกระโดดทีหนึ่ง หายไปเลย รู้สึกว่าชีวิตมันช่างสุดยอดแบบนี้แหละ กล้าเปิดปากก็มีโอกาส ถ้าเจ้าไม่กล้าเปิดปาก โอกาสก็จะเป็นของคนอื่นตลอดไป เขาเย่ซิวเหวินครั้งนี้ ไม่เพียงแต่จะต้องได้มรดกมา แต่ยังจะต้องได้สาวงามกลับบ้านไปด้วย

“ล้า ลัน ลา เอิ้กอ๊าก”

เย่ซิวเหวินดีใจอย่างเต็มที่ กระโดดเข้าไปในเส้นทางเพลิงทดสอบ ผลคือร้องโหยหวน เส้นทางเพลิงทดสอบนี้ มันน่ากลัวเกินไปจริงๆ

เปลวเพลิงที่ลุกไหม้นั้น มันลามไปทั่วทั้งเส้นทางเพลิงแล้ว แต่เปลวเพลิงที่ลอยทั่วฟ้านี้ กลับไม่ได้พุ่งเป้าไปที่ร่างกายมนุษย์ แต่เป็นวิญญาณของมนุษย์ เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ ที่แท้กลับเผาทะลุร่างกายของคนเรา เผาเข้าไปในทะเลจิตโดยตรง

ในตอนนี้ทะเลจิต ถูกเปลวเพลิงสีแดงก่ำนั่น ส่องจนแดงก่ำไปหมดแล้ว คลื่นความร้อนไร้สิ้นสุดพัดโหมเข้ามา ที่แท้กลับทำเอาร่างแยกจิตของเย่ซิวเหวิน ตกใจจนพุ่งกลับเข้าไปในร่างจริงทันที

นี่มันเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว เหมือนกับเย่ซิวเหวินตอนเด็กๆ ไม่มีผิด

ชายชราคนนั้นบอกว่า ในเส้นทางเพลิงทดสอบนี้ มีทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดก้าว ขอแค่เจ้าเดินผ่านเส้นทางเพลิงนี้ ก็ถือว่าสำเร็จแล้ว

หนึ่งร้อยแปดก้าว แค่หนึ่งร้อยแปดก้าวเท่านั้น นี่ถ้าอยู่ที่โลกภายนอก ข้าใช้ก้าวพริบตามายา แค่วินาทีเดียวไม่ถึง ก็ไปถึงสุดทางของเส้นทางเพลิงทดสอบแล้ว

การแผดเผารุนแรงขึ้น ไม่รอให้เย่ซิวเหวินคิดมาก เขาฮึดสู้ ที่แท้คิดจะฉวยโอกาส เขาจะรวดเดียวจบพุ่งผ่านไป

“เฮ้เฮ้ ไอ้เฒ่านั่น ที่แท้ก็ทิ้งช่องโหว่ไว้ให้ข้าแบบนี้ ขอแค่ใช้วิชาตัวเบา ระยะทางหนึ่งร้อยแปดก้าว นั่นมันก็แค่ก้าวเดียวถึงไม่ใช่หรือไง นี่มันคือบั๊กชัดๆ

ไอ้เฒ่าดูให้ดีๆ นะ ปลายทางของเส้นทางเพลิงทดสอบ มันอยู่ตรงนั้น ข้าจะไปแล้วนะ ข้าไม่ได้โกงนะ

เฮ้เฮ้ เส้นทางเพลิงทดสอบบ้าบออะไรกัน นั่นมันก็แค่ก้าวเดียวไม่ใช่หรือไง”

[จบแล้ว]