บทที่ 31 - พวกเนรคุณจะชวนฉินฮ่าวไปกินข้าว?

แน่นอนว่า หลังจากนั้นทั้งสองคนก็อยู่ในห้องทำงานต่ออีก 2 ชั่วโมง ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาทำอะไร พูดอะไรกันบ้าง

แต่หลังจากที่ฉินฮ่าวออกจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์ฟู่คัง เขาก็กลับบ้านไปเตรียมเก็บข้าวของ

“ลูกชาย นี่ลูกจะหนีออกจากบ้านเหรอ?”

“ทำไมเริ่มเก็บของแล้วล่ะ?”

ฉินฮ่าวจัดการเก็บเสื้อผ้าลงในกระเป๋าเดินทางไปพลาง และนึกในใจไปพลางว่า “ซูมู่เฉิงนี่หลอกง่ายชะมัด แค่เรื่องแค่นี้ก็ยอมย้ายมาอยู่ด้วยกันแล้วเหรอเนี่ย? แต่ก็คงเป็นเพราะอีกฝ่ายชอบเขาด้วยแหละ ไม่อย่างนั้นผู้หญิงที่ไหนจะยอมตกลงเร็วขนาดนี้

แน่นอนว่าการอยู่ด้วยกันก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องมีอะไรกัน แค่ต่างฝ่ายต่างก็อยากจะเห็นหน้ากันทุกวันเท่านั้นเอง

“ย้ายไปอยู่กับแฟนใหม่ครับ! ต่อไปนี้ผมจะมาเยี่ยมบ่อยๆ!”

“หา? แฟนใหม่? ผู้หญิงที่เหมือนดาราในวิดีโอคอลครั้งที่แล้วน่ะเหรอ? เป็นไปไม่ได้น่า? เขาจะยอมได้ยังไง?”

จ้าวเยี่ยนฟางถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก ไม่ใช่ว่าบริษัทของผู้หญิงคนนั้นมีมูลค่าหลายสิบล้านล้านเหรอ?

“โอ๊ย แม่ครับ ตอนนี้ในบัตรของลูกชายแม่ยังมีเงินอยู่สิบกว่าล้านล้านเลยนะ ก็ได้มาจากโครงการใหญ่ที่เคยบอกพวกแม่นั่นแหละ นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น!”

ฉินฮ่าวถือกระเป๋าเดินทาง วางบัตรใบนึงไว้บนโต๊ะ แล้วก็เดินออกจากบ้านไป กลัวว่าเดี๋ยวแม่จะถามไม่หยุดหย่อนอีก ถ้ามีอะไรจะถามก็ให้ส่งข้อความมาถามแทน แบบนั้นแม่พิมพ์ช้า ก็จะได้ไม่จู้จี้จุกจิกมากนัก ปุฮ่าๆ! เรื่องเทคนิคการสื่อสารกับแม่ ต้องยกให้ฉินฮ่าวคนนี้เลยจริงๆ

ในขณะเดียวกัน ที่ศูนย์บริการเบนซ์ เหอว่านหลินมองดูลูกค้าสองคนที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก

“นึกว่าใครเรียกชื่อฉัน? จะมาซื้อรถเหรอ? ไม่คิดเลยว่าจะเป็นพวกนายสองคน?”

แม้ว่าเหอว่านหลินจะไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกับจี้ชุ่นชิงและสวี่เช่าหยวน แต่จากเรื่องของฉินฮ่าว เขาก็รู้ว่าทั้งสองคนเป็นพวกเนรคุณ จึงไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวด้วย

“เหล่าหลิน เราแค่อยากจะขอให้นายช่วยหน่อย!”

“บอกที่อยู่ของฉินฮ่าวตอนนี้ให้เราหน่อย!”

“เราจะได้ไปขอโทษเขาถึงที่บ้าน!”

“ยังไงก็เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันมา ฉันว่าเรื่องนี้มันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด ฉินฮ่าวคงจะให้อภัย!”

เหอว่านหลินมองดูท่าทางของพวกเขาแล้วก็ยิ่งรู้สึกดูถูกในใจ พูดเสียงต่ำว่า “ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่าฉินฮ่าวอยู่ที่ไหน ถ้าจะซื้อรถล่ะก็ ฉันจะพาไปดู เบนซ์ S-Class ราคา 1 ล้าน C-Class ก็ 8 แสน พวกนายจะซื้อมั้ย?”

“เรา...”

“...”

เมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้น สองหนุ่มผู้ยากจนจะมีเงินที่ไหนไปซื้อได้ ต่างก็พูดอะไรไม่ออก

“อย่างนี้แล้วกัน เหล่าหลิน นานโทรไปในนามของนาย! ชวนฉินฮ่าวออกมากินข้าว!”

“แบบนี้คงจะได้ใช่ไหม?”

ทั้งสองคนเห็นว่าเหอว่านหลินไม่ยอมบอกที่อยู่ ก็เลยต้องเปลี่ยนวิธี

“ขอโทษนะ ฉันไม่มีหน้าที่ต้องทำแบบนั้น ต่อให้มี ฉันก็ไม่ช่วยพวกนายหรอก!”

“ถ้าไม่ซื้อรถ ฉันไปก่อนล่ะ!”

“ต่อไปนี้ก็อย่ามาหาฉันอีก!”

เหอว่านหลินพูดจบก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินจากไปทันที พวกเนรคุณแบบนี้ อย่าว่าแต่ฉินฮ่าวเลย เหอว่านหลินเองก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวด้วยแม้แต่น้อย หรือจะให้เขาช่วยพวกมัน แล้วต่อไปนี้จะโดนพวกมันแว้งกัดเอาเหรอ?

“น่ารังเกียจชะมัด!”

“ถุย!”

จี้ชุ่นชิงมองแผ่นหลังของเหอว่านหลินที่เดินจากไป พลางบ่นว่า “เจ้าหมอนี่เกาะขาใหญ่ของฉินฮ่าวได้คนเดียว? ตอนนี้จะมาแบ่งปันให้คนอื่นได้ยังไง?”

“ใช่เลย! แค่จากเบนซ์คันละ 1.5 ล้านที่ฉินฮ่าวซื้อ ก็ได้เงินไปไม่น้อยแล้วใช่ไหมล่ะ?”

สวี่เช่าหยวนก็พูดอย่างโมโห แต่ในใจก็เสียใจอย่างยิ่ง

“เหล่าสวี่ ฉันว่าอย่างนี้ดีไหม เราจัดงานเลี้ยงรุ่นเลย แล้วก็เชิญทุกคนมา ให้ทุกคนช่วยกันลากฉินฮ่าวออกมา?” จี้ชุ่นชิงเสนอขึ้นมาทันที

[จบแล้ว]