Money Monster Episode XXXVII [เผด็จศึก คอมโบกระต่ายสุดแกร่ง]

Money Monster Episode XXXVII [เผด็จศึก คอมโบกระต่ายสุดแกร่ง]

หน่วยรบกระต่ายดำตัวน้อยพากันตะลุมบอนร่างของเซ็ตโต้อย่างเมามัน กระโดดดีดร่างเล็กๆ ไปทั่วพื้นที่จนสร้างความสับสนให้แก่อมนุษย์สีดำอย่างมาก สิ่งที่มันทำให้ไลท์ย้อนกลับมาสู่ตัวมันเอง ต่อเมื่อต้องมาแพ้ความเร็วให้แก่มอนสเตอร์ตัวน้อยเหล่านี้

‘ทำไมกัน! ทำไมถึงได้เร็วขนาดนี้’ เซ็ตโต้คิดถามในใจก่อนที่เท้าเล็กๆ จะกระแทกเข้าที่หน้า แต่พลังทำลายไม่เล็กตามเอาซะเลย ส่งผลให้ใบหน้าสะบัดไปอีกทาง

ผัววะ!

ท่อเหล็กฟาดอย่างแรงให้เหวี่ยงสะบัดกลับไปทางเดิม เป็นจังหวะเดียวกับที่กระต่ายดำราวสี่ตัวยกปืนกลยิงกระสุนขนาดจิ๋วเข้าใส่ แต่แม้จะมีขนาดเล็กเมื่อมากๆ เข้าก็เจ็บจนแทบขาดใจตายได้เลยทีเดียว

“อร้ากกก!!! ทรมาน ทรมานเป็นบ้า พวกเจ้าจะต้องชดใช้!” เซ็ตโต้ตวาดโทสะอย่างรุนแรงก่อนจะเปล่งพลังสีดำออกมามากมายจนท่วมท้น เปลี่ยนแขนทั้งสองข้างให้กลายเป็นปืนกลคู่ขนาดใหญ่ มันเบิกตาสีขาวโพลนกว้างขึ้นแล้วกระหน่ำยิ่งออกไปรอบบริเวณ

เหล่ากระต่ายดำไหวตัวทันกระโดดหลบลูกกระสุนอย่างรวดเร็ว เซ็ตโต้ไม่คิดปล่อย ดีดร่างพุ่งทะยานออกไปไล่เป่าร่างของกระต่ายตัวน้อยๆ ให้ร่างกายของพวกมันกระจุยให้สาสมกับที่ทำมันโกรธ

หน่วยรบกระต่ายดำแต่ละตัวหนีกระจัดกระจายกันไปคนละทางเพื่อไม่ให้ถูกกำจัดเร็วจนเกินไป ตัวหนึ่งระหว่างที่กำลังหักเลี้ยวกลับถูกฝ่าเท้าอันใหญ่โตเหยียบจนบี้แบน พอน้องกระต่ายพยายามจะกระเสือกกระสนหนีกลับถูกปากกระบอกปืนอันใหญ่โตยิงอัดจนเสียชีวิตคาที่ เป็นอันสลดใจของเหล่าทาสกระต่ายโดยแท้จริง

มหกรรมการล่ากระต่ายได้เริ่มต้นขึ้น แม้คราวนี้พวกมันจะสามารถหนีและตอบโต้ได้ด้วยการใช้อาวุธระยะไกล แต่เหมือนศัตรูจะบ้าเลือดกระหน่ำกระสุนใส่แบบเลือดแลกเลือด แกยิงฉัน ฉันยิงแก แต่บังเอิญว่าความสามารถในการฟื้นตัวของเซ็ตโต้สูงกว่าและอึดกว่า

“.....” สายตาของไลท์มองไปที่เซ็ตโต้อย่างเย็นชา เมื่อได้มองภาพของกระต่ายแสนน่ารักที่ค่อยๆ ถูกเชือดไปทีละตัวโทสะในตัวพลันบังเกิด ปืนพกคู่ใจที่กระสุนหมดเกลี้ยงแล้วสั่นกึกอยากจะระบายความรู้สึกที่มีในเวลานี้ออกไปผ่านลูกตะกั่วเสียจริง

“ปิ้ว” แรทบิทกันเนอร์เห็นเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์กำลังเจ็บปวดและล้มตายมันก็อดไม่ไหวเช่นกัน แต่ก็ต้องรอเพราะมันรับรู้จุดประสงค์ของเจ้านายที่ส่งคำสั่งผ่านเข้ามาในหัวของมันด้วยความคิด

รอ..

