บทที่ 253 - ที่ดินทองคำอย่างแท้จริง! รวยเละแล้ว!

“น้องภรรยา จะให้ฉันอุ้มเธอไปนอนไหม?”

ฉินฮ่าวเห็นคนสองคนจากไปแล้ว ก็พูดประโยคนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เพราะภรรยาเห็นด้วย และยังตัดสินใจแน่วแน่

ทำให้ฉินฮ่าวก็พูดจาแทะโลมกับเฉิงไต้ขึ้นมา

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ก็จะล้อเล่นบ้าง แต่ไม่เคยมีเรื่องตลกแบบนี้มาก่อน

“พี่เขย พี่พูดบ้าอะไรคะ?”

เฉิงไต้แทบจะเบิกตากว้าง แล้วก็ด่าด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

พี่เขยคนนี้ กล้าดีจริงๆ

พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?

“ไอ ไอ ไอ ไม่ใช่สิ จะให้เธอมาพักอยู่ในห้องสวีทของฉันได้ยังไง? ถ้าให้เธอเข้ามาพัก ฉันกลัวว่ากลางดึกฉันจะ...”

ฉินฮ่าวพูดไม่จบ นั่งพิงโซฟา แล้วก็ชื่นชมขายาวๆ ในถุงน่องสีดำคู่นั้น

ทนไม่ไหวจริงๆ

คนสองคนอยู่ด้วยกันตามลำพัง อย่าว่าแต่อีกฝ่ายจะชอบตัวเองแล้วใจเต้นแรงเลย

ตัวเองก็ใจเต้นเร็วขึ้นเหมือนกัน เพราะไม่มีเวลาไหนเลยที่ไม่อยากจะกดสาวงามคนนี้ลง

แล้วก็ถุงน่องสีดำนั่น...

หนีบหลัง

ไอ ไอ ไอ

คนที่เข้าใจก็เข้าใจ

อย่างไรเสียก็ความหมายนั้นแหละ

“ดูสิว่าฉันจะไม่บอกมู่เฉิง! พี่ตายแน่!”

เฉิงไต้หน้าแดงจนถึงต้นคอ แล้วก็กระทืบรองเท้าส้นสูงสีเงินคู่นั้น บิดสะโพกเล็กๆ ของเธอ แล้วก็จากไป

“พี่เขยบ้าคนนี้!”

“วันนี้เป็นอะไรไป? พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?”

“เขาอยากจะทำอะไรกันแน่?”

เฉิงไต้เดินกระทืบเท้าอย่างแรง เสียงรองเท้าส้นสูงดังตึกๆๆ

ในใจทั้งโกรธทั้งอาย

แต่เธอจะบอกเรื่องนี้กับมู่เฉิงดีไหมนะ?

ช่างเถอะ ก็แค่ล้อเล่น ถ้าพี่เขยกล้าทำอะไรจริงๆ กับตัวเอง ถ้างั้นตัวเองต้องบอกมู่เฉิงอย่างแน่นอน

เพราะต่อให้ฉินฮ่าวจะยอม เธอก็จะไม่ไปเกาะแกะ ริเริ่ม ทำลายครอบครัวของคนอื่นมันไม่ดี

“เหอะๆ เธอยังจะไปบอกมู่เฉิงอีกเหรอ?”

“เธอไปบอกเลยสิ!”

“ยัยเด็กคนนั้น ยังอยากจะให้เธอมีลูกให้ฉันเพิ่มอีกสองสามคนเลยนะ!”

ฉินฮ่าวได้ยินเสียงดังปัง

น้องภรรยาคงจะอายจนตาย และก็โกรธจนตายแล้วแน่ๆ

ดูเหมือนจะโกรธมาก?

“เฮ้อ อยากจะเก็บหุ่นงามๆ ของเธอไว้ แล้วก็เล่นไพ่ให้สนุก... แต่ก็รู้สึกว่าภรรยาคงจะรู้สึกต่ำต้อยล่ะมั้ง? ไม่จำเป็นต้องรู้สึกต่ำต้อยเลย!”

