ตอนที่ 18 : การเตรียมดิน

ตอนที่ 18 : การเตรียมดิน

ดวงตาของคิมฮารุสว่างวาบขึ้นมา

มันเป็นแบบอัตโนมัติ!

แม้ว่าเขาจะไม่เคยทำฟาร์มมาก่อน แต่คิมฮารุก็ได้ดูวิดีโอมามากพอที่จะเข้าใจว่ากระบวนการนี้มันเป็นงานที่หนักหนาสาหัสเพียงใด

ทันทีที่เขาหยิบจอบขึ้นมา เขาก็ได้เตรียมใจไว้แล้ว

ก่อนอื่นเขาจะต้องเตรียมดิน ขุดดินให้ทั่ว พลิกดินอย่างระมัดระวัง กำจัดรากไม้และก้อนหินทั้งหมด และทุบก้อนดินขนาดใหญ่ให้ละเอียด

เพียงแค่ขั้นตอนเดียวนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ใครก็ตามหมดแรงได้แล้ว

แม้แต่ชาวนาผู้มีประสบการณ์ก็มักจะลงเอยด้วยอาการปวดหลังปวดเอว นับประสาอะไรกับคนอย่างเขาที่ไม่เคยทำงานหนักมาก่อน

กว่าจะพรวนดินเสร็จ มันก็คงไม่รู้แล้วว่าหลังของเขาจะยังอยู่ดีหรือไม่

เมื่อเห็นว่าจอบนี้มีฟังก์ชันในการจัดการขั้นตอนที่ยากที่สุดของการทำฟาร์มโดยอัตโนมัติ คิมฮารุก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เขาตรวจสอบที่ดินผืนนั้นและพบว่าทั้งความลึกและความร่วนซุยของดินนั้นสมบูรณ์แบบมาก

ไม่มีรากของหญ้าให้เห็นแม้แต่เส้นเดียวเลย

เมื่อส่วนที่ยากที่สุดกลายเป็นเรื่องง่ายเช่นนี้ คิมฮารุจึงตัดสินใจที่จะไม่ปลูกพืชเพียงเล็กน้อยเพื่อทดลอง

เขาจะปลูกเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดจากแพ็คของขวัญสำหรับมือใหม่!

เขานับเมล็ดพันธุ์ และพบว่ามันมีทั้งหมดสามสิบเมล็ด

คิมฮารุผู้เกิดและเติบโตในเมืองไม่สามารถบอกได้ว่าเมล็ดพันธุ์เหล่านี้เป็นพืชชนิดใด แต่เขาก็สามารถจำแนกพวกมันตามลักษณะภายนอกได้อยู่บ้าง

เมล็ดพันธุ์ถูกแบ่งออกเป็นสามกลุ่มอย่างรวดเร็ว โดยแต่ละกลุ่มมีสิบเมล็ดพอดี

โชคดีที่เมื่อคิมฮารุวางเมล็ดพันธุ์ที่จัดเรียงแล้วกลับเข้าไปในกระเป๋าเป้ ระบบก็ได้ระบุชนิดของเมล็ดพันธุ์โดยอัตโนมัติและติดป้ายชื่อให้กับพวกมัน

[ดริ๊ง! เมล็ดถั่วเหลืองสิบเมล็ด]

[ดริ๊ง! เมล็ดกะหล่ำปลีสิบเมล็ด]

[ดริ๊ง! เมล็ดมันฝรั่งสิบเมล็ด]

คิมฮารุตรวจสอบพวกมันอย่างละเอียดและเหมือนจะรู้จักแค่เมล็ดถั่วเหลือง เพราะพวกมันดูคล้ายกับถั่วเหลืองคั่วที่เขาเคยซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ต

แต่สำหรับเมล็ดมันฝรั่ง เขาก็เคยได้ยินมาตลอดมามันฝรั่งนั้นสามารถงอกออกมาจากหัวมันฝรั่งได้เลย

เขาไม่รู้เลยว่ามันมีเมล็ดพันธุ์อยู่แบบนี้ด้วย

เห็นได้ชัดว่าเขาค่อนข้างจะโง่มากในเรื่องการทำฟาร์ม

สำหรับคนอย่างคิมฮารุที่มีความเกี่ยวข้องกับพืชน้อยมาก มันจึงไม่น่าแปลกใจที่เขาจะไม่รู้เรื่องเมล็ดมันฝรั่ง

ในความเป็นจริง มันฝรั่งมักจะปลูกจากหัวมันฝรั่งมากกว่าเมล็ด เนื่องจากมันฝรั่งที่ปลูกจากเมล็ดมักจะเติบโตได้ไม่ดีเท่าไร

แต่แน่นอนว่าเมล็ดพันธุ์ของระบบฟาร์มนั้นไม่ใช่เมล็ดพันธุ์ธรรมดา

คิมฮารุใช้เท้าของเขาวัดขนาดพื้นที่ วางแผนที่จะขุดดินสามแถว และให้แต่ละแถวมีหลุมสิบหลุม

แต่ละแถวจะใช้ปลูกเมล็ดพันธุ์คนละชนิด ทำให้เขาสามารถปลูกเมล็ดพันธุ์ทั้งสามสิบอันได้พอดี

ในไม่ช้า หลังจากตวัดจอบสามสิบครั้ง ที่ดินที่ถูกพรวนไว้อย่างเรียบร้อยและสมบูรณ์แบบก็พร้อมแล้ว

“ฟู่ว เหมือนกันเป๊ะเลย สุดยอดจริงๆ!”

คิมฮารุพิงจอบ และชื่นชมผลงานของเขาด้วยความพึงพอใจ

จอบอัตโนมัตินี้ช่างสุดยอดดีจริงๆ

แต่ละแปลงมีขนาดเท่ากันทุกประการ มีเส้นที่ตรงสมบูรณ์แบบ แนวนอนก็คือแนวนอน แนวตั้งก็คือแนวตั้ง และแม้แต่ความโค้งของเนินดินแต่ละแปลงก็ยังเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว!