ตอนที่ 36 : ความหวังของชินวอนชอน

ตอนที่ 36 : ความหวังของชินวอนชอน

ชินวอนชอนไม่เคยกล้าหวังว่าเขาจะมีโอกาสได้กินอาหารล้ำค่าที่ไม่ปนเปื้อนเช่นนี้

และคำขอที่หุนหันพลันแล่นและกล้าหาญของเขาในครั้งนี้ไม่ได้ทำเพื่อตัวเองด้วยซ้ำ

เขายังไม่ลืมว่าราจินโฮมีน้องสาวคนหนึ่งซึ่งเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษ

ไม่เหมือนกับพวกเขา เธอไม่มีความต้านทานต่อไวรัสกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งเท่ากับพวกเขา และตอนนี้ใบหน้าส่วนใหญ่ของเธอก็เริ่มจะคล้ายกับศพเข้าไปทุกที และไม่มีใครรู้ว่าเธอจะทนได้อีกนานแค่ไหน

และไม่ใช่แค่ราจินโฮเท่านั้น พ่อของคังยูวอนก็กำลังจะกลายเป็นซอมบี้เช่นกัน

แม้ว่าผักธรรมดาที่เขาร้องขอจะไม่เพียงพอที่จะรักษาพวกเขาได้ แต่แม้จะเป็นเพียงความช่วยเหลือแค่เล็กน้อย หรือแม้แต่แค่การชะลออาการที่แย่ลง มันก็คุ้มค่าแล้ว

แต่คุณคิมจะเต็มใจแลกเปลี่ยนของล้ำค่าเช่นนี้กับเขาไหม?

ชินวอนชอนไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก

คิมฮารุที่กำลังขบคิดหาไอเดียว่าจะขายอะไรได้บ้างก็พลันได้ยินคำขอของชินวอนชอน

เขามองไปยังหน่ออ่อนเล็กๆ สามสิบต้นที่กำลังเติบโตอยู่ในดินและก็เกิดความคิดขึ้นมา

อ่า… นี่คงจะเป็นส่วนหนึ่งของการจัดการของระบบสินะ

มันมีไว้เพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนพืชผลหรืออะไรทำนองนั้น

และปรากฏว่าเกมปลูกผักก็เหมือนกับเกมต่อสู้ที่เขาเคยเล่น มันมีเหตุการณ์ที่ขับเคลื่อนด้วยเนื้อเรื่องอยู่!

คิมฮารุหาเหตุผลมาสนับสนุนคำขอของชินวอนชอนโดยอัตโนมัติทันที

มิฉะนั้น มันก็คงจะไม่สมเหตุสมผลเลย

ตามความทรงจำดั้งเดิมที่เขาได้รับสืบทอดมา

ผู้คนในโลกหลังวันสิ้นโลกก็ก็ยังคงมีอาหารกินอยู่ และในความเป็นจริงแล้ว ส่วนใหญ่พวกเขาก็กินเนื้อกันเป็นประจำ ทำไมพวกเขาถึงต้องมาน้ำลายสอกับต้นกล้าเล็กๆ ที่เพิ่งจะงอกของเขาด้วย

เขาเพิ่งจะหว่านเมล็ดไปเมื่อวานนี้ และยังไม่มีอะไรโตเต็มที่เลย แล้วมันจะมีค่ามากขนาดนั้นได้อย่างไร?

เมื่อเห็นสีหน้าที่คาดหวังบนใบหน้าของชินวอนชอน คิมฮารุก็กล่าวว่า “รออีกหน่อยละกัน พวกมันยังไม่โตเต็มที่”

ภารกิจในแถบงานของระบบสำหรับการเพาะปลูกครั้งแรกยังไม่ถูกทำเครื่องหมายว่าเสร็จสิ้น ดังนั้นดูเหมือนว่าเขาจำเป็นต้องรอให้เมล็ดพันธุ์โตเต็มที่และถูกเก็บเกี่ยวก่อนเพื่อที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ

และถ้าเขาจะแลกเปลี่ยนกับชินวอนชอนและคนอื่นๆ ก็ควรรอจนกว่าให้พืชผลจะเติบโตขึ้นเพื่อตัดสินใจเรื่องราคาจะดีกว่า

ชินวอนชอนและเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนของเขารู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที!

จากสิ่งที่คุณคิมได้พูดออกมา การแลกเปลี่ยนกับพวกเขาเมื่อพืชผลโตเต็มที่แล้วก็ไม่ใช่แค่ความฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป!

โอ้ พระเจ้า!

การได้พบกับคนผู้นี้เป็นโชคดีที่สุดในชีวิตของพวกเขาเลยจริงๆ!