แน่นอนว่า

ฉินฮ่าวก็ไม่ใช่คนโง่

ตัวเองเก่งขึ้นเรื่อยๆ

ถ้างั้นภรรยาก็ย่อมจะรู้สึกต่ำต้อยขึ้นมา

สำหรับภรรยาที่รู้สึกต่ำต้อย แล้วสามียังรักและตามใจเธอมากขนาดนี้ เผชิญหน้ากับการทอดสะพานและพยายามทุกวิถีทางที่จะเกาะแกะของสาวงามมากมาย แต่ก็ไม่เคยนอกใจเลยแม้แต่น้อย

คุณว่าเป็นผู้หญิง คุณจะทำอะไรได้บ้างนอกจากจะดีกับสามีทุกวัน? เพื่อตอบแทนสามี? หรือยอมทำทุกอย่าง... เป่า ดึง ดีด ร้อง

สิ่งที่ยังทำได้คืออะไร?

นั่นก็คือการสนองความคิดของสามีที่ผู้ชายทุกคนมี เลี้ยงเมียน้อย

แน่นอนว่า แผนการสร้างตระกูลใหญ่ก็สำคัญมาก

เป็นเหตุผลหลายๆ ด้าน

“ที่รัก ฉันคิดถึงเธอ!”

พอถึงเวลาพักผ่อน

ฉินฮ่าวนอนอยู่บนเตียงซีเหมินซือคนเดียว ดูเวลาแล้วก็ยังไม่ดึกมาก ก็เลยโทรศัพท์หาภรรยา

แน่นอนว่า ต้องการให้ภรรยาช่วยระบายหน่อย

อาจจะมีคนถามว่า?

ไม่ได้อยู่ด้วยกัน? จะช่วยได้อย่างไร?

เหอะๆ ถ้างั้นคุณก็ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว มีวิธีตั้งเยอะแยะ

“คุณก็ต้องคิดถึงฉันอยู่แล้วสิ ถูกน้องภรรยายั่วจนเกิดอารมณ์อีกแล้วใช่ไหม?”

ซูมู่เฉิงแทบจะไม่ต้องคิดเลย

ทุกครั้งที่สามีเห็นถุงน่องสีดำของน้องภรรยา ก็แทบจะมีปฏิกิริยาทุกครั้ง

“เธอรู้ได้อย่างไรว่าเฉิงไต้มาทานข้าวกับพวกเราด้วย?”

“หรือว่าตอนที่ฉันไปเจอจางซิ่งจวิ้นกับคนอื่นๆ เฉิงไต้เป็นคนที่เธอจัดฉากให้มา?”

ฉินฮ่าวได้ยินซูมู่เฉิงพูดแบบนี้ ก็รู้เรื่องนี้ทันที

และก็เป็นการยืนยันความคิดของตัวเอง

“ก็แน่นอนสิ แต่ว่าสามี ‘ไร้น้ำยา’ คงจะปล่อยเฉิงไต้ไปแล้วสินะ?”

“ฮิฮิ!”

ซูมู่เฉิงพูดจบ ก็ยังยั่วยุอีกด้วย

“ว้าว เธอหมายความว่าอย่างไร? คือจะจับคู่ให้พวกเราสองคนใช่ไหม?”

“ฉันว่าสักวันหนึ่งเธอจะไม่เสียใจเหรอ?”

ฉินฮ่าวส่ายหน้าอย่างจนปัญญา ผู้หญิงแบบนี้ จะว่าเธอดี? ก็ดีจริงๆ แต่จะไม่โง่ไปหน่อยเหรอ?

“ฉันจะไม่เสียใจ เพราะสิ่งที่เธอต้องการ ฉันก็จะช่วยเธอ! เธอไม่จำเป็นต้องคิดถึงความรู้สึกของฉันเลย!”

