บทที่ 455 - แผนการล้างแค้น

บทที่ 455 - แผนการล้างแค้น

◉◉◉◉◉

หากมีโอกาส เทเลอร์จะต้องเหยียบฉินฮ่าวให้จมดินอย่างแน่นอน และจะไม่มีวันปล่อยให้เขามีโอกาสกลับมาเกิดใหม่ได้อีก

เนื่องจากเหลือเพียงเท่านี้ พวกเขาก็สามารถทำข่าวประชาสัมพันธ์ครั้งใหญ่ได้แล้ว ข่าวสารที่แพร่สะพัดไปทั่ว จะทำให้ทุกคนได้รู้ว่าเอจิส ฉินฮ่าว และเบรีโอสามคนนี้เป็นตัวตลกแค่ไหน

เมื่อภาพลักษณ์แบบนี้ถูกสร้างขึ้นในใจของผู้คนแล้ว ตอนนั้นต่อให้พวกเขามีเงินมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ และเทเลอร์ก็ไม่ต้องไปกังวลอีกต่อไปว่าฉินฮ่าวจะมีฐานะเป็นอย่างไร

ขอแค่มีช่องโหว่เล็กๆ ให้แทรกเข้าไปได้ เขาก็สามารถลากฉินฮ่าวลงน้ำได้อย่างแน่นอน

“แต่ถ้าคุณอยากจะล้างแค้น การซัดฉินฮ่าวต่อหน้าสักที ก็ยังมีโอกาสอยู่”

คิดไปคิดมา เทเลอร์ก็พูดขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง

ตอนนี้เขาตั้งใจจะลากประธานหลินลงน้ำให้ได้แล้ว

เดิมทีอีกฝ่ายก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่พอได้ยินคำพูดนี้ พวกเขาก็สนใจขึ้นมาทันที

เทเลอร์พยายามรวบรวมพรรคพวกมาตลอด เพื่อที่จะจัดการกับฉินฮ่าว ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาร่วมมือกับเอเดนเพื่อจัดการกับฉินฮ่าวแล้วต้องกินแห้ว แถมยังถูกฉินฮ่าวขู่รีดไถไปก้อนโต เขาก็เก็บความแค้นไว้ในใจ และร่วมมือกับอาซาน

เขาค่อนข้างจะเกรงกลัว ท้ายที่สุดแล้ว หากฉินฮ่าวรู้ว่าเบื้องหลังเรื่องนี้มีเขาเป็นผู้บงการหรือมีส่วนร่วม อีกฝ่ายก็คงจะไม่ปล่อยเขาไปแน่

และตอนนี้เขาก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้อย่างแนบเนียน หรือมีกำลังพอที่จะต่อกรกับฉินฮ่าวได้ ดังนั้นเขาจึงได้แต่อดทนไว้ก่อน

รอจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม แล้วค่อยลงมือกับฉินฮ่าว

“โอกาสที่ไหนกันล่ะ พูดมาตรงๆ เลยดีกว่า”

ประธานหลินถามอย่างตรงไปตรงมา

เพราะเขาอยากจะลดผลกระทบจากการล่วงเกินอีกฝ่ายให้ได้มากที่สุด ดังนั้นเขาจึงเก็บความแค้นไว้กับฉินฮ่าวมาตลอด อยากจะหาวิธีจัดการกับเขา

ท้ายที่สุดแล้วจนถึงตอนนี้ก็ยังมีคนอีกมากมายที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ และนี่ก็เป็นโอกาสสำหรับเขา

แต่คำพูดของเทเลอร์เมื่อกี้ โดยพื้นฐานแล้วจะทำให้ความแค้นระหว่างคนสองคนยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น ซึ่งนี่มันขัดกับความตั้งใจเดิมของเขา

“ตอนนี้คุณอยากจะกลับไปร่วมมือกับประธานเมอร์ฟีอีกครั้งมันง่ายมาก ขอแค่จับจุดอ่อนของพวกเขาให้ได้ก็พอแล้ว”

เทเลอร์เผยรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง

“คุณวางใจได้เลย ขอแค่มีผมช่วยอยู่ ความร่วมมือระหว่างคุณกับประธานเมอร์ฟีก็จะไม่ยุติลง ขณะเดียวกัน ผมเชื่อว่าในใจของคุณก็คงจะเกลียดฉินฮ่าวมาก ที่ทำให้พวกคุณเสียหน้าต่อหน้าธารกำนัล ตอนนั้นคุณก็สามารถหยามหน้าเขาได้อย่างสาสม เป็นอย่างไร?”