ถ่วงเวลาให้หน่อยเถอะ

ต้องอดทน..

มือของไลท์พลันกำหมัดแน่นขึ้นจนกระทั่งผ่านไปครบสองนาทีครึ่งการ์ดใบต่อไปพลันปรากฏออกมา

เป็นการ์ดWeapon

“เซ็ตโต้!!!” ไลท์ตะโกนเสียงดังลั่นก่อนจะหยิบการ์ดใบนั้นมาใช้ในทันที

[Weapon Card : (R) Crimson Shotgun 17,000 Coin]

“เช็ค!” ชายหนุ่มตวาดเสียงโทสะก่อนที่ปืนลูกซองคริมสันจะปรากฏขึ้นกลางอากาศให้เขาได้คว้า ไลท์กระโดดทะยานด้วยความรวดเร็วจากผลของรองเท้าลมกรด เล็งปากกระบอกปืนลูกซองเหนี่ยวไกลเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างรุนแรง

กระสุนลูกปรายแตกตัวออกกระจายเข้าใส่ร่างของอมนุษย์สีดำ ทว่า เสมือนกับได้เริ่มทนทานต่อความเจ็บปวดแล้ว แทนที่จะกรีดร้องหรือโหยหวนกลับสะบัดกายแรงๆ ซัดหมัดเข้าที่ท้องของไลท์ที่พุ่งเข้ามาจนชายหนุ่มกลิ้งหลุนๆ ไปอีกทาง

“ตายซะ!” เซ็ตโต้ประกาศสั่งตายยกปากกระบอกปืนกลเล็งเข้าหาไลท์ แต่พริบตาที่มันยิงกระสุนออกไป เหล่ากระต่ายดำถือโล่กันกระสุนขนาดเล็กกระโดดเข้าปัดกระสุนที่พุ่งเข้ามาอย่างทันท่วงที เซฟชีวิตของเจ้านายเอาไว้ได้อย่างฉิวเฉียด

“ตอนนี้แหละ!” ไลท์ให้สัญญาณกับตัวเอง เขาขว้างปืนลูกซองลอยไปกลางอากาศให้กระต่ายดำตัวหนึ่งนำไปใช้งาน

[Weapon Card : (R) RabbitRabbitGun 11,111 Coin]

                เรียกใช้งานแบบพิเศษ: สั่งใช้งานเมื่อมีการ์ดWeaponที่ใช้งานแล้วเท่ากับหรือมากกว่า10ใบ และRabbitGunner อยู่ในสถานะพร้อมรบ ทำการปรับเปลี่ยนยูนิตของRabbitGunnerให้กลายเป็น RabbitRabbitGun อาวุธระดับ (Silver)

คุณสมบัติ: กระสุนทุกนัดต้องซื้อนัดละ50เหรียญ บรรจุได้สูงสุดครั้งละสิบนัด ห้านาทีละครั้ง นำการ์ดWeaponที่ใช้งานแล้วมาเสียบช่องใส่การ์ดเพื่อโจมตีแบบพิเศษ แต่หลังใช้งานด้วยผลนี้แล้วจะไม่สามารถใช้การ์ดใบเดิมซ้ำได้อีก

