ตอนที่ 25 : ดงพืชกลายพันธุ์

ตอนที่ 25 : ดงพืชกลายพันธุ์

จนกระทั่งพวกเขาผ่านพ้นระยะการโจมตีของเถาวัลย์เงาหนามอสูรไปแล้ว มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ชินวอนชอนจงใจหันศีรษะกลับไปตรวจสอบดูว่าเขาจำพืชผิดชนิดหรือไม่

ทันทีที่เขาหันศีรษะกลับไป…

หวือ!

‘ลูกศร’ ดอกหนึ่งพุ่งผ่านไป และเฉี่ยวปลายจมูกของชินวอนชอน จากนั้นก็ปักลงบนพื้น

มันคือศรเงาของจริง!

และระยะการโจมตีของเถาวัลย์เงาหนามอสูรต้นนี้ก็ได้เกินหนึ่งร้อยเมตรไปมากแล้ว!

ชินวอนชอนรีบหันศีรษะกลับอย่างรวดเร็ว และก้าวเท้าถี่ๆ สองสามก้าวเพื่อตามให้ทันฝีเท้าของคนที่อยู่ข้างหน้า

เขากลัวว่าหากเขาตามไปห่างเกินไป เขาก็จะกลายเป็นเป้าหมายของเถาวัลย์เงาหนามอสูรได้

ในขณะที่พวกเขาเดินต่อไปข้างหน้า ความตกตะลึงในใจของชินวอนชอนและสหายของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น

ในตอนท้าย พวกเขาแทบจะชาชินกับมันไปแล้ว

พวกเขาได้เห็นอะไรมาบ้างระหว่างทางงั้นเหรอ?

การเผชิญหน้าครั้งแรกกับเถาวัลย์เงาหนามอสูรดูเหมือนจะเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อเทียบกับสิ่งที่ตามมา

หญ้าสุขาวดีเทวะ ลำดับที่เก้าในรายชื่อพืชกลายพันธุ์

พฤกษาเพลิงมายาหงสา ลำดับที่สิบในรายชื่อพืชกลายพันธุ์

กล้วยไม้อัสนีเมฆา ลำดับที่ห้าในรายชื่อพืชกลายพันธุ์

และไผ่เหมันต์ ลำดับที่เจ็ดในรายชื่อพืชกลายพันธุ์

แล้วยังมีต้นอื่นๆ อีก

ต้นนี้ ต้นนั้น ไม่ว่าจะเป็นต้นไหนก็ล้วนเป็นพืชกลายพันธุ์ที่ดุร้ายซึ่งติดอยู่ในลำดับสูงๆ ทั้งนั้น

เพียงต้นใดต้นหนึ่งก็สามารถโค่นล้มคนกลุ่มใหญ่ได้แล้ว

มันยังมีพืชบางชนิดที่พวกเขาไม่รู้จักหรือไม่สามารถบอกชื่อได้ด้วย แต่ถ้าพวกมันสามารถเจริญงอกงามอยู่เคียงข้างพืชกลายพันธุ์ที่มีความเสี่ยงสูงเหล่านี้ได้และยังเต็มไปด้วยพลังชีวิตเช่นนี้ ระดับความอันตรายของพวกมันก็คงจะไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันอย่างแน่นอน

นี่คือรังของพืชกลายพันธุ์อย่างแท้จริง

แม้แต่ทีมอันดับหนึ่งจากเขตปลอดภัยของพวกเขาก็คงไม่รู้ว่าจะมีสมาชิกกี่คนที่รอดกลับไปได้หากพวกเขาบุกเข้ามาที่นี่

และตอนนี้ก็มีคนผู้นี้ที่สามารถเคลื่อนที่ผ่านป่าพืชพันธุ์อันตรายนี้ไปได้อย่างปลอดภัย และนำทางพวกเขาที่เปื้อนเลือดและบอบช้ำผ่านอันตรายไปได้

พืชกลายพันธุ์ยังคงนิ่งเฉยราวกับเป็นสัตว์เลี้ยงที่เชื่อง

พวกเขาได้พบกับใครกันแน่?!

ทำไมพวกเขาถึงไม่เคยได้ยินชื่อของคนผู้นี้มาก่อนเลย

ยิ่งพวกเขาเดินไปไกลเท่าไหร่ ชินวอนชอนและสหายของเขาก็ยิ่งหวาดกลัวและระมัดระวังมากขึ้นเท่านั้น และคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าพวกเขาจะต้องไม่ทำให้คนผู้นี้โกรธเป็นอันขาด

ในที่สุด คนที่อยู่ข้างหน้าก็หยุดลง

“พวกเรามาถึงแล้ว” เขาพูดอย่างเย็นชาก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านไม้หลังหนึ่ง

ชินวอนชอนและคนอื่นๆ จ้องมองอย่างว่างเปล่า

โอ้ พระเจ้า!

นี่มันอะไรกันเนี่ย?!

กระท่อมไม้!

ชินวอนชอนคาดหวังว่าจะได้เห็นป้อมปราการเหล็กกล้า ฐานที่มั่น หรืออาคารไฮเทคที่เหนือจินตนาการของพวกเขา

แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่ามันจะเป็นแค่กระท่อมไม้

กระท่อมไม้งั้นหรือ?

ในโลกหลังวันสิ้นโลกที่พืชได้กลายพันธุ์ไปแล้ว… นั่นหมายความว่ายังไง?

มันหมายความว่าพืชกลายพันธุ์เหล่านั้นจะมองว่าคุณเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดของพวกมัน

ตอนนี้เบื้องหน้าชินวอนชอนและคนอื่นๆ คือบ้านที่ทำจากไม้ และเมื่อพิจารณาจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว มันก็มีการใช้ไม้ไปเป็นจำนวนมาก

กระท่อมไม้หลังนี้ถูกสร้างขึ้นอย่างโจ่งแจ้งใจกลางรังของพืชกลายพันธุ์!

พวกเขาเสียสติไปแล้วหรือไง?!

โอ้ เดี๋ยวก่อน เจ้าของบ้านไม้เพิ่งจะนำทางพวกเขามาที่นี่เองหนิ…