ตอนที่ 23 : ความเข้าใจผิด

ตอนที่ 23 : ความเข้าใจผิด

ชินวอนชอนและพรรคพวกของเขาแทบจะไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

พวกเขาได้พบกับมนุษย์อีกคนหนึ่งอยู่ที่นี่จริงๆ!

และไม่ใช่แค่มนุษย์ธรรมดา แต่เป็นคนที่สะอาดสะอ้าน แต่งตัวดี และสามารถเคลื่อนไหวและพูดจาอย่างมีเหตุผลได้!

ชินวอนชอนสังเกตเห็นบางอย่างที่คุ้นเคยเกี่ยวกับกลิ่นของคนผู้นี้

เขาใช้เวลาสักพักกว่าจะนึกออก… มันคือกลิ่นของสบู่เหลวอาบน้ำ

สบู่เหลวอาบน้ำ!

สิ่งที่ชินวอนชอนไม่ได้สัมผัสมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว นับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เขาได้อยู่ใกล้เจ้าหน้าที่ระดับสูงในเขตปลอดภัยแห่งหนึ่ง

สำหรับคนอย่างพวกเขาที่ดิ้นรนอยู่บนปากเหวแห่งความอยู่รอดจากการต่อสู้กับซอมบี้ แค่อาหารก็หายากพอแล้ว

พวกเขาจะไปหาของฟุ่มเฟือยอย่างสบู่เหลวอาบน้ำได้อย่างไร?

กลิ่นนั้นรุนแรง และที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือความร้อนจางๆ ที่แผ่ออกมาจากผิวของคิมฮารุ ราวกับว่าเขาเพิ่งอาบน้ำอุ่นมาก่อนที่จะปรากฏตัวที่นี่

มันเป็นไปได้อย่างไร?

ที่นี่คือใจกลางอาณาเขตของพืชกลายพันธุ์นะ!

แต่ชายผู้นี้กลับเดินผ่านมันไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่สะทกสะท้านต่อพืชพันธุ์มรณะ และยังมีเวลาว่างพอที่จะอาบน้ำอีกงั้นเหรอ?!

คนผู้นี้เป็นใครกันแน่?

ทุกเส้นประสาทในร่างกายของชินวอนชอนกรีดร้องออกมาว่าอันตราย!

โอ้ ไม่นะ… ชายคนนั้นขมวดคิ้ว!

พวกเขาควรทำอย่างไรดี?

พวกเขากำลังจะถูกฆ่างั้นเหรอ?

เขาจะฆ่าล้างบางพวกเขาทั้งหมดเลยเหรอ??!

หัวใจของชินวอนชอนเต้นระรัวจนติดอยู่ในลำคอ และดวงตาของเขาก็จับจ้องไปที่ร่างที่อยู่ตรงหน้า

หากชายผู้นี้เคลื่อนไหวใดๆ ชินวอนชอนก็พร้อมที่จะพุ่งเข้าไปข้างหน้าเพื่อเสี่ยงชีวิตของเขาเพื่อซื้อเวลาให้พี่น้องของเขาได้หลบหนีไป

แม้ว่าลึกๆ แล้วเขาจะรู้ว่าความพยายามเช่นนั้นคงจะไร้ผลเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนระดับนี้

แต่ถึงกระนั้น หากไม่ลองมันก็คงไม่รู้ แม้ว่าโอกาสจะริบหรี่มากก็ตาม

ชินวอนชอนกลั้นหายใจ

อีกฝ่ายเคลื่อนไหวแล้ว

หันหลังกลับงั้นเหรอ?

แทนที่จะโจมตี คนผู้นี้… ยอดฝีมือคนนี้กลับหันหลังให้และบอกให้พวกเขาตามเขาไปงั้นเหรอ?

ชินวอนชอนและสหายของเขามองหน้ากันอย่างงุนงง เพราะกลัวว่าพวกเขาอาจจะฟังผิดไป

โดยไม่เสียเวลาอีกแม้แต่น้อย พวกเขารีบอุ้มสหายที่บาดเจ็บสาหัสขึ้นและเดินตามชายคนนั้นไปด้วยความกลัวว่าหากชักช้า มันอาจทำให้เขาโกรธได้

ทำไมอีกฝ่ายถึงไม่ฆ่าพวกเขาล่ะ?

ชินวอนชอนได้แต่เดาว่าชายผู้นี้คงมีวิธีการใช้ประโยชน์อะไรจากพวกเขาจึงไว้ชีวิตของพวกเขาเอาไว้

ไม่ว่าภารกิจใดที่บุคคลลึกลับผู้นี้ต้องการให้พวกเขาทำ ตราบใดที่มันสามารถรักษาชีวิตของพี่น้องของเขาเอาไว้ได้ ชินวอนชอนก็เต็มใจที่จะทำ

ความโล่งใจอย่างท่วมท้นที่ได้พบหนทางรอดพ้นจากความตายได้หลั่งไหลเข้ามาหาชินวอนชอนและสหายของเขาในทันที ทำให้ความเจ็บปวดจากบาดแผลของพวกเขาชาไปหมดแล้ว

ในขณะที่พวกเขาเดินตามหลังคิมฮารุ ความรู้สึกขอบคุณของชินวอนชอนต่อบุคคลลึกลับผู้นี้ก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นในทุกย่างก้าว

ผู้ยิ่งใหญ่ช่างมีจิตใจเมตตาเสียจริง แม้กระทั่งคำนึงถึงว่าพวกเขามีสมาชิกที่บาดเจ็บอยู่ด้วยจึงได้เดินอย่างช้าๆ

เขาคงจะคำนึงถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ทั้งหมด

ดังนั้นเขาก็คงจะไม่มอบหมายภารกิจที่อันตรายถึงชีวิตให้แก่พวกเขาอย่างแน่นอน

พวกเขาทุกคนจะต้องรอดชีวิตอย่างแน่นอน!

ในขณะที่พวกเขาเดินไป ชินวอนชอนก็ถูกพี่น้องคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ สะกิดเบาๆ