บทที่ 42: ศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่า

บทที่ 42: ศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่า

ณ หุบเขาที่เต็มไปด้วยโขดหินรูปทรงประหลาดแห่งหนึ่งในเทือกเขาต้องสาป มนุษย์หมาป่ากระหายเลือดตนหนึ่งกำลังอยู่ในท่าคลานสี่ขา พุ่งตรงไปยังร่างของใครบางคนด้วยความเร็วสูง

และแล้วในตอนนั้นเอง ลูกบอลแสงลูกหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่หน้าผากของมันอย่างจัง

ปัง!

-380

ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนอย่างสิ้นหวัง ร่างมหึมาของมนุษย์หมาป่าก็ล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง

หลินอี้เดินออกมาจากหลังโขดหินก้อนใหญ่ เขาเดินไปยังซากศพของมนุษย์หมาป่าแล้วเก็บเครื่องประดับที่ดูคล้ายจี้ห้อยคอขึ้นมา

[หัวใจมนุษย์หมาป่า]

[เฉพาะทาง] มนุษย์หมาป่าจอมว่องไว

ความว่องไว: +8

ความทนทาน: +5

เลเวลที่ต้องการ: 13

คุณสมบัติพิเศษ: เพิ่มความเร็วในการโจมตีของอาวุธประเภทประชิด 10%

นี่มันเป็นอุปกรณ์ [เฉพาะทาง] สำหรับสายประชิดอีกแล้ว

แต่ถ้าว่ากันตามความคิดของหลินอี้แล้ว โดยหลักการแล้วหัวใจมนุษย์หมาป่าชิ้นนี้น่าจะเป็นของเฉพาะทางสำหรับอาชีพสายโจรเสียมากกว่า

ไม่ว่าจะเป็นค่าความว่องไวที่สูงถึง 8 หรือค่าความเร็วโจมตีที่เพิ่มขึ้น 10% ก็ล้วนสามารถช่วยเพิ่มความเร็วให้กับโจรในขณะลอบสังหารเป้าหมายได้เป็นอย่างดี…และยังเป็นหลักประกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่จะช่วยให้พวกเขาสามารถถอยออกมาได้อย่างปลอดภัยอีกด้วย

ตอนนี้ไอเทมที่หลินอี้สวมใส่อยู่คือของที่ดรอปจากนักเวทในดันเจี้ยนลับ

[คัมภีร์นักปราชญ์ธรรมดา]

[เฉพาะทาง] นักเวทแห่งป่าลี้ลับ

สติปัญญา: +5

เลเวลที่ต้องการ: 11

คุณสมบัติพิเศษ: เพิ่มความเสียหายเวทมนตร์ 2%

หลินอี้โยนหัวใจมนุษย์หมาป่าเข้าไปในกระเป๋าสัมภาระ พลางมองไปยังวิหารที่ดูทรุดโทรมอยู่ไม่ไกลนัก

ด้วยการประสานงานกับเอฟร่า ประกอบกับสกิลติดตัวของอาวุธที่มีโอกาสดูดเลือดได้ ก็ทำให้หลินอี้สามารถฝ่าฟันมาถึงที่นี่ได้อย่างแทบจะเรียกได้ว่าไร้รอยขีดข่วน

เลเวลของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็น 13 อย่างราบรื่น ยังคงครองตำแหน่งอันดับหนึ่งในตารางจัดอันดับ โดยทิ้งห่างอันดับสองอยู่ถึงสองเลเวลเต็มๆ

นอกจากนี้เขายังได้อุปกรณ์หายากที่มีค่าสถานะดีๆมาอีกหลายชิ้น น่าเสียดายที่เขาใช้ไม่ได้เลยสักชิ้น

พอหลินอี้เดินเข้าไปในวิหาร ข้างในก็เต็มไปด้วยใยแมงมุมหนาทึบและฝุ่นที่จับตัวกันเป็นชั้นหนา

บางทีอาจจะเป็นเพราะไม่มีใครมาที่นี่นานเกินไป พอหลินอี้เดินเข้าไป ก็มีกลิ่นเหม็นเปรี้ยวโชยมาปะทะจมูก จนหลินอี้ที่ไม่ได้ทันตั้งตัวแทบจะอาเจียนออกมา

