บทที่ 20 - ฉันมาซื้อรถ? มีอะไรผิดปกติเหรอ?

“สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย ยินดีต้อนรับสู่ร้านเมอร์เซเดส-เบนซ์ 4S!”

“คุณผู้ชายมาคนเดียวเหรอคะ?”

“สนใจดูรถรุ่นไหนเป็นพิเศษรึเปล่าคะ?”

ฉินฮ่าวเพิ่งจะเดินเข้าร้านเมอร์เซเดส-เบนซ์

ก็มีพนักงานสาวสวยในชุดกระโปรงรัดรูป สวมถุงน่องสีดำเดินเข้ามาทักทาย

กระตือรือร้นมาก

หุ่นดีมาก

น่าดึงดูดใจอย่างยิ่ง

“ผมมาคนเดียวครับ ก็แค่ดูไปเรื่อยๆ!” ฉินฮ่าวมีเงินอยู่ในตัว ความมั่นใจก็แผ่ออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ถ้างั้น คุณผู้ชายรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวจะหาพนักงานขายมาแนะนำให้ค่ะ พวกเขาจะมีความรู้เกี่ยวกับรุ่นรถอย่างละเอียดกว่า!”

พนักงานต้อนรับฉีกยิ้มอย่างกระตือรือร้น

เพราะหน้าที่มันต่างกัน

พวกเธอแค่ต้อนรับอยู่หน้าประตู

พนักงานขายที่แนะนำรถ ก็จะแตกต่างออกไป

แน่นอนว่า โดยทั่วไปถ้าเป็นลูกค้าผู้ชายมา ก็ต้องไปหาพนักงานขายผู้หญิงที่สวมถุงน่องสีดำ

ถ้าเป็นลูกค้าผู้หญิงมา ก็ต้องหาหนุ่มหล่อในชุดสูท

อย่างไม่มีข้อยกเว้น พนักงานต้อนรับก็ต้องจัดหาพนักงานขายผู้หญิงสวยๆ ที่สวมถุงน่องสีดำให้ฉินฮ่าวแน่นอน

แต่ในขณะนั้นเอง

เสียงที่ประหลาดใจก็ดังขึ้นมาจากข้างหลังของฉินฮ่าว

“ฉินฮ่าว นายมาซื้อรถเหรอ?”

“หา?”

ฉินฮ่าวหันไปมอง

ที่แท้ก็คือเหอว่านหลิน

เงินห้าหมื่นที่ยืมไป เพิ่งจะคืนให้เขาไปเมื่อกี้นี้เอง

“เหอว่านหลิน? นายทำงานอยู่ที่นี่เหรอ?”

ฉินฮ่าวแสดงสีหน้าประหลาดใจ

แน่นอนว่า

นี่ไม่ใช่การพบกันโดยบังเอิญ

แต่เป็นเพราะฉินฮ่าวรู้ว่าอีกฝ่ายทำงานอยู่ที่นี่ ก็เลยตั้งใจมาซื้อรถ เพื่ออุดหนุนเหอว่านหลิน จะเป็นอะไรไป?

คนอื่นรู้ว่าตัวเองล้มละลายแล้วยังจะให้ยืมเงิน

ไม่ควรจะรู้สึกขอบคุณเหรอ?

“ใช่แล้ว เรียนจบก็ทำงานอยู่ที่ร้าน 4S มาตลอด!” เหอว่านหลินเดินเข้ามาอย่างกระตือรือร้น “นายจะซื้อรถเหรอ?”

ยังไงซะ เหอว่านหลินก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้?

เขาเพิ่งจะล้มละลายไม่ใช่เหรอ?

“แน่นอนว่าต้องซื้อรถสิ โปรเจกต์ที่ฉันลงทุนไปเริ่มให้ผลตอบแทนแล้ว ไม่อย่างนั้นจะเอาเงินห้าหมื่นที่ไหนมาคืนนายล่ะ!” ฉินฮ่าวฉีกยิ้มอย่างมั่นใจ

“ลงทุน? นายเล่นหุ้นหรือฟิวเจอร์สเหรอ?” เหอว่านหลินได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ก็เบิกตากว้างทันที รู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย

“แน่นอนว่าเป็นฟิวเจอร์สสิ! ฟิวเจอร์สทำกำไรได้มหาศาลกว่าหุ้นเยอะ!” ฉินฮ่าวฉีกยิ้มกว้าง

“ดูท่าทางนายมาถึงร้านเมอร์เซเดส-เบนซ์ 4S แล้ว ต้องทำกำไรได้เยอะแน่ๆ? ตอนแรกในกลุ่มยังบอกว่าบัญชีนายถูกแฮ็กอยู่เลย ยังบอกว่านายล้มละลายแล้ว ชวนทุกคนไปเลี้ยงหมูเป็นแค่ฉากบังหน้า? ที่แท้ก็คือการหลอกเอาเงินทุน! ผลคือทั้งหมดเป็นความเข้าใจผิดของทุกคน?”

เหอว่านหลินฉีกยิ้ม แล้วทำท่าแสดงความยินดี

“ก็ใช่น่ะสิ? คนในกลุ่มมหาวิทยาลัยก็เป็นแบบนี้แหละ ฉันอยากจะพาพวกเขาไปทำเงิน กลับไม่เชื่อฉัน ยังจะบอกว่าฉันล้มละลายแล้ว!”

พอพูดถึงตรงนี้

ฉินฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธขึ้นมาเล็กน้อย

แต่คิดไปคิดมาก็ผ่านมาแล้ว

ไม่จำเป็นต้องโกรธ

“คนพวกนี้นะ ก็ได้แต่เดาสุ่มไปเรื่อย ตอนนั้นฉันก็เชื่อไปแล้วนะ ได้ยินว่านายอยู่ที่อพาร์ตเมนต์กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทุกวัน!” ถ้าเหอว่านหลินไม่ได้ยินทุกคนบอกว่าฉินฮ่าวกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทุกวัน รู้สึกเป็นห่วงมาก นั่นเป็นเหตุผลที่เขาถึงกับเป็นฝ่ายเอ่ยปากให้ยืมเงินตั้งห้าหมื่นบาท ทั้งที่ความจริงแล้วการหาเงินของเขาก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเหมือนกัน

“ไม่ต้องพูดแล้ว ในเมื่อเจอนายแล้ว งั้นนายก็พาฉันไปดูรุ่นรถหน่อยสิ?” ฉินฮ่าวฉีกยิ้มบางๆ ตั้งใจมาร้าน 4S สาขานี้ ก็เพื่อจะช่วยเขาทำยอดไม่ใช่เหรอ?

“อืม งั้นฉันจะพานายไปดูรถนะ ขอบคุณเพื่อนร่วมรุ่นที่มาอุดหนุนนะ! นายอยากจะดูรุ่นไหนเหรอ?” เหอว่านหลินก็ไม่รู้ว่าฉินฮ่าวทำเงินได้เท่าไหร่ ก็เลยพาไปดูโซนรถราคาประมาณ 5 แสนตามธรรมเนียม

ราคานี้ สำหรับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ ก็เป็นรุ่นยอดนิยม แต่ก็เป็นราคาเริ่มต้นของรถเมอร์เซเดส-เบนซ์เช่นกัน

[จบแล้ว]