“ถึงแม้ฉันจะสวยมาก แต่ผู้หญิงที่มาเกาะแกะเธอก็ล้วนเป็นเทพธิดาระดับสุดยอด เธอสามารถรักษาปณิธานเดิมท่ามกลางคนมากมายขนาดนี้ได้ ฉันคิดว่าผู้ชายร้อยละเก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้าก็ทำไม่ได้!”

“และเราก็ต้องการลูกเยอะจริงๆ เธอลองคิดดูสิ ตระกูลของคนรวยเหล่านั้นจะอยู่ยั้งยืนยงได้อย่างไร ไม่ใช่เพราะมีลูกคนเดียว หรือมีทายาทสายตรงเพียงคนเดียว! ต่อให้ภายนอกจะเป็นลูกคนเดียว แต่ลับหลังก็มีลูกนอกสมรสอยู่มากมาย”

“ถ้างั้นเธอก็มีลูกเยอะๆ สิ!” ฉินฮ่าวจนปัญญาจริงๆ

“ไม่ๆๆ ฉันอย่างมากก็มีได้แค่คนเดียว และฉันจะผ่าคลอด!”

พอซูมู่เฉิงพูดประโยคนี้ออกมา

ฉินฮ่าวก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว

เพราะถ้าคลอดลูกแล้ว ที่นั่นก็จะ...

ไม่สบายเหมือนเดิมแล้ว

ดังนั้น...

ไอ ไอ ไอ คนที่เข้าใจก็เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก

ดูเหมือนว่าภรรยาต้องการที่จะรักกันไปตลอดกาล ไม่ใช่แค่ความรัก แต่ยังเป็นเรื่องร่างกายด้วย

จากช่วงที่ผ่านมา ภรรยายิ่งรักหุ่นของตัวเองมากขึ้น ยิ่งบำรุงผิวมากขึ้น ยิ่งใส่ใจเรื่องความสวยความงามมากขึ้น ก็ดูออกแล้ว

แน่นอนว่า ก็เป็นอาการของความรู้สึกต่ำต้อยที่เพิ่มมากขึ้นของเธอด้วย

เธออยากจะให้ฉินฮ่าวเห็นภาพลักษณ์ที่สวยที่สุด และตอนที่ใช้ก็อยากจะให้ฉินฮ่าวสบาย

อีกทางหนึ่ง ในโรงแรมแห่งหนึ่งในซานย่าตอนนี้

ไช่เย่ชิงกำลังพบกับเพื่อนเก่าคนหนึ่ง

เพื่อนเก่าคนนี้ก็คือเพื่อนสมัยเด็กของเขา กัวเฉิงปิง

เป็นคนของกรมที่ดิน

“พี่ไช่ วันนี้นายชวนฉันออกมามีธุระอะไรเหรอ?”

“อาหารดีๆ แบบนี้ ฉันไม่กล้าลงตะเกียบหรอก บอกเรื่องของนายออกมาก่อนเถอะ!”

“ดูท่าแล้วถ้าไม่ใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไอ้คนขี้เหนียวอย่างนายก็คงจะไม่เลี้ยงฉันดีขนาดนี้หรอกใช่ไหม?”

ถึงแม้ปากจะบอกว่าไม่กล้าลงตะเกียบ

แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อชิ้นหนึ่งใส่ปาก

คนสองคนสนิทกันมาก การล้อเล่นแบบนี้อีกฝ่ายก็จะไม่โกรธ

“ฮ่าๆ ปากของนายนี่นะ ของอร่อยเยอะแยะขนาดนี้ยังอุดปากนายไม่ได้อีกเหรอ?”

“จริงๆ แล้วก็ไม่มีเรื่องใหญ่อะไรหรอก ก็แค่ที่ดินผืนนั้นที่นายเคยบอกให้ฉันเอา ตอนนี้ยังอยู่ไหม?”

ไช่เย่ชิงก็ไม่ได้พูดอ้อมค้อม

ก็เข้าเรื่องทันที

“ที่ดินผืนนั้น? ที่ดินที่ฉันบอกนายก็เยอะแยะไปหมดนะ?”

