บทที่ 54 ซีซีที่แตกต่างออกไป

เรื่องนี้จะมีตอนฟรีทั้งหมด 1-200 ตอน และ....ถ้ายอดกดไลก์เพิ่ม 100 ก็จะแถมให้ฟรี 20 ตอนครับ (ปล.เริ่มนับจาก 8700 นะ เช่นขึ้นไป 8800 ก็บวกให้ 20 ตอน ถ้ายอดมันขึ้นยันจบเรื่อง ก็เปิดให้ฟรีหมดอะ)

*ครบหมื่น แถม 100 ตอนไปอีก เอาเป็นว่าจำกัดวันด้วยแล้วกัน เพราะงี้ถ้าเกิดครบขึ้นมาแบบ 2 ปีต่อมาลืมแหง เอาถึง 1/4/2568 นะครับ ก็คือ 1 เมษายน*

แฟนเพจกดไลก์ได้ที่ ยักษาแปร | Facebook

บทที่ 54 ซีซีที่แตกต่างออกไป

ซีซีไขรหัสประตูสำเร็จแล้ว เธอจึงถีบประตูเปิดออก แล้วเดินเข้าไปก่อนใคร พี่แมวอ้วนลากถังอะเซทิลีนตามเข้าไปติด ๆ หลินเสวียนเป็นคนสุดท้ายที่เข้าไปในโกดังธนาคาร

“อ้าว?”

เมื่อเห็นตู้เซฟเรียงรายเต็มผนัง สะท้อนแสงระยิบระยับ ใหม่เอี่ยม เรียบเนียนราวกระจก เขารู้สึกงง ชะงักอยู่กับที่

เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้!

ครั้งก่อนที่เขามา ตู้เซฟเหล่านั้นชำรุด สีลอก เป็นสนิม เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลา แต่ตอนนี้กลับใหม่เอี่ยม เหมือนเพิ่งสร้างเสร็จ!

เขาเดินไปใกล้ตู้เซฟที่เขียนชื่อตัวเอง ลองลูบคลำผิวสัมผัสดู… เรียบลื่น แวววาว เย็นยะเยือก แข็งแกร่ง เขาใช้หัวพ่นไฟขูดไปมาหลายครั้ง แต่ก็ไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ เลย!

ตุ๊บ!

หลินเสวียนชกเข้าที่ตู้เซฟด้วยกำปั้น คำพูดของศาสตราจารย์สวี่หยุนผุดขึ้นมาในหัวทันที:

“ที่จริงแล้ว ระหว่างการวิจัย ผมได้ค้นพบผลพลอยได้อย่างหนึ่ง ผมส่งข้อมูลให้เพื่อนที่สถาบันวิจัยอวกาศดูแล้ว และได้ผลลัพธ์เช่นเดียวกัน”

“นี่คือสารประกอบฮาฟเนียม เป็นสารชนิดใหม่ สารประกอบชนิดนี้สามารถนำมาสร้างโลหะผสมฮาฟเนียมที่มีความแข็งแรงสูง ทนทานต่อการกัดกร่อน และทนความร้อนได้ดี อาจจะมีประโยชน์ในด้านอวกาศและการบิน”

“หลินเสวียน ถ้าคุณไม่รังเกียจ…ผมอยากจะเผยแพร่ข้อมูลการทดลองโลหะผสมฮาฟเนียมนี้ ถึงแม้ผมจะไม่รู้ว่ามันมีประโยชน์อย่างไร แต่ก็ถือว่าสามารถส่งเสริมการพัฒนาเทคโนโลยีได้บ้าง”

โครม!

หลินเสวียนก้มลง โยนหน้ากากและหัวพ่นไฟลงกับพื้น

“เราโดนหลอกเข้าให้แล้วไง”

ซีซีและพี่แมวอ้วนได้ยินดังนั้นก็หันมามองด้วยสีหน้าสงสัย

“อะไรโดนหลอกล่ะ?”

“โดนใครหลอก?”

หลินเสวียนยกมือขึ้นชี้ไปที่ป้ายชื่อบนตู้เซฟ

“หลินเสวียน”

เขาส่ายหัว ยิ้มอย่างเหนื่อยใจ

“เราโดนหลินเสวียนหลอกนี่เอง”

……

พี่แมวอ้วนกับซีซีสบตากัน พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าหลินเสวียนหมายถึงอะไร

แต่หลินเสวียนตอนนี้เข้าใจสาเหตุของ【ความผันผวนของห้วงกาลเวลา】และ【ปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีก】ครั้งนี้แล้ว

【ความผันผวนของห้วงกาลเวลาควบคุมไม่ได้】

หลินเสวียนตระหนักถึงเรื่องนี้ทันที

การกระทำของเขาเปลี่ยนแปลงอนาคตได้จริง แต่การเปลี่ยนแปลงนั้นไม่ได้เป็นไปตามที่เขาหวังเสมอไป!

บางครั้ง อย่างตอนนี้ กลับกลายเป็นว่าเอาหินทุบเท้าตัวเอง เปลี่ยนอนาคตที่ควรจะเป็นผลดีให้กลายเป็นผลเสียแทน!

ตู้เซฟใหม่เอี่ยมตรงหน้า

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันมาจากการกระทำของเขาเมื่อ 600 ปีก่อน นั่นแหละคือสาเหตุของ【ความผันผวนของห้วงกาลเวลา】

หลินเสวียนมั่นใจมาก……

ครั้งก่อน ๆ ที่เขามาโกดังธนาคารนี้ ตู้เซฟฝังผนังนั้น ดูภายนอกทำจากเหล็กแน่นอน เก่ามาก สีทาภายนอกแทบหลุดลอกหมดแล้ว ข้างในก็เป็นสนิมเต็มไปหมด แค่ดูก็รู้ว่าต้องมีอายุอย่างน้อยร้อยปีแน่ ๆ

ถ้าไม่ระมัดระวังในการเก็บรักษาและบำรุงรักษา ไม่โดนแดดโดนฝน...เรียกได้ว่าเป็นโบราณวัตถุที่ขุดค้นพบได้เลยก็ว่าได้

แต่ว่า……

เพราะการแทรกแซงประวัติศาสตร์ของหลินเสวียน ทำให้ศาสตราจารย์สวี่หยุนค้นพบสารประกอบชนิดใหม่ระหว่างการวิจัยของเหลวเติมแคปซูลจำศีล——

นั่นคือ โลหะผสมฮาฟเนียมชนิดใหม่

เขาไม่เข้าใจคุณสมบัติเฉพาะของโลหะผสมชนิดนี้ แต่ศาสตราจารย์สวี่หยุนบอกว่ามันมีความแข็งแรงสูง ทนความร้อนสูง ป้องกันการกัดกร่อน สามารถนำไปใช้ในอุตสาหกรรมการบินและอวกาศได้……นั่นหมายความว่ามันเป็นวัสดุชั้นสูงอย่างแน่นอน

และในข่าวเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา สถาบันวิจัยอวกาศของประเทศจีนก็ได้ยืนยันว่าได้รับตัวอย่างจากศาสตราจารย์สวี่หยุน แค่การที่สถาบันวิจัยต้องออกประกาศก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้แล้วว่าโลหะผสมฮาฟเนียมชนิดใหม่นี้มีประสิทธิภาพที่เหนือกว่าใคร

ดังนั้นจึงนึกภาพออกได้เลยว่า……

หากสิทธิบัตรของสารชนิดนี้เปิดเผยต่อสาธารณะฟรี ทุกวงการอุตสาหกรรมก็จะนำโลหะผสมฮาฟเนียมชนิดใหม่นี้ไปใช้

รวมถึงผู้ผลิตตู้เซฟด้วยอย่างแน่นอน

เมื่อเห็นตู้เซฟในโกดังธนาคารที่ส่องประกายแวววาว ดูใหม่เอี่ยมเหมือนเพิ่งซื้อมา……

หลินเสวียนก็เข้าใจตรรกะที่น่ากลัวนี้ได้ในทันที

ก้อนหินที่เขาเผลอโยนขึ้นฟ้าเมื่อ 600 ปีก่อน กลับตกลงมาและตกใส่เท้าเขาอย่างแม่นยำในอีก 600 ปีต่อมา