                “แรทบิทกันเนอร์” ไลท์เอ่ยนามของสัตว์คู่หูอีกตัว มันกระดิกหูยาวๆ หนึ่งที เมื่อผู้เป็นนายแบมือลงมันกระโดดม้วนตัวเปลี่ยนร่างกลายเป็นปืนปกขนาดใหญ่พอสมควรสีแดง หูกระต่ายที่กลายเป็นโลหะกระดิกไปมาเสมือนกับว่ามันยังไม่หายไปไหน แต่ยังต่อสู้ไปพร้อมกับผู้เป็นนายอยู่

[Please load the ammunition] (โปรดบรรจุกระสุน)

“ทำการซื้อกระสุนพิเศษ” ไลท์รูดบัตรMMCที่แรทบิทแรทบิทกันหนึ่งที

[Assert, Please Inform The  Amount (กรุณาแจ้งจำนวนเงิน)]

“1000เหรียญ”

[Assert , Payout Complete]

[Carrot Bullet 20 Order , Complete] สิ้นเสียงสังเคราะห์ปลอกกระสุนจำนวนสองอันปรากฏขึ้นกลางอากาศ แต่ละอันบรรจุกระสุนแครอทรวมกันสิบนัด ไลท์บรรจุมันเข้าไปในแรทบิทแรทบิทกันในทันที

“อาวุธสลั่วๆ!” เซ็ตโต้ตวาดเสียงดังปัดกระต่ายดำตัวหนึ่งปลิวออกไป ในระหว่างที่กำลังออกวิ่งเพื่อหาทางเข้าใกล้แต่นิ้วมือของไลท์เร็วกว่า เหนี่ยวไกลปืนออกไปในทันที

ปัง!!

กระสุนเงินรูปทรงแครอทถูกยิงออกไปอย่างรวดเร็วเข้าที่ร่างกายสีดำของเซ็ตโต้ ความเจ็บปวดที่เริ่มทนทานได้แล้วแล่นกลับมาสร้างความเสียหายไปทั่วร่างจนเสมือนเส้นประสาทถูกไฟเผา

‘อะ..อะไรกัน ทำไมถึงรุนแรงเพียงนี้’

เซ็ตโต้คิดในใจอย่างตกตะลึงแต่ก็ไม่ขัดขวางให้มันวิ่งได้ อมนุษย์สีดำวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วจนหันกระบอกปืนไม่ทัน แม้กระสุนจะแรงเพียงใดแต่หากยิงไม่โดนก็ไร้ประโยชน์

เวลานั้นเซ็ตโต้ชะล่าใจอย่างมาก พอรู้ตัวอีกทีเสียงไกลปืนก็ดังขึ้น กระสุนแครอทยิงเข้ามาเจาะที่ขาของมันจนเสียงหลักล้มโครมกลิ้งเป็นลูกบอลไปหลายเมตร

“อ้ากกก!!!” เซ็ตโต้ร้องโหยหวนก่อนจะหันไปมองไลท์ด้วยสายตาเคลือบแคลง

“ทำไม! แกไม่น่ามองทันความเร็วของข้านี่”

“ฉันไม่ใช่คนเล็ง ฉันแค่เป็นคนเหนี่ยวไกล”

“ว่าไงนะ!” เซ็ตโต้เบิกตากว้างก่อนที่สายตาของมันจะไปจดจ้องที่อาวุธชิ้นนั้น

ที่บนปากกระบอกปืนมีลูกตาเล็กๆ สองดวงกะพริบไปมาอยู่ เป็นคำตอบให้มันได้อย่างชัดเจน

ดวงตาของกระต่ายมือปืนรวดเร็วและฉับไวมาก ความแม่นยำและการคิดคำนวณระยะการยิงจนกระทั่งการเคลื่อนไหวของศัตรู ถูกวิเคราะห์ออกจนทะลุปรุโปร่ง แต่ก็ไม่น่าจับทางได้ในชั่วพริบตาแน่

บางที..ระหว่างที่เพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์กำลังถูกเซ็ตโต้เข่งข้าอยู่เป็นผักปลา มันจดจำเทคนิคและรูปแบบการเคลื่อนไหวเอาไว้ ไม่ใช่แค่การรอให้การ์ดWeaponมาขึ้นมือจนครบเพียงอย่างเดียว