ประธานหลินได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปมา จากนั้นเขาก็กลอกตาไปมา เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วก็แอบกดปุ่มบันทึกเสียงที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋ามาตลอด

ของสิ่งนี้เขาเตรียมไว้เพื่อป้องกันตัวโดยเฉพาะ

ท้ายที่สุดแล้ว สนามรบก็คือสนามรบ คนอย่างพวกเขาในวันนี้ก็อาจจะถูกวางกับดักได้

ดังนั้น การพกเครื่องบันทึกเสียงติดตัวจึงเป็นเรื่องปกติมาก

เขารู้สึกว่าถ้าเขาทำแบบนี้กับเทเลอร์ เขาก็จะไม่มีวันได้กลับมาคืนดีกับประธานเมอร์ฟีและฉินฮ่าวอีกต่อไปแล้ว

แต่ถ้าเอาเรื่องนี้ไปเป็นไพ่ตายบอกฉินฮ่าวหรือเมอร์ฟี ผลลัพธ์ก็จะแตกต่างออกไป

เขาไม่ใช่คนโง่ เทเลอร์คนนี้คิดว่าระหว่างประธานหลินกับฉินฮ่าวมีความขัดแย้งกัน เขาก็สามารถฉวยโอกาสเข้ามาได้

จริงๆ แล้วประธานหลินแค่อยากจะประนีประนอมกับฉินฮ่าวเท่านั้น ไม่ได้อยากจะฆ่าฉินฮ่าวให้ตาย

“ถ้างั้นคุณก็ลองเล่าแผนการโดยละเอียดของคุณมาอีกหน่อยสิ ให้ผมได้ฟังหน่อย”

ประธานหลินถามอย่างจงใจเพื่อล่อปลา

ส่วนเทเลอร์กลับไม่รู้ตัวเลย กำลังเล่าอย่างภาคภูมิใจ...

อีกด้านหนึ่ง ฉินฮ่าวออกมาได้ไม่นาน ซีริสก็พาลูกน้องออกมาด้วย

แต่สีหน้าของเขากลับดูไม่ค่อยดีนัก

“ผู้อำนวยการซีริส ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?”

เมอร์ฟีอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง

พวกเขายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นกันแน่?

ซีริสอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็เหลือบไปเห็นฉินฮ่าวที่ยืนมองอยู่ข้างๆ อย่างไม่ละสายตา สุดท้ายก็ส่ายหน้า

เขายิ้มอย่างฝืนๆ แล้วกล่าวว่า “เอาล่ะ ทุกคนทานดื่มกันต่อไปให้สนุกสนานเถอะ ผมยังมีธุระอยู่ ขอตัวก่อนนะครับ”

พูดจบ ซีริสก็หันหลังเดินจากโรงแรมไปอย่างรีบร้อน

ท้ายที่สุดแล้ว เขายังคงต้องอยู่ที่นี่ต่อไป และการอยู่ในที่เดียวกับฉินฮ่าวก็ทำให้เขารู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว

เมอร์ฟีมองดูท่าทางที่เหมือนหนูตกท่อของอีกฝ่าย ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเล็กน้อย

“คุณไปทำอะไรเขาล่ะ”

ส่วนฉินฮ่าวกลับยักไหล่

“ผมไม่ได้ทำอะไรเลย เจ้าหมอนี่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นพวกเดียวกับวิคเตอร์”

เมื่อได้ยินชื่อหลังนี้ เบรีโอก็พอจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“หรือว่าเขาข่มขู่คุณ ว่าจะต้องยกที่ดินสามแปลงนี้ให้วิคเตอร์?”

ฉินฮ่าวพยักหน้า “นอกจากนี้แล้วจะมีอะไรอีก? สองคนนี้สมรู้ร่วมคิดกัน คิดจะให้ผู้อำนวยการกรมที่ดินคนนี้มาข่มขู่ฉันสักหน่อย เผื่อจะใช้ได้ผล”

“จริงๆ แล้วไม่มีประโยชน์เลย ตรงกันข้าม ฉันยังจะให้เขาอนุมัติที่ดินสามแปลงนี้ของฉันอย่างรวดเร็วอีกด้วย”

บอร์ริโอกลับกังวลอยู่บ้าง “แต่อีกฝ่ายท้ายที่สุดแล้วก็เป็นผู้อำนวยการกรมที่ดิน เรื่องคงจะไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกครับ”

“วางใจเถอะ อย่างมากที่สุดฉันก็แค่ไปที่กรมที่ดินอีกครั้งเท่านั้นเอง”

◉◉◉◉◉

(😘😘จากผู้แปลครับ ตอนแถมที่ 5 ครบแล้ว😘😘)

(ถ้าชอบอย่าลืมกดดาวกันนะครับ)

[จบแล้ว]