หลังจากเตรียมตัวเตรียมใจแล้ว หลินอี้ก็รีบใช้มือปิดจมูกและปากของตน จากนั้นก็เปิดหน้าต่างบานหนึ่งที่อยู่ด้านข้างของวิหารเพื่อระบายอากาศ

เขาใช้ท่อนไม้ในมือเขี่ยใยแมงมุมที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้า แล้วเดินเข้าไปยังใจกลางของวิหาร

หากเป็นผู้เล่นทั่วไปที่มาถึงที่นี่ ก็คงจะทำได้เพียงแค่มองดูรอบๆด้วยความสงสัยอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็จะจากไป

…เพราะว่าในวิหารที่ผุพังแห่งนี้ นอกจากความรกร้างว่างเปล่าแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดที่มีค่าอีกเลย

ในชาติที่แล้ว ก็ต้องรอจนกระทั่งหนึ่งปีให้หลัง ที่ชายผู้มีนามว่า ‘หัตถ์เทวะโอสถ’ ได้เดินทางมาถึง และได้เปิดเผยความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้ของที่แห่งนี้ให้โลกได้รับรู้

นั่นจึงทำให้อาชีพพิเศษอย่างนักบวชศักดิ์สิทธิ์ได้กลับมาปรากฏสู่สายตาชาวโลกอีกครั้ง และหลังจากที่ภาคเสริม “สงครามของพระเจ้า” ได้อัปเดตเข้ามา อาชีพนี้ก็ได้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในสนามรบที่ต้องต่อกรกับเผ่าปีศาจ

หลินอี้สำรวจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินไปยังมุมหนึ่งแล้วยกโต๊ะเก้าอี้ที่ผุพังซึ่งกองสุมกันอยู่ออก…หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น ก็เป็นไปตามคาด เขาได้พบกับแผ่นศิลาที่ไร้ซึ่งแสงสว่างแผ่นหนึ่งอยู่ตรงมุมกำแพง

หลินอี้หยิบแผ่นศิลาขึ้นมา แล้วนำไปวางไว้ที่ใจกลางของโถงใหญ่…จากนั้นก็หยิบเลือดของมนุษย์หมาป่าที่รวบรวมมาระหว่างทางออกจากกระเป๋าสัมภาระ แล้วราดลงบนแผ่นศิลา

แผ่นศิลาที่แต่เดิมไร้ซึ่งแสงสว่าง พอได้สัมผัสกับเลือดของมนุษย์หมาป่า ก็พลันมีควันสีเขียวลอยขึ้นมาเป็นสายๆทันที

เมื่อหลินอี้ราดเลือดมนุษย์หมาป่าทั้งสามขวดลงไปจนหมด ควันสีเขียวก็ค่อยๆจางหายไป…และแล้วในตอนนั้นเอง ร่างเงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาจากแผ่นศิลา ลอยอยู่ตรงหน้าของหลินอี้ พร้อมกับเอ่ยประโยคหนึ่งที่ทำให้หลินอี้ถึงกับขนหัวลุก

“ในที่สุดเจ้าก็มา”

ในขณะนี้ สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าของหลินอี้ก็คือมนุษย์หมาป่าสีขาว

ทั้งตัว และดูเหมือนว่าจะชราภาพมากแล้วด้วย

ไอดรา·ทิวตัน (กายวิญญาณ)

ศาส​ดาแห่งเผ่ามนุษย์หมาป่า

“ท่านกำลังรอผมอยู่หรือ?”

หลินอี้เอ่ยถามออกไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เขาหวังว่านี่คงจะเป็นเพียงแค่บทพูดที่เกมเตรียมไว้ล่วงหน้า ไม่อย่างนั้นล่ะก็ มันคงจะน่าขนลุกเกินไปแล้ว

ศาสดาแห่งเผ่ามนุษย์หมาป่ามองมายังหลินอี้ ในดวงตาทั้งสองข้างที่ลึกล้ำราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้านั้น เผยให้เห็นถึงประกายแห่งความตื่นเต้นอยู่แวบหนึ่ง

“เจ้ามาเพื่อสืบทอดตำแหน่งศาสดาใช่หรือไม่?”

ศาสดาที่อีกฝ่ายเอ่ยถึง ก็คืออาชีพลับที่คนรุ่นหลังเรียกขานกันว่า ‘นักบวชศักดิ์สิทธิ์’ นั่นเอง

ในเรื่องนี้หลินอี้ก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไร เขาจึงตอบกลับไปตรงๆ

“ใช่แล้ว!”