เป็นแผนการของเจ้านายและลูกน้องอย่างแท้จริง

“ลุยล่ะนะ”

“ปิ้ว” เจ้าปืนกระต่ายส่งเสียงน่ารักออกมา

ไลท์หยิบนำการ์ดWeaponที่เป็นการ์ดสีเทา อันบ่งบอกว่ามันได้ถูกใช้งานไปแล้วมาเสียบยังช่องเล็กๆ ที่อยู่ข้างปืนก่อนจะชักลำปืนเบาๆ หนึ่งที

Rabbit!!Rabbit!!

ปืนกระต่ายส่งแสงสีแดงวาบ พลังงานอัดแน่นใส่กระสุนนัดถัดไปที่จะยิงออกไป เซ็ตโต้อยากจะหนีก็ลำบากแล้วเพราะขาถูกยิงแล้วบาดเจ็บรุนแรง

“ช่วยไม่ได้ เจ้าพวกสวะ มาทางนี้!”

                ปัง!

ไลท์ยิงออกไปเป็นกระสุนแสงสีแดงฉาน เซ็ตโต้กระตุกคิ้วระรัวรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีเปลี่ยนแขนทั้งสองข้างกลายเป็นโล่กันกระสุน แต่ทันทีที่กระทบกันร่างของมันพลันกระเด็นออกไปพร้อมกับโล่ที่แตกร้าว ซัดกลิ้งไปอีกครั้งหลายสิบเมตรอย่างน่าอนาถ

“หน๊อยแก..จะต้องฆ่าพวกแกให้ได้!” เซ็ตโต้กัดฟันข่มความเจ็บปวดสุดขีด กรีดราวสองถึงสามตัววิ่งอุ้ยอ้ายมาเข้าใกล้มันก่อนที่ไลท์จะรู้สึกตัว มันฝังเคี้ยวลงบนร่างกายของพวกอ่อนกว่า

ร่างของกรีดเลเวลต่ำค่อยๆ ผอมซูบลง แต่บาดแผลและรูปร่างของเซ็ตโต้กลับถูกรักษาและคืนรูปร่างอย่างรวดเร็ว เหล่าโบรกเกอร์และไลท์เมื่อเห็นเป็นเช่นนั้นก็ตกใจเป็นอย่างยิ่ง

‘เคยอ่านมาอยู่ว่าพวกกรีดดูดพลังงานจากกรีดตัวอื่นมาฟื้นฟูพลังได้ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้’ ไลท์คิดในใจ

“แฮ่ก..แฮ่ก..ข้าเบื่อจะใช้ปืนแล้ว ข้าจะหั่นเจ้าเป็นชิ้นๆ อว้ากกกก!!!!” เซ็ตโต้กู่ร้องคำรามเสียงดังสนั่นทั่วโกดัง กระดูกอันแหลมคมราวใบดาบงอกออกจากลำตัวและแขนขาของมันอย่างน่าสยดสยอง เลือดสีทองไหลอาบทั่วร่างจนถูกย้อมรอบกาย ไอความร้อนและพลังสีดำเอ่อล้นพวยพุ่ง

“ชิบหาย! มันบ้าคลั่งแล้ว” โบรกเกอร์มีประสบการณ์กลุ่มหนึ่งร้องลั่นออกมาในทันที เพราะพวกเขาเคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน

“บ้าคลั่ง..ไลท์! หนีไป” แจ๊สเปอร์รีบเอ่ยตักเตือน

อาการบ้าคลั่งของกรีดจะทำให้เลเวลของมันพุ่งขึ้นไป1ระดับเป็นการชั่วคราว เกิดจากการที่อารมณ์เดือดถึงขีดสุดหรือกิเลสสะสมออกมาจนก่อตัวเป็นพลัง แม้จะเพียงชั่วคราวเท่านั้นแต่พลังของเซ็ตโต้จะมีระดับพอๆ กับเลเวลสี่เลยทีเดียว

“ไลท์!!!!!” แจ๊สเปอร์ตวาดเสียงดัง แต่ชายหนุ่มผมทองกลับยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว จ้องตาสีขาวโพลนคู่นั้นของศัตรูโดยปราศจากความเกรงกลัว

“ถ้าฉันมัวแต่หนีแล้วจะจัดการตัวที่ใหญ่กว่านี้ได้ยังไง”

“แต่ว่า! มันเก่งมากเลยนะ”

“คิดแง่ดีสิแจ๊สเปอร์”

“!”