กัวเฉิงปิงเคี้ยวเนื้อชิ้นหนึ่ง พลางพูดเสียงอู้อี้ รสชาติดีมาก อดไม่ได้ที่จะคีบมาอีกชิ้นหนึ่งใส่ปาก

“เหอะๆ ก็ที่ดินริมทะเลผืนนั้นไง ที่มีคนสัญจรไปมาปีละ 4 ล้านคนน่ะ สุดยอดทำเลทองเลย!”

ไช่เย่ชิงหัวเราะเหอะๆ

“ผืนนั้นเหรอ? ก็ยังอยู่สิ ที่ดินแพงขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็จะซื้อไหวหรอกนะ แน่นอนว่าขายออกไปง่ายๆ ไม่ได้”

“วันนี้เลี้ยงฉันดีขนาดนี้ นายจะไม่ถูกใจที่ดินผืนนั้นแล้วใช่ไหม?”

กัวเฉิงปิงก็สงสัยขึ้นมา

ตอนนั้นบอกให้เขาเอาที่ดินผืนนี้ ก็รู้ว่าอีกฝ่ายคนเดียวคงจะกินไม่ไหว คิดว่าจะหาคนรวยมาร่วมมือด้วย

แต่อีกฝ่ายดูเหมือนจะหาผู้ยิ่งใหญ่ที่มีเงินสดเยอะขนาดนั้นไม่เจอ

และตอนนี้ล่ะ?

ริเริ่ม เสนอที่ดินผืนนี้ขึ้นมา? หรือว่าหาหุ้นส่วนเจอแล้ว?

“อืม ก็มีความคิดอยู่!”

“เพราะไม่ต้องให้ฉันพูด เธอก็น่าจะรู้แล้วว่าฉันหาหุ้นส่วนที่มี ความสามารถแข็งแกร่ง เจอแล้ว ไม่อย่างนั้นที่ดินผืนนี้ฉันจะกล้าเสนอให้เธอได้อย่างไร?”

ไช่เย่ชิงหัวเราะเหอะๆ พูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ

“หุ้นส่วนที่มี ความสามารถแข็งแกร่ง งั้นหรือ? กี่คน?”

เมื่อได้ยินดังนั้น กัวเฉิงปิงก็อยากรู้มาก คาดว่าน่าจะเป็นระดับพันล้านหลายคน

ไม่อย่างนั้นก็คงจะไม่มีกำลังเงินสดมากขนาดนี้

เจ้านาย 1 แสนล้าน ช่วงที่ลำบาก 10 ล้านเงินสดก็อาจจะเอาออกมาไม่ได้

โดยทั่วไปแล้ว มี 50 ล้านถึง 100 ล้านก็ถือว่าดีมากแล้ว

และเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาเงินหนึ่งในสิบมาลงทุนในโครงการเดียว ยกเว้นแต่จะเป็นคนใจกล้าอย่างจรวดหม่า ทะยานขึ้นเร็ว ขาดทุนก็เร็ว เพราะคนรวยพิจารณาถึงการกระจายความเสี่ยง ไข่ไม่ควรจะอยู่ในตะกร้าใบเดียว

เศรษฐีพันล้านมากมายในประเทศ จริงๆ แล้วส่วนใหญ่ก็เป็นประเภทที่มั่นคง

ดังนั้นโครงการเดียว 100 ล้าน เศรษฐีพันล้านมากมายก็ไม่กล้าเสี่ยง

พวกเขายินดีที่จะลงทุน 10 ล้าน 20 ล้าน แล้วก็หาคนมาแบ่งปันความเสี่ยงเพิ่มอีกสองสามคน

เหมือนกับไช่เย่ชิงคนนี้ จริงๆ แล้วสามารถเอาเงินสดออกมาได้แค่ 10 ล้านเหรอ? เอาออกมาอีก 10 ล้านก็ยังได้

ไม่ใช่ว่าเอาออกมาไม่ได้ แต่ไม่กล้าลงทุนเพิ่มแล้ว

“ยังจะต้องมีอีกกี่คนล่ะ? ก็แค่คนเดียวไม่ใช่เหรอ?”

