บทที่ 49 - รถหรู 19 ล้าน! หญิงสาวผู้รักเงินทองถึงกับตะลึง!

“ในเมื่อจิงจิงของพวกเราสนใจขนาดนี้ งั้นก็อย่ารอช้าเลย”

“วันนี้แหละ”

“แต่ฉันต้องติดต่อหลินเยว่ถิงก่อน เพื่อหาสถานที่นัดพบ”

“ถึงตอนนั้น เราก็บุกเข้าไป จัดการให้เธอราบคาบไปเลย”

ซูมู่เฉิงพูดพลางยกมือขึ้นเล็กน้อย แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา บนหน้าจอคือเบอร์โทรศัพท์ของหลินเยว่ถิงที่เธอแอบจดจำไว้เมื่อครู่นี้เอง

“โอเคเลย ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหาแน่นอน”

“ประสิทธิภาพการทำงานของเธอแบบนี้ ต่อไปฉินฮ่าวคงไม่มีโอกาสได้ลิ้มลองของป่าหรอกมั้ง”

เมื่อถูกเฉียวจิงจิงหยอกล้อ ซูมู่เฉิงก็เหลือบมองแล้วพูดว่า “คิดมากไปแล้ว ฉินฮ่าวของฉันน่ะเป็นคนดี จะไปกินของป่าอะไรกัน”

“นั่นก็ไม่แน่หรอกน่า จะมีแมวที่ไหนไม่กินปลากัน” เฉียวจิงจิงพูดอย่างไม่ยอมแพ้

“ถ้าจะพูดอย่างนั้น ฉันว่าให้เขาขโมยเธอกินยังจะดีกว่า” ซูมู่เฉิงพูดพลางมองไปที่ชุดอยู่บ้านของเธอ ซึ่งเผยให้เห็นรูปร่างที่ยอดเยี่ยม “ถ้าเป็นเธอ ฉันอาจจะยอมนะ แต่ถ้าเป็นคนอื่นล่ะก็ ไม่ได้เด็ดขาด”

“ไปๆๆ เลยนะ ต่อให้เธอยอมแบ่งให้ฉัน ฉันก็ไม่เอาหรอก”

ไม่รู้ว่าทำไม ใบหน้าของเฉียวจิงจิงก็พลันแดงก่ำขึ้นมาทันที หากพูดถึงคนอื่น เฉียวจิงจิงอาจจะไม่รู้สึกอะไร แต่พอเป็นฉินฮ่าวแล้ว มันไม่ได้

"หึ! นังเด็กเมื่อวานซืน ยังจะมาต่อปากต่อคำกับข้าอีกเหรอ"

ซูมู่เฉิงย่นจมูก แล้วทำหน้าทะเล้นใส่เธอ

ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็ไม่รอช้าอีกต่อไป ในเมื่อจะออกไปจัดการนางร้าย ก็ต้องแต่งตัวสวยๆ แต่งหน้าให้เป๊ะ

เฉียวจิงจิงคิดในใจว่า ได้ยินมาว่าหลินเยว่ถิงสวยมากงั้นเหรอ ความสวยของเธอเองก็คงไม่แพ้หรอกมั้ง ต้องแต่งตัวให้ดีหน่อย

เดี๋ยวนะ หลินเยว่ถิงคนนี้จะนับเป็นนางร้ายได้อย่างไร อย่างมากก็เป็นแค่ตัวประกอบที่โผล่มาไม่ถึงตอนเดียวก็หายไปแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่าถ้าเธอลงมือเอง ซูมู่เฉิงจะหาว่าเธอยุ่งไม่เข้าเรื่อง เฉียวจิงจิงคงลงมือไปนานแล้ว ทำให้หลินเยว่ถิงคนนี้หายไปจากมหานครเซี่ยงไฮ้ได้เลย

เวลาผ่านไปประมาณสี่สิบนาที เวลาที่ผู้หญิงสองคนใช้ในการแต่งหน้าแต่งตัวนั้น เรียกได้ว่าไม่น้อยเลยทีเดียว

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว พวกเธอก็ออกจากบ้านไป แน่นอนว่า ก่อนที่จะตัดสินใจออกจากบ้าน ซูมู่เฉิงก็ได้ใช้สถานะแฟนสาวของฉินฮ่าว นัดหลินเยว่ถิงออกมาแล้ว

ตอนแรกอีกฝ่ายยังไม่ค่อยกล้ามา แต่ตอนหลังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงได้ยอมตกลง

สถานที่นัดพบของทั้งสองฝ่ายคือโรงน้ำชาหลงเฟิ่ง โรงน้ำชาแบบนี้โดยทั่วไปจะค่อนข้างกว้างขวาง ต่อให้ทะเลาะกันรุนแรงแค่ไหน ก็จะไม่รบกวนแขกคนอื่นๆ