“ค่าตอบแทนมันจะได้สูงขึ้น เพดานเงินที่ฉันใช้ได้ก็จะสูงขึ้นไปด้วย ใข่แล้ว..รอเวลานี้อยู่เลย!”

“พูดมากน่ารำคาญ!” เซ็ตโต้กล่าวอย่างหัวเสีย เร่งความเร็วสูงกว่าเดิมพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่ม ไลท์ยกปืนขึ้นเล็งแต่ร่างของอมนุษย์กลับหายไปในพริบตา

‘หายไปแล้ว..’

“!” ร่างของเซ็ตโต้ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของไลท์ มันพยายามจะใช้ใบดาบที่แขนแต่ละข้างพุ่งเสียบไลท์ให้ทะลุ เพื่อนๆ เห็นเช่นนั้นจึงเตือน

“คุณไลท์คะ ระวัง!”

“ตายซะเถอะ” เซ็ตโต้กู่ร้อง

“....”

ปัง!!!

เสียงปืนดังลั่นจากเบื้องหลัง กระสุนลูกปรายพุ่งกระจาดใส่แผ่นหลังของเซ็ตโต้เข้าเต็มๆ ส่งผลให้ร่างสีดำหยุดชะงักไปในพริบตา เมื่อทุกสายตาเหลือบมองก็พบกระต่ายดำหนึ่งตัวหลบซ่อนอยู่ในความมืด ที่มือของมันมีลูกซองคริมสันที่ไลท์ให้เอาไว้เมื่อไม่กี่สิบนาทีก่อนเอง

“หึหึ” ไลท์ยิ้มหัวเราะออกมา ทุกคนอ้าปากเหวอให้แก่เขา

คิดคำนวณไว้แล้วงั้นเหรอ?

คิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องลอบโจมตีมาด้านหลัง เลยสั่งให้มอนสเตอร์ไปดักซุ่มโจมตี

“ฉันจะไม่พลาดอีก..อย่างเด็ดขาด” ชายหนุ่มประกาศก้าวหมุนตัวเตะร่างของอมนุษย์สีดำให้ล้มตัวไปด้านหลัง มืออีกข้างหยิบการ์ดWeaponที่ใช้แล้วมาเสียบ

Rabbit!!Rabbit!!

กระสุนลำแสงสีแดงทะลวงร่างของเซ็ตโต้ทะลุไปด้านหลัง ตาสีขาวเหลือกชี้ขึ้นฟ้าก่อนจะกระหน่ำแทงออกไปอย่างมั่วซั่ว เมื่อการเคลื่อนไหวไม่มีแบบแผนการจะอ่านทางการโจมตีย่อมไร้ค่า แต่ไลท์เลือกวิธีที่ง่ายกว่า เขากระโดดขึ้นที่สูงให้อีกฝ่ายหวดลมเล่นซะเอง

“ตาย!!!” เซ็ตโต้ตะโกนอีกครั้ง เริ่มไม่ต่างจากพวกกรีดเลเวลแรกๆ ที่พูดไม่รู้เรื่องเข้าไปทุกที คมใบดาบจำนวนมหาศาลตวัดพลังใส่ สร้างคมมีดสายลมพุ่งโจมตีใส่พื้นให้ฐานที่ไลท์เหยียบอยู่ล้มโครมลงมา ชายหนุ่มทะยานร่างออกไปโดยไม่พ้นจะแจกกระสุนให้อีกฝ่ายด้วย

                ปัง!ปัง!ปัง!

                เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!

กระสุนทุกนัดถูกคมดาบตัดผ่าจนแยกออกเป็นสองซีก อมนุษย์สีดำเลเวลสี่ผู้บ้าคลั่งทะยานเข้ามาหมายจะผ่าร่างของเขาให้เหมือนกระสุนปืน ไลท์พุ่งเข้าไปเหยียบเสาต้นหนึ่งแล้วพุ่งกลับลงมา แทนที่จะฟันโดนร่างคนกลับได้ฟันที่เสาโลหะแทน

ไลท์ตกลงพื้นกลิ้งคลุกฝุ่นสักพัก เซ็ตโต้ไม่ปล่อยให้เขาพักนานพุ่งง้างใบดาบเข้ามาหาเขาอีกครั้ง

‘ร่างกายเราไม่น่าแข็งแรงพอจะรับดาบมันได้ มีแต่ต้องหลบให้พ้นหรือกันให้ได้’

“ปิ้ว!”

“รู้แล้วน่า” ไลท์ตอบกลับแรทบิทกันเนอร์ กระโดดถอยหลังแรงๆ แต่เสมือนว่าผลของรองเท้าลมกรดจะหมดลง รองเท้าได้แตกสลายกลายเป็นรองเท้าธรรมดาทั่วไปเสียอย่างนั้น เป็นข่าวดีที่ยอดเยี่ยมของเซ็ตโต้อย่างแท้จริง

“อว้ากกก!!” เซ็ตโต้ร้องคำรามอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ซัดคลื่นดาบเข้าใส่ด้วยความแรงสูง ก่อนที่ชายหนุ่มจะหาทางป้องกัน เหล่ากระต่ายดำพลางกระโดดออกมาถือโล่ต้านการโจมตีเอาไว้แทน

“เจ้าพวกกระต่ายน่ารำคาญ!” เซ็ตโต้บันดาลโทสะอัดพลังแบบเดิมเข้าไปอีกจนพวกกระต่ายเริ่มรับไม่ไหว ดวงตาของพวกมันแข็งกร้าวแต่ร่างกายอันเล็กๆ ขนปุยนุ่มสั่นเทาด้วยความกลัวและเหนื่อยล้า หัวใจของไลท์เริ่มถูกบีบคั้น

แม้พวกมันจะเป็นมอนสเตอร์ แต่กระต่ายพวกนี้ให้ความรู้สึกเหมือนพวกมันมีชีวิตผิดจากการ์ดใบอื่นลิบลับ ถึงพวกมันจะเหมือนมีชีวิต ถึงพวกมันจะน่าเอ็นดู..ชายหนุ่มก็ต้องสะกดใจเรียกพวกมันว่าเครื่องมือ

แต่ถึงจะเอาตรรกะมาทับถมอารมณ์ได้ ความปวดใจที่มี..มันเกินจะเอ่ยนัก ทำให้ภาพและเสียงในอดีตย้อนเข้ามาในหัว

‘คุณปู่..ผมชอบกระต่ายครับ ผมอยากเลี้ยงมันจังเลย’

‘งั้นเรอะ! ถ้ามีโอกาสปู่จะหามาให้สักตัวนะ’

ทว่า ปู่ก็จากไปเสียก่อนที่จะหากระต่ายมาให้เขาเลี้ยง เพียงแต่ ในตอนนี้เขากลับได้ทิ้งการ์ดกระต่ายพวกนี้เอาไว้ให้ เสมือนกับมันเป็นตัวแทนของปู่ที่ได้คุ้มครองและกลายเป็นเครื่องรางของปู่ ใช่ มันคือมรดกเพียงหนึ่งเดียวที่ได้รับสืบทอด

“......”