ไช่เย่ชิงหัวเราะเหอะๆ ฉินฮ่าวคนนั้นมีเงินสดถึง 3 แสนล้าน โครงการแค่ร้อยกว่าล้านนี้ยังจะต้องหาหุ้นส่วนเพิ่มอีกสองสามคนเหรอ?

คิดมากเกินไปแล้วใช่ไหม?

“อะไรนะ? คนเดียว? นายล้อเล่นใช่ไหม? เจ้านายคนไหนจะโหดขนาดนั้น? ต่อให้เขามีเงินสดมากขนาดนั้น ก็จะหามาเพิ่มอีกสองคนไม่ใช่เหรอ? เพื่อแบ่งปันความเสี่ยง?”

กัวเฉิงปิงก็งงไปเลย ไม่เชื่อเลย

“เหอะๆ แบ่งปันความเสี่ยง? ไม่จำเป็นเลย ท่านผู้นี้มีเงินสดถึงสามแสนล้าน เงินก้อนนี้สำหรับท่านแล้วก็แค่เศษเสี้ยวเท่านั้น!”

สำหรับเพื่อนที่ดีของตัวเอง ไช่เย่ชิงก็ไม่ได้ปิดบังอะไร พูดออกมาตรงๆ

และยังทำท่าทางเป็นเลขสามด้วย

“โอ้โห เงินสดสามแสนล้าน นี่มันนายน้อยของตระกูลใหญ่ตระกูลไหนกัน ทำไมถึงได้โหดขนาดนี้?”

“ต่อให้เป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกอย่างเจ้านายหม่า ก็คงจะเอาเงินสดสามแสนล้านออกมาไม่ได้หรอกมั้ง? ยกเว้นแต่ตอนที่เขาขายหุ้นทิ้ง”

เมื่อได้ยินว่ามีเงินสดสามแสนล้าน

กัวเฉิงปิงก็คิดถึงตระกูลใหญ่ๆ ในประเทศเหล่านั้นทันที

เพราะมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่จะมีความสามารถแบบนี้

“ส่วนเรื่องตระกูลใหญ่หรือไม่ใหญ่ฉันไม่รู้ แต่แน่นอนว่าเบื้องหลังต้องมีผู้มีอิทธิพลใหญ่หลวงอยู่ ไม่อย่างนั้นจะสร้างตัวจากศูนย์จนมีเงินหลายแสนล้านได้เหรอ? แค่อายุยี่สิบห้าปีเท่านั้น!”

“เศรษฐีพันล้านวัยยี่สิบห้าปี? หรือว่าจะเป็นฉินฮ่าว?”

พูดถึงตรงนี้

กัวเฉิงปิงก็รู้แล้วว่าคนคนนี้เป็นใคร

ให้ตายสิ

ไช่เย่ชิง ไม่น่าเชื่อ ว่าจะดึงคนแบบนี้มาได้เหรอ?

หลายคนก็พูดกันว่า หนุ่มน้อยคนนี้เบื้องหลังมีความสัมพันธ์ที่น่าทึ่งจริงๆ

ถ้างั้นถ้ามีเขามาร่วมมือด้วย คนเดียวก็พอแล้วจริงๆ

แต่ก็เป็นแค่ข่าวลือในอินเทอร์เน็ต ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ

“ใช่แล้ว ก็คือเขา เศรษฐีพันล้านที่อายุน้อยที่สุดในวัยยี่สิบห้าปี! วันนี้พออันดับเศรษฐีโลกออกมา ฉันคาดว่าเขาก็จะโดดเด่นไปทั่วโลกแล้ว!”