แม้ว่าหลินเสวียนจะไม่เคยเห็นโลหะผสมฮาฟเนียมอย่างที่ศาสตราจารย์สวี่หยุนบรรยาย แต่สถานการณ์ตรงหน้าก็สอดคล้องกับความคิดของเขาไปถึงแปดในสิบส่วน

เพียงแต่…

【ทำไมโลหะผสมฮาฟเนียมชนิดใหม่นี้ถึงทำให้เกิดความผันผวนของกาลเวลา แต่ในขณะเดียวกัน น้ำยาเติมแคปซูลจำศีลที่วิจัยสำเร็จแล้วกลับไม่ก่อให้เกิดความผันผวนของกาลเวลาตามไปด้วย? 】

ปัญหาอยู่ตรงไหนกันนะ?

“เฮ้ ๆ ๆ ! อย่ามัวแต่ยืนงงอยู่เลย! เอาปืนพ่นไฟมาให้หน่อย!”

พี่แมวอ้วนลากถังออกซิเจนเข้ามา หยิบปืนพ่นไฟและท่อที่หลินเสวียนโยนทิ้งลงพื้นขึ้นมา เริ่มต่อเข้ากับถัง

ซีซีรู้สึกสงสัย เดินเข้ามาหาหลินเสวียน:

“คุณหมายความว่ายังไง?”

“เมื่อกี้คุณยังมั่นใจเหลือเกิน…ว่าปืนตัดโลหะด้วยความร้อนสูงนี่จะสร้างความร้อนได้ถึง 3000 องศา มากพอที่จะหลอมละลายโลหะทุกชนิดเลยนี่นา?”

หลินเสวียนอึกอัก:

“ถ้าเป็นการหลอมเหล็ก แน่นอนว่าทำได้ จุดหลอมเหล็กอยู่ที่แค่ 1500 องศา แต่ผมไม่แน่ใจว่าวัสดุชนิดนี้มีจุดหลอมเหลวเท่าไหร่ ถ้ามากกว่า 3000 องศา…”

หลินเสวียนเกาหัว รู้สึกเหมือนถูกหลอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถูกตัวเองเล่นเข้าให้นี่แหละ มันช่างน่าปวดหัวเสียจริง

ฟื้ด————

ทางนั้น พี่แมวอ้วนต่อหัวฉีดเชื่อมเสร็จแล้ว จุดไฟติดแล้ว หัวฉีดเริ่มพ่นเปลวไฟสีเหลืองออกมา

พี่แมวอ้วนค่อย ๆ หมุนปรับแรงดัน ค่อย ๆ ปรับเปลวไฟให้เป็นสีน้ำเงินคม ๆ

“เรื่องแบบนี้ฉันเคยเห็นมาเยอะแล้ว ต้องปรับเปลวไฟให้เป็นสีน้ำเงิน แล้วตรงกลางต้องมีแกนไฟสีขาวด้วย เฉพาะแกนไฟถึงจะมีอุณหภูมิถึง 3,000 องศา ถึงจะตัดเหล็กได้ด้วยความร้อนสูงขนาดนั้น”

ซีซีไม่พูดอะไรกับหลินเสวียนอีกแล้ว ถอดหน้ากากอุลตร้าแมนออก แล้วหยิบหน้ากากเชื่อมไฟฟ้ามาสวม

พี่แมวอ้วนค่อย ๆ ปรับอัตราส่วนการปล่อยแก๊สอะเซทิลีนและออกซิเจน

เปลวไฟพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วและค่อย ๆ คมขึ้น…

ในที่สุด!

ที่ใจกลางเปลวไฟ ปรากฏแกนไฟเล็ก ๆ ขนาดเท่าดินสอ!

“สำเร็จแล้ว!”

พี่แมวอ้วนหัวเราะคิกคัก รับหน้ากากเชื่อมไฟฟ้าจากซีซีมาสวม จึงมองเห็นแกนไฟสีขาวที่ร้อนจัดได้

“เราจะเริ่มตัดจากตรงไหนดี?”