‘ขอโทษนะ’

ช่วยทนอีกสักนิดเถอะนะ

ไลท์เอ่ยภาวนา เขาพลิกการ์ดสีทองแดงใบหนึ่งมาขึ้นมือ

[Attack Card : Rabbit RabbitGunGunShoot 30,321 Coin]

คุณสมบัติ:เสียบการ์ดWeaponที่ถูกใช้งานแล้วพร้อมกันห้าใบ โจมตีด้วยท่าไม้ตายที่รุนแรง

“เช็ค” ไลท์สั่งอย่างแผ่วเบา เสียบการ์ดสีเทาทั้งห้าใบเข้าช่องใส่การ์ดของปืนกระต่าย

            Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!! Rabbit!!Rabbit!!

พลังงานสีแดงถูกอัดเป็นมวลก้อนที่กระสุนเพียงนัดเดียว ก่อให้เกิดกระแสพลังคลื่นใหญ่พัดพาให้สายลมกระเพื่อมฝุ่นขึ้นจนบดบังทัศนวิสัยของศัตรู  ชายหนุ่มเล็งปากกระบอกปืนไปยังร่างของเซ็ตโต้ ทันทีที่เหนี่ยวไกล เสียงสังเคราะห์ก็ดังขึ้น

[Rabbit RabbitGunGunShoot]

[Uptrend Final Finish]

กระสุนสีแดงวนเป็นเกลียวคลื่นพลังพวยพุ่งออกไปยังเซ็ตโต้ ซัดร่างของมันให้กระเด็นพุ่งออกไปหลายสิบเมตร ความร้อนมหาศาลผนวกกับแรงหมุนของสายลมจนเกิดคมบีดขนาดเล็กจิ๋วเท่าหัวนิ้วก้อยแต่จำนวนมหาศาล ตัดผ่าเนื้อหนังจนเกิดเป็นช่องโหว่ให้เลือดสีทองไหลทะลักออกมาไม่หยุด

“ไม่!! ข้าไม่อยากตาย อ้ากกกก!!!!!!”

ตูม!

ระเบิดพลังงานทำงานขึ้นแผดเผาทำลายล้างของอมนุษย์นามเซ็ตโต้จนราบคาบ

ชายหนุ่มยืนชมเปลวเพลิงขนาดใหญ่ราวดอกไม้ไฟยักษ์พร้อมทรุดเข่าลงพื้นด้วยอาการเหนื่อยล้า

[Dividend(เงินปันผล) : 80,650Bonus!!! X3 = 241,950 Coin]

                [Dividend Item : Greed Box Level II]

ใบธนบัตรจำนวนมากมายมหาศาลลอยคลุ้งเต็มไปกลางอากาศ โดยมีกล่องสีทองคำวางเอาไว้แทนที่ตำแหน่งที่ระเบิด

ทุกคนได้เห็นการต่อสู้ที่ดุเดือดครั้งนี้จนเป็นที่ประจักษ์

การต่อสู้ของไลท์ไม่ได้หวือหวา การ์ดไม่ได้แข็งแกร่งหรือโกง ใช้เงินมากมายอะไร ชักจูงคู่ต่อสู้ให้เป็นไปในแนวทางที่ต้องการ วางแผนรับมือล่วงหน้าให้อีกฝ่ายมาติดกับ หาทางหนีจากปัญหาและการจู่โจมที่คาดไม่ถึง

แทบจะตลอดเวลาที่ต่อสู้ ไลท์เคลื่อนไหวน้อยมากหากไม่นับตอนหลบกระสุนปืนแก็ตลิง ขนาดหลบการโจมตีครั้งสุดท้ายเขาก็ยังมายืนยังตำแหน่งเดิมอีกครั้ง เสมือนกับว่าสนามรบกลายเป็นของเขาเป็นผู้เดียว เป็นจอมบงการที่จัดการคู่ต่อสู้ที่เก่งกว่าไม่รู้ตั้งกี่เท่าอย่างราบคาบ

จากนั้นโบรกเกอร์ที่เป็นสักขีพยานการต่อสู้ในครั้งนี้ก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาว่า

เหตุใดหมอนี่จึงไม่มีองค์กรใดมาทาบทามเลย?