ไช่เย่ชิงยิ้มบางๆ

ตามที่ฉินฮ่าวตอนนี้มีเงินสด 3 แสนล้าน บวกกับทรัพย์สินรวม 216,000 ล้าน

ถ้างั้นก็ห้าแสนกว่าล้าน

ในยี่สิบอันดับแรกของโลกก็ไม่มีปัญหาแน่นอน

แต่อีกฝ่ายไม่รู้ว่าเพราะเจ้านายหม่าจรวดตกอันดับลงมา ฉินฮ่าวปีหน้าก็จะเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกอย่างแน่นอน

“เอาล่ะ ในเมื่อนายมีหุ้นส่วนที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ปัญหาเรื่องเงินทุนฉันก็ไม่ต้องเป็นห่วงนายแล้ว! ถึงตอนนั้นก็รอข่าวดีของฉันเถอะ พรุ่งนี้ฉันไปทำงานก็จะช่วยนายจัดการเรื่องนี้ให้ ที่ดินผืนนั้นราคาแพง ทางการก็อยากจะจัดการออกไปเพื่อแก้ปัญหาแรงกดดันทางการคลังในปัจจุบัน!”

เรื่องนี้ก็ไม่ยากที่จะทำ

ไม่ต้องพูดถึงว่ามีเส้นสายอยู่แล้ว

ไม่มีเส้นสายอยู่

ที่ดินผืนนี้ก็จะถูกนำออกไปขาย

ก็แค่คนทั่วไปไม่กล้าเอาเท่านั้น

เพราะซานย่าไม่ใช่เมืองหลวงและมหานครเซี่ยงไฮ้กวางตุ้งและที่อื่นๆ

ถ้าเปลี่ยนเป็นที่เหล่านั้น คาดว่าคงจะหมดไปนานแล้ว

“แล้วพวกนายอยากจะใช้แผนไหนกันแน่?”

จากนั้น กัวเฉิงปิงก็ยังคงถามคำถามสำคัญข้อหนึ่ง

“แผนไหน?”

ไช่เย่ชิงก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายถามหมายความว่าอย่างไร

แผนแรกก็คือทางการลงทุนในที่ดิน แล้วผู้พัฒนาก็ไปสร้างตึก ไปดำเนินกิจการ ทางการก็เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่แน่นอน

แบบที่สองก็คือที่ดินให้เอกชนโดยตรง

แล้วเจ้านายเอกชนก็ไปจัดการเอง

ส่วนกำไร เจ้านายเอกชนก็จะได้เยอะแน่นอน แต่เงินที่ซื้อที่ดินความกดดันก็ใหญ่มาก

แต่ทั้งสองแผนนี้ เห็นได้ชัดว่าทางการชอบแบบที่สองมากกว่า ได้เงินโดยตรงสบายกว่าอะไรทั้งหมด

ทางการมีเงินอยู่ในมือ ก็เท่ากับว่าได้เครื่องมือทำเงินมาแล้ว

“เรื่องนี้ก็ต้องดูความคิดของทางการก่อน ถ้าทางการอยากจะเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ถ้างั้นเราก็จะทำเล็กๆ! ถ้าอยากจะได้เงินก้อนใหญ่ในครั้งเดียว ถ้างั้นทางเราก็จ่ายไหว!”

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ไช่เย่ชิงก็ยังคงให้คำตอบนี้

“ได้! พรุ่งนี้ฉันจะไปถามที่กรมดูว่าข้างบนอยากจะได้เงินก้อนใหญ่หรือเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่!”

ถึงแม้กัวเฉิงปิงในใจจะรู้ดีว่าทางการต้องการเงิน ไม่ต้องการหุ้น

แต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรให้ตายตัวได้

รอให้ถามก่อนแล้วค่อยว่ากัน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วหนึ่งวัน

ในตอนนี้ภายใต้การนำของไช่เย่ชิง ฉินฮ่าวกับจางซิ่งจวิ้นก็มาเดินเล่นริมทะเล

“บริเวณนี้คนพลุกพล่านดีจริงๆ!”