ซีซีชี้ไปที่ตู้เซฟข้าง ๆ

“เริ่มจากตรงนี้ก่อนไหม ฉันไม่แน่ใจว่าข้างในตู้เซฟมีอะไร ถ้าเผลอไปเผาพังเสียหายจะลำบาก เราค่อย ๆ ตัดจากข้าง ๆ ตู้เซฟดีกว่า”

“โอเค เธอยืนห่าง ๆ หน่อยนะ”

พี่แมวอ้วนมือหนึ่งถือหน้ากากกันแสง มือหนึ่งถือหัวฉีดอย่างมั่นคง ค่อย ๆ ใกล้เข้าไปหาตู้เซฟข้าง ๆ ——

ฟู่ ๆ ๆ ๆๆ ๆ ๆ !

เครื่องตัดแก๊สอะเซทิลีนออกซิเจนอุณหภูมิสูงถึง 3,000 องศาเซลเซียส ทรงพลังมาก แกนไฟสีขาวร้อนจัดกดลงบนตัวตู้เซฟ

ฟู่ ๆ ๆ ๆๆ ๆ ๆ !

เปลวไฟร้อนจัดเผาไหม้อย่างต่อเนื่อง

อุณหภูมิในห้องดูเหมือนจะสูงขึ้นอีกหลายองศา

อย่างไรก็ตาม…

ภาพเหล็กกระเด็นกระดอนอย่างรุนแรงที่หลินเสวียนเห็นในวิดีโอไม่ได้เกิดขึ้น

ทุกอย่างสงบมาก

มีเพียงเสียงฟู่ ๆ ของเปลวไฟที่กำลังเผาไหม้ตู้เซฟเท่านั้น

เวลาค่อย ๆ เลื่อนผ่านไปทีละวินาที มือของพี่แทวอ้วนเริ่มสั่นระริก

เขาขยับปืนพ่นไฟออก ถอดหน้ากากออก แล้วมองตู้เซฟที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ไร้ที่ติ ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนเล็กน้อย

“นี่...เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”

“ถุ้ย!”

เขาพ่นน้ำลายใส่ตู้เซฟอย่างแรง

ฟู่!!

น้ำลายกลายเป็นไอทันที ลอยละล่องไปในอากาศ เนื่องจากความร้อนสูง

นั่นแสดงว่าอุณหภูมิของตู้เซฟสูงถึง 3000 องศาแล้ว แต่ก็ยังไม่ถึงจุดหลอมเหลว ไม่มีแม้แต่ร่องรอยการละลาย!

“นี่มันวัสดุอะไรกันเนี่ย!”

เหมียวหน้าบานร้องออกมาด้วยความตกใจ：

“เปลือกยานอวกาศเหรอ!?”

หลินเสวียนพยักหน้าเบา ๆ ：

“นี่อาจจะเป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่พี่เดาถูก...ว่าแต่ ผมอยากถามหน่อยว่า ปกติพวกพี่ที่อยู่นอกนั้น เคยเจอตู้เซฟที่ทนความร้อนได้ขนาดนี้บ้างไหม?”

“แน่นอนว่าไม่มี!” พี่แมวอ้วนหน้าตาตกตะลึง：

“ฉันเจอตู้เซฟมาเยอะแยะ ไม่เคยเห็นที่ทนความร้อนได้ขนาดนี้เลย!”

หลินเสวียนเท้าคางคิดอยู่ครู่หนึ่ง...

ดูเหมือนว่าการคาดเดาเมื่อครู่จะผิดพลาด ถึงแม้จะเป็นผลจากการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลา ตู้เซฟส่วนใหญ่ก็ไม่น่าจะใช้วัสดุระดับ “เปลือกยานอวกาศ” เพราะมันไม่จำเป็นเลย

【แล้วตู้เซฟในโกดังธนาคารนี้...มีอะไรพิเศษกันแน่? ถึงต้องใช้สารวัสดุที่แข็งแกร่งขนาดนี้ในการสร้าง? 】

หลินเสวียนไม่รู้ราคาโลหะผสมฮาฟเนียมชนิดใหม่นี้หรอก แต่ดูท่าแล้วคงแพงเว่อร์! ตู้เซฟธรรมดา ๆ คงใช้ไม่ได้แน่ ๆ เพราะงั้นทั้งหน้าแมวและซีซีเลยแปลกใจ