ยี่สิบนาทีต่อมา ซูมู่เฉิงขับรถมาเซราติ เอ็มซีสิบสอง อีกคันของเธอที่ดูดุดัน มาถึงโรงน้ำชาหลงเฟิ่ง รถคันนี้ถือเป็นคันที่หรูที่สุดในโรงรถของเธอ ราคาอยู่ที่ 19.55 ล้าน

ทั้งสองคนเพิ่งจะจอดรถที่หน้าประตูโรงน้ำชา ก็บังเอิญเหลือเกินที่หลินเยว่ถิงนั่งรถแท็กซี่มาถึงโรงน้ำชาหลงเฟิ่งพอดี

นี่มันน่าสนใจจริงๆ คนหนึ่งนั่งแท็กซี่มา อีกคนขับรถสปอร์ตราคาหลายสิบล้าน ความแตกต่างเริ่มปรากฏให้เห็นตั้งแต่ตรงนี้แล้ว

“ขอบคุณค่ะพี่ชาย ช่วยจอดรถให้ฉันด้วยนะคะ”

แม้ว่าซูมู่เฉิงจะเหนือกว่าอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึก ลำพองใจ กับเรื่องนี้แม้แต่น้อย แต่กลับยื่นกุญแจรถให้พนักงานของโรงน้ำชาคนหนึ่ง ถึงอย่างไรซูมู่เฉิงก็มาที่นี่บ่อยครั้งอยู่แล้ว แน่นอนว่าเป็นลูกค้าระดับวีไอพี การช่วยจอดรถเป็นเรื่องที่ทำได้อยู่แล้ว

“ไม่มีปัญหาครับ ประธานซู”

พนักงานชายคนนั้นก็รับกุญแจรถมาอย่างนอบน้อม สายตาไม่กล้ามองไปทั่ว เขารู้ดีว่าผู้หญิงแบบนี้ ไม่ใช่คนที่เขาจะอาจเอื้อมได้

แน่นอนว่า ฉากที่ซูมู่เฉิงลงจากรถหรูเมื่อครู่นี้ หลินเยว่ถิงก็เห็นอยู่ในสายตาเช่นกัน แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้พูดอะไร แต่หลินเยว่ถิงก็สัมผัสได้ถึงการดูแคลนจากซูมู่เฉิง การดูถูกเหยียดหยามนั้น ราวกับว่าไม่ได้เห็นหลินเยว่ถิงอยู่ในสายตาเลย

สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก อยากจะเดินจากไปเสียเดี๋ยวนั้น แต่เมื่อนึกถึงฉินฮ่าว เธอก็อดทนเดินเข้าไปในโรงน้ำชา

“พนักงาน”

“เหมือนเดิมนะ จิงจิงเอาชาดาร์จีลิ่ง”

“ส่วนฉันเอาชาซีลอนไฮแลนด์”

ซูมู่เฉิงเห็นหลินเยว่ถิงตามเข้ามาในห้องส่วนตัว ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่สั่งกับพนักงาน

“ค่ะ ประธานซู เดี๋ยวชาจะมาเสิร์ฟนะคะ”

พนักงานพยักหน้า แล้วเดินออกจากห้องส่วนตัวไปอย่างนอบน้อม

เมื่อหลินเยว่ถิงได้ยินชื่อชาทั้งสองชนิดนี้ แล้วมองไปที่รายการราคา ก็พบว่าแก้วหนึ่งราคา 12,000 อีกแก้วราคา 14,000 เธอก็ถึงกับตะลึงไปเลย ในใจอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเย็นเยียบ

นี่มันคือชีวิตของคนรวยเหรอ ความจนช่างจำกัดจินตนาการจริงๆ แค่ชายามบ่ายเท่านั้นเองเหรอ จะกินกันแก้วละเป็นหมื่นได้ยังไง มันช่างเกินจริงไปแล้ว

“เหอะๆ”

ซูมู่เฉิงมองเธอด้วยสายตาเย็นชา ปฏิกิริยาของเธอทั้งหมดอยู่ในสายตาของซูมู่เฉิง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ

แค่นี้ก็ตกใจแล้วเหรอ แค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ คิดว่ามันจะจบแค่นี้เหรอ เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นแหละ

ต่อไปนะ ยัยผู้หญิงน่ารังเกียจ สิ่งที่เธอจะต้องเจอ ยังมีที่ร้ายกว่านี้อีก ถ้าจบแค่นี้ มันก็คงจะน่าเบื่อเกินไปแล้ว

[จบแล้ว]