ฉินฮ่าวเหลือบมองริมทะเล มีคนมากมายกำลังเล่นเซิร์ฟ ดำน้ำ

และยังมีเจ็ตสกีอีกด้วย

เด็กๆ บนชายหาด

ร้านขายของกินเล่นต่างๆ ริมฝั่ง

สิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อความบันเทิงต่างๆ

ชกมวย เกม พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และอื่นๆ

และใกล้ๆ กับสิ่งเหล่านี้ ก็มีลานว่างที่ถูกปรับระดับไว้แล้ว

เห็นได้ชัดว่า นี่คือที่ดินผืนนั้นที่ไช่เย่ชิงพูดถึง

“สถานที่แบบนี้ถ้าสร้างโรงแรมขนาดใหญ่ขึ้นมา อัตราการเข้าพักจะไม่สูงได้อย่างไร!”

“แน่นอนว่า ฉันคิดว่าโรงแรมจะต้องเปิดกว้าง ไม่จำเป็นต้องทำแต่ที่พักระดับไฮเอนด์ทั้งหมด ต้องให้คนทั่วไปพักได้ด้วย!”

“อย่างไรเสียที่ดินก็ใหญ่พอ สร้างห้องสวีทเพิ่มขึ้นมาอีกหน่อยก็ไม่ใช่ปัญหา!”

ความคิดของจางซิ่งจวิ้นเกี่ยวกับที่ดินผืนนี้ง่ายมาก นั่นก็คือเศรษฐีก็ต้องเอา ครอบครัวชนชั้นกลางก็ต้องเอา

ล้วนเป็นกลุ่มเป้าหมาย

เพราะถ้าตั้งเป้าหมายแค่เศรษฐี ก็จะเสียประโยชน์จากปริมาณคนไป

“นี่เป็นที่ดินที่ดีมาก! พวกเราช่างโชคดีจริงๆ!”

ฉินฮ่าวหัวเราะเหอะๆ

“ฮ่าๆ นี่จะเรียกว่าโชคดีได้อย่างไร? ราคาแพงเกินไป หลายคนไม่กล้าลอง! เพราะถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา นั่นก็คือการขาดทุนประมาณ 15,000 ล้าน!”

“การได้ที่ดินมาต้องใช้เงินประมาณ 10,000 ล้าน! แล้วก็สร้างตึกใหญ่ ค่าใช้จ่ายจิปาถะ 15,000 ล้านก็ต้องใช้สบายๆ!”

“ประกอบกับปีล่าสุด กระเป๋าเงินของเศรษฐีก็ไม่ได้ตุงเท่าไหร่”

เมื่อมองไปที่ลานว่างผืนนั้น ใหญ่ขนาดนี้

จางซิ่งจวิ้นก็สามารถจินตนาการได้ว่าในอนาคตถ้าสร้างตึกโรงแรมขึ้นมา

จะงดงามขนาดไหน?

“ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!”

ในขณะที่คนสองสามคนนี้กำลังมองดูที่ดินทองคำผืนนี้ พลางจินตนาการถึงอนาคตว่าถ้าสร้างตึกใหญ่ขึ้นมาจะงดงามขนาดไหน

โทรศัพท์ของไช่เย่ชิงก็ดังขึ้นมา

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

ปรากฏว่าเป็นเพื่อนเก่ากัวเฉิงปิงโทรมา

ตาก็สว่างขึ้นมาทันที

และก็จริงจังขึ้นมา

ดูเหมือนว่าเรื่องทางฝั่งของกัวเฉิงปิง วันนี้หลังจากที่ไปทำงานแล้ว ก็คงจะถามข้างบนแล้วใช่ไหม?

จะเป็นอย่างไร ก็คงจะกระจ่างแล้ว

(😘😘จากผู้แปลครับ ตอนแถมที่ 3😘😘)

(ถ้าชอบอย่าลืมกดดาวกันนะครับ)

[จบแล้ว]