แต่ทว่าสิ้นเสียงของหลินอี้ ชื่อของอีกฝ่ายก็พลันเปลี่ยนจากสีเขียวซึ่งหมายถึงความเป็นมิตร กลายเป็นสีแดงฉานซึ่งหมายถึงความเป็นศัตรูในทันที

และในขณะเดียวกัน ชื่อของศาสดาแห่งเผ่ามนุษย์หมาป่าก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ไอดรา·ทิวตัน (กายวิญญาณ) Lv.80

บอสระดับตำนาน

“เชี่ยแล้ว!”

ในตอนที่ท่าทีของอีกฝ่ายเปลี่ยนจากเป็นมิตรมาเป็นศัตรูอย่างกะทันหัน หลินอี้ก็รีบถอยหลังไปสี่ห้าก้าวอย่างรวดเร็ว ขนทั้งตัวของเขาลุกชันขึ้นมาทันที

ในชาติที่แล้ว เขารู้เพียงแค่ว่าทำแบบนี้จะสามารถเปิดเควสสืบทอดอาชีพได้ แต่สำหรับรายละเอียดของขั้นตอนต่างๆนั้น เขากลับไม่รู้อะไรเลยแม้แต่น้อย

ณ ตอนนี้ ในใจของหลินอี้เริ่มเต้นไม่เป็นส่ำ

หรือว่าจะต้องให้เขาฆ่ามัน?

บอสระดับตำนานเลเวล 80 นั่นมันเป็นตัวตนที่เหนือล้ำใกล้เคียงกับพระเจ้าเลยนะ!

ส่วนตัวเองเป็นแค่อาชีพระดับเริ่มต้นเลเวล 13 เท่านั้น แค่อีกฝ่ายพ่นลมหายใจออกมาทีเดียวก็สามารถฆ่าเขาได้แล้ว…แบบนี้จะไปสู้ได้อย่างไรกัน?

แต่แล้วในตอนนั้นเอง แสงเจ็ดสีสายหนึ่งก็ทำให้หลินอี้ถึงกับสะดุ้งเฮือก

“นั่นมัน!”

หลินอี้มองไปยังร่างเงาที่เปล่งประกายแสงเจ็ดสีออกมาจากร่างของศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่าอย่างตกตะลึง มันคือหนังสือโบราณเล่มหนึ่ง

สิ่งของที่หลินอี้ไม่เคยกล้าแม้แต่จะคิดถึง ผุดขึ้นมาในหัวของเขาทันที

ไอเทมระดับเทพ!

ศาสดาคนนี้มีไอเทมระดับเทพอยู่กับตัว!

ยังไม่ทันที่หลินอี้จะได้ตกตะลึงจนจบ แสงเจ็ดสีสายนั้นก็พลันหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย…และชื่อของศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่าก็เปลี่ยนจากสีแดงกลับมาเป็นสีเขียวอีกครั้ง

ถ้าหากว่าการปรากฏตัวของไอเทมระดับเทพทำให้หลินอี้รู้สึกตกตะลึง เช่นนั้นแล้วคำพูดต่อไปของศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่าก็คงจะทำให้หลินอี้รู้สึกสยดสยองเลยทีเดียว!

ศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่าใช้ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยปัญญาคู่นั้นจ้องมองมายังหลินอี้

“เจ้ามองเห็นคัมภีร์พยากรณ์ที่อยู่ในร่างของข้างั้นรึ?”

หลินอี้จ้องมองศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่าที่กำลังยิ้มอยู่ตรงหน้าอย่างตัวแข็งทื่อ ความรู้สึกเย็นเยียบสายหนึ่งพลันแล่นจากก้นบึ้งของหัวใจขึ้นสู่กลางกระหม่อม

ความลับที่หลินอี้ไม่เคยบอกใครเลยนับตั้งแต่ที่ย้อนเวลากลับมา แล้วมันรู้ได้อย่างไรกัน!

ถ้าไม่ใช่เพราะสู้มันไม่ได้ล่ะก็ หลินอี้คงจะมีความคิดอยากจะฆ่ามนุษย์หมาป่าปิดปากไปแล้ว

“เป็นเช่นนั้นจริงๆสินะ!”

ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้รับคำตอบจากหลินอี้ แต่ทว่าสีหน้าของหลินอี้ในขณะนี้ก็ได้ให้คำตอบที่ศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่าต้องการแล้ว

ดูเหมือนว่าจะสังเกตเห็นจิตสังหารที่วาบขึ้นมาในแววตาของหลินอี้ ศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่ากลับไม่ได้ใส่ใจพลางกล่าวว่า

“เจ้าวางใจเถอะ ความลับของเจ้าเรื่องนี้จะไม่มีบุคคลที่สามล่วงรู้เป็นอันขาด”

พอพูดถึงตรงนี้ อารมณ์เศร้าสร้อยสายหนึ่งก็แผ่ออกมาจากร่างของศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่า

หลินอี้ที่ได้รับผลกระทบจากอารมณ์นั้น ก็จำต้องพักความคิดที่จะฆ่ามนุษย์หมาป่าปิดปากเอาไว้ชั่วคราว

“ผมต้องทำอย่างไรถึงจะได้ไอเทมสืบทอดอาชีพนักบวชศักดิ์สิทธิ์มา”

“ง่ายมาก!”

บนใบหน้าของศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่าไอดราปรากฏรอยยิ้มอันลึกลับขึ้นมา

“ไปตามหาธงเรียกวิญญาณที่ซ่อนอยู่ในตัวของนักบวชเผ่าปีศาจแล้วนำมันกลับมา ก็ถือว่าเจ้าทำภารกิจสำเร็จแล้ว”

“อะไรนะ? นักบวชเผ่าปีศาจ?” หลินอี้ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

“แล้วผมจะไปหานักบวชเผ่าปีศาจนี่ได้จากที่ไหนกันเล่า”

ศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่าไม่ได้ตอบคำถามนี้ แต่กลับเผยรอยยิ้มอันลึกลับยากจะคาดเดาให้หลินอี้แทน

“เจ้าจะได้รู้เอง”

“อะไรนะ?”

หลินอี้แสดงความไม่เข้าใจออกมาอีกครั้ง

แต่ทว่าศาสดาเผ่ามนุษย์หมาป่ากลับโบกมือไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน ฉากรอบข้างก็พลันเกิดการเปลี่ยนแปลง

ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของหลินอี้ วิหารที่แต่เดิมรกร้างและทรุดโทรม กลับกำลังค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปทีละน้อย

วิหารที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์ ก็ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของหลินอี้ในรูปลักษณ์ใหม่ ราวกับกำลังอยู่ในความฝัน

ร่างที่กำลังวิ่งวุ่นไปมาหลายร่างพลันปรากฏขึ้นในสายตา

พอหลินอี้มองเห็นร่างที่กำลังวิ่งวุ่นเหล่านั้นอย่างชัดเจน ม่านตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นทันที

มนุษย์หมาป่า!

แถมยังเป็นมนุษย์หมาป่าที่มีแววตาสดใส สวมใส่เกราะอ่อน และดูมีกำลังใจในการต่อสู้ที่สูงส่ง

มนุษย์หมาป่าที่เห็นในตอนนี้กับมนุษย์หมาป่าที่หลินอี้เห็นในเทือกเขาต้องสาปนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

และท้องฟ้านอกวิหารที่แต่เดิมมืดครึ้มก็กลับกลายเป็นสีน้ำเงินเข้มเป็นพิเศษ

แสงแดดอ่อนๆสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ยิ่งทำให้วิหารแห่งนี้ดูศักดิ์สิทธิ์มากยิ่งขึ้น

“ทำไมถึงมีมนุษย์อยู่ที่นี่ได้? ใครเป็นคนปล่อยมันเข้ามา!”

ทันใดนั้น มนุษย์หมาป่าที่สูงกว่าสองเมตรก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหลินอี้ ทำเอาหลินอี้ตกใจจนสะดุ้ง

ทหารยามวิหารมนุษย์หมาป่า Lv.31

ในขณะที่หลินอี้ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆมนุษย์หมาป่าสีขาวที่สวมใส่ชุดคลุมยาวสีทองก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า

“ถอยไป!”

ทหารยามมนุษย์หมาป่าที่กำลังจะจับตัวหลินอี้คนนั้น ก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เมื่อมองดูมนุษย์หมาป่าสีขาวที่กำลังยิ้มอยู่ตรงหน้า หลินอี้ก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ

“ท่านศาสดา!”

(จบตอน)