……

ซีซีไม่สนใจทั้งคู่ คว้าปืนพ่นไฟขึ้นมาทันที:

“ฉันจัดการเอง”

ต่อมา…

เสียงเปลวไฟแผดเผา "ฟู่ม ๆ ๆ ๆ " ดังสนั่น

แต่ไม่ว่าจะเผาอย่างไร เปลี่ยนมุมยังไง… ตู้เซฟสีเงินวาววับก็ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ราวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน ไม่มีแม้แต่รอยไหม้เล็กน้อย

“นี่มันอะไรกันเนี่ย!”

พี่แมวอ้วนโมโห โหลดกระสุนเข้าปืน หาตำแหน่งที่กระสุนไม่สะท้อน แล้วก็ยิงใส่ตู้เซฟ ปัง ๆ สองนัด

เข้าไปดูใกล้ ๆ …

ก็ยังไร้รอยขีดข่วน เรียบเนียนเหมือนเดิม!

“นี่มันแข็งเกินไปแล้ว!”

คว้าง!

ซีซีโยนปืนพ่นไฟกับหน้ากากลง เช็ดเหงื่อที่หน้าผาก ถอนหายใจ

ทั้งสามคนต่างรู้ตัวแล้วว่า…

หมดทางแล้ว…

……

“ขอโทษนะครับ ผมขอโทษทั้งสองคนด้วย”

หลินเสวียนขอโทษเอง:

“เป็นความผิดผม”

แต่…

ซีซีส่ายหัว มองหลินเสวียนด้วยสายตาที่ไร้ความโกรธ:

“ไม่ใช่ความผิดคุณหรอก”

“ฉันรู้ว่า คุณก็อยากเปิดตู้เซฟนี้เหมือนกัน แค่ทำไม่ได้เท่านั้นเอง”

พอได้ยินซีซีพูดอย่างนั้น หลินเสวียนถึงกับแปลกใจ

เขาคิดว่าซีซีจะเหมือนอย่างเคย จ้องเขม็งแล้วด่าเขาว่าเป็นพวกหลอกลวง… นี่เป็นครั้งแรกที่เธอพูดกับเขาดี ๆ แบบนี้

ดูเหมือนว่าครั้งนี้ เธอให้ความรู้สึกที่ดีกับฉันมากทีเดียว

หลินเสวียนถอดหน้ากากออก มองซีซี：

“ดูแล้วตอนนี้ ไม่มีวิธีจะทำลายตู้เซฟด้วยกำลังเลย มีทางเดียวคือทายรหัสให้ถูก”

“หลายอย่างผมอธิบายให้พวกคุณฟังไม่ได้หรอก แต่ผมรู้มากกว่าพวกคุณ มีโอกาสมากกว่า และอยู่ใกล้คำตอบที่ถูกต้องมากกว่า”

“【เพราะงั้น ซีซี เราจะแลกเปลี่ยนข้อมูลกันไหม？】”

หลินเสวียนเดินเข้าไปใกล้ซีซี มองเธอ：

“เป้าหมายเราเหมือนกัน คือการเปิดตู้เซฟนี้”

“ผมตอบคำถามเมื่อกี้ให้คุณได้ บอกคุณได้ว่าหลินเสวียนที่ผมรู้จักเป็นคนยังไง แต่ในทางกลับกัน…หลังจากนั้น…”

“【คุณจะบอกเหตุผลที่อยากเปิดตู้เซฟนี้ไหม? หรือเบาะแส ข้อมูล หรือคำใบ้อะไรเกี่ยวกับตู้เซฟก็ได้】”

“ถ้าได้เบาะแสสำคัญ ๆ สักหน่อย…บางทีผมอาจทายรหัสถูกก็ได้!”

ในสายตาของหลินเสวียน ซีซีค่อย ๆ หันหน้าไป มองหลินเสวียนผ่านหน้ากากอุลตร้าแมน

เงียบไปสิบกว่าวินาที…

ในที่สุด…

เธองึกหน้า：

“ได้”